Кіріспе

Талшықтармен күшейтілген шайырлы пластик. Duroplast – 1953 жылы Германия Демократиялық Республикасында инженер Вольфганг Бартель жасаған термореактивті композитті шайырлы пластик. Оның өндіріс әдісі оны Формика және Бакелит сияқты бір топқа жатқызады. Ол талшықтармен (әдетте киім өндірісінің қалдық маталарымен) күшейтілген, бұл оны шыны талшық сияқты талшықты пластикке айналдырады.

Пайдалануы мен құрамы

Германия Демократиялық Республикасы тұрақты түрде болат тапшылығына тап болды және өздеріне тиесілі темір қоры аз немесе мүлдем болған жоқ. Осының салдарынан, мемлекеттік автомобиль өндіруші VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau, Trabant машинасының кузовын жасау үшін Duroplast материалына көшті. Өндіріс 1955 жылдан бастап, 1991 жылы Германияның қайта бірігуіне дейін жалғасты. Жеңіл, бірақ мықты материал – Duroplast, қайта өңделген материалдан жасалған: мақта қалдықтары мен фенол шайырынан. Халық арасында тараған әңгімелер, "Қара мысық, ақ мысық" фильмінде көрсетілгендей және сербтік "Atheist Rap" тобының әнінде сипатталғандай, Duroplast-ты қайта өңдеу үшін машиналарды шошқаларға, қойларға және басқа да шаруашылық жануарларына беру туралы айтылған. 1990 жылдардың соңында Sachsenring компаниясы кузов бөліктерін ұнтақтап, жол төсеуге арналған цемент блоктарында ірі құрамдық материал ретінде пайдаланатын кәдеге жарату жолын ойлап тапты. Бұл туралы американдық PBS телеарнасының "Scientific American Frontiers" бағдарламасының бір бөлімінде көрсетілді.

Қоғамның пікірі

Трабантта Duroplast пайдалану, сондай-ақ Car and Driver сияқты батыс автожурналдарындағы ГДР-ге қатысты әзілдер мен қысым, Трабанттың картоннан жасалған деген қалалық аңыздың пайда болуына әкеп соқты.