Джон Р. Коффи: Американдық плантатор және әскери қолбасшы
John Coffee
Джон Р. Коффи: америкалық әскери қолбасшы, Эндрю Джексонмен бірге Криктік соғыстарда және Жаңа Орлеан шайқасында болған. Индеецтерді қоныс аудару келісімдерінде өкіл болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық плантатор және Теннесси ополчениесының генералы (1772–1836)
American planter and Tennessee militia general (1772–1836)
Джон Р. Коффи (2 маусым 1772 – 7 шілде 1833) – ағылшын тегіндес американдық плантатор және Теннесси штаты милициясының бригадир генералы. Ол Крик соғыстары (1813–1814) мен 1812 жылғы соғыстағы Жаңа Орлеан шайқасы кезінде генерал Эндрю Джексонның басшылығымен әскерлерге қолбасшылық етті. Джексон президенттік лауазымда болған кезде (1829–1833), ол Коффиді өзінің өкілі етіп тағайындады, соғыс министрі Джон Итонмен бірге Оңтүстік-Шығыс Америка Үнді тайпаларымен шарттар жасасу үшін, оларды Миссисипи өзенінен батысқа көшіру және олардың жерге деген талаптарын тоқтату мақсатында. Бұл саясат 1830 жылғы Үндістерді жер аудару туралы заңмен Конгресс бекітті. Коффи 1830 жылы чокто тайпасымен жерлерін беру туралы "Бейлеп тұрған қоян сағасы" шартын жасасты. Ол чикасо тайпасымен келіссөздер бастады, бірақ олардың АҚШ-пен шарт жасасуы оның қайтысынан кейін ғана болды.
John R. Coffee (June 2, 1772 – July 7, 1833) was an American planter of English descent, and a state militia brigadier general in Tennessee. He commanded troops under General Andrew Jackson during the Creek Wars (1813–14) and during the Battle of New Orleans in the War of 1812. During Jackson's presidency (1829 1833), he appointed Coffee as his representative, along with Secretary of War John Eaton, to negotiate treaties with Southeast American Indian tribes to accomplish removal to the west of the Mississippi River and extinguish their land claims. This policy was authorized by Congressional passage of the Indian Removal Act of 1830. Coffee negotiated the Treaty of Dancing Rabbit Creek of 1830 with the Choctaw, by which they ceded their lands. He started negotiations with the Chickasaw, but they did not conclude a treaty with the United States until after his death.
Отбасы
Вирджиния штатының Принс-Эдвард округінде дүниеге келген Коффи, Джошуа Коффидің (26 қаңтар 1745 – 8 қыркүйек 1797) және Элизабет Грейвстің (28 қаңтар 1742 – 13 желтоқсан 1804) ұлы болды. Олардың екеуі де ағылшын тегінен шыққан. Коффидің иммигрант шежіресіндегі де Джошуа Коффи, 1730 жылы Лондондағы Олд-Бейли түрмесінен босатылып, Вирджинияға келісімшарт бойынша жұмыс істеуге жіберілді. Ол 14 жыл темекі егістерінде жұмыс істеп, 1744 жылы бостандыққа шықты. Кейін ол отарлық милицияда капитан қызметін атқарды.
Born in Prince Edward County, Virginia, Coffee was the son of Joshua Coffee (January 26, 1745 – September 8, 1797) and Elizabeth Graves (January 28, 1742 – December 13, 1804). They were both of English descent. Coffee's immigrant ancestor, also a Joshua Coffee, had been released from the Old Bailey in London and "transported" in 1730 as an indentured servant to Virginia. He worked in the tobacco fields for 14 years, finally gaining his freedom in 1744. He later served as a captain in the colonial militia.
Неке және отбасы
Джон Коффи 1809 жылғы 3 қазанда Мэри Донелсонға үйленді. Ол капитан Джон Доннелсон III және Мэри Пурнеллдің қызы болды. Оның әкесінің әпкесі Рейчел Джексон еді, ол 1794 жылы Эндрю Джексонға, жас жесір Робарс болып тұрғанда үйленген. Ол 1828 жылы АҚШ президенті болып сайланды. Коффи мен Эндрю Джексон бірге бизнеспен айналысты. Коффи үйленбес бұрын Джексон олардың бірлескен сауда бизнесіндегі үлесін Коффиге сатты. Ол сатудың құны үшін вексельдер алды. Коффи үйленгеннен кейін Джексон Коффиге осы вексельдерді жаңа үйленгендерге жасаған сыйлық ретінде берді.
John Coffee married Mary Donelson on October 3, 1809. She was the daughter of Captain John Donelson III and Mary Purnell. One of her paternal aunts was Rachel Jackson, who had married Andrew Jackson in 1794 as young widow Robards. He was elected in 1828 as President of the United States. Coffee and Andrew Jackson were in business together. Before Coffee's marriage, Jackson sold his partnership in their joint merchandising business to Coffee. He took promissory notes for the sale. After Coffee married, Jackson gave Coffee the notes as his wedding present to the couple.
Мансап
Кофе саудагер, жер алыпсатар және геодезист болды. Ол Джексонның өмір бойғы достарының арасында ең сабырлы және ең жомарт емес деп есептелді. Ірі денелі, қимылсыз, киімге немқұрайлы, сөйлеуі баяу адам ретінде сипатталған Кофе сонымен қатар мейірімді, дипломаттық және дана болды. 1800 жылы ол Миссури штатының Сент-Женевьев қаласында 14 жасар құл қыз Сусананы 175 шелек тұзға саудаластырды. Сусана оның мейірімділігіне, дипломаттығына және даналығына күдік келтіретін еді. 1806 жылдың басында Кофе Джексон туралы жалақорлық мәлімдемелер жасағаны үшін Натаниел А. Макнейриді дуэльге шақырды. Дуэль 1806 жылдың 1 наурызында Кентукки штатында Теннесси шекарасында өтті. Макнейри "белгі" берілмей тұрып оқ атқан, Кофені жамбасынан жаралады. Жауабында Макнейри тапаншасын қоюға және Кофеге қосымша оқ ату мүмкіндігін беруді ұсынды. Осы дуэльде қолданылған қарулар 1806 жылдың 30 мамырында Джексон Дикинсонмен болған дуэльде де қолданылды.
Coffee was a merchant, land speculator, and surveyor. He was considered to be the most even tempered and least selfish of Jackson's lifelong friends. Described as a big awkward man, careless of dress, and slow of speech, Coffee was also said to be kindly, tactful and wise. In 1800, he traded a 14 year old enslaved girl named Susana for 175 pecks of salt in Ste. Genevieve, Missouri. Susanna would question his kindness, tactfulness, and wisdom. In early 1806, Coffee challenged Nathaniel A. McNairy to a duel for publishing derogatory statements about Jackson. The duel took place on March 1, 1806, over the Tennessee line in Kentucky. McNairy unintentionally fired before the "word", wounding Coffee in the thigh. In return, McNairy offered to lay down his pistol and give Coffee an extra shot. The weapons used in this duel were also used in the Jackson Dickinson duel on May 30, 1806.
1812 жылғы соғыста милиция қызметі
1812 жылғы соғыс басталғанда Кофи Теннесси штатының милициясынан (және Алабамадан бірнеше адамнан) құралған 2-ші ерікті атты атқыштар полкін құрды. 1812 жылдың желтоқсан айында губернатор Уилли Блаунт генерал Джеймс Уилкинсон мен АҚШ Соғыс министрінің сұрауымен Теннесси милициясын шақырды. Джексонның басшылығымен Кофи 1813 жылдың қаңтар айында 600 адамды Натчез трассасы арқылы Миссисипи аймағындағы Натчез қаласына жеткізді. Олар үлкен өзендермен кемелермен келген қалған әскерлерге дейін жетті. Екі топ Натчезде қайта біріккеннен кейін Уилкинсон мен АҚШ үкіметі Джексонның әскерін таратып жіберді. Олар 1813 жылдың 18 мамырында Нэшвиллге қайтып келді. 1813 жылдың 4 қыркүйегінде Кофи Нэшвиллде Эндрю Джексон мен Бентон ағайындысының дуэліне қатысты. Бентон Джексонды өлтіре алмағандықтан, Кофи оны баспалдақтан құлатты. 1813 жылдың қазан айында 2-ші полк полковник Каноның атты полкімен және 1-ші ерікті атты қарулы жасақпен біріктіріліп, атты жаяу әскер бригадасын құрды. Кофи бригадир-генерал дәрежесіне көтеріліп, басқарушы болып тағайындалды.
At the beginning of the War of 1812, Coffee raised the 2nd Regiment of Volunteer Mounted Riflemen, composed mostly of Tennessee militiamen (and a few men from Alabama). In December 1812, Governor Willie Blount had called out the Tennessee militia in response to a request from General James Wilkinson and the U. S. Secretary of War. Under Jackson's command, Coffee led 600 men in January 1813 to Natchez, Mississippi Territory, via the Natchez Trace. They reached it in advance of the rest of the troops, who traveled via flatboats on the major rivers. After the two groups reunited in Natchez, Wilkinson and the U. S. government disbanded Jackson's troops. They returned to Nashville, reaching it on May 18, 1813. On September 4, 1813, Coffee was involved in the Andrew Jackson– Benton brother's duel in Nashville. He knocked Thomas Benton down a flight of stairs after Benton failed to assassinate Jackson. In October 1813, the 2nd Regiment was combined with Colonel Cannon's Mounted Regiment and the 1st Regiment of Volunteer Mounted Gunmen to form a militia brigade of mounted infantry. Coffee was promoted to brigadier general and placed in command.
Қара жауынгерлер қаласына шабуыл жасалды
Полковник Джон Коффи американдық командир Эндрю Джексонның 1813 жылғы 11 қазанда Қара жауынгердің қаласына шабуыл жасау үшін жіберілді. Джон Коффи елді мекенді тастап кетілген күйде тапты. Коффи және оның әскерлері 300 бушель жүгері жинап, ауылды өртеп, американдық әскерлердің бас құрамына қайтып келді.
Colonel John Coffee was sent by American commander Andrew Jackson to raid Black Warrior’s town on October 11, 1813. John Coffee found the village abandoned. Coffee and his troops collected 300 bushels of corn, burned the village town, and withdrew to join the main American body.
Таллушачи шайқасы
Джексон генерал Коффиді Крик соғысында (1812 жылғы соғыспен бір мезгілде) алдыңғы қатардағы қолбасшысы етіп тағайындады, ол сол кезде көбінесе штаттық әскерлермен және одақтас үндістермен басшылық жасады. Джексонның басшылығымен Коффи Таллушачи шайқасында өз бригадасын жетектеді. Джон Коффи 900 атты әскермен, оның ішінде Теннесси атты мылтықшыларымен жолға шықты. Джон Коффи және оның атты жасағы Таллушачи үнді қаласын қоршап алды, ал үндістер осыдан бейхабар болды. Капитан Хаммонд басқаратын американдықтардың шағын отряды ашық жерге шығып, оқ ашты. Көбінесе садақ және дулығамен қаруланған Қызыл таяқ үндістері, тек атты американдықтардың тобын ғана көрді, барлығы да қорғаныс позицияларынан шығып, американдық аттыларға шабуыл жасады. Коффидің отряды кері шегінгендей болып, үнді жауынгерлерін ашыққа шығарды. Ауылды қоршап тұрған американдықтар ауыр оқ жаудырды. Капитан Хаммон басқаратын американдық атты әскерлер, соның ішінде американдықтар, үндістерді қоршауды күшейтіп, оларды бұрыштап қыстырды. Үндістер 186 адамды жоғалтты, оның ішінде әйелдер мен балалар да болды. Бірақ американдықтардың мұраты олай емес еді. Американдықтар 5 адамнан қаза тапты, 41 адам жараланды. Джон Коффидің әскері көптеген тұтқындарды, соның ішінде әйелдер мен балаларды да алды. Джон Коффи және оның әскері Форт-Стротерге қайтып келді.
Jackson chose General Coffee as his advance commander in the Creek War (concurrent with the War of 1812), during which he commanded mostly state militia and allied Native Americans. Under Jackson, Coffee led his brigade at the Battle of Tallushatchee. John Coffee set out with 900 mounted riders including the Tennessee mounted gunmen. John Coffee and his mounted force surrounded the Indian town of Tallushatchee with the Indians oblivious. A small detachment of mounted Americans led by Captain Hammond moved into plain view and opened fire. The Redstick Indians who were mostly armed with bows and clubs, seeing only a group of horse mounted Americans all charged out of their defensive positions to attack the American riders. Coffee’s detachment feigned a retreat, drawing the Indian Warriors out into the open. The Americans surrounding the village opened heavy fire. The Americans including the American horse riders led by Captain Hammon charged/closed in tightening their circle cornering the Indians. The Indians lost 186 killed including some women and children unfortunately. But this was not the intent of the Americans. The Americans lost 5 killed and 41 wounded. John Coffee’s force took many prisoners including women and children. John Coffee and his forces withdrew back to Fort Strother.
Таладега шайқасы
Джон Кофи Талладега шайқасына қатысты. Америкаға бейімділген ауылға үлкен жау әскері шабуыл жасады. Эндрю Джексон 1200 жаяу әскері мен 800 атты әскерімен ауылға көмекке келді. Эндрю Джексон тапқыр жоспар ойлап тапты. Эндрю Джексон жеңіл жаяу әскер жасағын сол қанатқа, ал жеңіл жаяу әскер еріктілерін оң қанатқа, ал қалған атты әскерін одан да алыс қанаттарға орналастырды. Эндрю Джексон полковник Кэрролл басқаруындағы 3 эскадрон атты әскерді шабуыл жасағандай болу үшін, содан кейін кері шегінгендей болу үшін жіберді. Тәсіл жұмыс істеді, жау американ атты әскерлерін қуа жөнелді. Жау қоршауға алынып, қатаң отқа түсті, бірақ 700 жау үндісі бір жерден қашып кетті. Америкалықтар үндістерді талқандады. Жау үндістерінен 299 адам қаза тапты, 110-ы жараланды. Эндрю Джексон 14 адамнан қаза тапты, 81 адам жарақат алды. Эндрю Джексон мен оның жеңіске жеткен әскерлері Форт-Стротерге қайта оралды.
John Coffee took part in the Battle of Talladega. A friendly pro American village was under attack by a large army of enemy Indians. Andrew Jackson came to relieve the friendly village with 1,200 infantry and 800 cavalry. Andrew Jackson thought of an ingenious plan. Andrew Jackson ordered his light infantry militia to the left flank and his light infantry volunteers to the right flank, and the rest of his mounted troops on the further flanks. Andrew Jackson sent 3 companies of mounted horse riders under Colonel Carroll to feint a mounted attack and then feign retreat. The trap worked and the enemy charged pursuing the horse mounted American riders. The enemy was surrounded and ensnared in a lethal crossfire, but 700 enemy Indians escaped through a gap. The Americans decimated the Indians. The enemy Indians suffered 299 killed and 110 wounded. Andrew Jackson suffered only 14 killed and 81 wounded. Andrew Jackson and his victorious forces withdrew back to Fort Strother.
Эмукфау мен Енотачопо сағасындағы шайқастар
Эмукфау және Енотачопо өзендерінің шайқастарында ол ауыр жарақат алды. 1814 жылғы 22 қаңтарда Джексон Эмукфаудан шамамен 19 шақырым қашықтықта орналасты. Таң атқанда, 4,8 шақырым қашықтықта орналасқан Қызыл таяқтардың күшті күші Джексонның позициясына шабуыл жасады, бірақ шамамен отыз минуттан кейін кері қайтарылды. Джексон Кофені 400 сарбазбен индиан лагерін өртеп жіберуге жіберді. Олардың бекінісінің күштілігін көрген Кофи шабуыл жасамай, Джексонның позициясына қайтып келді. Қызыл таяқтар тағы да шабуыл жасады. Кофи шағын отрядты жанына бұрып, ауыр жарақат алды. Криктер 54 адам өлтіріліп, қуып шығарылды. Осы сәтте Джексонның Форт-Стротерге шегінуден басқа амалы қалмады. Эмукфау өзенін бұрынғыдан кесіп өтудің қиындығына байланысты, Джексон Форт-Стротерге оралу үшін ұзақ жолды таңдады. Дегенмен, кесіп өту қиын болды. 1814 жылғы 24 қаңтарда ол өзеннен қайтадан өтіп басталды. Джексонның артиллериясы бродына жақындағанда, орманнан ескерту атыстары естілді. Шабуыл күтілгендіктен, Джексон алдыңғы жасағына қарсы шабуыл жасап, жауды қоршауға алуға бұйрық берді. Артынан ергендер үрейленіп, шегінді. Белгісіз себептермен Қызыл таяқтар осы жағдайды пайдалана алмады, ал азаздаған қорғаушылар оларды кері қайтарды. Джексонның екі шайқаста 24 сарбазы қаза тауып, 71 сарбазы жараланды. Криктердің жоғалғандары 54 өлген және белгісіз саны жараланғандарды құрады. Эндрю Джексон және оның күштері Форт-Стротерге қайта шегінді.
In the Battles of Emuckfaw and Enotachopo Creek, he was seriously wounded. On January 22, 1814, Jackson was encamped about 12 miles (19 km) from Emuckfaw. At dawn, a strong force of Red Sticks, camped 3 miles (4.8 km) away, attacked Jackson's position but were driven off after about thirty minutes. Jackson sent Coffee with a force of 400 to burn the Indian camp. Upon seeing the strength of their position, Coffee did not attack and returned to Jackson's position. The Red Sticks attacked again. Coffee was seriously wounded when he led a small party to turn their flank. The Creek were driven off with a loss of 54 killed. At this point, Jackson had no choice but to retreat to Fort Strother. Because of the difficulty of the earlier crossing of the Emuckfaw Creek, Jackson took a longer route back to Fort Strother. Even so, the crossing was difficult. On the morning of January 24, 1814, he began to re cross the creek. When Jackson's artillery was about to enter the ford, alarm shots sounded in the woods. Having anticipated an attack, Jackson had ordered his advance guard to counterattack and attempt an envelopment. The rear guard panicked and retreated. For reasons unknown, the Red Sticks were unable to take advantage of the situation, and a handful of defenders drove them off. Jackson's losses for the two engagements were 24 killed and 71 wounded. The Creek's casualties were 54 killed and an unknown number of wounded. Andrew Jackson and his force withdrew back to Fort Strother.
Ат жебесі бұрылысының шайқасы
Эндрю Джексон 2000 американдық жаяу әскері, 700 американдық ат әскері, бірқатар артиллерия, 500 чероки одақтасы және Төменгі Крик одақтастарымен бірге Horseshoe иіліміндегі соңғы Қызыл Таяқ ауылдық бекінісіне келді. Horseshoe иілімінде 1000 Қызыл Таяқ жауынгері соңғы тірегін жасады. Қызыл Таяқ бекінісі өзенмен жартылай қоршалған мүйісте орналасқан, жалғыз құрлыққа шығу жолы тар, жіңішке мойыннан өтетін. Қызыл Таяқтар осы тар мойынға кедергі қойды. Джон Коффи және оның атты әскерлері өзен бойымен айналып, қашуға тырысқандарды тоқтату үшін келді. Әскерилер мен тұрақты әскерлер басты шабуылды бастады. Американдық артиллерия кедергіге көп зиян келтірмеді. Бірақ Джон Коффи, оның атты әскерлері және американдықтарға адал үндістер Қызыл Таяқ лагерінің артына сәтті жетіп, ауыр оқ жаудырды. Алдыңғы кедергідегі Қызыл Таяқтар көп бөлігін артқа бұрып, Джон Коффидің атты әскерлері мен үндістердің біріккен күштерімен күресті. Американдық әскерилер мен тұрақты әскерлер әлсізделген бекініс алдындағы кедергіні басып алды. Екі тарап та ойықтар арқылы бір-біріне оқ атты, кедергілердің артына тығылып, жақын арада шайқасты. Әскерилер мен тұрақты әскерлер майданды басып алғанда, Қызыл Таяқтар өзенге қарай қашып, сыртқы жағада Коффидің атты мылтықшыларының оқтарына ұшырады. Жасырынған, жараланған Қызыл Таяқ жауынгерлері штык пен томахокпен өлтірілді. Американдықтар Қызыл Таяқ әйелдері мен балаларын жинап алып, қауіпсіз жерге орналастырды. Американдықтар 557 өлген Қызыл Таяқ жауынгерін тапты, ал шамамен 300 Қызыл Таяқ жауынгері өзенде суға батып кеткен деп есептеледі. 300-ге жуық әйел және белгісіз балалар Форт-Талладегаға қарай, американдықтарға адал Черроки және достық Криктер құл ретінде алу үшін аттанды. Эндрю Джексон Крик тайпасының жетім баласын асырап алып, оған Эндрю кіші деген ат қойды. Кейіннен Қызыл Таяқ басшысы Уильям Уэзерфорд американдықтарға бағынды. Крик жауынгерлері 800 адамнан қаза тауып, 206 адам жараланды. Американдықтар 47 адамнан қаза тауып, 159 адам жараланды. Американдықтардың үнді одақтастары 23 адамнан қаза тауып, 47-сі жараланды. Осылайша, американдықтар мен олардың одақтастары барлығы 70 адамнан қаза тауып, 206 адам жараланды.
Andrew Jackson arrived at the last Red Stick village base at Horseshoe bend with 2,000 American infantry, 700 American cavalry, some artillery, 500 Cherokee allies, and Lower Creek allies. There were 1,000 Red Stick warriors making their stand at Horseshoe bend. The Red Stick base was at a peninsula semi surrounded by a river with the only land exit at a narrow slim neck. The Red Stick made a breastwork at the narrow slim neck. John Coffee and his mounted men circled down river to cut off any who tried to get away. The militia and regulars would lead the main attack. At the slim neck, the Indians formed a log breastwork barricade. The American cannons did little damage to the breastwork. But John Coffee, his mounted men, and pro American Indians had snuck around successfully to the rear of the Red Stick camp and opened heavy fire. The Red Sticks behind the front breastwork diverted much of their troops to the rear to combat John Coffee’s combined force of mounted men and Indians. The American militia and Regulars swarmed the weakened front of the barricade breastwork. Both sides fired through loop holes at each other, took cover behind their side of the barricades, and attacked each other in melee combat. As the militia and regulars overran the front, the Red Sticks fled to the river rear being shot down by Coffee’s mounted riflemen on the outside bank. Wounded Red Stick warriors hiding in the underbrush were dispatched with bayonets and tomahawks. The Americans gathered the Red Stick women and children and secured them. The Americans found 557 dead Red Stick warriors while an estimated 300 Red Stick warriors were drowned in the river rear. Some 300 women and an unknown number of children were marched toward Fort Talladega to be taken as slaves by Cherokee and friendly Creeks loyal to the American cause. Andrew Jackson adopted an orphaned Creek child and named him Andrew Junior. Later, Red Stick leader William Weatherford surrendered to the Americans. The Creek Warriors lost 800 killed and 206 wounded. The Americans lost 47 killed and 159 wounded. And the Native American allies of the Americans lost 23 killed and 47 wounded. So the Americans and their allies lost 70 killed and 206 wounded in total.
Жаңа Орлеан шайқасы
Коффи өзінің бригадасын басқарды, оның құрамында бос азаттық алған афроамерикандықтар мен одақтас оңтүстік-шығыс тайпаларынан шақырылған үнді қарулері болды. Бұл 1814-15 жылдарғы Жаңа Орлеан шайқасында болды. Олар британдық колоннаның шығысындағы орманды ұстауға маңызды үлес қосты. Коффи бригадасы британдықтарға қарсы алғашқы шабуылды жасады, ағаштар мен бұталардың арасынан оқ жауып.
Coffee led his brigade, which included free blacks and Native American warriors from allied Southeast tribes, at the 1814 15 Battle of New Orleans. They played a key role in holding the woods to the east of the British column. Coffee's brigade was the first to engage the British, by firing from behind the trees and brush.
Кейінгі өмірі
1812 жылғы соғыстағы қызметі үшін Коффиге Мурфрисборо қаласында 2000 акр жер берілді, ол кейін оны қарындасы Мэриге өтеді. Кейін, бірнеше сәтсіз инвестициядан соң, Коффи геодезист болып жұмыс істеуге кірісті. 1816 жылы ол Алабама және Миссисипи территориялары арасындағы шекара сызығын өлшеді. Содан кейін ол Флоренс қаласының жанына көшіп кетті. Джексон 1828 жылы президент болып сайланды. Джексон Оңтүстік-Шығыстағы үнді тайпаларын Миссисипи өзенінен батысқа көшіруді мақсат етті. Ол Коффиді өзінің өкілі етіп тағайындады, соғыс министрі Джон Итонмен бірге үнділердің жерге қатысты талаптарын реттеу және оларды көшіру үшін келісімдер жасасуға жіберді. Бұл саясат 1830 жылы Конгресс қабылдаған Үнділерді жер аудару туралы заңмен бекітілді. Коффи 1830 жылы чокто тайпасымен Билеуші Қоян сағаты туралы келісімге келді, оған сәйкес олар Оңтүстік-Шығыстағы жерлерін берді. Коффи чикасо тайпасымен келіссөздер бастады, бірақ АҚШ оның өлімінен кейін ғана осы тайпамен келісім жасады. Коффи 1833 жылдың 7 шілдесінде Флоренцияда 61 жасында қайтыс болды.
As payment for his service in the War of 1812, Coffee was granted 2,000 acres of land in Murfreesboro TN, which he later deeded over to his sister Mary. Later after some failed investments, Coffee began work as a surveyor. In 1816 he surveyed the boundary line between Alabama Territory and Mississippi Territory. He later moved to a place near Florence, Alabama. Jackson was elected President in 1828. Jackson worked toward the removal of Southeast Native American tribes to lands west of the Mississippi River. He appointed Coffee as his representative, along with Secretary of War John Eaton, to negotiate treaties to accomplish extinguishing Native American land claims and their removal. The policy was authorized by Congressional passage of the Indian Removal Act of 1830. Coffee negotiated the Treaty of Dancing Rabbit Creek of 1830 with the Choctaw by which they ceded their Southeastern lands. Coffee started negotiations with the Chickasaw, but the U. S. did not conclude a treaty with these people until after his death. Coffee died in Florence on July 7, 1833, at age 61.
Мұра мен құрмет
Коффи округі, Алабама, Коффи округі, Теннесси, Коффивилл қалалары, Алабама, Коффи Спрингс, Алабама (қазір Женева округіне қарасты, бірақ бұрын Коффи округінің құрамында болған), Коффивилл, Миссисипи және Форт Коффи, Оклахома оның құрметіне аталған. Сондай-ақ, Алабама штатының Флоренс қаласының жанындағы Теннесси өзені арқылы салынған Натчес Трейс Парквей көпірі де Коффидің есімімен аталады.
Coffee County, Alabama, Coffee County, Tennessee, and the towns of Coffeeville, Alabama, Coffee Springs, Alabama (now in Geneva County but formerly part of Coffee County), Coffeeville, Mississippi, and Fort Coffee, Oklahoma, are named in his honor. The Natchez Trace Parkway bridge across the Tennessee River near Florence, Alabama is also named after Coffee.
Зерттеу жазбалары
Зерттеушілер көбінесе генерал Джон Коффиді оның бірінші туысы Джон Э. Коффимен (1782–1836) шатастырады. Ол Джорджия ополченнясында генерал болып қызмет етті және сол жерден АҚШ конгрессмені болып сайланды. Генерал Коффи кейде Джон Р. Коффи деп те аталады. Кейбір зерттеушілер осы ортаңғы әріптің дереккөздерде қолданылуын құжаттауға тырысты. Бірақ, қазірге дейін тексерілген түпнұсқа құжаттарда ол тек Джон Коффи деп қол қойғандығы анықталды. Ғалымдар оның ортаңғы әріпті пайдаланбағанына сенімді. Генерал Джон (Р.) Коффи қазір Коффи зиратында, Флоренция қаласының солтүстік-батысына қарай 157-ші штаттық жолдың жанында жерленген. Аңызға айналған Техас рейнджері Джон Кофи Хейс Мэри Кофи ханымның туысы болған және оның күйеуінің құрметіне осылай аталған.
Researchers often confuse General John Coffee with his first cousin John E. Coffee (1782–1836). He served as a general in the Georgia militia and was elected as the U. S. Congressman from there. General Coffee is sometimes referred to as John R. Coffee. Some researchers have attempted to document the use of this middle initial in sources. To date, he has been found to have signed his name only as John Coffee in the original papers examined. Scholars believe he did not use the middle initial. General John (R.) Coffee is buried in the Coffee Cemetery now off State Road 157, northwest of Florence, Alabama. The legendary Texas Ranger, John Coffee Hays, was a cousin of Mrs. Mary Coffee and named after her husband.