Кіріспе

"Магтар әліпбиі" – 17 ғасырдағы оккультизмде талисман жазуларында қолданылған еврей әліпбиінің бір түрінің қазіргі атауы. Ол Тесей Амброзий (1469–1540) өзінің "Introductio in chaldaicam linguam" (1539, 202-беттер) еңбегінде келтірілген. Амброзий мұнда еврей әліпбиімен байланысты әртүрлі глифтерді ғана көрсетеді, оларды Алэф, Бет, Гимэл, Далет, Хе, Вау, Зайн, Хет, Тет, Йод, Каф, Ламед, Мем, Нун, Самех, Айн, Фе, Задай, Коф, Реш, Син, Тау деп атаған. Бұл әліпби Амброзий берген семит әбжадының басқа түрлерінен ерекшеленеді, себебі ол осы әріптерді Гамалиел ойлап тапқан және Рафаэль періштесімен байланысты "Liber ignis" кітабында берілген деп мәлімдейді. Клод Дюрет (1570?–1611) Амброзийдің сөздерін келтіре отырып, оны "Рафаэль періштесінің таңбалары" деген атпен өзінің "Thresor" (1613, 117-бет) кітабына енгізді. Эдмунд Фрай оны өзінің "Pantographia" (28–29-беттер) еңбегінде былай деп сипаттайды: "Тесей Амброзий бұл таңбаны Рафаэль періштесі көктен әкелгенін, оны Адамға жеткізгенін және ол оны жерден қуылғаннан кейін Забурларды жазу үшін қолданғанын айтады. Кейбір авторлар Мұса мен пайғамбарлар осы әріптерді қолданған және оларды өлдіктерге ашуға тыйым салынған деп есептейді". Бұл әліпбиді Р. Тернер ағылшын тіліне аударған (1656 ж.). С. Л. Макгрегор Матерс оны 1888 жылы "Соломон кілтінің" (XV тақтасы) басылымында "Магтар әліпбиі" деген атпен жариялады.