Кіріспе
Американдық экономист (туған 1953)
Бен Шалом Бернанке (/b//ər/'/n//æ//ŋ//k//i/ bərNANGkee; 13 желтоқсан 1953 жылы туған) – 2006 жылдан 2014 жылға дейін Федералдық резервтің 14-ші төрағасы қызметін атқарған американдық экономист. Федералдық резервтен кеткеннен кейін ол Брукингс институтының ерекше ғылыми қызметкері болып тағайындалды. Төрағалық кезеңінде Бернанке Федералдық резервтің 2000 жылдардың соңындағы қаржы дағдарысына жауап беруін қадағалады, осы үшін ол 2009 жылы «Time Person of the Year» атағына ие болды, әсіресе Ұлы депрессияны талдауы үшін. 2002 жылдың 5 тамызынан 2005 жылдың 21 маусымына дейін ол Федералдық резерв жүйесінің директорлар кеңесінің мүшесі болды, Бернанке доктринасын ұсынды және алғаш рет «Ұлы тепе-теңдік» – дәстүрлі бизнес циклдарының соңғы онжылдықтарда халықаралық экономикадағы құрылымдық өзгерістер арқылы құбылмалылығы төмендегенін көрсететін теорияны талқылады, әсіресе дамып келе жатқан елдердің экономикалық тұрақтылығының артуы макроэкономикалық (ақша-кредит және фискалдық) саясаттың ықпалын азайтуға ықпал етті. Бернанке содан кейін президент Джордж Буштың Экономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасы болып қызмет етті, ал Буш президент оны Алан Гринспеннің орнына АҚШ Федералдық резервінің төрағасы болып тағайындады. Оның бірінші мерзімі 2006 жылдың 1 ақпанында басталды. Бернанке президент Барак Обама қайта тағайындағаннан кейін 2010 жылдың 28 қаңтарында төрағалық лауазымына екінші рет бекітілді, ол оны кейін «сабырдың өзі» деп сипаттады. Оның екінші мерзімі 2014 жылдың 31 қаңтарында аяқталды, одан кейін 2014 жылдың 3 ақпанында Жанет Йеллен оның орнына келді. Бернанке 2015 жылы жарық көрген «Іс-қимылға батылдық» атты кітабында Федералдық резерв төрағасы болған кезеңі туралы жазды, онда ол 2007 және 2008 жылдары әлемдік экономика құлдыраудың қабатында болғанын айтты. Бернанке ФРС-тің жаңаша күш-жігері ғана (АҚШ-тың басқа да агенттіктермен және басқа елдердің агенттіктермен ынтымақтастықта) Ұлы депрессиядан да ауыр экономикалық апаттың алдын алды деп мәлімдеді.
Жас шағы мен отбасы
Бернанке Грузияның Аугуста қаласында дүниеге келді және Оңтүстік Каролина штатының Диллон қаласындағы Шығыс Джефферсон көшесінде өсті. Оның әкесі Филипп фармацевт және толық емес уақытта театр менеджері болды. Оның анасы Эдна бастауыш мектеп мұғалімі болған. Бернанке екі кіші туысы бар. Оның ағасы Сет Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында заңгер болып жұмыс істейді. Оның әпкесі Шарон Бостондағы Беркли музыка колледжінің ұзақ жылдар бойы әкімшісі. Бернанкелер Диллон қаласындағы еврей отбасыларының санаулы бірі болды және жергілікті синагог, Охав Шаломға қатысты; Бернанке бала кезінде анасының әкесі, кәсіби хаззан (кантор), шохет және еврей тілінің мұғалімі Гарольд Фридманнан еврей тілін үйренді. Бернанке әкесі мен ағасы Бернанке әкесінің әкесі Джонас Бернанкеден сатып алған дәріхананың иесі және басқарушысы болды. Отбасы 1940 жылдары Нью-Йорктан Диллонға көшіп келді. Бернанке анасы ұлы туғанда мектептегі жұмысын тастап, отбасылық дәріханада жұмыс істеді. Бен Бернанке де кейде сол жерде жұмыс істеді. Колледжде оқу кезінде өзін асырау үшін ол жазда "South of the Border" мекемесінде жұмыс істеді.
Дін
1960 жылдары жасөспірім кезінде Бернанке жергілікті синагогада Тораның кітаптарын орауға көмектесті. Ол өзінің нанымын жеке сақтайды, бірақ Нью-Йорк университетінің экономика кафедрасының меңгерушісі және оның досы Марк Гертлер, оның нанымы "оның (Бернанке) кір деколдарындағы" дейді. Бернанке Гарвардта бірінші курста оқығанда, Диллон қаласының тумасы Кеннет Мэннинг оны Бруклинге Рош-Хашана қызметіне алып барды.
Білім
Бернанке Шығыс бастауыш мектебінде, J. V. Martin орта мектебінде және Dillon орта мектебінде білім алды, онда ол сыныптың үздік түлегі атанды және марш-оркестрде саксофонда ойнады. Dillon орта мектебінде сол кезде есептеу курстары болмағандықтан, Бернанке оны өзі үйренді. Бернанке SAT емтиханында 1600 мүмкін баллдан 1590 балл жинады және Ұлттық Ұсыныс стипендиясын жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1965 жылғы Ұлттық Орфографиялық Бәйгеге қатысты. Бернанке 1971 жылы Гарвард колледжіне түсті, онда ол Winthrop House-та тұрды, болашақ Goldman Sachs бас директоры Ллойд Бланкфайн да сол жерде тұрды. Ол Phi Beta Kappa құрметімен A.B. дәрежесін алып, кейін 1975 жылы экономика саласында summa cum laude A.M. дәрежесін алды. 1979 жылы Массачусетс технология институтында «Ұзақ мерзімді міндеттемелер, динамикалық оптимизация және бизнес айналымы» тақырыбындағы диссертациясын аяқтап, қорғағаннан кейін экономика ғылымдарының докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. Бернанкедің диссертация жетекшісі Израиль банкінің болашақ губернаторы Стэнли Фишер болды, ал диссертациясын қарағандар қатарында Irwin S. Bernstein, Rüdiger Dornbusch, Robert Solow, MIT-ден Peter Diamond және Гарвардтан Dale Jorgenson болды.
Академиялық және мемлекеттік мансап (1979-2006)
Бернанке 1979 жылдан 1985 жылға дейін Стэнфорд бизнес мектебінде сабақ берді, Нью-Йорк университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді, ал кейін Принстон университетінің экономика факультетінде тұрақты профессор атанды. Ол 1996 жылдан 2002 жылдың қыркүйегіне дейін осы факультеттің деканы болды, содан кейін мемлекеттік қызметке демалысқа шықты. 2005 жылдың 1 шілдесінде Принстон университетіндегі лауазымынан кетті. Бернанке 2002 жылдан 2005 жылға дейін Федералдық резерв жүйесінің басқарма мүшесі болып қызмет етті. Губернатор ретіндегі алғашқы сөздерінің бірінде, "Дефляция: Мұнда орын алмауына көз жеткізу" деген тақырыпта, ол "Бернанке доктринасы" деп белгілі болған ұстанымды ұсынды. 2004 жылдың 20 ақпанында Федералдық резерв жүйесі басқармасының мүшесі ретінде Бернанке біз "Ұлы тепе-теңдік" деп аталатын жаңа дәуірдеміз деп мәлімдеді, онда заманауи макроэкономикалық саясат бизнес айналымының құбылмалылығын экономикадағы басты мәселе болмайтын деңгейге дейін төмендетті. 2005 жылдың маусым айында Бернанке президент Джордж Буштің Экономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасы болып тағайындалды және Федералдық резерв жүйесінің губернаторы лауазымынан қанағаттанды. Бұл тағайындама көбінесе Буштің келесі жылы Гринспанның орнын басатын адамды анықтау үшін жасалған сынақ ретінде қарастырылды. Ол 2006 жылдың қаңтарына дейін бұл лауазымды атқарды.
АҚШ Федералды резервінің төрағасы
2006 жылдың 1 ақпанында Бернанке Федералды резервтің басқарма мүшесі ретінде он төрт жылдық мерзімге және төраға ретінде төрт жылдық мерзімге кірісті (президент Буш 2005 жылдың соңында ұсынғаннан кейін). Төрағалық лауазымына ие болғандықтан, ол қиын жағдайдағы активтерді құтқару бағдарламасын қадағалайтын Қаржылық тұрақтылықты қадағалау кеңесінің құрамына кірді. Ол сондай-ақ Федералды ашық нарық комитетінің төрағасы болды, бұл жүйенің негізгі ақша-кредит саясатын қалыптастыру органы. Федералды резервтік жүйенің төрағасы ретіндегі алғашқы айлары БАҚ-пен байланыс жасаудағы қиындықтармен ерекшеленді. Гринспенге қарағанда, Федералды резерв саясатының ашықтығын және айқын мәлімдемелерді жақтаған ол, инфляциялық мақсаттарды нақтылау туралы бастапқы идеясынан бас тартуға мәжбүр болды, себебі мұндай мәлімдемелер қор нарығына әсер ететін. Мария Бартиромо CNBC телеарнасында Ақ үй тілшілер қауымдастығының кешінде өткен жеке әңгімелерінен үзінділерді жариялады. Ол Бернанке инвесторлардың оның сөздерін инфляцияға қатысты "жаңылғыш" деп түсіндіргенін айтты. Ол Федералды резервтің бағыты туралы ашық мәлімдеме жасағаны үшін қатаң сынға ұшырады, бұл оның "қателікке бой алдырғанын" көрсетті.
2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысы
Ұлы дағдарыстың күшеюімен, Бернанке ерекше шаралардың қабылдануын бақылады. Оның басшылығымен ФРС бір жылдың ішінде негізгі мөлшерлемесін 5,25%-дан 0,0%-ға дейін төмендетті. Бұл шара өтімділік дағдарысын тоқтатуға жеткіліксіз деп есептелген соң, ФРС сандық жеңілдету саясатын іске қосты, 2008 жылдың қарашасынан 2010 жылдың маусымына дейін 1,3 триллион доллар құрады және жаңадан құрылған ақшаны банктер мен мемлекеттен қаржы активтерін сатып алуға жұмсады.
Екінші мерзім
2009 жылдың 25 тамызында президент Обама Бернанкиді Федералды резерв төрағасы лауазымына екінші мерзімге ұсынатынын жариялады. Марта жүзімдігінде Бернанкидің қасында жасаған қысқа мәлімдемесінде Обама Бернанкидің өкілдігі, мінезі, қайраттылығы және шығармашылығы 2008 жылы тағы бір Ұлы депрессияның алдын алуға көмектескенін айтты. Сенаттың Банктік комитетінде оның кандидатурасы бойынша тыңдау 2009 жылдың 3 желтоқсанында басталғанда, екі партиядан бірнеше сенатор екінші мерзімге қолдау көрсетпейтінін мәлімдеді. Дегенмен, Бернанке 2010 жылдың 28 қаңтарында Сенаттың 70-30 дауысымен екінші мерзімге төраға болып бекітілді, бұл сол кездегі ең аз айырмашылықпен бекітілген жағдай болды. (Дауыс беру нәтижелері туралы мәліметтерді 2010 жылғы Обаманың тағайындамаларынан қараңыз.) Сенат алдымен 77-23 дауысымен пікірсайыстарды тоқтатуға дауыс берді, Бернанке филибстерді жеңу үшін қажетті 60 дауыстан көп жинады. Екінші дауыс беруде 30 қарсы дауыс 11 демократтан, 18 республикашылдан және бір тәуелсіз сенатордан түсті.
Федералдық резервтің төрағасы ретінде даулар
Бернанке 2000 жылдардың соңындағы қаржы дағдарысына байланысты сынға ұшырады. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, Бернанке "қаржы дағдарысын болжамағандығы, Уолл-стритті құтқаруы және ең соңғы кезде экономиканың жай қалпына келуіне көмектесу үшін банк жүйесіне қосымша 600 миллиард доллар құйғаны үшін сынға ілінді".
Merrill Lynch пен Bank of America бірігуі
Конгресске 2009 жылдың 23 сәуірінде Нью-Йорк штатының бас прокуроры Эндрю Куомоның хатында Бернанке бұрынғы қазынашылық министрі Генри Полсонмен бірге Bank of America компаниясының Merrill Lynch компаниясын сатып алуына қатысты алаяқтық туралы айыптамалар келтірілді. Хатта, Бернанке мен Полсон Merrill Lynch компаниясындағы залалдың мөлшерін Bank of America банкіне жасырған деген мәлімдеме жасалған. Bank of America-ның бас атқарушы директоры Кен Льюис "Материалдық жағымсыз өзгерістер" (MAC) шартын қолданып, Bank of America бірігуден бас тартатынын Полсонға хабарлағанда, Полсон Льюисті дереу Вашингтонға кездесуге шақырды. 2008 жылдың 21 желтоқсанында өткен кездесуде Полсон Льюиске, егер олар MAC шартын қолданса, оның және директорлар кеңесінің орны ауыстырылатынын, сондай-ақ акционерлерге залалдың мөлшерін жарияламау керектігін айтты. Полсон Куомо кеңсесіне Бернанке осылайша Льюиске қысым көрсетуге нұсқау бергенін мәлімдеді. Конгресс бұл айыптамалар бойынша 2009 жылдың 25 маусымында тыңдау өткізді, онда Бернанке Льюисті қорқытпағанын мәлімдеді. Конгресс мүшелерінің қысымымен Бернанке: "Мен [Bank of America] директорлар кеңесі мен басшылығын жұмыстан шығару туралы ештеңе демедім" деді. Әрі қарай сөйлегенде, Бернанке ФРС Bank of America-ны бірігуден бас тартпауға көндіру үшін заңға қайшы немесе әдепсіз әрекеттер жасаған жоқ деді. Льюис комиссияға билік өкілдері "күшті пікірлер" білдіргенін, бірақ олардың ұстанымын бұрыс деп сипаттамайтынын айтты.
AIG-ті құтқару
2010 жылдың 26 қаңтарында "Хаффингтон Пост" газетінде жарияланған мақалада, құпия ақпарат беруші Бернанкидің "AIG" компаниясын құтқарудағы рөліне қатысты алаңдатарлық мәліметтерді қамтитын құжаттарды ашқаны айтылды. Кентукки штатының республикалық сенаторы Джим Баннинг CNBC телеарнасында Бернанкидің AIG-ні құтқару мәселесінде өзінің қызметкерлерінің ұсыныстарын қабылдамағанын көрсететін құжаттарды көргенін мәлімдеді. Мақала авторы бұл AIG-ні құтқару туралы шешімнің қажеттілігіне күмән тудырады. Екі партияның сенаторлары Бернанкиге қолдау білдіріп, оның әрекеттері жағдайды одан да нашарлатудан сақтады және бұл шешімнің қаржы дағдарысына қатысты жауапкершілікті күшейтуі мүмкін екенін мойындады.
Эдвард Квинс
2008 жылғы дағдарыс Бен Бернанкеге Эдвард Квинс деген псевдонимді жасауға да себеп болды. The Wall Street Journal газетінің хабарлауынша, бұл жалған есім, банкротқа жақын тұрған кезде Федералдық резервтің қолдауымен құтқарылған AIG акционерлері үкіметке қарсы арыз шағып, сотқа берген істе дәлел ретінде пайдаланылды. Мистер Квинстің бір электрондық хатында: "Біздің ойымызша, олардың құлауына бірнеше күн қалды. Олар бұл уақытша мәселе деп ойлайды. Бұл түсіністіксіздік қауіпті." Старр АҚШ-қа қарсы сот процесінде Квинс псевдонимі ашылғаннан кейін, "Нью-Йорк Таймс" газеті Бернанке мырзаның таңдаған псевдониміне арналған "Рай және Квинс" коктейлін ойлап тапты.
Экономикалық көзқарастар
Бернанке Лондон экономика мектебінде ақша теориясы және саясаты бойынша бірнеше дәріс оқыды. Ол екі оқулық жазды: Эндрю Абельмен (кейінгі басылымдарда Дин Крушормен) бірлесіп жазған орта деңгейдегі макроэкономика оқулығы және Роберт Х. Франкпен бірлесіп жазған микроэкономика және макроэкономиканы қамтитын кіріспе оқулық. Бернанке Ұлттық экономикалық зерттеулер бюросының ақша-несие экономикасы бағдарламасының директоры және «Американ экономикалық шолу» журналының редакторы болды. IDEAS/RePEc бойынша әлемдегі ең көп жарияланған 50 экономистің қатарында. Бернанке Ұлы депрессияның экономикалық және саяси себептеріне ерекше қызығушылық танытады, ол көптеген академиялық журналдарда мақалалар жариялады. Бернанке жұмысына дейін Ұлы депрессияның басым монетаристік теориясы Милтон Фридманның федералдық резервтің ақша ұсынымын азайтуы салдарынан туындаған деген көзқарасы болды және бірнеше рет осы кезеңде жасалған ең үлкен қателіктердің бірі пайыздық мөлшерлемелерді тым ерте көтеру болды деп дәлелдеді. Милтон Фридманның 90 жылдық мерейтойына арналған сөйлесінде (2002 жылдың 8 қарашасы) Бернанке былай деді: «Мен Федералды резервтік жүйенің ресми өкілі ретіндегі мәртебемді сәл пайдаланып, сөйлемді аяқтағым келеді. Милтон мен Аннаға [Шварц, Фридманның әріптесі]: Ұлы депрессияға қатысты сіздер дұрыс айтасыздар. Біз оны жасадық. Біз өте өкінеміз. Бірақ сіздердің арқаңызда біз енді олай істемейміз». Бернанке пайыздық мөлшерлемелерді нөлге дейін төмендету туралы шешімінде Милтон Фридман мен Анна Шварцты атады. Алайда Анна Шварц Бернанкеге қатты сын танытты және «Нью-Йорк Таймс» газетінде Обамаға Федералды резервтің төрағасы болып қайта тағайындалмауын кеңес берді. Бернанке Федералды резервтің рөліне емес, жеке банктер мен қаржы институттарының рөліне көбірек назар аударды. Бернанке 1930–1933 жылдардағы қаржылық бұзылыстар несие беру процесінің тиімділігін төмендеткенін, ал одан туындаған жоғары құн мен несиеге қолжетімділіктің төмендеуі жиынтық сұранысты төмендеткенін анықтады, бұл оның қаржылық үдеткіш деп атаған әсерін көрсетті. Жеңіл төмендеу кезінде банктер несие беруді және басқа да тәуекелді жобаларды едәуір қысқартуы мүмкін. Бұл экономикаға одан әрі зиян келтіреді, бұрыс айналымды тудырады және шамалы рецессияны үлкен депрессияға айналдыруы мүмкін. Экономист Брэд ДеЛонг, бұрын Ұлы депрессия туралы өзінің теориясын жақтаған, 2008–2009 жылғы әлемдік қаржы дағдарысы Бернанке теориясының маңыздылығын арттырды. 2002 жылы бизнес жаңалықтарында дефляция туралы алаңдаушылықтар жарияланғаннан кейін Бернанке бұл тақырыпта сөйледі. Ол сөйлесінде фиат ақша жүйесіндегі үкіметтің ақша жасаудың және нарықтағы өтімділікті сақтаудың физикалық құралына ие екенін айтты. Ақша ұсынымын бақылау дегеніміз, үкімет дефляцияны ақшаны көбейту арқылы әрқашан болдырмайды. Ол былай деді: «АҚШ үкіметі технологияға ие, оны баспа машинасы деп атайды (немесе бүгінгі таңда оның электронды баламасы), ол оған қалағанша АҚШ долларын тегін шығаруға мүмкіндік береді». 2007 жылы дағдарыс басталғанда көптеген экономистер Бернанкеге (және Федералды ашық нарық комитетінің қалған мүшелеріне) федералдық қорлар мөлшерлемесін одан да төмендетуге шақырды. Мысалы, кейіннен президент Обаманың басшылығымен Ақ үйдің Ұлттық экономикалық кеңесінің директоры болып тағайындалған Ларри Саммерс 2007 жылдың 26 қарашасында «Financial Times» газетінде жариялаған мақаласында рецессияның ықтимал екенін және «макроэкономикалық басымдық сұранысты сақтау болуы керек» деп айтты. Бұл дегеніміз, Федералды резервтік жүйе қисықты алдын ала басып, нарық сияқты, Федералдық қорлар мөлшерлемесінің деңгейі бейтарап болғандығын мойындауы керек, бұл қаржы жүйесі қалыпты жұмыс істеген кезде бүгінгі таңда өте қысқарады». Дэвид Леонхардт «Нью-Йорк Таймс» газетінде 2008 жылдың 30 қаңтарында «Д-р Бернанкидің болжамы соңғы алты айда тым жақсы болды. [Бірақ] оның болжамы 2006 жылдың ортасындағы Уолл-стриттің болжамынан әлдеқайда жақсы болды. Ол кезде ол өсім мөлшерлемесін одан әрі көтеру туралы ұсыныстарға қарсылық білдірді, өйткені ол экономика әлсіреп кетуі мүмкін деп ойлады».
"Let me end my talk by abusing slightly my status as an official representative of the Federal Reserve. I would like to say to Milton and Anna [Schwartz, Friedman's coauthor]: Regarding the Great Depression, you're right. We did it. We're very sorry. But thanks to you, we won't do it again." Bernanke has cited Milton Friedman and Anna Schwartz in his decision to lower interest rates to zero. Anna Schwartz, however, was highly critical of Bernanke and wrote an opinion piece in The New York Times advising Obama against his reappointment as chairman of the Federal Reserve. Bernanke focused less on the role of the Federal Reserve and more on the role of private banks and financial institutions. Bernanke found that the financial disruptions of 1930–33 reduced the efficiency of the credit allocation process; and that the resulting higher cost and reduced availability of credit acted to depress aggregate demand, identifying an effect he called the financial accelerator. When faced with a mild downturn, banks are likely to significantly cut back lending and other risky ventures. This further hurts the economy, creating a vicious cycle and potentially turning a mild recession into a major depression. Economist Brad DeLong, who had previously advocated his own theory for the Great Depression, notes that the global financial crisis of 2008–2009 has raised the pertinence of Bernanke's theory. In 2002, following coverage of concerns about deflation in the business news, Bernanke gave a speech about the topic. In that speech, he mentioned that the government in a fiat money system owns the physical means of creating money and to maintain market liquidity. Control of the money supply implies that the government can always avoid deflation by simply issuing more money. He said, "The U. S. government has a technology, called a printing press (or today, its electronic equivalent), that allows it to produce as many U. S. dollars as it wishes at no cost." As the recession began in 2007, many economists urged Bernanke (and the rest of the Federal Open Market Committee) to lower the federal funds rate below what it had done. For example, Larry Summers, later named Director of the White House's National Economic Council under President Obama, wrote in the Financial Times on November 26, 2007—in a column in which he argued that recession was likely—that "maintaining demand must be the macro economic priority. That means the Federal Reserve System has to get ahead of the curve and recognize—as the market already has—that levels of the Federal Funds rate that were neutral when the financial system was working normally are quite contractionary today." David Leonhardt of The New York Times wrote, on January 30, 2008, that "Dr. Bernanke's forecasts have been too sunny over the last six months. [On] the other hand, his forecast was a lot better than Wall Street's in mid 2006. Back then, he resisted calls for further interest rate increases because he thought the economy might be weakening."
Федералды резервтен кейін
2014 жылдың қаңтар айында Америка экономикалық қауымдастығының конференциясында Бернанке Федералды резерв төрағасы лауазымындағы қызметін сарапқа салды. Ол экономикалық өсімнің қарқыны артып келеді деп үміттенедін және орталық банк қолдауын келісімді түрде тоқтата алатынына сенімді екенін білдірді. 2014 жылдың қазан айында Бернанке үйін қайта қаржыландыру әрекеттері сәтсіз аяқталғанын мәлімдеді. Ол несие берушілердің «ипотекалық несие талаптарын шамадан тыс қатаң етіп қойған болуы мүмкін» деген пікір айтты. 2014 жылдың ақпан айынан бері Бернанке Брукингс институтының Экономикалық зерттеулер бағдарламасында Ерекше тұрақты қызметкер ретінде жұмыс істеп келеді. 2015 жылдың 16 сәуірінде Бернанке миллиардер Кеннет С. Гриффин құрған 25 миллиард долларлық Citadel хедж-фондымен аға кеңесші ретінде жұмыс істейтіні жарияланды. Сол айда Бернанке PIMCO-ға да аға кеңесші болып қосылатыны белгілі болды. 2015 жылы жарық көрген «Іс-қимылға батылдық» атты кітабында Бернанке енді республикашыл емес екенін, «республикашылдардың ашық оңшылдардың білімсіздігіне бейімділігіне шыдамдылығын жоғалтқанын» айтты. Мен енді өзімді орталықтанған тәуелсіз саясаткер деп санаймын және осылай болады деп ойлаймын». Бернанке 2022 жылы «21 ғасыр монетарлық саясаты: Федералды резервтің Ұлы инфляциядан COVID-19-ға дейінгі кезеңі» атты соңғы кітабын жариялады, онда ол Федералды резервтің құрылғаннан бергі жетістіктерін де, сәтсіздіктерін де бағалайды. Кітапқа «Нью-Йорк Таймс» газеті оң пікір берді, «Бұл кітап болашақ экономикалық саясаткерлерге көмектесуге арналған және, әрине, көмектеседі» делінген.
Әлеуметтік қамсыздандыруды/Медикаре реформасын және тапшылықты азайту туралы мәлімдемелер
Бернанке АҚШ-тың бюджет тапшылығын, әсіресе Әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare бағдарламаларын реформалау арқылы азайтуды қолдайды. 2010 жылғы 7 сәуірде жасаған сөйлесуінде ол АҚШ-тың «Әлеуметтік қамсыздандыру және Medicare сияқты мемлекеттік жәрдемақы бағдарламаларының» алдағы қаржыландыру дағдарысын шешу үшін «сенімді» жоспар әзірлеуі қажеттігін ескертті, әйтпесе «ұзақ мерзімде бізде қаржылық тұрақтылық та, денсаулықты экономикалық өсім де болмайды». Бернанке мұндай жоспарды жасау экономикаға жақын арада көмектесетінін, тіпті жоспарды іске асыру экономикалық жағдай жақсарғанша күтілуі мүмкін екенін айтты. Оның бұл сөздері, ең алдымен, федералды үкіметтің атқарушы және заң шығару биліктеріне арналған, себебі мемлекеттік жәрдемақы реформасы – бұл Федералдық резервтің өкілеттігіне жататын монетарлық емес, Конгресс пен Президенттің жүзеге асыратын фискалдық шара. Бернанке дефицитті азайту үшін міндетті түрде салықтарды көтеруге, мемлекеттік жәрдемақы төлемдерін және басқа да мемлекеттік шығындарды қысқартуға немесе осы екеуінің комбинациясына келу керектігін атап өтті.
Нобель сыйлығы
2022 жылы Бернанке Филип Х. Дибвиг пен Дуглас Даймондпен бірге Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығын алды. Олардың зерттеулері Ұлы депрессияның себептері несие нарығындағы қиындықтар мен алтын стандартының күйреуі сияқты бірнеше факторларға байланысты екенін көрсетті. Сыртқы қаржы премиясының артуымен қатар, несие берушілер де, қарыз алушылар да стрестік несие нарығының салдарынан қаржылық жағдайларын қорғауға ұмтылды. Несие берушілер несие стандарттарын қатаңдатып, тәуекелді қарыз алушылардан бас тарта бастады, ал қарыз алушылар ақшаларын шығарып алды. Несие берушілер мен қарыз алушылардың өзін-өзі сақтауға бағытталған осындай шешімдері несие нарығындағы қиындықтарды одан әрі күшейте түсіп, инвестициялық шығындарды тежеді. Несие нарығындағы қиындықтарға қоса, алтын стандартының күйреуі де маңызды рөл атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген елдердің валюталары алтынға бекітілген және айырбас бағамдары тұрақталған болатын, бірақ соғыстан кейінгі Еуропа елдері арасындағы шиеленіс алтын стандарты бойынша ынтымақтастыққа кедерес келтірді. Осының салдарынан, 1920 жылдардың соңында алтын стандарты күйреп, бағалар, ақша ұсынымы және өндіріс төмендеді. Олардың зерттеулері алтын стандартының күйреуі мен несие нарығындағы қиындықтардың үйлесімі экономиканы апатқа ұшыратқанын көрсетті.
Жеке өмір
Бернанке әйелі Аннамен, мектеп мұғалімімен, соқыр кездесуде танысты. Бернанктардың Жоел мен Алисса есімді екі баласы бар. Ол Вашингтон Нэшнлз бейсбол командасының жанкүйері және жиі Нэшнлз паркіндегі ойындарды тамашалайды. Бернанке Стэнфордтан Принстонға қызметке қабылданғанда, 1985 жылы отбасымен бірге Нью-Джерси штатының Монтгомери қаласына көшті, онда оның балалары жергілікті мемлекеттік мектептерде оқыды. 2009 жылы The Wall Street Journal Бернанке жеке басын ұрлау құрбаны болғанын жазды, бұл жылдар бойы Федералды резервтік жүйе ескертіп келген кең таралған қылмыс.