Федералдық сайлау комиссиясы мен Акинс ісі: Ақпаратқа қол жеткізу құқығы және сотқа шағымдану құқығы
FEC v. Akins
АҚШ Жоғарғы Сотының Akins ісі (1998) саяси комитеттердің мәлімдемелері, ақпаратқа қол жеткізу құқығы және сайлау заңнамасы туралы маңызды шешімді қарастырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Жоғарғы Сотының «Федералды сайлау комиссиясы против Акинс», 524 U. S. 11 (1998) ісі, АҚШ Конгресі қабылдаған және белгілі бір ақпаратқа қол жеткізуге жалпы құқық құрған заңға сәйкес, жеке тұлғаның федералды заңның бұзылуы үшін сотқа шағымдануға болатындығын анықтады.
Federal Election Commission v. Akins, 524 U. S. 11 (1998), was a United States Supreme Court case deciding that an individual could sue for a violation of a federal law pursuant to a statute enacted by the U. S. Congress which created a general right to access certain information.
Фактілер
Шағымданушылар тіркелген сайлаушылар болып табылды және Федералды сайлау комиссиясынан ("FEC") Америка-Израиль қоғамдық істер комитеті ("AIPAC") деп аталатын ұйымның "саяси комитет" екенін анықтауды сұрады. FEC, AIPAC белгілі бір шығыс шегінен өткенін анықтады, бірақ ұйым мәселелерге бағытталған, сайлау науқанына қатысты емес екендігіне байланысты талап етілетін есептерді ұсынуды талап етпеді. Шағымданушылар аудандық соттан шешімді қайта қарауды сұрады, сот FEC пайдасына қысқаша шешім шығарды; бұл шешім апелляциялық соттың алқасымен бекітілді, бірақ апелляциялық сот толық құрамымен бұл шешімді жойды. Үкімет certiorari сұрады және шағымданушылардың "нақты зиян" шекпегенін, егер шағымданушылар зиян шеккен болса, онда ол FEC шешімімен тікелей байланысты емес екенін, ал шағымданушылардың пайдасына шығарылған шешім олардың зиянын жоймайтынын негізге ала отырып, шағымданушылардың құқығына қарсылық білдірді.
The plaintiffs were registered voters who had asked the defendant Federal Elections Commission ("FEC") to determine that an organization called the American Israel Public Affairs Committee ("AIPAC") was a "political committee" subject to certain regulations and reporting requirements under the Federal Election Campaign Act, because AIPAC had crossed certain spending thresholds. The FEC determined that AIPAC had indeed crossed those thresholds, but still did not require it to make the required reports because the organization was issue oriented, not campaign related. The plaintiffs sought review in the District Court, which granted summary judgment for the FEC; this ruling was affirmed by a panel of the Court of Appeals, but the Court of Appeals en banc reversed. The government sought certiorari, and challenged the plaintiff's standing on the grounds that the plaintiffs had suffered no 'injury in fact'; that if the plaintiffs had any injury it was not fairly traceable to the FEC decision; and that a decision in favor of the plaintiffs would not redress their injury.
Соттың пікірі
Сот, судья Брейердің пікірінде, Конгресс заң бойынша "Комиссияның бұйрығынан зардап шеккен кез келген тарапқа" сотқа шағымдануға рұқсат бергенін, бұл өте кең өкілеттік екенін мәлімдеді; сұралған ақпаратты алмау, үкіметтің азаматтарға заң бойынша ұсынуға міндетті кез келген басқа ақпаратты бермеуі сияқты, "нақты зиян" болып табылады. Шағым "жалпыланған наразылық" болып табылады, бірақ бұл зиян оны жеңу үшін жеткілікті нақты және зиян FEC-ке тікелей байланысты – тіпті FEC AIPAC-тің ақпаратты ұсынуын тоқтатуға басқа себептер таба алса да. Сот бұл істі жеке тұлғаның тек салық төлеуші ретіндегі құқығына негізделген шағымдарынан ажыратты, мұндай негіз сотқа шағымдану үшін жеткіліксіз. Оның орнына, "мүдделер аймағын тексеру" тәсілін қолданып, талап етілген зиян заңмен қорғалатын мүдделер аймағына кіре ме деп сұрады. Іс "мүшелер" анықтамасын қайта қарау үшін FEC-ке қайтарылды. Сот FEC осы мәселе бойынша жаңа нұсқаулар әзірлеп жатқанын атап өтті, олар оны қарастырып, жаңа заңдық прецедентті қажет етпейді. Арыз берушілер араласудан бас тарту туралы шешімге қатты наразы болды, себебі AIPAC-ті саяси әрекеттер комитеті деп заң жүзінде жариялауға жасалған күш-жігер, осы сотқа шағымдану құқығын дәлелдеуден (сәтті аяқталған) гөрі басымдыққа ие болды. Олар істі қайта қарау туралы бірнеше рет өтініш білдіргенімен, барлығы қабылданбады, ал 2010 жылы Вашингтондағы Федералды сот бұл шағым сайлау заңнамасы бойынша негізсіз деп шешті және ол ресми түрде және түпкілікті түрде тоқтатылды.
The Court, in an opinion by Justice Breyer, held that Congress has, by statute, allowed "any party aggrieved by an order of the Commission" to file a suit, which is a broad grant; not getting the requested information is an "injury in fact" just like the denial of any other information which is statutorily required to be provided to citizens by the government. The grievance is a "generalized grievance," but the harm is concrete enough to overcome this, and the harm is fairly traceable to the FEC – even though the FEC may find other grounds not to make AIPAC provide the info. The Court distinguished this case from lawsuits where an individual seeks relief based on mere taxpayer standing – an insufficient ground for standing to sue. It instead employed a "zone of interests test," asking whether the injury asserted fell into the zone of interests protected by the statute. The case was remanded to the FEC to review its definition of 'members.' The Court noted that the FEC was producing new guidelines regarding this issue, which would address it and not require a new legal precedent. The plaintiffs were bitterly disappointed by the decision not to intervene, as the effort to have AIPAC legally declared a political action committee was a higher priority than the (successful) effort to show standing to have filed this lawsuit in the first place. While they repeatedly attempted filings to have the case re opened, these were entirely rejected, and in 2010 a Federal court in D. C. ruled that the lawsuit had no merit as electoral law and it was officially and finally dismissed.
Келіспеушіліктер
Соттанушы Скалия қарсы пікір жазды, онда заңның "кәнсіз адам" (бұзушылық туралы ФЕС-ке шағымдануға құқығы бар адамдар тобын анықтауда) және "зардап шеккен кез келген тарап" (шағым бойынша ФЕС-тің шешіміне қатысты федералды сотқа шағымдануға құқығы бар адамдар тобын анықтауда) арасындағы ерекшелік, соңғы ереженің шектеулі күшін көрсетеді деп мәлімдеді. Кез келген адам бұзушылық болды деп сенсе, ФЕС-ке шағымдануға болады, бірақ ФЕС-тің шешімі салдарынан нақты зардап шеккен (жеке зардап көруші) тараптар ғана сотқа шағымдануға құқылы.
Justice Scalia wrote a dissenting opinion asserting that the fact the statute differentiated between 'any person' (in defining the class of persons who could file a complaint with the FEC over a violation) and 'any party aggrieved' (in defining the class of persons who could bring suit in federal court over the FEC's decision on the complaint) demonstrated the limiting force of the latter provision—anyone could file a complaint with the FEC if they believed a violation had occurred, but only parties who had actually been aggrieved (suffered a particularized injury) as a result of the FEC's decision on the complaint could sue.