Кіріспе
АҚШ Әуе күштері офицері Миллер 2006 жылғы 1 қыркүйекте Флорида штатының Индиалантик қаласында қайтыс болды. Шетелге аттанғанға дейін ол Пьюбло әскери әуе базасында оқып, навигация мектебін бітірді. Бітірген соң, оған екінші лейтенант шені берілді. 1944 жылдың қараша айында Италиядағы 15-ші әуе армиясының құрамындағы 484-ші бомбалау тобына тағайындалды, бірақ көбінесе B-24 Liberator ұшағының навигаторы болып қызмет етті. Италиядағы қызмет кезінде ол Германия үстінен 25 рет ұшып, "Ерекше ұшқыштық өнері үшін" орденімен марапатталды. Осы құтқару операциясы басталғанда, Маккуарридің тікұшағы бастапқыда қолдау көрсететін F-80 истребительдерінен келген оқ атуды бағыттап, әуеде қалды. Солтүстік Корея әскерлері тұтқынға түскендерге оқ атып келе жатқанда, Миллер оларға .45 калибрлі тапаншасымен атты, бұл Маккуарриге жау әскерлерінің орналасқан жерін анықтап, напалммен бомбалауға қолдау көрсеткен истребительдерді бағыттауға мүмкіндік берді. 1952 жылдың қыркүйегінде Миллер осы құтқару операциясы үшін Чейни сыйлығымен марапатталды. Чейни сыйлығы 1928 жылы Италияның Фоггия қаласының үстіндегі әуе апатында қаза тапқан лейтенант Уильям Чейнидің құрметіне тағайындалған. Сыйлық жыл сайын берілуі мүмкін болғанымен, Чейни 1952 жылы оны алғанға дейін оны сирек тағайындаған. Тағы бір құтқару операциясында Миллер Мунсан маңында апатқа ұшыраған ұшқыш, майор Фрэнк Х. Преслиді құтқару үшін тікұшақпен ұшты. Бұл миссия қауіпті жағдайда орындалды, ал Миллер кете жатқанда, ұшаққа қарсы оққа түскен капитан Уиллис Р. Браунды құтқаруға екінші рет тырысты. Браун парашютпен секірмеген және қаза тапқан, сондықтан Миллер екінші құтқару операциясын тоқтатты. Ол осы миссиясы үшін "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды. Шілде айына қарай Миллер 63 құтқару миссиясын орындаған. Оның жетістіктерін ескере отырып, ол лейтенант Харольд В. Мурмен бірге Кесонгтағы бейбіт келіссөздерге одақтас офицерлер делегациясын жеткізу миссиясын алған екі ұшқыштан бірі болды. Бұл миссияда ол полковник шені бар офицерлерді кейінірек келіссөздерге жол ашатын конференцияға алып барды, бірақ келіссөздер ақырында сәтсіз аяқталды. Миллер құтқару миссияларын орындауды жалғастырды, ал қыркүйек айында Миллер және ұшқыштар лейтенант Майкл Анжело Мека, лейтенант Чарльз Дюпонт және лейтенант Леонард А. Хьюз Имджин өзеніндегі понтон көпірінің бөлігі жыртылып кеткен кезде сол жерде жұмыс істеп жатқан 14 армия инженерін құтқарып алды. Соғыстан кейін Уильямс Уильямс әуе базасында ұшқыштарға нұсқаушы болды және F-80, F-84 және F-86 истребительдеріне нұсқау беруші болды.
Miller died September 1, 2006, in Indialantic, Florida. Before going abroad, he trained at the Pueblo Army Air Base, attending navigation school. Upon graduation, he was commissioned a second lieutenant. In November 1944, he was assigned to the 484th Bombardment Group engaged in Italy with the 15th Air Force. but served primarily as a navigator on B 24 Liberators. While stationed in Italy he flew 25 missions over Germany and was awarded with the Distinguished Flying Cross. At the outset of that rescue, MacQuarrie's helicopter stayed in the air initially to help direct fire from the support F 80 fighter planes. When North Korean forces opened fire on the trapped men, Miller shot at them with his .45 pistol, allowing MacQuarrie to see the location of the enemy soldiers and direct the support fighters who bombed them with napalm. In September 1952, Miller was awarded the Cheney Award for this rescue. The Cheney Award was established in honor of Lt. William Cheney who was killed in an air collision over Foggia, Italy in 1928. The award may be given every year, although it had only been rarely awarded between its establishment and Cheney receiving the award in 1952. In another rescue, Miller piloted a helicopter to rescue Major Frank H. Presley, a downed airman near Munsan. This mission was performed under severe fire and as Miller was leaving he attempted a second rescue of Captain Willis R. Brown, whose escort fighter had been shot down by anti aircraft fire. Brown did not eject and had already died, and Miller aborted that second rescue. He would be awarded a Silver Star for this mission. By July, Miller had flown 63 rescue missions. In a nod to his performance, he was one of two pilots given the mission to fly Allied officer delegates to peace talks at Kaesong along with Lt. Harold W. Moore. In that mission he took colonel rank officers to a conference which could have paved the way for later negotiations, although the talks would ultimately fail. Miller continued to fly rescue missions, and in September, Miller and pilots Lt. Michael Angelo Mecca, Lt. Charles J. Dupont, and Lt. Leonard A. Hughes were credited with a rescue of 14 Army engineers who had been working on a section of a pontoon bridge which had torn away from the rest at Imjin River. After the war, Williams became an instructor pilot at Williams Air Force Base. and he became an instructor for F 80, F 84, and F 86 fighters.
Вьетнам соғысы
Вьетнам соғысы кезінде Миллер құтқару операцияларын жүзеге асырып, 19-шы тактикалық әуе қолдау эскадрильясының командирі болды. Оның кем дегенде бір ұлы да Вьетнамда қызмет еткен; 1968 жылы Дэниел кіші Вьетнамда 281-ші шабуылдық тікұшақ ротасында дислокацияланған.