Кіріспе
Йорк архиепискобы (1918–1994) Стюарт Ярворт Бланч, Барон Бланч, (2 ақпан 1918 – 3 маусым 1994) – англикан дін қызметкері. Жастық шағында дінге қызығушылық танытпаған ол, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күшінде қызмет еткен кезде 21 жасында шын ниетпен христиан дініне келді. 1949 жылы священник болып тағайындалды және үш жыл қазылық қызметте, ал бес жыл Оксфордта және оның төңірегінде діни қызметкер болып жұмыс істеді, онда ол священник дайындалған болатын. 1957 жылдан 1960 жылға дейін Оксфордтағы Уиклиф Холлдың директордың орынбасары, 1960 жылдан 1966 жылға дейін Рочестер діни колледжінің алғашқы басшысы, 1966 жылдан 1975 жылға дейін Ливерпуль епископы және 1975 жылдан 1983 жылға дейін Йорк архиепискобы болды. Бланч евангелистік көзқарас ұстанды, бірақ жоғары шіркеу англикандарының, сондай-ақ рим католиктері мен басқа дін өкілдерінің сенімін жеңіп алды. Ол лекция оқумен танымал болды және он кітап жариялады, олардың көпшілігі ғылыми және теологиялық еңбектер еді.
Stuart Yarworth Blanch, Baron Blanch, (2 February 1918 – 3 June 1994) was an Anglican clergyman. Little interested in religion in his youth, he became a committed Christian at the age of 21, while serving in the Royal Air Force during the Second World War. He was ordained as a priest in 1949, and spent three years as a curate and five years as a vicar in and around Oxford where he had studied for the priesthood. He was vice principal of Wycliffe Hall, Oxford from 1957 to 1960, the founding head of Rochester Theological College from 1960 to 1966, Bishop of Liverpool from 1966 to 1975, and Archbishop of York from 1975 to 1983. Blanch was evangelical in outlook, but gained the trust of high church Anglicans, and also of Roman Catholics and nonconformists. He was well known as a lecturer and published ten books, most of them scholarly and theological.
Алғашқы жылдар
Бланш Винни Хилл фермасында, Блэкени, Глостерширде, Дин орманында фермер Уильям Эдвин Бланш пен оның әйелі Елизаветаның үш ұлының ең кішісі болып дүниеге келді. 1923 жылы Уильям Бланш атыс оқиғасында қаза тапты, оның жесірі мен кіші ұлы Лондонға көшіп келді, онда үлкен екі ұлы тұрып жатты. Бланш Алленнің Дулич мектебінде оқыды және бірінші жылдан кейін стипендия алды. Анасы оны университетте оқуға жіберуге шамасы келмеді, сондықтан 18 жасында мектепті бітіргеннен кейін жұмыс істей бастады. Ол журналист болуды армандады, бірақ «әсіресе журналистикаға байланыстарсыз кіру өте қиын» екенін түсінді. Ол Chancery Lane-дегі Law Fire Insurance Society Ltd компаниясының кеңсесінде жылына 90 фунт стерлинг жалақымен жұмысқа орналасты. Кейін ол былай деді: «Бұл жұмыс маған әкімшілік істері ғана емес, сонымен қатар өмірдің түрлі салаларынан келген адамдармен қарым-қатынас жасауды үйретті». Оқығанына басқаша шаруа жоқ болғандықтан, ол Киелі кітапты мұқият оқып, бұрынғысынан көбірек христиандыққа бейімділігін нығайтып, евангелистік сенімге келді. «Бұл керемет кітап сөйледі, оның сөздері бетте жарқырады, мен сол сәттен бастап өмірімнің осы кітапта сипатталған Адаммен байланысты екенін білдім». RAF-те ол полиция бөлімінде капрал болып қызмет етті, содан кейін әуе экипажының құрамына ерікті болып кірді. Навигатор болып оқығаннан кейін, ол ұшқыш лейтенанты болып тағайындалды. Ол Калькуттадан Бирмаға барлау миссияларын орындады. Осы кезеңде ол англикандық жай ғибадатшысы болды және дін қызметкері болуға тырысты. Оксфордтағы Хайфилд шіркеуінде үш жыл қызмет еткеннен кейін, ол қаладан бірнеше шақырым қашықтықтағы Эйншам шіркеуінің викарийі болып тағайындалды. Эйншемде Бланштардың бес баласының үшеуі дүниеге келді, барлығы қыздар. 1960 жылдары Ливерпульде кең ауқымды қайта орналастыру шаралары жүргізілді, қаланың орталық аудандарындағы қираған үйлерде тұратын адамдар қала сыртындағы жаңа тұрғын үйлерге көшірілді. Бланш шіркеулерді қайта ұйымдастыру және жаңа шіркеулер салуды бақылады. Епархия көбінесе евангелистік болды, бірақ Ливерпульдің бұрынғы епископтарымен қарым-қатынасы қиын болған үлкен шіркеу өкілдері де болды. The Guardian газеті Бланш Ливерпульде (кейін Йоркте) өткен жылдары евангелистік және жоғары шіркеулік англикандарды татуластыруының ең үлкен жетістігі болғанын жазды: «Ол артында бейбіт және тату епархия қалдырғаны баршаға мәлім». The Times газеті Бланш пен оның әйелі «Ливерпуль өмірінің байлығына толыққанды енді. Ол Скуз халқының әзіл-қалжыңын және төзімділігін жақсы көрді. Жұмысына велосипедпен баратын, көбінесе сенбі күндері таңертең сквош ойнайтын, мүмкіндігі болғанда филармония концерттерін тыңдайтын (сол кездегі дирижер сэр Чарльз Гроувз жақын досы болды)». Тағайындауға көп уақыт кетті, және кем дегенде үш епископ лауазымнан бас тартқан деген қауесет тарады. Кейіннен The Times газеті олардың бірін Рунси деп атады. Бланш 1975 жылдың 25 ақпанында Йорк архиепискобының 94-ші архиепискобы болып тағайындалды. Архиепископ болған жылдары туралы Уильямс былай деп жазады: «Тамаша пастор, ол бақытты епархияға жетекшілік етті және өз провинциясында кеңінен саяхаттады. Бюрократияны ұнатпайтын, ол архиепископтардың ең шіркеулік емесі деп сипатталды». Оның қарапайымдылығын бағалаған біреу оның митрасының астында жалпақ қалпақ киетінін айтты.
Соңғы жылдар
Бланш Оксфордширге зейнеткерлікке шықты, алдымен Блоксемде, содан кейін Шенингтонда тұрды. Ол Шенингтон приход шіркеуінде қызмет өткізді және дәріс оқумен, жазумен айналысып жүрді. Йорктан зейнеткерлікке шыққаннан кейін шетелге тағы төрт лекциялық сапар жасады және тағы екі кітап жазды. Бланш 76 жасында Оксфордширдегі Банберидегі хосписте қатерлі ісіктен қайтыс болды және Шенингтон шіркеуінің қорымына жерленді. Одан әйелі, ұлы және төрт қызының үшеуі аман қалды, ең үлкені одан бұрын қайтыс болған еді.