Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан дініне адал адам
Person dedicated to the Christian religion
Христиан дінінде (әсіресе Рим католик, православие, англикан және методист дәстүрлерінде) облат – Құдайға және Құдайдың қызметіне ерекше арналған адам. Облаттар – бұл әдеттегі қоғамда өмір сүретін, монах немесе қаһын болмаған, бірақ өздері таңдаған монастырь қауымдастығымен жеке байланыс орнатқан адамдар. Олар жеке өмірлерінде, жеке жағдайлары мен бұрынғы міндеттемелеріне қарай, орденнің ережесін сақтауға ресми, жеке уәде береді (бір жыл сайын жаңаруға жатады немесе монастырьға байланысты өмір бойына). Мұндай облаттар монастырь қауымдастығының кеңейтілген бөлігі саналады; мысалы, бенедиктин облаттары өздерінің атынан кейін құжаттарда "OblOSB" немесе "ObSB" әріптерін жиі қосады. Олар түрлі кешірімшіл ордендермен байланысты терциарлармен салыстырылады. "Облат" термині кейбір діни институттардың ресми атауларында да олардың адалдық сезімін көрсету үшін қолданылады.
In Christianity (especially in the Roman Catholic, Orthodox, Anglican and Methodist traditions), an oblate is a person who is specifically dedicated to God and to God's service. Oblates are individuals, either laypersons or clergy, normally living in general society, who, while not professed monks or nuns, have individually affiliated themselves with a monastic community of their choice. They make a formal, private promise (annually renewable or for life, depending on the monastery with which they are affiliated) to follow the Rule of the Order in their private lives as closely as their individual circumstances and prior commitments permit. Such oblates are considered an extended part of the monastic community; for example, Benedictine oblates also often include the post nominal letters 'OblOSB' or 'ObSB' after their names on documents. They are comparable to the tertiaries associated with the various mendicant orders. The term "oblate" is also used in the official name of some religious institutes as an indication of their sense of dedication.
Шығуы мен тарихы
Облатов (лат. oblatus – құрбан етілген адам) сөзі христиан шіркеуі тарихының әртүрлі кезеңдерінде әртүрлі мағыналарда қолданылған. Бірақ, puer oblatus атауы монастырға кіретін адамды да білдіруі мүмкін. Кейіннен "облат" термині патшалар мен басқа да жомарттардың монастырларға немесе қайырымдылық мекемелеріне зейнеткерлікке шығарған, қайыршылар үйі немесе үйлерде тұратын әйелдер мен ерлерді атау үшін пайдаланылды.
The word oblate (from the Latin oblatus – someone who has been offered) has had various particular uses at different periods in the history of the Christian church. though puer oblatus can also refer to someone entering an abbey. At a later date the term "oblate" designated such lay men or women as were pensioned off by royal and other patrons upon monasteries or benefices, where they lived as in an almshouse or homes.
Дүниежүзілік орамалдар
Көптеген бенедиктин қауымдастықтарында әлі күнге дейін зайырлы облаттар бар. Бұл – өздері таңдаған жеке монастырьмен дұғада байланысқан дін қызметкерлері немесе діндар еместер, олар жеке өмірлерінде және жұмыста өздерінің жеке жағдайлары мен бұрынғы міндеттемелеріне қарай, Санкт-Бенедикт ережесін мүмкіндігінше ұстануға ресми жеке уәде береді (жыл сайын жаңартылатын немесе өмір бойына). Рим-католик шіркеуінде облат монастырь қауымымен жеке қарым-қатынаста болады және шіркеу ішінде жеке бірлік құрамайды, оларға қатысты шіркеудің қазіргі заманғы канондық құқығында ережелер жоқ. Соның салдарынан, католик емес христиандарды католик монастырының облаты ретінде қабылдауға болады. Сол сияқты, методист монастырларында методист емес христиандар облат ретінде қабылдауға болады. Көптеген англикан монастырларында да осылай, олар англикан емес христиандарды облаттар ретінде қабылдайды.
Many Benedictine communities still retain secular oblates. These are either clergy or laypeople affiliated in prayer with an individual monastery of their choice, who have made a formal private promise (annually renewable or for life) to follow the Rule of St. Benedict in their private life at home and at work as closely as their individual circumstances and prior commitments permit. In the Roman Catholic Church the oblate is in an individual relationship with the monastic community and does not form a distinct unit within the Church, there are no regulations in the modern canon law of the Church regarding them. One consequence is that non Catholic Christians can be received as oblates of a Catholic monastery. Similarly in Methodist monasteries, non Methodist Christians can be received as oblates. The same is the case with many Anglican monasteries, which accept non Anglican Christians as oblates.
Монастырлық оразалар
Монастырь қауымында тұратын шағын сандағы монастырлық немесе клаустральдық облаттар бар. Егер адам бұрын осылай істемесе, бір жылдық сынақ мерзімінен кейін, олар монастырға өмірлерінің қарапайым уәдесін береді, оны қауымның баршасының куәлігінде жоғарғы басшы қабылдайды. Олар, негізінен, адал еріктілер деңгейінде қауымның өміріне қатысып, ешқандай төлемсіз, қажетті кез келген жұмыс немесе қызметті атқарады. Дегенмен, олардың өзі монах немесе монахы емес. Көбінесе олар монахтар мен монахыларға ұқсас, бірақ олардан ерекшеленетін діни киім киеді. Монастырлық облат осы уәдеден кез келген уақытта бас тартуы мүмкін; ал жоғарғы басшы аблатты лайықты себеппен, алдымен шартты кеңескеннен кейін жіберсе, уәде автоматты түрде күшін жояды.
There is a small number of conventual or claustral oblates, who reside in a monastic community. If the person has not done so previously, after a year's probation they make a simple commitment of their lives to the monastery, which is received by the superior in the presence of the whole community. More on the level of committed volunteers, they would share in the life of the community and undertake, without remuneration, any work or service required of them. They are not, however, considered monks or nuns themselves. Often they wear a religious habit similar to, but distinct from, that of the monks or nuns. A conventual oblate may cancel this commitment at any time; and it is canceled automatically if the superior sends the oblate away for good reason, after simple consultation with the chapter.