Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадада көлік құралдарын өндіруші, 1909-1980 жылдар
Transportation vehicle manufacturer in Canada, 1909 1980s
Канадалық автомобиль және құю зауыты (CC&F), сондай-ақ "Канадалық автомобиль және құю" немесе көбінесе "Кен Кар" деп белгілі, Канада нарығы үшін автобустар, теміржол көлігі, орман шаруашылығы жабдықтарын және кейінірек ұшақтарды өндірген. CC&F тарихы 1897 жылға дейін жетеді, бірақ негізгі компания 1909 жылы бірнеше компанияның бірігуі нәтижесінде құрылды және 1957 жылы A. V. Roe Canada сатып алу арқылы Hawker Siddeley Canada компаниясының бөлігіне айналды. Бүгінде қалған зауыттар 2021 жылы Bombardier Transportation компаниясын Alstom сатып алғаннан кейін Alstom құрамына кіреді.
Canadian Car and Foundry (CC&F), also variously known as "Canadian Car & Foundry" or more familiarly as "Can Car", was a manufacturer of buses, railway rolling stock, forestry equipment, and later aircraft for the Canadian market. CC&F history goes back to 1897, but the main company was established in 1909 from an amalgamation of several companies and later became part of Hawker Siddeley Canada through the purchase by A. V. Roe Canada in 1957. Today the remaining factories are part of Alstom after its acquisition of Bombardier Transportation completed in 2021.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде CC&F Ресей мен Ұлыбританиямен оқ-дәрі жеткізу бойынша ірі келісімшарттарға қол қойды. Кингслендте артиллериялық снарядтарды құрастыру, қаптау және шетел порттарына жөнелту үшін үлкен фабрика салынды. Ол жерде снарядтар өндірілмеді. 1917 жылдың 11 қаңтарында ғимараттардың бірінде өрт шықты. Төрт сағат ішінде өрт 500 мыңға жуық жарылғыш снарядқа тарады, бірнеше жарылыс болды және бүкіл зауыт қирады. Жарылыстан артиллериялық снарядтар мен ғимараттардың қирандылары аймаққа шашырап, жақын орналасқан Нью-Джерси штатының Линдхерст қаласындағы бірнеше үйлер мен кәсіпорындарды қиратты, тіпті Нью-Йорк қаласынан да көрінді. Жалпы шығын, қару-жарақтарды қоса алғанда, 16,750,000 долларға бағаланды (1917 жылы 17,0 доллар соңғы жылдары шамамен миллион долларға тең). Канадалық автомобиль және құю компаниясы француз әскери-теңіз флоты үшін 12 Navarin класты мина тазартушы кемелерді жасауға келісімшарт жасады.
During World War I, CC&F had signed large contracts with Russia and Britain for delivery of ammunition. An enormous factory was constructed in the Kingsland to assemble, package, and prepare artillery shells for shipment to foreign ports. No shells were manufactured there. On 11 January 1917, a fire started in one of the buildings. In four hours, the fire spread to the approximately 500,000 pieces of explosive shells stored there, causing several explosions, destroying the entire plant. The explosion launched artillery shells and building debris across the area, destroying several homes and businesses in the nearby town of Lyndhurst, New Jersey, and was visible from New York City. The total loss, including the ordnance, was estimated at $16,750,000 (equivalent to $17.0 in 1917 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). Canadian Car and Foundry had a contract to build 12 Navarin class minesweepers for the French Navy.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы соғыс жақындаған кезде Canadian Car & Foundry және оның бас инженері Элси Макгилл Royal Air Force-пен келісімшарт жасасып, Hawker Hurricane (X, XI және XII модельдері) ұшақтарын жасауға міндеттелді. Макгилл Hurricane ұшағына енгізген жаңалықтардың ішінде шаңғылар және мұзды ерітуге арналған құралдар болды. 1943 жылы Hurricane ұшағының өндірісі аяқталғанда, CC&F компаниясының 4500 жұмысшысы (олардың жартысы әйелдер) 1400-нен астам ұшақ жасады, бұл барлық Hurricane ұшақтарының шамамен 10%-ын құрады. Hurricane келісімшартының табысты болуынан кейін CC&F Curtiss SB2C Helldiver ұшағына өндіріс тапсырысын алды. Нәтижесінде CC&F SBW 1, SBW 1B, SBW 3, SBW 4E және SBW 5 түрлерінен 834 Helldiver ұшағын жасады. Кейбір Curtiss бомбалаушылары Lend-Lease бағдарламасы арқылы тікелей Корольдік теңіз күштеріне жіберілді. CC&F лицензия бойынша North American Harvard ұшағын да құрастырды, оның көптеген үлгілері Еуропалық әуе күштеріне соғыстан кейінгі әскери ұшқыштарды даярлау үшін берілді. 1944 жылы Canadian Car & Foundry Монреальдегі цехтарында революциялық жаңа ұшақ – Burnelli CBY 3 (Loadmaster деп те аталады) құрастырды. Винсент Дж. Бернелли әзірлеген аэродинамикалық фюзеляж дизайнынан екі дана жасалды. CBY 3 толық көлемде өндіріске енгізілмеді және бір жылдан кейін жоба тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде зауытта истребительдер мен бомбалаушы ұшақтарды құрастырған канадалық әйелдердің еңбегі 1999 жылы Канада Ұлттық кино кеңесінің "Солтүстіктің Розилері" атты деректі фильмінде көрсетілді. Сонымен қатар, олар осы атпен бірнеше мың автобус жасады. Троллейбус өндірісі 1954 жылы аяқталды; Эдмонтон қалалық көлік жүйесінің 1954 жылғы CCF Brill T48A үлгісіндегі №202 троллейбусы – кез келген қала үшін жасалған соңғы Brill троллейбусы болды. Brill дизельді автобустарының өндірісі 1950 жылдарға дейін жалғасты. 1960 жылы CC&F Canadian Car тақырыбымен TD автобусының жаңа дизайнын ұсынды, бірақ ол General Motors New Look үлгісімен бәсекелесе алмады және 1962 жылы өндіріс тоқтатылды. 1957 жылы өзінің бизнесін кеңейтуді көздеген британдық Hawker Siddeley Group CC&F компаниясын өзінің канадалық еншілес компаниясы A. V. Roe Canada Ltd арқылы сатып алды. 1962 жылы Avro Arrow бағдарламасы күрт тоқтатылғаннан кейін A. V. Roe Canada таратылды, ал оның активтері Hawker Siddeley Canada компаниясының құрамына кірді. 1970 жылдары олар BiLevel Coach ауыр теміржол жолаушылар вагонын ұсынды, ол үлкен сәттілікке ие болды. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында зауыт Торонто қалалық көлік комиссиясы үшін 190 канадтық жеңіл теміржол көліктерін жасады, олар эскірген PCC трамвайларын алмастырды.
By 1939, with war on the horizon, Canadian Car & Foundry and its Chief Engineer, Elsie MacGill, were contracted by the Royal Air Force to produce the Hawker Hurricane (Marks X, XI and XII). Refinements introduced by MacGill on the Hurricane included skis and de icing gear. When the production of the Hurricane was complete in 1943, CC&F's workforce of 4,500 (half of them women) had built over 1,400 aircraft, about 10% of all Hurricanes built. Following the success of the Hurricane contract, CC&F sought out and received a production order for the Curtiss SB2C Helldiver. Eventually, 834 Helldivers were produced by CC&F in various versions from SBW 1, SBW 1B, SBW 3,SBW 4E and SBW 5. Some of the Curtiss divebombers were sent directly to the Royal Navy under Lend Lease arrangements. CC&F also built the North American Harvard under licence, many of the aircraft being supplied to European air forces to train post war military pilots. In 1944, the Canadian Car & Foundry built a revolutionary new aircraft in its Montreal shops the Burnelli CBY 3, also called the Loadmaster. There were two examples built of an aerofoil fuselage design originally developed by Vincent J. Burnelli. The CBY 3 was never to enter full scale production and was cancelled less than one year later. The work of Canadian women building fighter and bomber aircraft at the plant during the Second World War is documented in the 1999 National Film Board of Canada documentary film Rosies of the North. and a few thousand buses under the name. Trolleybus production ended in 1954; Edmonton Transit System's No. 202, a 1954 CCF Brill T48A, was the last Brill trolleybus built for any city. Production of the Brill diesel bus continued through the 1950s. In 1960, CC&F launched an entirely new TD bus design under the Canadian Car name to compete with the General Motors New Look model, but it was not successful and production was discontinued in 1962. In 1957, wishing to diversify, the British Hawker Siddeley Group acquired CC&F through its Canadian subsidiary, A. V. Roe Canada Ltd. In 1962, A. V. Roe Canada was dissolved when the Avro Arrow program was suddenly terminated, and its assets became part of Hawker Siddeley Canada. During the 1970s they introduced the BiLevel Coach heavy railway passenger car, which would go on to great success. In the late 1970s and early 1980s the plant built 190 Canadian Light Rail Vehicles, for the Toronto Transit Commission, to replace its aging PCC streetcars.
Сақтау
CC&F компаниясы жасаған көптеген автобустар тарихи көлік ретінде сақталды, олардың кейбіреулері әлі де жұмыс істеп тұр. Мысалы, Ванкувердегі Транзит музейі қоғамында кем дегенде жеті CC&F автобусы бар, соның ішінде екі CC&F Brill троллейбусы.
Many CC&F built buses have been preserved as historic vehicles, some in operating condition. For example, the Transit Museum Society, in Vancouver, has at least seven CC&F buses in its collection, including two CC&F Brill trolleybuses.