Г. Р. Фитцуолтер Китинг: Британдық детектив жазушысының өмірі мен шығармалары
H. R. F. Keating
Генри Реймонд Фитцуолтер Китинг – ағылшын детектив жазушысы, «Инспектор Гхоте» сериясымен танымал. Журналист, «The Times» газетінің криминалдық жазбалар сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Реймонд Фицвальтер Китинг (31 қазан 1926 – 27 наурыз 2011) – ағылшын қылмыстық әдебиет жазушысы, ең белгілісі – Бомбей Қылмыстық іздеу басқармасының (CID) инспекторы Готты бейнелейтін ромалар сериясы үшін танымал.
English crime fiction writer
Henry Reymond Fitzwalter Keating (31 October 1926 – 27 March 2011) was an English crime fiction writer most notable for his series of novels featuring Inspector Ghote of the Bombay CID.
Өмір
Достары мен отбасы арасында "Гарри" деп танылатын Китинг, Сассекс округының Сент-Леонардс-он-Си қаласында дүниеге келді және сегіз жасында алғашқы әңгімесін машинкаға түсірді. Ол Лондондағы Мерчант Тейлор мектебінде, содан кейін Дублиндегі Тринити колледжінде білім алды. 1956 жылы ол Лондонға көшіп, The Daily Telegraph газетінде журналист болып жұмыс істеді. 15 жыл бойы "Таймс" газетінде қылмыстық кітаптар туралы рецензия жазды. Ол Қылмыс Жазушылар Ассоциациясының (CWA) төрағасы (1970–1971), Авторлар Қоғамының (1983–1984) төрағасы және Детективтер клубының президенті (1985–2000) болды. Ол Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі еді. 1995 жылы Джордж Н. Дов сыйлығымен марапатталды. 1996 жылы CWA оған қылмыстық әдебиетке қосқан үлкен үлесі үшін Картье Алмаз Қамасы сыйлығын табыс етті. Ол сценарийлер де жазды, рецензент болды және "Агата Кристи: Қылмыстың бірінші ханымы" атты эсселер жинағын редакциялады. 2011 жылдың 27 наурызында 84 жасында Лондонда қайтыс болды.
Keating, known as "Harry" to friends and family, was born in St. Leonards on Sea, Sussex and typed out his first story at the age of eight. He was educated at Merchant Taylor's School in London and later Trinity College Dublin. In 1956 he moved to London to work as a journalist on The Daily Telegraph. He was the crime books reviewer for The Times for 15 years. He was chairman of the Crime Writers' Association (CWA) (1970–71), chairman of the Society of Authors (1983–84) and president of the Detection Club (1985–2000). He was a fellow of the Royal Society of Literature. He received the George N. Dove Award in 1995. In 1996 the CWA awarded him the Cartier Diamond Dagger for outstanding services to crime literature. He also wrote screenplays, was a reviewer and edited the essay collection Agatha Christie: First Lady of Crime. He died in London on 27 March 2011, aged 84.
Соңғы жылдар
2006 жылы оның 80 жасқа толған мерекесінде Детекция клубының мүшелері оны Криппен және Ландру баспасынан шыққан "Біздің бәріміздің үкімі" атты антологиямен құрметтеді. Ол әйелі, актриса Шила Митчеллмен бірге 2011 жылы 84 жасында қайтыс болғанға дейін Лондонда өмір сүрді. Оның артында әйелі, төрт баласы және тоғыз немересі қалды. "Инспектор Готе, оның өмірі мен қылмыстары" кітабының кіріспесінде Китинг өзінің келесі детектив романын Үндістанда жазуды жоспарлап отырғанын айтты, себебі "америкалық баспагерлер менің бұрынғы төрт туындымды "тыныш британдық" деп қабылдамады". Ол зерттеу жүргізді (кейін ол "кітаптардан, [Бомбей] қаласы туралы кейде түсірілетін үнді фильмдерінен, достарының әңгімелерінен, теледидардағы көріністерден және мен жазыла бастаған "Таймс оф Индияның" жексенбілік басылымынан") және "Бомбейден жаңа оралған ағылшын" деп сипаттаған досымен кеңесті. Ол алғашқы кітабын бір рет жариялауды ойлаған, бірақ "Кәдемі кісі өлтіру" "күтпеген жерден 1964 жылғы Алтын қамыс сыйлығын және Америкада Эдгар Аллан По сыйлығын жеңіп алды, сонда оның жарық көргеніне қуандық". Китинг "Инспектор Готе, оның өмірі мен қылмыстары" кітабының кіріспесінде былай деп жазды: "1974 жылдың бір күні таңында мен Air India-дан хат алдым, онда олар Бомбей туралы жазған авторды естігенін, бірақ ол ешқашан субконтинентті көрмегенін айтты, сондықтан мен сол жаққа ұшуға келісемін бе, жарнама үшін?" Ол келісіп, 1974 жылдың 12 қазанында Бомбейге қонды және үш апта бойы сол жерде болды.
On his 80th birthday in 2006, members of the Detection Club honoured him with an anthology, Verdict of Us All, published by Crippen & Landru. He lived in London with his wife, the actress Sheila Mitchell, until his death in 2011, aged 84. He was survived by his wife, four children, and nine grandchildren. In the introduction to Inspector Ghote, His Life and Crimes, Keating stated that he was contemplating setting his next detective novel in India because "American publishers had rejected my previous four titles as being 'too British.'" He did research (he later acknowledged, "from books, from the occasional Indian art film featuring the city [Bombay], from scraps of friends' talk, from TV glimpses, and from the pages of the Sunday edition of the Times of India, which I had begun to take") and consulted with a friend that he described as "an Englishman just back from Bombay." He had intended the first book as a one off, but The Perfect Murder "unexpectedly won the Golden Dagger award for 1964, and an Edgar Allan Poe award in America where, yes, it did get published." As Keating describes in the introduction to Inspector Ghote, His Life and Crimes: " one morning, sometime in 1974, I got a letter from Air India saying they had heard of this author writing about Bombay without ever having seen the sub continent, so would I like a flight there in exchange for whatever publicity there was to be made?" He accepted and landed in Bombay on 12 October 1974, spending three weeks there.
Эвелин Херви
1980 жылдардың ортасында Китинг Вайденфельд баспасымен Эвелин Херви атты псевдоним астында үш роман жариялады.
In the mid 1980s Keating published three novels with Weidenfeld under the pseudonym Evelyn Hervey.
Бас инспектор Харриет Мартенс
Харриет Мартенс – Ұлыбритания полициясының еркектер басым әлемінде өмір сүру үшін қатал бейне жасағандықтан "Қатты детектив" деп аталған басты инспектор. Осы қаталдығы оны жергілікті қылмыстың азаюына қол жеткізген "Тоқта, шірік!" науқанын бастауға ынталандырды, бірақ бұл кейбір зорлық-зомбылыққа бейім қылмыскерлерді ашуландырып, олар оның қызметкерлерін өлтіре бастады. Екінші кітапта ол Ұлыбританияның ең үздік теннисшісінің қанымен суалған ісін терген кезде әріптесіне ғашық болады. Жұмысына қауіп төнген кезде ол үшінші кітапта өзін көрсету үшін күреседі.
Harriet Martens is a detective chief inspector who earns the nickname "The Hard Detective" because of the tough image that she adopts to survive in the masculine world of UK policing. This toughness inspired her to start a "Stop the Rot" campaign that successfully reduced local crime but angered some violent criminals to the extent that they started murdering her officers. In the second book, she falls in love with a fellow officer while investigating the murder of the UK's top tennis player. With her job under threat, she fights to prove her worth in the third book.
Басқа романдар
1978 жылы Китинг "Уимблдонға ұзақ жол" атты ғылыми-фантастикалық романын жариялады, ол қираған Лондон арқылы әйелін құтқару үшін жасаған саяхат туралы. 1990 жылдары Китинг Ұлыбритания полициясының детективтері туралы бірнеше роман жазды, олардың адамдық кемшіліктері жұмысына кері әсер етеді. Олардың біріншісі – "Бай детектив" (1993), онда Оңтүстік Мерсия полициясының детектив-инспекторы Билл Сильвестр жергілікті антиквариат дүкенінің иесі қарт әйелдерді өсиеттерін өз пайдасына өзгертуге көндіріп, содан кейін өлтіреді деген анонимді шағымды тергейді. "Жаман детектив" (1996) романында детектив сержант Джек Столворти – жемқор полицей, ол Девонға зейнетке шығуды жоспарлап отырғанда, бір бизнесмен оған тропикалық аралдағы қонақ үйді иеленуді ұсынады, бұл үшін ол полиция бас штабындағы Алаялыққа қарсы күрес басқармасынан кінәлі іс қағаздарын ұрлауы керек. 1999 жылдың қыркүйегінде Flambard Press оның "Джек, әйелдерге қатыгез" атты өлеңмен жазылған романын жариялады.
In 1978 Keating published A Long Walk to Wimbledon, a science fiction novel about a man trekking across a ruined London to save his estranged wife. In the 1990s Keating wrote several novels about UK police detectives whose human weaknesses adversely affect their work. The first of these was The Rich Detective (1993) in which Detective Inspector Bill Sylvester of South Mercia Police investigates an anonymous allegation that a local antiques dealer is murdering old ladies after persuading them to change their wills in his favour. In The Bad Detective (1996) Detective Sergeant Jack Stallworthy is a corrupt police officer who is planning his retirement to Devon when a businessman offers him ownership of a hotel on a tropical island in return for stealing an incriminating file from the Fraud Investigations Office at police headquarters. In September 1999 Flambard Press published his verse novel Jack, the Lady Killer.
Шығармашылық емес
Оның "Қылмыстық көркем әдебиетті жазуға арналған нұсқаулық" (1986) кітабы 1920 жылдардан 1990 жылдарға дейінгі жанрдың қалыптасуын талдауға негізделген. Онда көркемдік құрылым, сюжет және оның кейіпкерлері, сондай-ақ баспаларға қолжазбаны жолдау туралы кеңестер берілген.
His guide to Writing Crime Fiction (1986) was based on his analysis of the development of the genre from the 1920s to the 1990s. It includes guidance on fictional structure, the plot and its characters, and on submitting a script to publishers.
Қысқа әңгімелері
"А зубная щетка" (2005), Саймон Бретт құрастырған "The Detection Collection" жинағында жарияланды.
"A Toothbrush" (2005), published in The Detection Collection, edited by Simon Brett.