Бенедетто Лути: Итальян суретшісі және пастель шебері
Benedetto Luti
Бенедетто Лути (1666-1724) – италия суретшісі, пастель өнерінің шебері. Медичи әулетінің қолдауымен дамыған, Римнің көрнекті отбасыларына портрет салған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенедетто Лути (17 қараша 1666 – 17 маусым 1724) – итальяндық суретші, сызба салушы және пастельмен сурет салатын шебер.
Italian painter (1666–1724)
Benedetto Luti (17 November 1666 – 17 June 1724) was an Italian painter, draftsman, and pastelist.
Мансап
Римде ол Лутидің пастель суреттемесін ұнататын Тоскананың ұлы герцогы Козимо III де Медичидің қолдауын алды. Лути картиналар мен фрескаларға дайындама ретінде емес, түпкілікті туынды ретінде пастельмен жұмыс істеген алғашқы суретшілердің бірі болды. Лути сол кездегі Римнің жетекші отбасыларының көптегеніне қызмет етті, олардың ішінде Колонна, Паллавичини, Барберини және Одескальчилер бар. Ол майлы бояулармен де, фрескалармен де жұмыс істеді, соның ішінде Латерандағы Сан-Джованни базиликасы үшін де. 1694 жылы Сан-Лука академиясының мүшесі атанды. Лути табысты өнер сатушысы болды және сурет салу мектебін ашты; оның шәкірттерінің арасында Джованни Доменико Пиастрини, Джованни Паоло Панини, Клод Арнульфи, Жан Батист ван Лу, Уильям Кент, Чарльз Андре ван Лу, Агостино Ратти, Пьетро Бианки, Пласидо Костанци және Виейра Луситано болды.
In Rome he gained the patronage of Cosimo III de' Medici, Grand Duke of Tuscany, an enthusiast of Luti's pastel portraiture. Luti was one of the first artists to work in pastels as the final composition as opposed to initial studies for paintings or frescoes. Luti was employed by many of the leading Roman families of the day, including the Colonna, Pallavicini, Barberini, and Odescalchi. He also worked in oils and painted frescoes, including for the Basilica di San Giovanni in Laterano. He became a member of the Accademia di San Luca in 1694. Luti was also a successful art dealer and ran a school of drawing; among his pupils were Giovanni Domenico Piastrini, Giovanni Paolo Panini, Claude Arnulphy, Jean Baptiste van Loo, William Kent, Charles André van Loo, Agostino Ratti, Pietro Bianchi, Placido Costanzi, and Vieira Lusitano.
Аттылық
1720 жылы Римдегі Әулие Лука академиясында рыцарь атағын алды және князь болып сайланды. Тағайындау әлдеқандай дау-дамайсыз болған жоқ, себебі кейбіреулер: "(Лутидің) өнер үшін есте қалғандай ештеңесі жоқ еді." Пасколи Лутти туралы былай деп жазды: "Ол терең ойлы, ал өзі салған туындыларын одан да жақсы білетін еді. Бірақ ол тым көп білгендіктен және ешқашан қанағаттанбағандықтан, жиі ойларын мен суреттерін қайталайтын. Ол ешкіммен жақын болған емес, содан да Академия князі болып сайланғанда, көп шапалақ таппады." Келесі жылы ол Римдегі Санти-Лука және Мартина шіркеуінің күмбезіне фреска салумен айналысты.
In 1720, he was knighted in the Academy of St Luke of Rome and elected Principe. The appointment was not without controversy, since some:
"could not find anything (of Luti's) worthy of memory for the benefit of the arts. Pascoli's of account Luti, found him a deep intellect, and even more knowledgeable of the works that he draws, although because he knew too much and was never satisfied, he oftentimes recycled thoughts and figures: he did not make friends with anyone, and for this reason, when was elected Prince of the Academy, there was not much applause." The next year he dedicated himself to painting frescoes the cupola of the Church of Santi Luca e Martina in Rome.