Алиса "Кики" Престон: Өмір және трагедиялық тағдыр
Kiki Preston
Алиса Престон (1898-1946) – американдық әлеуметтік тұлға, «Күміс шприцті қыз» атымен танымал. Трагедиялық өмірі, ханзада Джордж Кентпен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы (1898–1946)
American socialite (1898–1946)
Элис "Кики" Престон (туған аты Гвинн, бұрынғы Ален; 1898 – 23 желтоқсан 1946) – американдық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы, Happy Valley тобының мүшесі және король Георг V-нің төртінші ұлы, Кент герцогы принц Джорджтан заңсыз туған баланың анасы болған деген күдік бар.
Alice "Kiki" Preston (née Gwynne, formerly Allen; 1898 – December 23, 1946) was an American socialite, a member of the Happy Valley set, and the alleged mother of a child born out of wedlock with Prince George, Duke of Kent, fourth son of King George V.
Оның есірткіге құмарлығы салдарынан "күміс шприцті қыз" деген лақап атымен танылды. Престон Париж мен Нью-Йорк қалаларындағы жоғары қоғамдық шеңберлердегі тұрақты тұлға болды, сонымен қатар ол белгілі Вандербильт және Уитни отбасыларымен туыс болған. Престонның өмірі бірнеше қасіретті оқиғалармен және жеке психикалық мәселелермен қиындыққа толы болды, бұл оны 48 жасында өзін-өзі өлтіруге итермеледі.
Her drug addiction earned her the nickname "the girl with the silver syringe", Preston was a fixture of high social circles in Paris and New York City, and a relative of the prominent Vanderbilt and Whitney families. Preston's life was marred by several tragic losses and her own mental problems, which eventually led to her suicide at age 48.
Ерте өмір
Престон 1898 жылы Нью-Йорк штатының Хемпстед қаласында дүниеге келді, оның әйелі – Хелен Стил (4 қаңтар 1958 жылы қайтыс болды). Престонның анасы – Америка Құрама Штаттарының Тәуелсіздік Декларациясына қол қойған судья Сэмюэл Чейстің шөбересі, сондай-ақ Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің коммодоры болған Джошуа Барнидің немересі. Ол сонымен қатар Делавэрдің екінші голланд губернаторы Питер Жакеттің ұрпағы еді. Олардың некесі қиын болды, біраз уақыттан кейін татуласып, бұрын ажырасып кеткен еді. Кикиден басқа, олардың тағы екі ұлы болды: біреуі – Эдвард Эрскин Гвинн кіші (1899 – 5 мамыр 1948), кейіннен жазушы, «Бульвардье» журналының баспагері және «Нью-Йорк Геральд Трибьюн» газетінің еуропалық басылымындағы тілші ретінде танымал болған Эрскин Гвинн. Екінші ұлы, Эдвард Гвинн, жас кезінде АҚШ Әскери-әуе күштеріне қабылданып, ұшағы атып түсірілген кезде қаза тапты. 1898 мен 1904 жылдар аралығында Престон және оның отбасы Парижде, Нассау округінде және Нью-Йорктегі Парк-Хиллде әр түрлі уақытта тұрды. 1899 жылы Парижде болғанда Гвинн зергерден бірнеше мың доллар көлемінде несие алды. 1901 жылдың ақпанында Гвинн өзінің мүлігіндегі үлесін анасы Луиза Гвиннге берді. Екі жылдан кейін, 1904 жылдың 10 мамырында Престонның әкесі 35 жасында жедел бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды, сол күні соттағы іс қаралуға тиіс еді. Престон сол кезде бес жаста болған. Луиза Гвинн қайтыс болғаннан кейін, оған ұлы берген мүлік Престон мен оның бауырларына сенімді түрде тапсырылды. Алайда, 1908 жылдың ақпанында париждік ақша қарыз беруші Гвинндерге қарсы заңдық шабуылдарын жаңартты, 40 000 долларлық төленбеген қарыз бойынша олардың мүлкін талап етті. Престон Англияда да білім алды. Ақша қарыз беруші 1910 және 1912 жылдар аралығында бірнеше сот апелляцияларын жалғастырды, бірақ Гвинн отбасы ұзаққа созылған заңдық күресте жеңіске жетті. Жазушылар Линн Кир мен Джон Россманның мәлімдемесіне сәйкес, Престон жастық шағында кабареде әртіс болып жұмыс істеген.
Preston was born in 1898 in Hempstead, New York, and his wife Helen Steele (d. January 4, 1958). Preston's mother was a great granddaughter of Justice Samuel Chase, one of the signatories of the United States Declaration of Independence, as well as a granddaughter of Joshua Barney, commodore of the United States Navy during the American Revolutionary War. She was descended from Peter Jacquette, the second Dutch governor of Delaware. The marriage was a rocky one, and they were separated at some point before reconciling. Besides Kiki, they also had two sons, one being Edward Erskine Gwynne, Jr. (1899 – 5 May 1948), known as Erskine Gwynne, who later became a writer, the publisher of the magazine Boulevardier, and a columnist for the European edition of the New York Herald Tribune. Their other son, Edward C. Gwynne, joined the United States Army Air Corps in his early youth and was killed when his aircraft was shot down. Between 1898 and 1904, Preston and her family resided at different times in Paris, Nassau County, and Park Hill in New York. In 1899, while in Paris, Gwynne obtained a loan worth several thousand dollars from a jeweler. In February 1901, Gwynne transferred his interest in his property to his mother, Louise Gwynne. Two years later, on May 10, 1904, Preston's father died of acute kidney problems at the age of 35, on the same day the case of the suit was to be brought up in the court. Preston was five years old at the time. After Louise Gwynne's death, the property that had been conveyed to her by her son was held in trust for Preston and her siblings. However, in February 1908, the Paris money lender revived his legal attack against the Gwynnes, demanding their property on the unpaid loan of $40,000. Preston was also educated in England. The money lender continued with a series of court appeals between 1910 and 1912, although the Gwynne family managed to emerge victorious from the lengthy legal battle. According to writers Lynn Kear and John Rossman, Preston also worked as a cabaret performer in her youth.
Некелер мен бақытты аңғар
1919 жылы ол АҚШ армиясында қызметтен кейін Хорас Р. Бигелоу Алленге тұрмысқа шықты. Кейінгі жылдары Аллен пластик өндіретін компанияның басшысы болды. Престон мен Хорастың қызы болды, Элис Гвинн Аллен, кейін ол ұшқыш офицер Джеффри Борден Расселге үйленді. Парижде күйеуімен бірге тұрған Престон болашақтағы «Бақытты аңғар» тобының негізгі мүшелерімен танысып, дос болды, мысалы, Элис де Жанзе және Джослин Хей, Эрролдың 22-ші графы. «Бақытты аңғар» тобы – Кениядағы, негізінен британдық эмигранттардың қауымдастығы, Абердар тауларына жақын Ванджохи аңғарында орналасқан, гедонистік өмір салтымен танымал болды. 1924 жылдың қарашасында Престон Париж сотында ажырасуға өтініш берді, себебі – тастап кету. Хорас Р. Б. Аллен 1961 жылдың 17 желтоқсанында Багам аралдарындағы Харбор аралында қайтыс болды. 1925 жылдың сәуірінде Престон инвестициялық банкир Жером «Герри» Престонға (15 наурыз 1897 – 28 мамыр 1934) үйленді, ол Колорадодан Гарвард университетін бітірген, кейіннен жазушы Фредерик де Жанзе өзінің естеліктерінде оны «инстинкттерге тәуелді жаратылыс» және «жабайы» деп сипаттады. Одан кейін ол актриса Кей Фрэнсиспен қысқа, бірақ жақын достық қарым-қатынас орнатты. Престондар Найваша көлінің жағасында салынған голланд стиліндегі үйінде тұрды, ол «Бақытты аңғар» тобымен байланысты болды. Олар екеуі де үлкен аң аулауда табысқа жетті. Олардың достарының арасында Элис де Жанзе, лорд Эрролл және оның әйелі Идина (Престонды олардың сарайында жиі көңіл көтеріп отыратын), сондай-ақ авиатор Берил Маркхэм болды. Престон «Бақытты аңғар» тобында өте әйгілі болды, оның сұлулығымен қатар, түн бойы кештер өткізу, кешкі астан төсектен тұру және есірткіге тәуелділік сияқты жабайы өмір салтымен де танымал болды – кокаин мен морфин. Ол күміс шприц алып, өзіне укол салып, айналасындағыларға мән бермейтін. Швеция бароны Брор фон Бликсен Финекеңнің екінші әйелі Коки Престон туралы: «Ол инемен өте шебер» деген еді. Хабарға сәйкес, ханзада Джордж Престонмен және аргентиналық Хорхе Феррарамен үш адамдық қарым-қатынаста болған. Кокаинге тәуелді ағасын Престонның ықпалынан құтқару үшін Уэльс принці Джордж пен Престонды қарым-қатынастарын тоқтатуға көндіруге тырысты, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Ақырында, Эдуард Джорджты Престонмен кездесуді тоқтатуға мәжбүр етті, сонымен қатар Престонды 1929 жылдың жазында Джорджты көріп тұрғанда Англиядан кетуге мәжбүр етті. Кейіннен Эдуард Джордж Престонмен байланысын сақтаса, есірткіге қайта оралып кетеді деп қорқып жүрді. Шындығында, 1932 жылы ханзада Джордж Канн қаласында Престонмен күтпеген жерден кездесіп, оны күшпен алып кетуге тура келді.
In 1919, she married Horace R. Bigelow Allen, after he completed his service with the United States Army. In later years, Allen became an executive in a plastics corporation. Preston and Horace had a daughter, Alice Gwynne Allen, who later married pilot officer Geoffrey Borden Russell, Living in Paris with her husband, Preston met and befriended some of the future key members of the Happy Valley set, such as Alice de Janzé and Josslyn Hay, 22nd Earl of Erroll. The Happy Valley set was a community of mainly British expatriates in Kenya, in the Wanjohi Valley close to the Aberdare Mountains, which had become known for its hedonistic lifestyle. In November 1924, Preston applied for divorce at the Paris courts, on the grounds of desertion. Horace R. B. Allen died on December 17, 1961, in Harbour Island, Bahamas. In April 1925, Preston married investment banker Jerome "Gerry" Preston (15 March 1897 – 28 May 1934), a Harvard alumnus from Colorado, a man later described by writer Frédéric de Janzé in his memoirs as "a creature of instincts" and "untamed". Shortly afterwards, she formed a brief but close friendship with actress Kay Francis. The Prestons lived in a Dutch style house they built at the shores of Lake Naivasha and associated with the Happy Valley set. Both she and her husband were successful as big game hunters Friends of the couple in the community included Alice de Janzé, Lord Erroll and his wife Idina (Preston was often entertained in their mansion), and aviator Beryl Markham. Preston was a scandalous presence among the Happy Valley set, noted both for her beauty, as well as her wild lifestyle, which included partying all night long, rising from bed during dinnertime and drug abuse. cocaine and morphine. She was reported to often take out the silver syringe to inject herself, oblivious to onlookers. Swedish Baron Bror von Blixen Finecke's second wife Cockie once remarked of Preston: "She's very clever with her needle". Reportedly, Prince George had a ménage à trois with Preston and an Argentinian named Jorge Ferrara. In an attempt to rescue his cocaine addicted brother from the influence of Preston, Edward, Prince of Wales tried to persuade George and Preston to break off their relationship, but he was unsuccessful. Eventually, Edward forced George to stop seeing Preston and also forced Preston to leave England, while she was visiting George there in the summer of 1929. For years afterwards, Edward feared that George might relapse to drugs if he maintained his contact with Preston. Indeed, in 1932, Prince George ran into Preston unexpectedly at Cannes and had to be removed almost by force.
Жеке шығындар
1930-1940 жылдары оның туыстары мен достарының көпшілігі өз уақытынан бұрын қайтыс болды. Бұрын, 1929 жылғы мамыр айында, оның 30 жастағы ағасы Эдвард Эрскин кіші жүрек талмасынан жартылай қайтыс болған болатын. Престон оның қасына болу үшін Парижге асығып келді, себебі оның өлімге жақын екеніне сендірілді. Эрскин ақырында сауығып кетті. 1933 жылғы 16 қарашада оның туысы, 26 жастағы әлеуметтік беделді Уильям К. Вандербильт III, Уильям К. II және Вирджиния Фэйр Вандербильттың ұлы, автокөлік апатында қаза тапты; оның ағасы Эрскин де сол көлікте болды және жеңіл жарақат алды. 1935 жылғы тамызда ол тағы бір апатқа ұшырады, басқарған көлігі жүк көлігімен соқтығысып, үш адам жарақаттанды. Ол сотталды, 50 доллар айып төледі және 30 күндік мерзімге шартты жаза алды. Сол апаттың салдарынан Эрскин 1938 жылы параличке ұшырады. 1937 жылғы ақпан айында оның күйеу баласы (Джеромның інісі), спортшы Льюис Томпсон Престон да 37 жасында қайтыс болды. 1941 жылғы 25 қаңтарда Кенияда оның досы, 39 жастағы 22-ші Эрролл графы өлтірілді. Сол жылдың 30 қыркүйегінде оның досы және Парижде тұратын американдық эмигрант Алис де Янзе өзіне-өзі қол жұмсады, оқ атып. 1942 жылғы 25 тамызда оның бұрынғы жары, принц Джордж 39 жасында ұшақ апатында қаза тапты. 1944 жылғы 6 маусымда оның ұлы Итан Аллен Нормандияға түскен кезде қаза тапты. Аллен Канада Корольдік әуе күштерінде қызмет етіп жатқан. Престон 1946 жылғы 23 желтоқсан күні Нью-Йорк қаласындағы Стэнхоп қонақ үйінің бесінші қабатындағы пәтерінен секіріп, қонақ үйдің ауласына құлап, өз-өзіне қол жұмсады. Оның серігі Лилиан Тернердің айтуынша, Престонның денсаулығы нашарлап, депрессияға ұшыраған және жүйкесі жұқарған. Престонның анасы Хелен Стил сол кезде сол қонақ үйде тұрып жатқан.
In the 1930s and 1940s, many people in her social circle of relatives and friends met untimely deaths. Previously, in May 1929, her 30 year old brother, Edward Erskine Jr., almost died of a heart attack. Preston rushed back to Paris to be by his side because it was believed he was close to death. Erskine ultimately survived. On November 16, 1933, her cousin, 26 year old socialite William K. Vanderbilt III, son of William K. II and Virginia Fair Vanderbilt, was killed in a car accident; her brother, Erskine, was also in the car and suffered minor injuries. In August 1935, he was in another accident, when the car he was driving collided with a truck, injuring three. He was tried, fined $50, and incurred a 30 day suspended sentence. On account of that accident, Erskine later suffered a paralysis in 1938. In February 1937, her brother in law (Jerome's brother), sportsman Lewis Thompson Preston also died, at age 37. On January 25, 1941, her friend, 22nd Earl of Erroll, aged 39, was murdered in Kenya. Later that year, on September 30, her friend and fellow American expatriate in Paris, Alice de Janzé, committed suicide with a firearm. On August 25, 1942, her former lover, Prince George, was killed in a plane accident, aged 39. On June 6, 1944, her son Ethan Allen was killed during the Normandy Landings. Allen was serving with the Royal Canadian Air Force. Preston died by suicide on the night of December 23, 1946, jumping out of a window of her fifth floor apartment in the Stanhope Hotel of New York City and landing in a courtyard of the hotel. According to her companion, Lillian Turner, Preston had been in poor health, depressed and nervous. Preston's mother, Helen Steele, was living at the same hotel at the time.
Патшаның некеден тыс туғаны туралы хабарлар
Америкалық баспа директоры Майкл Темпл Кенфилд (1926–1969 жж.) Джордж ханзада мен Престонның заңсыз ұлы болған деген мәлімдеме бар. Әртүрлі деректерге сәйкес, Эдуард VIII (кейін Виндзор герцогы) және Вестминстер герцогинясы Лоелия да осы пікірде болған. Кенфилд 1926 жылы дүниеге келген және американдық Harper and Row баспасының иесі Касс Кенфилдтің асырап алған ұлы еді. Майкл Кенфилд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз корпусында қызмет етіп, Иво Джимада жараланған. 1951 жылы Гарвард университетін бітіріп, Harper and Row компаниясының Лондон өкілі болып жұмыс істеді. Ол екі рет үйленді, алғаш 1953 жылы Жаклин Кеннедидің кіші қарындасы Каролина Ли Бувьемен (1958 жылы ажырасты), ал екінші рет 1960 жылы Дадли графинясы (Франсис) Лора Уордпен. Кенфилд 1969 жылдың 20 желтоқсанында Нью-Йорктан Лондонға бағыт алған рейсте жүрек талмасынан 43 жасында қайтыс болды.
It has been alleged that American publishing executive Michael Temple Canfield (1926–1969) was the illegitimate son of Prince George and Preston. According to various sources, both Edward VIII (later the Duke of Windsor) and Loelia, Duchess of Westminster, shared this belief. Canfield was born in 1926 and was the adopted son of Cass Canfield, American publisher of Harper and Row. Michael Canfield attended The Groton School, before serving in the United States Marine Corps during World War II and was wounded at Iwo Jima. He graduated from Harvard University in 1951 and worked as London representative of Harper and Row. He married twice, first to Caroline Lee Bouvier, younger sister of Jacqueline Kennedy, in 1953 (divorced in 1958) and then to (Frances) Laura Ward, Countess of Dudley in 1960. Canfield died on December 20, 1969, of a heart attack, while on a New York to London flight, at the age of 43.
Драмалық көріністер
Престон Джеймс Фокстың ең көп сатылған тергеуші белетристика емес кітабы «Ақ қасірет» (1982) кітабында есімдері тіліне алынады. «Бақытты аңғар» тобының басқа да тұлғаларымен бірге ол Пауль Ди Филиппоның «Әлем соңындағы бақытты аңғар» атты әңгімесіндегі ойдан шығарылған кейіпкер ретінде бейнеленеді. Бұл әңгіме автордың «Жоғалған беттер» (1998) әңгімелер жинағына енген. Ол сондай-ақ Клинт Джеффристің «Африкалық түндер» пьесасында да кейіпкер болып көрінеді. Пьеса 1928 жылы Кениядағы «Бақытты аңғар» қауымдастығында өтеді және басқа да оқиғалармен қатар Престон мен Принц Джордж арасындағы махаббатты көрсетеді. 2004 жылдың мамыр-маусым айларында бұл қойылым Нью-Йорктегі «Уингс» театрында сахналанды. Престон рөлін актриса Карен Станион сомдады.
Preston is referenced in James Fox's best selling investigative non fiction book White Mischief (1982). Together with other personalities of the Happy Valley set, she appears as a fictional character in Paul Di Filippo's short story "A Happy Valley at the End of the World", included in the author's collection of short stories Lost Pages (1998). She also appears as a character in Clint Jefferies' play African Nights. The play is set in the Happy Valley community in Kenya, in the year 1928 and portrays, among other things, the romance between Preston and Prince George. From May to June 2004, the play was performed on the Wings Theater in New York. Preston was portrayed by actress Karen Stanion.