АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің 1-ші полкі: Тарих және операциялары
1st Marine Regiment
АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің 1-ші полкі: тарихы, құрамы, орналасқан жері (Калифорния). «Inchon» деген атпен де танымал. Жаяу әскер полкі туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери бөлім
Military unit
1-ші теңіз жаяу әскері полкі – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің Калифорния штатындағы Пендлтон базалық лагерінде дислокацияланған жаяу әскер бөлімі. Полк 1-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының және I теңіз жаяу әскері экспедициялық корпусының бағынысында. 1-ші теңіз жаяу әскері полкі кейде "Жауынгерлік топ 1" немесе "Инчон" деп те аталады.
The 1st Marine Regiment is an infantry regiment of the United States Marine Corps based at Marine Corps Base Camp Pendleton, California. The regiment is under the command of the 1st Marine Division and the I Marine Expeditionary Force. The 1st Marine Regiment is also sometimes referred to as "Regimental Combat Team 1" or "Inchon".
Тарих
1-ші теңізшілер полкі 1913 жылғы 27 қарашада Филадельфия, Пенсильванияда құрылды. Ол кезде ол 2-ші озық базалық полк деген атауға ие болды. 1-ші теңізшілер полкінің алғашқы жылдарында, ол негізінен «Банана соғыстары» және Кариб аймағында жауынгерлік күш ретінде қолданылды. Бұл қақтығыстардың алғашқысы 1914 жылғы сәуірде болды, сол кезде полк Мексиканың Вера-Круз портын басып алды. Содан кейін Гаити науқанында (1915–1916) және Доминикан Республикасы науқанында (1916) қатысты. 1916 жылғы 1 шілдеде бұл ұйым 1-ші теңіз жаяу әскері полкі деп қайта аталды. 1918 жылғы желтоқсанда 1-ші полк Кариб теңізіне оралды және шамамен алты айға Кубаға орналасты. Екінші рет Доминикан Республикасындағы қызметтен кейін ол таратылды, бірақ кейіннен 1925 жылғы 15 наурызда Вирджиния штатының Квантико қаласында қайта құрылды. Полк 1930 жылғы 10 шілдеде қазіргі 1-ші теңізшілер полкі деген атауын алды. 1930 жылдар 1-ші теңізшілер полкі тарихында белсенділіксіз кезең болды, өйткені бөлім осы уақыттың көп бөлігінде таратылған күйде болды. Екінші дүниежүзілік соғыс 1941 жылғы 1 ақпанда Кулебрада, Пуэрто-Рикода 1-ші теңіз дивизиясының құрамында полктің келесі рет қайта жандандырылуына себеп болды.
The 1st Marines were activated in Philadelphia, Pennsylvania on 27 November 1913. At this time, it bore the designation of 2nd Advanced Base Regiment. During the 1st Marine Regiment's early years, it was primarily employed as a combat force in the so called Banana Wars, and in the Caribbean area. The first of these engagements occurred in April 1914, when the regiment landed and seized the Mexican port of Vera Cruz. They next participated in the Haitian campaign (1915–1916) and the Dominican Republic campaign (1916). On 1 July 1916, this organization was re designated as the 1st Regiment of Marines. In December 1918, the 1st Regiment returned to the Caribbean and was deployed to Cuba for approximately six months. Following its second Dominican tour of duty, it was deactivated; but it was subsequently reactivated at Quantico, Virginia on 15 March 1925. The Regiment received its present designation of 1st Marines on 10 July 1930. The 1930s was a period of inactivity in the 1st Marines' history, as the unit was in a deactivated status during most of this time. World War II was the occasion for the next reactivation of the Regiment on 1 February 1941 at Culebra, Puerto Rico as part of the 1st Marine Division.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1-ші теңізшілер полкі соғыстың басында төмен дайындық деңгейінде болды, жаңа ғана кадрлық құрамнан қайта құрылған болатын; алайда, полкте жоғары деңгейде өте күшті басшылық болды. 1942 жылдың маусым айында 1-ші теңізшілер полкі Сан-Францискодан сегіз кемемен Оңтүстік Тынық мұхитына қарай жолға шықты. 1-ші теңізшілер полкі 1942 жылдың 7 тамызында Соломон аралдарының бір бөлігі Гуадалканал аралына қонды және 1942 жылдың 22 желтоқсанында босатылғанға дейін Гуадалканал науқанында шайқасты. Полк Гуадалканалдағы ең ауыр шайқастарын 1942 жылдың 21 тамызында Тенару шайқасында өткізді, ол науқанның алғашқы жапондық қарсы шабуылы болды. Бірінші науқанынан кейін полк демалу үшін Мельбурнге (Австралия) жіберілді. Олар 1943 жылдың қыркүйегінде кетіп бара жатқанға дейін Мельбурн крикет алаңында орналасты. 1-ші теңізшілер полкінің келесі әрекеті – «Картуил» операциясы, ол Шығыс Жаңа Гвинея және Жаңа Британиядағы науқандардың кодолық атауы болды. Полк 1943 жылдың 26 желтоқсанында Глостер мүйісі шайқасында жағаға бірінші болып десант түсірді; және 1944 жылдың ақпанына дейін аралда, Суицид Крик және Аджар Ридж сияқты жерлерде шайқасын жалғастырды. 1-ші теңізшілер полкінің келесі шайқасы – оның ең қанды шайқасы, Пелелиу шайқасы. Полк 1944 жылдың 15 қыркүйегінде 1-ші теңізшілер дивизиясының аралға шабуыл жасауының бір бөлігі ретінде қонды. Дивизияның қолбасшысы генерал-майор Уильям Х. Рупертус соғыстың «қиын, бірақ қысқа» болатынын болжады. «Бұл үш-төрт күн ішінде аяқталады – Тарава сияқты шайқас. Қиын, бірақ жылдам. Содан кейін біз демалыс алаңына ораламыз». Пелелиу шайқасында полк ауыр артиллериядан және қанды мұрын қырқасы маңында дәлдікпен атылған жеңіл қарудан қатты зардап шекті. Жапондықтардың 14-ші дивизиясының (Императорлық Жапон армиясы) қорғанысын бұзуға үнемі жасалған майдандық шабуылдар сәтсіз аяқталды. 1-ші теңізшілер полкі Пелелиуда 10 күн бойы шайқасты, 58% қаза тапқаннан кейін және енді шайқасқа қабілетсіз болғандықтан желіден алынды. Пелелиудағы он күндік шайқас 1-ші теңізшілер полкіне 1749 адамдық шығын әкелді. Полк үшін Екінші дүниежүзілік соғыстағы соңғы шайқас полковник Артур Т. Мейсонның басшылығымен Окинава шайқасы болды. 1945 жылдың қыркүйегінде 1-ші теңізшілер полкі Солтүстік Қытайға аймақты күзетуге және бұрынғы жау әскерлерін елдеріне қайтаруға жіберілді. Олар 1949 жылдың ақпанына дейін Қытайда қалды. Сонымен қатар, олар Қытайдың солтүстігінде Қытай коммунистеріне қарсы қытайлық ұлтшылдардың қорғанысын нығайту үшін орналасқан болуы мүмкін. 1-ші теңізшілер полкінің болуын Джордж К. Маршалл 1945-1946 жылдары Қытай Азамат соғысына қатысты келісімді жеңілдету үшін пайдаланды. Полк Пейндлтон базалық лагеріне оралды және 1949 жылдың 1 қазанында таратылды.
The 1st Marines stood at a low state of readiness at the beginning of the war, having just been reconstituted from cadre status; however, the regiment did possess very strong leadership at the higher levels. In June 1942, the 1st Marines set sail from San Francisco on board a mix of eight ships headed for the South Pacific. The 1st Marines landed on the island of Guadalcanal, part of the Solomon Islands, on August 7, 1942, and fought in the Guadalcanal Campaign until relieved on 22 December 1942. Some of the heaviest action the regiment saw on Guadalcanal took place on August 21, 1942, during the Battle of the Tenaru, which was the first Japanese counter attack of the campaign. Following their first campaign, the regiment was sent to Melbourne, Australia to rest and refit. During their stay, there they were billeted in the Melbourne Cricket Ground until leaving in September 1943. The 1st Marines' next action was Operation Cartwheel, which was the codename for the campaigns in Eastern New Guinea and New Britain. The regiment was the first ashore at the Battle of Cape Gloucester on December 26, 1943; and continued fighting on the island, at such places as Suicide Creek and Ajar Ridge, until February 1944. The 1st Marines next battle was its bloodiest yet – the Battle of Peleliu. The regiment landed on September 15, 1944, as part of the 1st Marine Division's assault on the island. The division's commanding general, Major General William H. Rupertus had predicted the fighting would be, " tough but short. It'll be over in three of four days – a fight like Tarawa. Rough but fast. Then we can go back to a rest area.". During the Battle of Peleliu, the regiment was decimated by heavy artillery and accurate small arms fire in the vicinity of Bloody Nose Ridge. Repeated frontal assaults with fixed bayonets failed to unseat the Japanese defenders from the 14th Division (Imperial Japanese Army). The 1st Marines fought on Peleliu for 10 days before being pulled off the lines after suffering 58% casualties and no longer being combat effective. Ten days of fighting on Peleliu cost the 1st Marine Regiment 1,749 casualties. The last World War II engagement for the regiment was the Battle of Okinawa under the command of Colonel Arthur T. Mason. In September 1945, the 1st Marines deployed to North China to take part in the garrisoning of the area and in the repatriation of former enemy personnel. It remained in China until February 1949. It is also likely that they were stationed in North China to bolster the Chinese Nationalists defense against the Chinese Communists. The presence of the 1st Marines was used as leverage by George C. Marshall in 1945–46 to attempt to moderate a settlement to the impending Chinese Civil War. The regiment returned to Marine Corps Base Camp Pendleton and was deactivated on October 1, 1949.
Корей соғысы
Корея соғысы теңіз жаяу әскерін кеңейтуге түрткі болды. Осының нәтижесінде полк 1950 жылдың 4 тамызында қайта құрылды. 15 қыркүйекте 1-ші теңізшілер дивизиясы, оның ішінде 1-ші теңізшілер полкі, Инчон жағалауына шабуыл жасады. Содан кейін полк Сеулді азат етуге, ал кейін Чосин суқоймасы шайқасына қатысты. Келесі екі жарым жыл бойы 1-ші теңізшілер полкі Солтүстік Корея және Қытай коммунистерімен күресті. 1953 жылдың шілдесінде жауынгерлік әрекеттер тоқтағаннан кейін полк Кореяда қалды және коммунистердің соғысты қайта бастау әрекеттеріне қарсы қорғаныс күштерінің рөлін атқарды. 1-ші теңізшілер полкі 1955 жылдың сәуірінде Пендлтон лагеріне оралды. Ол алдағы он жыл бойы сол жерде болды, тек 1962 жылғы Куба зымыран дағдарысы кезінде Гуантанамо шығанағына, Кубаға және Кариб теңізіне қысқа мерзімге орналастырылды.
The Korean War prompted an expansion of the Marine Corps. As a result, the regiment was brought back into existence on 4 August 1950. On 15 September, the 1st Marine Division, including the 1st Marines, assaulted the beaches of Inchon. The regiment then went on to take part in the liberation of Seoul and later in the Chosin Reservoir Campaign. For the next two and one half years, the 1st Marines continued to engage the North Koreans and Chinese Communists. Following the termination of hostilities in July 1953, the Regiment remained in Korea and acted as a defensive force against possible Communist attempts to rekindle the war. The 1st Marines returned to Camp Pendleton in April 1955. There it stayed for the following ten years, except for a brief deployment to Guantanamo Bay, Cuba and the Caribbean during the 1962 Cuban Missile Crisis.
Вьетнам соғысы
1965 жылы Вьетнам соғысына Американың араласуы күшейген кезде, 1-ші теңіз жаяу әскері полкі аймаққа жылдам жөнелтілді. 1966 жылдың қаңтарына дейін, полктің барлық бөлімдері Вьетнамға көшірілді. 1-ші теңізшілер полкінің батальоны үшін соғыстағы алғашқы ірі операция 1965 жылдың желтоқсанында өткен "Жас ай" операциясы болды. 1967 жылдың күзіне қарай, 1-ші теңізшілер I корпустың тактикалық аймағының солтүстік бөлігінде тұрақты түрде орналасты. Келесі қыста коммунистер толыққанды "Тет" шабуылын бастады. Жау Хуэ, ежелгі императорлық астананы басып алды. 1968 жылдың 31 қаңтары мен 2 наурызы аралығында полковник Стэнли Хьюз басқаратын 1-ші теңізшілер полкінің бөлімдері, сондай-ақ басқа АҚШ теңізшілері мен Оңтүстік Вьетнам әскерлерімен бірге қаланы қайта бақылауға алу үшін күресті. Шайқас қатал көшедегі және қолға-қол соғыстармен сипатталды. Хуэ жаудың шамамен 1900 әскері қаза тапқаннан кейін қайтадан бақылауға алынды. Полк келесі екі жарым жыл бойы Оңтүстік Вьетнамда қызмет етті, түрлі ірі және ұсақ операцияларға қатысты. 1971 жылдың 28 маусымында полктің соңғы әскерлері Данангтан АҚШ-қа, MCB Camp Pendleton лагеріне қайтып келді. 1-ші теңізшілер Вьетнамды тастап кеткен соңғы теңіз жаяу әскері бөлімі болды.
With the intensification of the American involvement in the war in Vietnam in 1965, the 1st Marine Regiment was quickly deployed to the region. By January 1966, the entire regiment had completed its move to Vietnam. The first major operation in the war for a battalion of the 1st Marines was Operation Harvest Moon in December 1965. By fall of 1967, the 1st Marines were operating permanently in the northern sector of the I Corps tactical zone. The following winter the communists launched their all out Tet Offensive. The enemy overran Hue, the old imperial capital. Between 31 January and 2 March 1968, elements of the 1st Marines, commanded by Col. Stanley Hughes, along with other U. S. Marine and South Vietnamese units, fought to regain control of the city. Bitter street fighting and hand to hand combat characterized the battle. Hue was finally recaptured after the enemy suffered nearly 1,900 killed. The regiment remained deployed in South Vietnam for the next two and a half years, participating in numerous operations, both large and small. On 28 June 1971, the last members of the regiment departed Da Nang to return to the United States at MCB Camp Pendleton. The 1st Marines were the last marine infantry unit to depart Vietnam.
Вьетнамнан кейінгі кезең
1975 жылдың көктемінде 1-ші теңізшілер корпусы Камп Пендлтондағы теңізшілер корпусының базасына «Жаңа келгендер» операциясы барысында вьетнамдық босқындарды қабылдауға арналған лагерь дайындауға негізгі көмек көрсетті. 1983 жылы 1-ші теңіз жауынгерлеріне WESTPAC MAU үшін құрлықтағы жауынгерлік топты қамтамасыз ету міндеті жүктелді. Батыс Тынық мұхитындағы төтенше жағдайлардағы операцияларды қолдау мақсатында арнайы операцияларға қабілетті (SOC) теңіз экспедициялық бөлімшелері (MEU) құрылғаннан бері 1-ші теңіз полкі 1-ші теңіз дивизиясының SOC полкі болып табылады.
In the spring of 1975, the 1st Marines provided primary support to the Marine Corps Base at Camp Pendleton for preparation of a camp to house Vietnamese refugees during Operation New Arrivals. In 1983, 1st Marines were assigned responsibility to provide the Ground Combat Element for the WESTPAC MAU. Since the inception of the special operations capable (SOC) marine expeditionary units (MEUs) in support of contingency operations in the Western Pacific, the 1st Marine Regiment has been the SOC regiment of the 1st Marine Division.
Operation Desert Storm және Лос-Анджелес шұғылданулары
1990 жылдың тамызында Ирак Кувейтке басып кірді және 1-ші теңіз жаяу әскері "Desert Shield" операциясын қолдау үшін жөнелтілді. 1990 жылдың 30 желтоқсанында 1-ші теңіз жаяу әскері "Папа аю" жедел тобы ретінде белгіленді. Жедел топ 23 ақпанда Кувейтке шабуыл жасап, 27 ақпанда жаулық аяқталған Кувейт халықаралық әуежайы маңына қарай жылжуын жалғастырды. 1992 жылдың 1-11 мамырында полктің бөлімдері "Лос-Анджелес" бірлескен арнайы мақсаттағы теңіз және құрлық әскерлері тобының құрамында тәртіпсіздікке қарсы операциялар жүргізу үшін жөнелтілді. Олар Оңтүстік Орталық Лос-Анджелестегі қалалық наразылықты басуда маңызды рөл атқарды.
In August 1990, Iraq invaded Kuwait and 1st Marines deployed in support of Operation Desert Shield. On 30 December 1990, 1st Marines was designated as Task Force Papa Bear. The task force attacked into Kuwait on 23 February and continued its march to the vicinity of Kuwait International Airport, where hostilities ceased on 27 February. From 1 to 11 May 1992, elements of the regiment deployed to perform riot control operations as part of the Joint Special Purpose Marine Air Ground Task Force Los Angeles. They assumed a prominent role in quelling the urban unrest in South Central Los Angeles.
Ирак азаттығын алу операциясы
2003 жылдың қаңтар айында 1-ші теңізшілер жасағы Ирак азатдығы операциясына жөнелтілді. 5000 адамнан тұратын біріктірілген қару-жарақ күштері ретінде ұйымдастырылған, Regimental Combat Team One (RCT 1) деп аталатын полк Кувейттен Бағдадқа дейін жорық жасады, Ан-Насария, Әл-Кут және Бағдадта маңызды шайқастар болды. 5 сәуірде полковник Джо Д. Дауди қызметтен босатылып, генерал-майор Джеймс Мэттиспен алмастырылды, ал оның орнына полковник Джон Тулан тағайындалды, бұл өте ерекше жағдай болды. Режим құлағаннан кейін, RCT 2003 жылғы жаз бойы Бағдад пен Әл-Хиллада қауіпсіздік және тұрақтылық операцияларын жүргізіп, үйге оралды. 2004 жылдың ақпанында 1-ші теңізшілер жасағы Ирактың Әл-Анбар провинциясына жөнелтілді. Театрға келгеннен кейін 1-ші теңізшілер RCT 1 құрамын жасады және 82-ші әуеде десантталатын дивизияның 3-ші бригадасымен ауыстырылды. RCT 1 1-ші теңізшілер дивизиясының бірнеше ірі бөлімшелерінен және Теңізшілер корпусының түрлі шағын бөлімдерінен тұрды. ӨҮК-нің операциялық аймағына көптеген қалалар кірді, олардың ең маңыздысы – Әл-Фаллужа. 2004 жылдың 31 наурызында Blackwater USA компаниясында жұмыс істейтін төрт америкалық азамат шабуылға ұшырап, мүкіс етіліп, қаланың көпіріне ілінді. 2004 жылдың 7 сәуірінде осы оқиғаға жауап ретінде "Вigilant Resolve" операциясы басталды. Қарқынды қалалық шайқастардан кейін саяси шешім қабылданды және полк қаладан шығарылуға бұйрық берілді. 2004 жылдың қыркүйек және қазан айларында Фаллужада көтерілісшілердің саны артты. 1-ші теңізшілер дивизиясының басшылығымен "Phantom Fury" операциясы қаланың солтүстігіне шабуылмен басталды, шабуылға төрт жаяу әскер батальоны қатысты. Дивизияның басты күштері саналатын RCT 1 (1-ші теңізшілер батальонының 3-ші батальоны) 2004 жылдың 7 қарашасында бастапқы шекарадан өтті. Он екі күнге созылған қарқынды қалалық шайқастардан кейін 1-ші теңізшілер дивизиясы көтерілісшілерді жеңіп, қаланың оңтүстік жағына жетіп, Фаллужаның батыс бөлігін басып алды. Бірінші теңізшілер жасағы 2005 жылдың сәуірінде Калифорния штатындағы Пендлтон лагеріне оралды.
In January 2003, 1st Marines deployed for Operation Iraqi Freedom. Organized as a 5,000 man combined arms task force, known as Regimental Combat Team One (RCT 1), the regiment fought its way from Kuwait to Baghdad, with significant actions at An Nasariyah, Al Kut, and Baghdad. On 5 April, commanding officer Colonel Joe D. Dowdy was relieved by Major General James Mattis and replaced by Colonel John Toolan, a highly unusual act. Subsequent to the collapse of the regime, the RCT conducted security and stability operations in Baghdad and Al Hillah until returning home throughout the summer of 2003. In February 2004, 1st Marines deployed to the Al Anbar province of Iraq. Upon arrival in theater, 1st Marines formed into RCT 1 and conducted a relief in place with 3d Brigade of the 82d Airborne Division. RCT 1 consisted of several major subordinate commands from 1st Marine Division and various smaller attachments from throughout the Marine Corps. The RCT's area of operation consisted of numerous cities, most important of which was Al Fallujah. On 31 March 2004, four U. S. citizens working for Blackwater USA were attacked, mutilated and hung on a bridge in the city. On 7 April 2004, Operation Vigilant Resolve commenced in response to these deaths. After intense urban fighting, a political resolution was mandated and the regiment was ordered out of the city. Throughout September and October 2004, insurgent presence increased in Fallujah. Led by the 1st Marine Division, Operation Phantom Fury began with an assault north of the city, with four infantry battalions in the attack. Designated the division main effort, RCT 1 (3rd Battalion, 1st Marines) crossed the line of departure on 7 November 2004. After twelve days of intense urban combat, 1st Marine Division had defeated the insurgents and successfully fought its way to the southern end of the city capturing the western half of Fallujah. First Marines returned to Camp Pendleton, California, in April 2005.