Кіріспе

Америкалық баскетболшы және жаттықтырушы (1927–2018)

Виктор Альберт Бубас (28 қаңтар 1927 – 16 сәуір 2018) – Дьюк университетінің американдық жоғары оқу орны баскетбол жаттықтырушысы және Sun Belt Conference конференциясының бірінші комиссары.

Ерте өмір

Бубас 1944 жылы Гари Лью Уоллес орта мектебін бітірді. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол Иллинойс университетіне түсті және 1944–45 маусымында "Fighting Illini" командасы үшін ойнады. Содан кейін ол Солтүстік Каролина мемлекеттік университетінде Эверетт Кейспен ойнады. Бубас екі рет Оңтүстік конференциясының құрама командасына іліккен. 1951 жылы университетті бітіргеннен кейін ол 1955 жылға дейін жаңа түскен студенттердің жаттықтырушысы, ал 1959 жылы Дьюк университетіне жұмысқа орналасқанға дейін университет құрамасының көмекші жаттықтырушысы болып қалды.

Дьюк университетінде

1960 жылдары Бубас Дьюк университетінің баскетбол бағдарламасын дамытты. Ол көптеген ойындарда жеңіске жеткен, табысты аймақтық бағдарламаны ұлттық деңгейге көтерді.

Жұмысқа қабылдау

Бубас ойыншыларды өте ерте таңдап, басқа жаттықтырушылар олар туралы білгенге дейін ақпарат жинау арқылы жаңа ойыншыларды іздеу өнерін дамытқан. Ол болашақ ойыншыларға Дьюк ойындарының газеттен алынған үзінділерін жіберіп тұратын. Солтүстік Каролинаның легендарлық жаттықтырушысы Дин Смит бірде былай деген: "Вик бізге ойыншыларды қалай іздеу керектігін үйретті. Біз үміткерлерді олардың жоғары сыныбының күзінде іздей бастағанда, Вик олардың кіші сыныбында жұмыс істеді. Біраз уақыт бойы біздің барлығымыз оны қуып жете алмадық". Бубастың тынымсыз еңбегі нәтежесінде ол елдің түкпір-түкпірінен болашақ "Барлық Америкалықтарды" тартты. Оның алғашқы үлкен жетістігі – болашақ Ұлттық ойыншы Арт Хейманды Дьюкке әкелуі болды. Хейман бастапқыда Солтүстік Каролинаға түсуді жоспарлаған, бірақ Хейманның әкесі мен UNC бас жаттықтырушысы Фрэнк МакГайр арасындағы дау (МакГайр Хейманның әкесі оның бағдарламасын "зауыт" деп атағанда қатты ренжіді) Хейманды басқа бағытқа бұрды, сонда Бубас араласып, Хейманды Дьюкке баруға көндірді. Тағы бір маңызды жетістік – Лексингтон, Кентукки штатының тумасы, екі мәрте "Барлық Америкалық" атанған Джефф Муллинсті Кентукки университетінен және легендарлық Адольф Рупптан әкелуі болды. Хейман мен Муллинс бірлесіп, 1963 және 1964 жылдары "Финал төрттігіне" жеткен күшті дуэт құрды. 1965 жылы Бубас Клаудиус Клейборнды шақырды, ол Дьюк университетіндегі командалық спорттың алғашқы қара терілі спортшысы болды.

Өнер көрсету

Ол кезде бірінші курс студенттеріне университет құрамасында ойнауға рұқсат берілмеді және тек ACC турнирінің жеңімпазы ғана NCAA турниріне қатыса алатын болды. Вик Бубастың "Дьюк" командасы осылайша дамып келе жатты. 1959–1960 маусымында басталган іс он жылдың ішінде қарқынды өсті. Алғашқы маусымда "Дьюк" "Уэйк Форест" және "Солтүстік Каролина" командаларынан екі рет жеңіліске ұшырады. Бірақ ACC турнирінде Бубас өш алды, 16-шы орындағы "Солтүстік Каролинаны" және 18-ші орындағы "Уэйк Форест" командаларын жеңіп, "Дьюк" үшін алғашқы ACC чемпионатының иегері атанды. "Дьюк" NCAA турниріне автоматты түрде қатысуға ілікті, онда "Blue Devils" екі ойын жеңіп, 12-ші орындағы NYU командасына ұтылды. Бұл жас жаттықтырушы үшін өте күтпеген алғашқы маусым болды. Бағдарламасы дамыған сайын, "Дьюк" AP баскетбол рейтингісінде он маусымының жетісінде үздік 10-дыққа кірді. Ол "Дьюк" командасын үш рет (1963, 1964 және 1966 жылдары) NCAA Final Four турниріне жеткізді. Оның командалары лига ойындарында төрт рет бірінші орынды иеленді және төрт ACC чемпионатын жеңіп алды, сондай-ақ оның он маусымының сегізінде ACC турнирінің финалына қатысты. Бубас "Дьюк" командасын 213–67 есебімен жеңіске жеткізді, бұл 1960-шы жылдардағы Америкадағы үшінші ең жоғары көрсеткіш. Оның 0.761 жеңіс көрсеткіші NCAA жаттықтырушылары арасында барлық уақыттағы оныншы орында тұр.

Зейнеткерлік және өлім

Бубас 1969 жылы жаттықтырушылық қызметтен зейнеткерлікке шықты, содан кейін Дьюк университетінің әкімшісі болып жұмыс істеді, нәтижесінде университет вице-президенті болды. 1976 жылы ол Күн белдеуі конференциясының алғашқы комиссары атанды және зейнеткерлікке шыққанға дейін он төрт жыл осы лауазымды атқарды. Күн белдеуінің барлық спорт түрлерінен жеңімпаздарға берілетін кубогы – Вик Бубас кубогы оның құрметіне аталған. 2007 жылы Бубас Ұлттық студенттер баскетбол даңқы залына енгізілді. Бубас 2018 жылдың 16 сәуірінде 91 жасында дүние салды.