Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бокс жарысы
Boxing competition
Майкл Докс пен Джерри Коэтзи арасындағы кәсіби бокс жекпе-жегі 1983 жылдың 23 қыркүйегінде АҚШ-тың Огайо штатындағы Ричфилд қалашығындағы Ричфилд Колизеумында өтті. Бұл кездесу "The Buckeye Homecoming" деп аталып, Докстың WBA ауыр салмақ белбеуі үшін күресті.
Michael Dokes vs. Gerrie Coetzee, billed as "The Buckeye Homecoming", was a professional boxing match that took place on September 23, 1983, at the Richfield Coliseum in Richfield Township, Ohio, United States for Dokes' WBA heavyweight title.
Өмірбаян
Майкл Докс 1982 жылдың 10 желтоқсанынан бері WBA-ның ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды, сол кезде төреші Джоуи Кертис оның Майк Уивермен өткізген алғашқы жекпе-жегін бірінші раундта тоқтатты. Бұл тоқтату даулы болды: Уивер және оның басқару тобы, Гектор "Той" Карлсон басшылығымен, WBA тергеу комитетіне ресми шағым түсірді. Олардың пікірінше, жекпе-жек тоқтатылған кезде Уивер әлі де күресуге қабілетті болған. Кертис үш апта бұрын болған Дюк Ку Кимнің қазасының өзіне әсер еткенін мәлімдеді, содан кейін реваншқа бұйрық берілді. 1983 жылдың 20 мамырында Докс пен Уивер 15 раундқа тең түсті (ойын тең аяқталды), Докс әлем чемпионы титулын сақтап қалды. Ал Герри Коэтзи көп жылдар бойы титулға талапкер болды, бұрынғы жекпе-жектерде Уиверге және Джон Тейтке жеңіліп қалған. Ол сондай-ақ Ренальдо Снайпске қарсы өткен 10 раундтық жекпе-жекте, бірінші және төртінші раундтарда Снайпсті екі рет жерге түсіргеніне қарамастан, дауыс беру арқылы жеңіліске ұшырады. Бұл жекпе-жек 1982 жылғы Ларри Холмс пен Джерри Куни арасындағы жекпе-жек сияқты нәсілдік шиеленіс тудырмауы мүмкін болды, бірақ олай болмады. Көптеген бокс жанкүйерлері мен сыншылар Холмсты нағыз ауыр салмақтағы әлем чемпионы деп есептеді, ал бұл жекпе-жектегі қара және ақ факторға қатысты түрлі пікірлер болды. Бірақ, жекпе-жектің жарнамалық кезеңінің бір жыл бұрынғы Холмс-Куни жекпе-жегі сияқты нәсілдік сипатқа ие болуына жол бермеген бір факт болды: Коэтзи апартеидке ашық қарсы болды және өзінің нәсілшіл еместігін жариялады. Шындығында, көптеген оңтүстік африкалық қара нәсілділер Коэтзиді қолдады деп есептеледі, тіпті оның Оңтүстік Африкада өткен екі әлем чемпионатындағы қарсыластары Тейт пен Уивер де қара нәсілді болды. Жекпе-жектің көпшіліктің қызығушылығын оятуы үшін маңызды бір факт – Коэтзи Холмс-Куни жекпе-жегінен бұрынғыдай "ақ үміт" деп есептелмесе де, 1960 жылдан бері Ингемар Йоханссон Флойд Паттерсонды жеңгеннен кейін билік құрғаннан бері алғашқы ақ ауыр салмақтағы әлем чемпионы болуға тырысады.
Michael Dokes had been the WBA's world heavyweight champion since December 10, 1982, when referee Joey Curtis stopped his first fight with Mike Weaver in the first round. It was a controversial stoppage: Weaver and his management team, led by Hector "the Toe" Carlson, formally filed a complaint to the WBA's investigation committee, based on their opinion that Weaver was in condition to keep fighting when the fight was halted. Curtis declared that he had been impacted by Duk Koo Kim's death three weeks before, and a rematch was ordered. On May 20, 1983, Dokes and Weaver fought to a fifteen round draw (tie), with Dokes keeping the world title. Gerrie Coetzee, meanwhile, had been a contender for many years, losing in previous title tries to Weaver and to John Tate. He had also lost a ten round split decision to Renaldo Snipes in a fight where he had sent Snipes down twice, in rounds one and four. While the match up itself could have been as racially provoking as 1982's Larry Holmes vs. Gerry Cooney fight, it was not. Most boxing fans and critics considered Holmes the legitimate world Heavyweight champion, and there were different views concerning the Black versus White factor on this fight. But, there was one fact that did not allow for the fight's promotional stage to take on a racial tune as did Holmes Cooney one year before: Coetzee was openly opposed to Apartheid, publicly suggesting that he was not racist. As a matter of a fact, it is believed that most South African Blacks backed Coetzee, even as his two previous world championship attempts, held in South Africa, were against Tate and Weaver, who were Blacks as well. One fact that was somewhat important for the fight to gain public interest was that, while not considered a "White hope", like Cooney had been before his fight with Holmes, Coetzee would be attempting to become the first White world Heavyweight champion since 1960, when Ingemar Johansson reigned after defeating Floyd Patterson.
Ұрыс
Көрермендер алдындағы бұл жекпе-жек 1983 жылдың 23 қыркүйегінде Огайо штатындағы Ричфилд қалашығындағы Ричфилд Колизейінде өтті. Бұл Докстің туған қаласы Акроны мен одан әлдеқайда ірі Кливленд қаласының арасындағы шамалы жерде болды. Бұл кештің басты төрешісі болған, ішінде Альберто Колазоны екі раундта нокаутқа түсірген Азума Нельсонның жеңісімен, сондай-ақ болашақ Аарон Прайордың қарсыласы Бобби Джо Янгты жеңген Джефф Малкольмның он раундтық жеңісімен және екі бұрынғы Холмс қарсыласы арасындағы жекпе-жек, онда Альфредо Эвангелиста Снайпсты он раунд бойы ұтты, сонымен қатар болашақ әлем чемпионы Тим Уизерспунның бұрынғы титул иесі (WBA титулы, Майк Уивер) Джеймс Тиллиске қарсы бірінші раундтағы керемет нокауты да осы кешке кірді. Дон Кингтің ұйымдастыруымен өткен басты жекпе-жек АҚШ-та HBO Boxing арнасында тікелей эфирде көрсетілді. Коэтзи титул үшін күресте екі рет жеңіліске ұшыраған, ал Докс ләуазымды жас боксшы ретінде қарастырылды, мүмкін, ол ауыр салмақтағы Ларри Холмстің ұзақ жылдар бойғы үстемдігіне сын салар еді. Докс рингке гүл шашып, іс-шараға келген әйелдерге сүйіспеншілік білдіріп кірді (ол өзінің жекпе-жектерінен бұрын осылай істеуге дағдыланған). Докстің әйелдерге құштар бейнесі "Керемет Джордж" рестлерін еске түсірді. Коэтзи мақтанышпен сергелдемеді, керісінше, рингке дәстүрлі стильде басты. Докс пен Коэтзидің жекпе-жегі Майкл Докстің нағыз ауыр салмақ жұлдызына айналуының жалғасы ретінде қарастырылды. Уивермен өткен реванш ойын тең аяқталғанмен, ол ауыр салмақтағы титул иесі болуға толыққандай дайын еді. Ол икемді, жылдам және күшті болды. Алиден кейінгі дәуірдегі, жылдам және мықты боксшылардың қатарында оның келбеті керемет болды. Алайда, бұл жекпе-жек оңтүстік африкалық боксшы үшін соңғы мүмкіндік болуы мүмкін еді. Коэтзи, Тейт пен Уиверге қарсы өткен жекпе-жектердегідей қауіпті қарсылас ретінде қарастырылмады, ол бәс тігушілердің арасында да, көрермендердің пікірінде де аутсайдер саналды. Алғашқы раундтарда сценарий бойынша оқиғалар өрбіді, Докс өзінің әсерлі жылдамдығын көрсетіп, Коэтзиді тепе-теңдіктен шығару үшін бас пен денеге соққылар жасады. Бірақ бесінші раундта жағдай өзгерді, Коэтзи Докстің жауырына оң соққы беріп, чемпионды бір тізесімен кенепке құлатты. Коэтзидің күші таң қалдырмады, бірақ ол бұрынғы жекпе-жектерінде Уиверді немесе Тейтті нокаутқа жібермеген еді. Бұрынғы жоғары деңгейдегі жекпе-жектерінен айырмашылығы, Коэтзи әлсірегеннің орнына сенімділікке ие болды. Әдетте, Коэтзи қарсыластарына қарсы алғашқы раундтарда үстемдік құратын, бірақ кейін "қарсылыққа тап болатын". Ол сондай-ақ бір қолға тәуелді боксшы болған, көбінесе үлкен оң соққыларын пайдаланатын ("Бионикалық оң" деп аталған, өйткені ол жиі сынған, хирургиялық жолмен біріктірілген, Коэтзиге ерекше күшті соққы беруге мүмкіндік берген. Шын мәнінде, ол сынған және көп рет операция жасаған, бірақ бұл тек жөнделген қол болған, клуб тәрізді емес). Сол жақ соққыларын қолданып, оларды көбінесе әсер ету үшін ғана пайдаланған. Бұл жекпе-жекте Коэтзи өзінің танымал қысымын қолдана отырып, көптеген сол жақ ілгектерін жіберді. Докстің икемді боксы мен жылдамдығы жекпе-жекті бақылауға жеткізбеді, ал Коэтзи әлсіреген жоқ. Докс кері шегіне бастады, ол бірнеше ілгек түсіргенімен, Коэтзи оларды жеңді. Коэтзи 10-шы раундта тағы соққы беріп, Доксті жарақаттады және оны арқанға тіреліп, оң қолымен ұстады. Ол тағы бір қатты оң соққы беріп, Доксті қайтадан кенепке құлатты, бұл жолы денесі дөңгелетіп, оң қолғаппен сақинаның арқанына тіреліп тұрды. Докс орнынан тұра алмады, ал Коэтзи 23 жыл ішінде ауыр салмақта әлем чемпионы атанған алғашқы ақ боксшы және ауыр салмақта әлем чемпионы атанған алғашқы африкалық боксшы болды. Жекпе-жек тоқтатылған кезде Докс үш төрешінің есептік карточкаларында да көш бастап тұрған.
The fight came off on September 23, 1983, at Richfield Coliseum in Richfield Township, Ohio, about halfway between Dokes' hometown of Akron and the much larger city of Cleveland. It was the last bout in a multi bout fight card that included an Azumah Nelson knockout victory in two rounds over Puerto Rico's Alberto Collazo; Jeff Malcolm's ten round decision win over future Aaron Pryor conqueror Bobby Joe Young; a fight between two of former Holmes challengers in which Alfredo Evangelista outpointed Snipes over ten rounds, and future world champion Tim Witherspoon's spectacular first round knockout win over former title challenger (WBA title, Mike Weaver) James Tillis. Promoted by Don King promotions, the main event was televised in the United States on HBO Boxing. Coetzee was a two time loser in title shots, while Dokes was looked on as a young gun destined (perhaps?) to challenge long time pro Larry Holmes' supremacy in the Heavyweight ranks. Dokes entered the ring by throwing flowers and blowing kisses to the ladies present at the event (a customary thing for him to do before his fights) Dokes' self image of the lady killer was reminiscent of Gorgeous George, the wrestler. Coetzee didn't preen or pose but walked to the ring in the more traditional style. Dokes v. Coetzee was seen as the continuation of the ascension of Michael Dokes into a true Heavyweight star. While he drew in his rematch with Weaver, he had all the markings of a real legitimate Heavyweight titlist. He was fluid, fast and had good power. He looked the part in the post Ali landscape of jabbing, fleet footed big men. The flip side of the angle of the bout was this would likely be the last shot for the South African. Coetzee, unlike in the Tate and Weaver bouts where he was considered a real threat, was a decided underdog in the odds, as well as in the opinion of the fight crowd. For the first few rounds the script played as it was written, as Dokes flashed his impressive hand speed, and combined head and body shots to keep Coetzee off balance. In the fifth round, however, things changed when Coetzee connected with a right hand to Dokes' jaw, sending the champion to the canvas on one knee. Coetzee's power wasn't a surprise but he had not put Weaver or the soft chinned Tate down in his prior title shots. Unlike in his previous high profile bouts, Coetzee gained confidence instead of fading. Previously, Coetzee would dominate the early rounds against top opposition, only to 'hit a wall.' He also had been a virtually one armed fighter, relying almost solely on big right hands (the so called "Bionic Right," so named because it was so often broken, it was surgically fused as a solid fist, giving Coetzee a supposedly unnaturally powerful punch. While it was indeed broken and operated upon often, it was actually just a repaired hand with no club like qualities) following left jabs flicked out, but which were used more for mere effect. In this bout, Coetzee threw a great number of left hooks while applying his trademark pressure. Dokes' smooth boxing and speed of hand and foot were not resulting in controlling the bout, and Coetzee was not wearing down. Dokes began to back up, and while he landed several hooks, Coetzee weathered them. Coetzee struck again in the 10th, hurting Dokes and pinning him against the ropes, raking him with right hands. He connected with another hard right that sent Dokes to the canvas again, this time with his body rolling until he could grab one of the ring's ropes with his right hand glove. Dokes was not able to get up, and Coetzee became the first White boxer in 23 years to win a world Heavyweight title, and the first African ever to win the world Heavyweight title. At the time of the stoppage Dokes was ahead on all three scorecards.
Салдары
Коэтзи Дэйксті нокаутқа жіберген соққымен оң қолын сындырып алды. Бес күннен кейін Нью-Йоркте оған операция жасалып, Жоханнесбургте қаһармандық күшпен қарсы алынды. Чемпиондық титулды жеңгеннен кейін ол бір жыл екі ай бойы жекпе-жекке қатыса алмады. Ол WBC титулын жоғалтқаннан кейін IBF-та чемпион ретінде мойындалған Холмспен біріктіру жекпе-жегін өткізуге жоспарланған еді. Алайда, жекпе-жектің қаржыландырушысы JPD Sports ақшаны жеткізе алмағандықтан, бұл жекпе-жек өткізілмеді. «Цезарь сарайы» промоушн құтқаруға тырысып, кейіннен бас тартты. Коэтзи де, Холмс та жекпе-жекті қалаған, тіпті Коэтзи жекпе-жек өткізілуі үшін WBA титулынан бас тартуға дайын болды. Дон Кингтің Коэтзидің менеджменті мен промоушнына ықпалы да кедергі келтірді. Көптен күткен біріктіру жекпе-жегіне дайындық кезінде Коэтзи оң қолын қайта жарақаттап алды, нәтижесінде жекпе-жек жойылды. Холмс Грег Пейджге қарсы титулын қорғамағандықтан WBC-дан шеттетілді, ал Пейдж 1984 жылдың 1 желтоқсанында Коэтзидің алғашқы қорғанысында сегізінші раундта нокаутпен жеңіп, WBA әлем чемпионы атанды. Қызыққа орай, Коэтзи өз елінде өткен үш әлем чемпионатына қатысып, тек шетелде өткен біреуінде жеңіске жетті. Дэйкс те жекпе-жекten кейін қиындыққа тап болды, оның жағдайында есірткіге тәуелділік болды. 1985 жылдың наурыз айында ол Лас-Вегаста Рэндалл «Текс» Коббпен рингке қайта оралды. Дэйкс 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында бірнеше рет қайта оралды. Оның бәсекелес Эвандер Холифилдпен өткізген 10 қызықты раундтан кейін тоқтатылған жекпе-жегі «Ring» журналымен «1980-жылдардың ең жақсы ауыр салмақтағы жекпе-жегі» деп аталды. 1993 жылы, көбінесе нашар қарсыластарды жеңгеннен кейін, ол WBA титулын қайтаруға мүмкіндік алды (сонымен қатар IBF әлем титулын жеңіп алуға мүмкіндік болды), бірақ Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде Риддик Боу бірінші раундта оны тоқтатып қойды. Жекпе-жекten кейін берген сұхбатында Дэйкс тоқтатудың ерте екенін айтып, Боумен қайта кездесуді талап етті. Кейін Дэйкс заңмен қақтығысты, және 2012 жылдың тамызында бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды, 54 жасқа толып бір күн өткен соң.
Coetzee broke his right hand with the same punch that he knocked Dokes out with. Five days later, he underwent surgery in New York City, after which he received a hero's welcome in Johannesburg. He was not able to fight for a year and two months after winning the title. He was scheduled to have a unification bout with deposed WBC champion Holmes, who had been accepted as champion by the IBF after the WBC stripped him. The bout's particulars never came off due to JPD Sports, the backer of the bout, failing to deliver the money for the bout. Caesar's Palace stepped in to save the promotion, only to back out. Coetzee and Holmes both wanted the bout, with Coetzee even willing to relinquish the WBA title to have the bout come off. Don King's grip on Coetzee's management and promotion also was an impediment. Coetzee re injured his right hand during training for the highly anticipated unification bout, forcing it to be cancelled. Holmes had been deposed by the WBC for failing to defend his title against Greg Page, who ultimately went on to beat Coetzee in Coetzee's first defense on December 1, 1984, by an eighth round knockout to win the WBA world title. In what can perhaps be considered an irony, Coetzee did not win any of his three world title fights held at his home country, winning the only one that was held abroad. Dokes also faced trouble after the fight, in his case, with drugs. He returned to boxing in March 1985, fighting Randall "Tex" Cobb in Las Vegas. Dokes had several comebacks, notably during the late 1980s and the early 1990s. His fight with contender Evander Holyfield where he was stopped after 10 exciting rounds, was named by Ring Magazine as the "Best Heavyweight fight of the 1980s." In 1993, after having beaten a string of mostly fringe contenders, he received a shot at recovering the WBA title, (and gain the IBF world title on the process), but he was stopped in the first round by Riddick Bowe, at Madison Square Garden, in New York City. In the interview immediately following the bout, Dokes protested the stoppage as being premature, and demanded a return match with Bowe. Dokes subsequently had run ins with the law, and would ultimately succumb to liver cancer in August 2012, dying the day after his 54th birthday.