Кіріспе

Алберт Уильям Халлам (12 қараша 1869 – 24 шілде 1940) – ағылшын крикетшісі, оң айналмалы доп тастаушы. Ол Томас Васспен бірге Нотингемширдің 1907 жылғы Каунти Чемпионатындағы керемет жеңісімен есімдері сақталды. Олар бірде-бір ойында жеңіліске ұшырамады және өткізілген он тоғыз ойынның он бесінде жеңіске жетті. Бұл жеңіске ұшырамаған команданың тарихындағы ең жоғары жеңіс көрсеткіші және Каунти Чемпионаты тарихындағы үшінші жоғары көрсеткіш. Ал ең жоғары екі көрсеткіш те жаңбырдың аз болған, өте құрғақ жаздармен байланысты. Халлам Нотингемширде Альфред Шоу мен Уильям Аттеуэллден кейінгі кезекті ойыншы болды. Ол допты керемет дәлдікпен, биіктікпен жіберетін және оны екі жаққа да бұра алатын баяу доп тастаушы еді. Ол жақсы соққы беруші емес еді, бірақ Суррейге қарсы "Овал" стадионындағы 46 ұлысы Нотингемширдің маусымды жеңіліссіз аяқтауына үлкен үлес қосты.

Алғашқы жылдар

Ноттингемширде туған көптеген ерлер сияқты, Альберт Холлам да ерте жасынан крикетпен айналысты. Алайда, өркендеген сайын, ол Нотингемшир құрамасының негізгі құрамында тұрақты орын алуға лайық емес деп есептелді және Лестерширде тұрып, 1880-ші жылдардың соңы мен 1890-шы жылдардың басында бірнеше жыл олар үшін ойнады. Бұл матчтар бірінші сыныпқа жатпаса да, Халлам Ланкашир үшін жақсы беделге ие болды, және Молд пен Бриггске қолдау көрсетуге мұқтаж Ланкашир, оны біліктілік алуға ынталандырды. Ол үнемі жақсарып, 1896 жылға қарай Халламның баяу доп тастауы Ланкаширдің шабуылдағы үшінші күшін қамтамасыз етті. Ол Бриггсті орташа есеп бойынша басып өтті және Молдтан аздап қалып қойды, бірақ ол екі тәжірибелі доп тастаушыдан екі есе аз доп тастады. Келесі жылы осы үш доп тастаушы, сондай-ақ жаңадан импортталған Уиллис Каттеллмен бірге Ланкаширге кез келген қолайлы жағдайда қарсыластарға үлкен қиындық тудыратын шабуыл жасады және олар округтік чемпионатты жеңіп алды. Халлам тұрақты түрде жақсы ойнады және барлық матчтарда 100 викетке жетті. Дегенмен, Wisden және көптеген ойыншылар оның қалған үш доп тастаушыдай жақсы емес деп ойлады, себебі ол құрғақ жабысқақтың үстінде тым тұрақты болды және ойыншыларға ойынға кірісуге көмектесті.

Ауру және үйге көшіру

Алайда, 1896 және 1897 жылдардағы табыстардан кейін Халлам үшін апат келді. Әрқашан нәзік мінезді және денесі әлсіз болғандықтан, денсаулығы соншалықты нашарлап, 1898 жылы Ланкашир командасының бірде-бір матчына қатыса алмады, ал 1899 жылы ойынға оралғаннан кейін де көп ұзамай қайтадан денсаулығы сыр берді. Мұндай кері соққылар көптеген крикетшінің мансабын аяқтаған болар еді, бірақ Халлам 1900 жылы денсаулығын жақсарту үшін тырысты. Дегенмен, Ланкаширдің боулингі осылай күшейгендіктен, ол бірінші құрамда тек төрт ойын ғана ойнады. Соның салдарынан Ноттингемшир, Уасс пен Джон Ганнға көмектесетін боулер іздеп, Халламға жүгінді (оны туған жері бойынша қабылдады). Халлам келесі үш жылда өзін сенімді боулер ретінде көрсетті, бірақ 1902 және 1903 жылдары әдеттегідей баяу боулингке қолайлы жағдай болған кезде де, ол сирек көзге түсті. 1904 жылы ауа райы жақсарғанда Халлам көңіл көншітпейтін болды, сондықтан төрт матчтан тыс қалды және бір ойында бес викетке дейін ала алмады. Бірақ 1905 жылы ол өте жақсы өнер көрсетті, әсіресе Лордс стадионында 46-ға 6 викет алып, қыркүйекте Англияның солтүстігінде өткен фестиваль ойынында мансабындағы ең үздік көрсеткішін – 63-ке 8 викет көрсетті.

Алдын ала және ерекше жеңіске жету

1906 жылы Халлам өзінің шеберлігін едәуір дамытты, алаң жағдайы оған көмектескенде тіпті сақ ұрысшының да соққысын өткізіп, допты айналдыра білу қабілетін көрсетті. Дегенмен, сол маусымдағы ең үлкен жетістігі – Лордтың өте жақсы викетінде, зақымдалған қолымен 58 овер тастап, Миддлсекспен екінші жыл қатарынан матчты жеңіп алудегі тамаша төзімділігі болды. Бірақ, келесі жылғы крикетке ешкім дайын болған жоқ. Маусымның басында жақсы формада болған Халлам мен Васс қауіпті алаңдарда өте тиімді болды, боулингке ешқандай өзгеріс жасамастан матчтан кейін матчты жеңіске жеткізді. Олар он тоғыз округтік чемпионатта Нотингемширдің құлаған 348 викетінің 300-ін алды, тек біреуі ғана жаңбырға ұшырамаған алаңда өтті. Нотингемширдің көптеген матчтарында жұмсақ газон Халлам мен Васс допқа бере алатын барлық айналымды қабылдады, тіпті ең жақсы ылғалды алаңда ойнайтын ұрысшылар да оларға қарсы тұра алмады. Халламның Оңтүстік Африкаға қарсы тестілік матчтарда ойнауы керек еді, бірақ ол үшінші матчқа ғана шақырылды және қолдағы жарақат салдарынан қатысудан бас тартты, бұл оның Нотингемширдің туристермен ойынына қатысуына кедергі келтірді. Алайда, ол Шофилд Хейгті боулинг бойынша үздік орташа көрсеткіштер тізіміндегі көшбасшылықтан ығыстырып, Wisden Жылдың Крикетшісі деп танылды.

Кейінгі өмірі

Олардың боулингісінің Австралияның өте қатты жабынында тиімді болмайтыны және олардың денелері мұндай жағдайдағы ауыр жүктемеге шыдамайтыны анық болғандықтан, Халлам мен Васс қысқы «Күл» турнесіне қарастырылмады. Дегенмен, Халламның келесі жылы қалай құлдырағаны көпті таң қалдырды. Оң иығындағы ревматизм салдарынан округтік крикетте алған қақпаларының саны 153-тен 72-ге дейін азайды, ал орташа көрсеткіші екі еседен асты. 1909 жыл, 1907 жылға қарағанда да ылғалды болды, тіпті Халлам нашар қарсыластарға қарсы қиын жабында екі рет тоқтатылмайтын болса да, жағдай жақсармады. 40 жасқа толған Халламның бұрын кем дегенде екі рет жасағандай, бұрынғы деңгейіне орала алмайтыны анық болды. 1910 жылдың басындағы ойындарда орташа нәтижелер көрсеткеннен кейін, ол Джеймс Айремгердің дамуы үшін Нотингемшир құрамынан шығарылды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Ланкашир лигасында ойнады, содан кейін Лестерширге қайтып келді және 1940 жылы 70 жасында онда қайтыс болды.