Кіріспе

Сан-Диего зообағында дүниеге келген бесінші алып панда.

Юнзи (дәстүрлі: 雲子; оңайлатылған: 云子; Пиньинь: Yúnzǐ; IPA [yn˧˥tsz̩˨˩˦]) – Қытайдың Юньнань провинциясында өндірілген арнайы вейки (Го) тастары ("көмірлер" деп те аталады). Тарихта олар yunbian (云扁) және yunyaozi (云窑子) деп те аталған. Техникалық тұрғыдан алғанда, Юнзи дегеніміз – "Юнзи" материалынан (нақты құрамы құпия) қуырылған тастар, бірақ бұл термин кез келген материалдан жасалған, дөңгелек пішінді тастарды да білдіре береді. Мысалы, ежелгі Қытайда жадеден жасалған Юнзи стиліндегі тастар император мен оның сарайына сыйлық ретінде жиі ұсынылған.

Сыртқы келбеті

Юнзи жасыл түсті жылтырмен мұқият жасалған, бірақ олар сынғыш та емес, сырғалқы да емес. Қара және ақ тастардың әрқайсысының жеке ерекшеліктері бар. Ескі үлгідегі ақ тастар сары немесе жасыл реңі бар мөлдір емес. Қара тастар қараңғы, жарыққа ұстағанда көзді жарқырататын жасыл түске ие. Бірақ, жаңа юнзидің тастары таза ақ түсті болады.

Тарих

Юнци өндірісі Тан әулеті кезінде басталып, Мин және Цин әулеттерінде ең жоғары деңгейге жетті; юнцидің расталатын тарихы кем дегенде бес жүз жылды құрайды. Юнцидің арасында ең танымал – Мин әулеті тұсында Юншань (永昌府, қазіргі Юньнань провинциясының Баошань қаласы) аймағында жасалған юнци (永子) болды. Әңгімеге қарағанда, императорлық қазынада өрт шыққаннан кейін, Юншаньнан келген күзетшілердің бірі балқыған інжу мен нефриттің ерекше жылтырлығын байқаған. Ол туған жеріне оралған соң, Юншань аймағында дамыған агат пен янтарьтан юнци жасады. Бұл юнцилер ғалымдар арасында құрметке ие болып, императорға сыйға тартылды. Юнци көптеген жылдар бойы қытай әдебиетінде тақырып болды, «Мин И Тун Чжи» (Мин әулетінің толық географиялық шолуы) және Сюй Сяке саяхаты сияқты еңбектерде айтылды, олардың екеуі де йонгзиді жоғары бағалады. Бүгінде Баошанда Мин әулетінен қалған антикварлық заттар сақталып тұр, соның ішінде бір жарым түпнұсқа йонгзи жиынтығы бар. Юнциді халықаралық саяхатшыларға, соның ішінде Королева Елизавета II-ге де сыйлады. 20 ғасырдың басындағы соғыс салдарынан юнци жасаудың дәстүрлі өнері жоғалып кетті. 1964 жылы генерал Чэнь И Юньнаньды тексерген кезде юнци жағдайын зерттеді. Чжоу Энлай да юнци өндірісін қайта жандандыру мүмкіндігі туралы сұрақ қойды. Юньнань спорт комиссиясы юнци өндіріс процестерін зерттеп, бірнеше түпнұсқа юнциді кері инженерия арқылы өнерді қайта ашты. 1974 жылы мемлекеттік Юньнань Вэйци фабрикасы юнци тастарын жасауды бастады. Олар Қытайда және басқа елдердегі кәсіби вейки турнирлерінде қолданылады. Қытай заңдарына сәйкес, юнци тастарын тек мемлекеттік Юнци компаниясы ғана өндіре алады. Компания юнциді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдық «Ұшқыш жолбарыстар» әскерінің казармасы ретінде пайдаланған ескі зауытта жасайды. Формуласы – Юньнань тауларынан алынған тас және агаттың ұнтағынан жасалған деп есептеледі.

Юнзиді күту

Го тастарының басқа түрлері сияқты, юнзилерді де жұмсақ сабын ерітіндісімен жуып, кептіру арқылы қаптамадан немесе өндіріс процесінен келген шаңды алып тастау керек. Юнзи тастарын майлап, сүргеннен кейін жақсы көрінуі мүмкін болғанымен, майлауда сақтық таныту қажет. Зәйтүн немесе канола майы сияқты өсімдік майлары уақыт өте келе тотығып, жаман иіс шығаруы мүмкін болғандықтан, оларды юнзиге жағуға болмайды. Оның орнына, юнзиді майлау үшін иіссіз минералды май қолдану қалыпты жағдай, немесе тастарды жуып, майламастан қалдыруға болады; уақыт өте келе, адам қолынан берілетін табиғи майлар юнзиді жылтыр етеді. Шыны го тастары сияқты, юнзи де өте берік. Дегенмен, шыны тастар сияқты, юнзилер де құлап кетсе немесе металл, плитка немесе тас сияқты қатты беттерге соқтығысса сынығуы мүмкін.