Кіріспе
1700-1703 жылдар аралығында Каролинаның губернаторы Джеймс Мур аға (шамамен 1640 – 1706 жылдар) – 1700-1703 жылдар аралығында Каролинаның губернаторы қызметін атқарған ирландияда туған әскери шенеунік және колониялық әкімші. Ол Анна патшайым соғысы кезінде испан Флоридасына жасаған бірнеше шабуылдарымен, соның ішінде 1704 және 1706 жылдарғы шабуылдарымен, нәтижесінде Флоридадағы испан миссияларының көп бөлігі жойылғандығы үшін ең жақсы танымал. Өмірінде ол 1641 жылғы ирландиялық көтерілістің көшбасшысы, ирландиялық әскери шенеунік сэр Рори О’Мурдың ұлы болған және ол әкесінен көтерілісшіл мінезді мұра еткен деген әңгімелер болған. 1683 жылы Мурға жер иелерінен жер берілді. Ол өзінің иелігін «Бучови» деп атады. Бұл жердің бір бөлігі бүгінде «Либерти Холл плантациясы» деп белгілі. 1700-1703 жылдар аралығында Мур Каролинаның губернаторы болды, сол кезде Каролина Солтүстік және Оңтүстік Каролина провинцияларына бөліну процесінде болды. Осы кезеңде ол Каролинадан испан Флоридасына бірнеше шабуылдар ұйымдастырды. Ол әскери күшінің көп бөлігін одақтас үнді тайпаларына, әсіресе ямаси тайпасына сендірді. 1702 жылы Анна патшайым соғысының басталғаны туралы хабарды алғаннан кейін, ол 500 колонист, 300 одақтас үнді және 14 кішкентай кемемен испан Флоридасына жағалау бойынан шабуыл жасады, Гуале және Мокама тайпаларының қалған испан миссионерлерін жойды және Сент-Огастин маңындағы жерлерді қиратты. Сент-Огастин қаласы қиратылғанмен, оның орталық бекінісі – Сан-Маркос Кастильосы, онда испандар мен көптеген одақтас үнділер бас сауғалаған, Мурдың қоршауына қарсы тұрды. 1702 жылғы науқан қамал алынбағандықтан және туындаған шығындарға байланысты сәтсіздікке ұшырады, содан кейін Мур лауазымынан кетті. 1704 жылы Мур 50 колонист және 1000 мускоги, ямаси және басқа да одақтас үнділерден тұратын экспедицияны Батыс Флоридаға бастап, Апалачи халқының қырғынына әкелді. Апалачи халқы – бұл аймақтағы соңғы күшті испандық одақтас үнді тайпасы болды. 1704 жылы олардың жеңілісі нәтижесінде көптеген апалачи халқы құлдыққа түсіріліп, Чарльстоннан Батыс Индияға апарылды. Басқа апалачи халқы (кейбіреулері ерікті түрде, ал кейбіреулері емес) Саванна өзеніне жартылай крепостнойлықпен өмір сүру үшін көшірілді. Апалачи халқының жеңілісінің тағы бір салдары Флорида үнділерінің соңғы қорғанысының құлауы болды. Келесі жылдары Каролина және үнді құл сатушылары Флориданың үнді халқын Флорида кілтіне дейін дерлік толығымен жойды. Мурдың испан Флоридасындағы Апалачи халқын жеңгені Каролина үшін үлкен жеңіс болып саналды, ол ондаған жылдар бойы испанмен аймаққа бақылау үшін күресіп келген. Бұл сонымен қатар Оңтүстік-Шығыстағы әртүрлі үнді тайпалары мен Каролина арасындағы байланысты нығайтуға көмектесті. Крик және чероки тайпалары Каролинамен тығыз одақтас болды. Осы екі үнді тайпасының күшті одақтастары болғандықтан, ағылшындар Американың Оңтүстік-Шығысында француз бен испандықтардан басымдыққа ие болды. Мур 1706 жылы тропикалық аурудан, мүмкін сары қызылшадан қайтыс болды. Ол көп қарызға батқан еді. Оның сол есімді ұлы 1719 жылы меншік иесі губернаторының құлатылуынан кейін сол лауазымға сайланды.
James Moore Sr. (c. 1640 – c. 1706) was an Irish born military officer and colonial administrator who served as the governor of Carolina from 1700 to 1703. He is best known for leading several invasions of Spanish Florida during Queen Anne's War, including attacks in 1704 and 1706 which wiped out most of the Spanish missions in Florida. During his life he was said to be a son of Irish military officer Sir Rory O'Moore, a leader of the Irish Rebellion of 1641, and that he had inherited his father's rebellious nature. In 1683, Moore was granted by the lords proprietor. He called his estate "Boochowee". Part of this land is known today as Liberty Hall Plantation. Between 1700 and 1703, Moore was the governor of Carolina, which was then in the process of dividing into the provinces of North and South Carolina. During this period, he led a number of attacks from the Carolinas into Spanish Florida. He relied on allied Indian tribes, especially the Yamasee for most of his military force. On news of the outbreak of Queen Anne's War in 1702, he led 500 colonists, 300 native allies, and 14 small ships on an invasion of Spanish Florida along the coast, destroying the remaining Spanish missionary Indians of Guale and Mocama, and devastating the lands around St. Augustine. While the town of St. Augustine was razed, its central fortress, Castillo de San Marcos, where the Spanish and numerous allied Indians had taken refuge, resisted Moore's siege. The 1702 campaign was viewed as a disaster due to the failure to take the fortress and the expenses incurred, and Moore resigned his post. In 1704, Moore led an expedition of 50 colonists and 1,000 Muscogee, Yamasee, and other allied Indians, into western Florida, leading to the Apalachee massacre. The Apalachee were the last powerful Spanish allied Indian nation in the region. Their defeat in 1704 resulted in many Apalachee being enslaved and taken from Charleston to the West Indies. Other Apalachee were relocated (some voluntarily, others not) to the Savannah River to live in semi serfdom. Another result of the defeat of the Apalachee was the collapse of the final defence of the Indians of Florida. In the following years, Carolinian and Indian slave raiders virtually wiped out the Indian population of Florida all the way to the Florida Keys. Moore's defeat of the Apalachee in Spanish Florida was hailed as a major victory for Carolina, which had been fighting with the Spanish for control of the region for decades. It also served to strengthen ties between various southeastern Indians and Carolina. The Creek people and the Cherokees became much more closely allied with Carolina. With these two Indian nations as strong allies, the English rose to a position of dominance over the French and Spanish in the American southeast. Moore died in 1706 of a tropical disease, possibly yellow fever. He was significantly in debt. His son by the same name was elected to the same office in 1719 following the overthrow of the proprietary governor.
Жеке өмір
Мур Маргарет Беррингерге үйленді, ол Леди Маргарет Йеманстың қызы (алдыңғы некеден). Олардың қызы Мэри Мур "Гуз Крик адамы" атанған Джоб Хоуға тұрмысқа шықты. Мур Континенттік армияның бригадир-генералы Джеймс Мурдың әкесі, ал Континенттік армияның генерал-майоры Роберт Хоудың атасы болды. Мур отбасы Каролинаға 4000-нан астам құлды әкеліп, оларды негізінен Кейп-Фейр аймағында және оның төңірегіндегі, кейін Солтүстік Каролина атанған өзінің кең плантациялары мен шаруашылықтарында пайдаланды. Джеймс Мурдың Чарльстонда және Чарльстон маңындағы Гуз-Крик аймағында да үйі болды. Мур отбасынан тағы бір ұрпақ – Альфред Мур АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы болды.