Ирандық тарихшы және тіл білімі маманы Эхсан Яршатер
Ehsan Yarshater
Эһсан Яршатер (1920-2018) – ирандық тарихшы, тіл білгіш, иранотанушы. «Encyclopædia Iranica» редакторы, Columbia университетінің профессоры. Иран тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ирандық тарихшы және тіл білімі маманы (1920–2018)
Iranian historian and linguist (1920–2018)
Эхсан Яршатер (احسان يارشاطر, 3 сәуір 1920 – 1 қыркүйек 2018) – Ирантану саласында маманданған ирандық тарихшы және тіл білімі маманы. Ол Иран зерттеулер орталығының негізін қалаушы және директоры, сондай-ақ Колумбия университетінің Иран зерттеулері бойынша Хагоп Кеворкян атындағы зейнеткер профессор болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері АҚШ университетінде персия тілінен толық уақытты профессор қызметін атқарган алғашқы адам. Ол әртүрлі академиялық мекемелерден 300 автордың мақалалары жарияланған «Энциклопедия Ираника» энциклопедиясының 40 редакторының бірі болды. Сонымен қатар, ол Селевкидтер, парфтар және сасанидтер тарихын қамтитын «Иранның Кембридж тарихының» үшінші томын және «Парсы әдебиеті» атты томды редакциялады. Ол «Персия әдебиетінің тарихы» атты он алты томдық серияның да редакторы болды. Ол ғылыми еңбектері үшін бірнеше халықаралық сыйлықтарға ие болды, оның ішінде 1959 жылы ЮНЕСКО сыйлығы және 1991 жылы UCLA-дан Исламтанудағы жетістіктері үшін Джорджио Леви Дела Вида медалі. Оның құрметіне Лондон университетінде, Калифорния университетінде (Лос-Анджелес) және Париждегі Ұлттық ғылыми зерттеулер орталығында лекция оқу циклы ашылды.
Ehsan Yarshater (احسان يارشاطر, April 3, 1920 – September 1, 2018) was an Iranian historian and linguist who specialized in Iranology. He was the founder and director of the Center for Iranian Studies, and Hagop Kevorkian Professor Emeritus of Iranian Studies at Columbia University. He was the first Persian full time professor at a U. S. university since World War II. He was one of the 40 editors of the Encyclopædia Iranica, with articles by 300 authors from various academic institutions. He also edited the third volume of The Cambridge History of Iran, comprising the history of the Seleucids, the Parthians, and the Sassanians, and a volume entitled Persian Literature. He was also an editor of a sixteen volume series named History of Persian Literature. He had won several international awards for scholarship, including a UNESCO award in 1959, and the Giorgio Levi Della Vida Medal for Achievement in Islamic Studies from UCLA in 1991. Lecture series in his name have been instituted at the University of London, and the University of California, Los Angeles, and at the Centre National de Recherche Scientifique in Paris.
Өмір және мансап
Иранның Хамедан қаласында туған Эхсан Яршатер Тегеран университетінде парсы тілі мен әдебиетін, ал Лондон университетінің Шығыс және Африка зерттеулер мектебінде (SOAS) Вальтер Бруно Хеннингпен бірге иран филологиясын (көне және орта иран тілдерін) оқыды. Оның Тегеран университетіндегі диссертациясы Тимур әулетінің шаһрухы (15 ғасыр) тұсындағы парсы поэзиясына арналған. Оның Лондон университетіндегі диссертациясы, кейіннен «Оңтүстік тати диалектілерінің грамматикасы» (Mouton, 1969) деген атпен жарық көрген, Қазвиннің оңтүстік-батысында қолданылатын тати диалектілерінің бірнешеуін сипаттайды. Ол қазіргі батыс ирандық диалекттер, әсіресе тати және талеши, парсы тілінің еврей диалектілері (Лотараиді қоса) және парсы мифологиясы туралы көптеген мақалалар жариялаған. Оның ата-анасы ирандық яһудилер болып, бахаи дініне кірген, бірақ ол ересек күнінде бахаи дінімен байланысы болмады.
Born in Hamedan, Iran, Ehsan Yarshater studied Persian language and literature at the University of Tehran and Iranian philology (Old and Middle Iranian) at the School of Oriental and African Studies (SOAS), University of London with Walter Bruno Henning. His Tehran University dissertation dealt with Persian poetry under the Timurid Shahrukh (15th century). His University of London dissertation, elaborated and published later as A Grammar of Southern Tati Dialects (Mouton, 1969), describes a series of Tati dialects spoken in the southwest of Qazvin. He had published a number of articles on modern western Iranian dialects, notably Tati and Taleshi, and the Jewish dialects of Persian (including Lotara'i), and on Persian mythology. His parents were Iranian Jews who had converted to the Baháʼí Faith, but he had no affiliation with the Baháʼí Faith as an adult.