Кіріспе
Американдық футбол және баскетбол ойыншысы, жаттықтырушы, колледж спортының әкімшісі, шотланд футболшысы Эдмунд Маккалоу Кэмерон (22 сәуір 1902 жыл – 25 қараша 1988 жыл) – американдық футбол және баскетбол ойыншысы, жаттықтырушы және колледж спортының әкімшісі. Ол 1924–1925 жылдары Вашингтон және Ли университетінде баскетбол командасының бас жаттықтырушысы, ал 1928–1942 жылдары Дьюк университетінде баскетбол командасының бас жаттықтырушысы болды, мансабында колледж баскетболдан 234–104 есебесін көрсетті. Кэмерон сонымен қатар 1942–1945 жылдары Дьюк университетінің футбол командасының бас жаттықтырушысы болды, нәтижесі 25–11–1 болды, ал 1951–1972 жылдары мектептің спорт директоры қызметін атқарды. Кэмерон 1926 жылдан 1972 жылға дейін Дьюк университетінің спорт өміріне қатысты, бұл мектеп тарихындағы екінші ең ұзақ қызмет мерзімі. 1972 жылы Дьюк университетінің баскетбол аренасы оның құрметіне Камерон ішкі стадионы деп аталды.
the Scottish footballer
Edmund McCullough Cameron (April 22, 1902 – November 25, 1988) was an American football and basketball player, coach, and college athletics administrator. He served as the head basketball coach at Washington and Lee University for one season in 1924–25 and at Duke University from 1928 to 1942, compiling a career college basketball record of 234–104. Cameron was also the head football coach at Duke University from 1942 to 1945, tallying a mark of 25–11–1, and the athletic director at the school from 1951 to 1972. Cameron was part of Duke athletics from 1926 to 1972, the second longest tenure in the school's history. Duke's home basketball arena was renamed as Cameron Indoor Stadium in his honor in 1972.
Ерте өмір және ойыншы
Камерон Индиана штатындағы Калвер қаласындағы Калвер әскери академиясын бітіріп, содан кейін Вирджиния штатындағы Вашингтон және Ли университетінде фулбек ретінде ойнады. Вашингтон және Ли университетінде ол баскетбол және футбол командаларының капитаны болды және футболдан ұлттық есепте бірінші орынды бөлісті.
Жаттықтырушылық мансап
Вашингтон мен Лидің жаттықтырушысы Джимми ДеХартты Дьюк жалдағанда, Камерон оны жаңа түлектер командасын жаттықтыру үшін ертіп келді. Уоллес Уэйдті Дьюк Алабама университетінен тартып алғаннан кейін, мектеп басшылары оны Камеронды сақтап қалуға шақырды. Соңынан Камерон Уэйдтің шабуыл шебінің жаттықтырушысы, скауты және рекрутері болды. 1929 жылы ол қосымша бас баскетбол жаттықтырушысы болып тағайындалды, ол бұл лауазымда 1949 жылға дейін қызмет етті. Камеронның Дьюктегі алғашқы екі баскетбол командасы лигаға жаңа келгеніне қарамастан, Оңтүстік конференциясының финалына өтті. Камеронның командалары 14 жылдық бас жаттықтырушылық кезеңінде 226–99 (.695) есебін көрсетті, оның ішінде конференциялық ойындарда 119–56 (.680) көрсеткішті тіркеді, сондай-ақ 1938, 1941 және 1942 жылдары конференция чемпионаттарын жеңіп алды. Оның қызмет ету кезеңінде 1940 жылы Дьюк Филадельфиядағы Палестрадан оңтүстікке қарайғы ең ірі баскетбол аренасын салды. Камерон 1940 жылдың 6 қаңтарында Принстон университетімен 36–27 есебімен жеңіске жеткен алғашқы ойынды өткізді. Кейіннен бұл арена оның атымен аталатын болды. Уэйд Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, Камерон бас футбол жаттықтырушысы болды. Төрт жыл ішінде Камеронның командалары үш конференция чемпионатын жеңіп алды, 25–11–1 есебін көрсетті және 1945 жылы Алабаманы 29–26 есебімен жеңіп, Sugar Bowl турнирін жеңіп алды. 1946 жылы Уэйд оралғаннан кейін Камерон дене шынықтыру және спорттың тұрақты директоры болды және футбол жаттықтырушысы лауазымын қайта басталды.
Кейінгі өмірі
Камерон Атлантик жағалауы конференциясын құрған адамдардың бірі болды, ондаған жылдар бойы Оңтүстік және АСК конференцияларының баскетбол комитетін басқарды, NFL Даңқ залына іріктеу комитетінде және Олимпиада басқару комитетінде жұмыс істеді. Камерон 1988 жылғы 25 қарашада Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласындағы үйінде 86 жасында дүние салды.