Кіріспе

Мексикалық саясаткер Максимино Авила Камачо (1891 жылы Тезиутлан, Пуэбла штаты – 1945 жылы Мехико қаласында) Мексика революциясында Конституциялық армия офицері болды, содан кейін саясаткер ретінде 1937 жылдан 1941 жылға дейін Пуэбла штаттарының губернаторы және ағасы, президент Мануэль Авила Камачоның үкіметінде Қоғамдық жұмыстар министрі қызметін атқарды.

Өмірбаян

Авила Камачо отбасы қарапайым жағдайда өсті, Максимино үш бауырдың үлкені болды. Жас кезінде Ұлттық әскери колледжге түсіп, 1914 жылы Конституциялық армияға қосылды. 1920 жылы Мексика революциясының әскери кезеңі аяқталғаннан кейін ол әскери қызметте жалғастырып, 1929 жылы бригадир генерал, ал 1940 жылы дивизия генерал шеніне көтерілді. Президент Плутарко Элиас Каллес 1917 жылғы Мексика Конституциясының дінге қарсы заңдарын қатаң түрде орындай бастаған 1920 жылдардың соңында Кристеро соғысында қатысты. Тарихшы Энрике Краузе айтуынша, Максимино 1929 жылғы президент сайлауынан кейін Хосе Васкончелостың студент қолдаушыларын жаппай өлтіруге қатысқан. Ол туған штаты Пуэбланың каудильосы (күшті адам) болды және 1937 жылдан бастап губернаторлық қызмет атқарды. Сан-Луис-Потоси штатының ықпалды адамы Гонсало Н. Сантос оны былай сипаттады: "Пуэбла штатының губернаторы, генерал-майор Максимино Авила Камачо, Пуэблада басшылық етіп отырды, яғни басшылық етіп отырды, тек басқару ғана емес, себебі ол әскери, қаржы министрлігін, телеграфты, поштаны, теміржолдарды және [Пуэбла католик шіркеуінің] епархиясын басқарды". Ол жер, мал және жылқыдан тұратын мол мүлікті жинады, сондай-ақ швед кәсіпкері Аксель Веннер-Грен және АҚШ кәсіпкері Уильям О. Дженкинс сияқты өте бай шетелдік бизнесмендермен байланыс орнатты. Қатыгез, өршіл және мақтанғаш Максимино кіші інісі, жақсы мінезді, тепе-тең және дипломатиялық шеберлігімен танымал Мануэль Авила Камачодан түбірінен өзгеше болды. Президент ағасын өзінен қорғауға тырысты, бірақ Максимино төбелес іздеп, әйелдерге құштарлық танытып, мемлекеттік қаражатты еркімен жұмсады. Оның мақтанышы оның келесі президент болатынын жариялағанда шегіне жетті, себебі ағасы президент болғандықтан, оның мұрагері болуға құқығы бар деп есептеді, бұл екеуінің арасындағы жарысқа әкелді. 1945 жылы Плутарко Элиас Кальес құрған үстем партия, 1946 жылы PRI болып қайта аталды, президенттік үміткерін жариялады, ол 1946 жылғы сайлаудың сөзсіз жеңімпазы болды. Максимино үміткер болуға немесе кем дегенде шешімге үлкен әсер етуге бекінді. Егер партия мексикалық революционердің ұлы, бірақ өзі революционер емес Мигель Алеман Вальдесті ұсынса, Максимино оны өлтіретініне ант берді. Максимино 1945 жылдың 17 ақпанында партиялық съезге дейін жүрек талмасынан қайтыс болды. Отбасында денсаулық мәселелері жиі кездесетін, оның інісі Мануэль президенттікке үміткерлік науқаны мен қызмет ішінде жүрек талмасынан зардап шекті. Алайда, "кейбіреулер оның тағамына қарадан басқа да нәрсе қосылған болуы мүмкін бе деп ойлады" оның қайтыс болған күні. Максиминоның өлімі президенттікке үміткер болған жағдайда туындауы мүмкін саяси дағдарыстың алдын алды, отбасылық династия құруға жол ашты. Партия Максиминоның жек көретін жауы Мигель Алеман Вальдесті ұсынды, ол Мануэль Авила Камачодан кейін президент болды. Максиминоның өмірі Анхелес Мастреттаның "Arráncame la Vida" романы мен одан түсірілген "Tear This Heart Out" фильміне шабыт берді.