Жыланбас амфибиясы: Сипаттама және көбею тактикасы
Jefferson salamander
Жефферсон саламандрасы – Солтүстік Америкадағы құрлықта тіршілік ететін, топырақ қазғыш амфибия. Сипаттамасы, мекендеу орындары, және ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амфибияның түрі
Species of amphibian
Джефферсон саламандрасы (Ambystoma jeffersonianum) – Солтүстік-Шығыс АҚШ, Оңтүстік және Орталық Онтарио, және Оңтүстік-Батыс Квебекке тән жер асты саламандрасы. Ол Пенсильваниядағы Джефферсон колледжінің құрметіне аталған. Оның денесінің үстіңгі жағы әдетте қара сұр, қоңыр немесе қара түсті, ал алдыңғы бөлігі ашық реңді болады. Кейбір жекелемелердің қабырғаларында күміс немесе көгілдір дақтар болуы мүмкін; анальды аймақ әдетте сұр түсті болады. Бұл саламандралар жіңішке денелі, кең мұрынды және ерекше ұзын саусақтарымен сипатталады, ал мөлшері әртүрлі болады. Басқа жер асты саламандралары сияқты, Джефферсон саламандрасы да қоршаған ортаға көміледі; олар осы мақсатқа арналған жақсы дамыған өкпелерге ие. Табиғаты бойынша түнгі жануарлар, оларды көбелек шағылысу маусымында күндіз де кездестіруге болады. Көбелек шағылысуы көктемнің басында, аймақтағы қар ерігеннен кейін жүзеге асады.
The Jefferson salamander (Ambystoma jeffersonianum) is a mole salamander native to the northeastern United States, southern and central Ontario, and southwestern Quebec. It was named after Jefferson College in Pennsylvania. It is typically dark gray, brown, or black on its dorsal surface, but a lighter shade on its anterior. Some individuals may also have silver or blue specks on their sides; the area around the vent is usually gray. These salamanders are slender, with a wide nose and distinctive long toes, and range in size from
Like other mole salamanders, the Jefferson salamander burrows; they have well developed lungs suited for this purpose. Nocturnal by nature, they can be spotted by day during the mating season. Breeding occurs in early spring, after the snow in the area has melted.
Көбею
Жұмыртқалар су астындағы бұтақтар мен басқа да табиғи тіректерге жабысып, шағын топтарда орналасады. Бір ұяда 5-ден 60-қа дейін жұмыртқа болады, орташасы шамамен 30. Олардың алғаш рет көбейетін жасы және көбею жиілігі белгісіз; әйелдердің 22 айда, ал еркектердің 34 айда көбейетіні болжанып отыр. Жұмыртқалар жылдам дамиды және 15 күн ішінде шайқалады. Дернәсілдер екі-төрт ай бойы су қоймасында қалады, осы уақыт ішінде олар шайқалу кезіндегі өлшемдерінен 3-8 есеге дейін өседі. Көк дақты Джефферсон саламандрасының кешенінде ерекше көбею тактикасы бар. Джефферсон саламандрасының зертханада көк дақты саламандрамен көбеймейтіні белгілі болды, бұрын олардың арасында "гибридтер" – күміс саламандра және Трембле саламандрасы пайда болады деп есептелген. Генетикалық тестілеулер күміс саламандра мен Трембле саламандрасының полиплоидты әйелдер екенін көрсетті (еркектердің тек 2% ғана тірі қалады және олар сүректіксіз). Бұл жануарлар көбінесе Джефферсон саламандрасынан әрбір хромосоманың екеуіне және көк дақты саламандрадан әрбір хромосоманың біреуіне ие, нәтижесінде LJJ генотипі (сонымен қатар Трембле саламандрасы деп те аталады) пайда болады. Бұл генотип осы полиплоидты әйелдер таза Джефферсон саламандрасының еркегімен жұптасқанда пайда болады, нәтижесінде таза еркек Джефферсон саламандрасының хромосомасы жұмыртқаға (әсіресе жылы су жағдайында) қосылып, әдетте LJ диплоидты немесе LJJ триплоидты хромосома жиынтығын құрайды, сәйкесінше LJJ немесе LJJJ ұрпақтарын тудырады. Көбінесе салқын жағдайда LJ немесе LJJ аналық Джефферсон саламандрасының еркегімен жұптасып, оның сперматозоидын тек өзінің генетикалық клондауын іске қосу үшін "қарызға алады", оның хромосомасы (J) жұмыртқаға қосылмайды. Осы полиплоидты көбею стратегиясы басқа да мол саламандра түрлеріне тән. Бұл полиплоидтардың болуы жеке дараның қай түрге жататынын анықтауды қиындатады, екі түрдің де популяциялық көрсеткіштерін бұрмалайды.
Eggs are laid in small agglomerations attached to submerged twigs or other natural support at the pond's edge. Clutches can contain between 5 and 60 eggs, averaging about 30. The age at which they first breed, and the frequency with which they breed, are unknown; females are estimated to first breed at 22 months, and males at 34 months. Eggs develop rapidly, and may hatch within 15 days. Larvae stay in the pond from two to four months, during which time they grow to between 3 and 8 times their hatching size. A unique reproductive tactic for the Bluespotted Jefferson Salamander Complex exists in nature. The Jefferson salamander is now known not to breed in the lab with the blue spotted salamander, which was previously thought to produce "hybrids", the silvery salamander and Tremblay's salamander, between this supposed mating of Jefferson salamander and Blue spotted salamander. The silvery salamander and Tremblay's salamander are now known through genetic testing to be polyploid females (only 2% of males survive and they are sterile). These most often possess two of each chromosome from the Jefferson salamander and one of each chromosome from the blue spotted salamander, resulting in an LJJ genotype (also called a Tremblay's salamander.) This genotype results when these polyploid females mate with a pure Jefferson salamander male, incorporating (often in warmer water conditions) the chromosome from the pure male Jefferson salamander into her egg, usually having an LJ diploid chromosome set or LJJ triploid chromosome set, to produce LJJ or LJJJ offspring, respectively. Often in cooler conditions, the LJ or LJJ female may mate with the Jefferson salamander male and only "borrow" his spermatozoan to trigger genetic cloning of herself, not adding his chromosome (J) to her egg. The same polyploid reproductive strategy occurs for other mole salamander species. The presence of these polyploids makes it difficult to visually identify which species an individual may be, skewing population measures for both species.
Тіршілік ету ортасы
Жасырын ересектер ылғалды жағдайда жапырақты ормандардағы тастар мен түбірлердің астына немесе жапырақ шөгінділері мен басқа да бұталарға жасырынуға бейім. Олар көбінесе қылқан жапырақты ормандарда кездеспейді, себебі кейбір қарағай және шырша инелерінің құрғақтығы мен тікенділігі жұқа терілі қосмекенділерге зиян келтіруі мүмкін. Олар жылдың көп бөлігінде құрғақ немесе суық болған кезде жер астында қазылып жатады. Солтүстік ендіктегі қысқы жағдайды бастан кешіру үшін олар қатты қабатынан төмен (шамамен 18 дюйм) тереңге жетуі керек. Олар көбінесе жапырақты ормандардағы құмды топыраққа немесе кейде ескі, ылғалды бальзамдық ормандардағы топыраққа көміледі. Көбейтілу орындары әдетте қыстауға арналған жерлерге жақын болғандықтан, олардың көшіп-қонуы жылдам және көбінесе қатты жаңбырдан кейін немесе оның кезінде болады. Олар таралған балық жоқ көлдер мен көктемгі тоғандарды таңдайды, олар солтүстік ендіктегі қардың еруінен пайда болатын көктемгі сумен толады. Кейбір көбейту тоғандары олардың ормандық мекенінен бірнеше жүз метр қашықтықта, фрагменттелген ландшафттарда орналасуы мүмкін. Джефферсон саламандралары – Оңтүстік Онтариодағы олардың ареалының солтүстік шетінде көктемде пайда болатын алғашқы қосмекенділердің бірі, онда олар орманның әлі де мұздаған төсенішімен жартылай еріген көбейту тоғандарына жету үшін "қарға аяқ киімдерін" кигендей көрінеді. Еркектер бірінші болып көшіп келеді, ал әйелдер олардан көп ұзамай соңынан келеді. Бұл саламандралардың басында кішкентай тесікшелер бар, оларды ұстағанда ақшыл сұйықтық бөлінеді, бұл олардың көшіп бара жатқанда иіс із қалдыруы мүмкін екенін көрсетеді. Ambystoma jeffersonianum көбінесе дақты саламандрамен бірдей ортада кездеседі.
The secretive adults tend to hide under stones or logs, or in leaf litter and other underbrush in deciduous forests during damp conditions. They are usually not found in conifer forests, likely due to the dryness and prickliness of some pine and spruce needles, which may injure amphibians with their thin skins. They are found burrowed underground for most of the year during dry or freezing conditions. They must get below the frost line (about 18 inches) in order to survive winter conditions in northern latitudes. They often burrow in rich sandy soils found in upland deciduous forests or sometimes in older growth damp hemlock forests. Because breeding sites are usually close to the over wintering burrows, migration to their breeding area is quick, and usually occurs during or immediately after a heavy rainfall. The breeding sites they choose are fishless ponds and vernal pools, filled with spring snow meltwater in northern latitudes. Some breeding ponds may be hundreds of yards (meters) away from their forest home in fragmented landscapes. Jefferson salamanders are one of the first amphibians to emerge in springtime at the northern edge of their range in southern Ontario where they are seen "snowshoeing" across the still frozen understory of the forest to reach partially melted breeding ponds. Males migrate first with females following shortly thereafter. These salamanders have small pores on their heads which exude a whitish liquid when they are handled, suggesting that they may leave a scent trail during migration, Ambystoma jeffersonianum is often found in the same habitat as the spotted salamander.
Тағам
Личинкалар етқоректі, көбінесе су омыртқасыздарымен қоректенеді. Тамақ жетіспесе, жемтілікке (каннибализмге) бейімделуі мүмкін. Ересектер де етқоректі, түрлі ұсақ омыртқасыздарды жейді.
The larvae are carnivorous, typically consuming aquatic invertebrates. An insufficient food supply may result in cannibalistic behaviour. Adults are also carnivorous, eating a variety of small invertebrates.
Мәртебе
Джефферсон саламандрасы – жаһандық деңгейде қамқорлықты қажет етпейтін түр, бірақ оның ареалының кейбір бөліктерінде оның мекен ету ортасына қауіп төніп тұр. Ал Канаданың барлық аймақтарында ол қауіп астындағы түр болып саналады. Онтарио үкіметі осы түрді ерекше қорғалатын қосмекенді деп жариялап, осылайша түрдің өзін және оның мекен ету ортасын қорғауды қамтамасыз етеді.
The Jefferson salamander is a species of least concern globally, but its habitat is threatened in parts of its range. and throughout Canada it is a threatened species. The government of Ontario has designated the species as a specially protected amphibian, which provides protection to the species and its habitats.