Кіріспе

Чили саяси қайраткері, Чили президенті Анибал Пинто Гармендия (15 наурыз 1825 – 9 маусым 1884) – чилилік саяси қайраткер. Ол 1876 жылдан 1881 жылға дейін Чили президенті қызметін атқарды.

Ерте өмір

Ол Чилидің Сантьяго қаласында, Чилидің бұрынғы президенті генерал Франсиско Антонио Пинто мен Луиза Гармендия Альдуральденің ұлы болып дүниеге келді. Оқуын Сантьяго Аргентина колледжінде және Instituto Nacional-да аяқтады. 20 жасында ол сыртқы қызметке қабылданды және Чилидің Ватикан елшілігінің хатшысы болып тағайындалды. Екі жылдан кейін, 1850 жылы Чилиге қайтып келді. Тағы екі жыл өткен соң, ол Конгрестің төменгі палатасына сайланды және бірнеше рет қайта сайланды. Кейін сенатор болып, 1861 жылы Консепсьон қаласының әкімі болып тағайындалды, бұл лауазымды 10 жыл бойы атқарды. Онда ол генерал Хосе Мария де ла Круз Прието мен Жозефа Занарту Трухильоның қызы Дельфина де ла Круз Занартуға үйленді. 1871 жылы президент Эрразуриз оны соғыс және теңіз күштері министрі етіп тағайындады, содан кейін президенттікке үміткерлердің бірі атанды. Ол бірінші кезекте либералдық іріктеуде Мигель Луис Амунатегиді, ал кейін президенттік сайлауда Бенжамин Викуньяны жеңіп шықты.

Әкімшілік

Оның үкіметі 19 ғасырдағы Чилидің ең ауыр экономикалық дағдарысының салмағымен басталды. 1876 жылғы су тасқыны жағдайды одан бетерлетіп, жаңа ғана құрыла бастаған инфрақұрылымды қиратты. 1877 жылдың 9 мамырында болған жер сілкінісі бұрынғы қирауды толықтырды. Осы тұста ол валютаның айырбастауға жарамсыздығын жариялады, бұл банктерге шабуыл жасаудың алдын алды және мемлекеттік кредит сақталды, бірақ оппозицияның наразылығын тудырды. 1878 жылы Винья-дель-Мар қаласын коммуна деп белгіледі. Дегенмен, оның басқаруының ең басты дағдарысы – Перу және Боливиямен Тынық мұхиты соғысының басталуы болды. Ол алғашқы шабуылға сәтті қарсы тұрып, Аргентинаның маңызды бейтараптығын қамтамасыз етті. 1881 жылдың 23 шілдесінде Аргентинамен келісімге қол қойып, шығыс Патагония және Шығыс Тьерра-дель-Фуэгодағы Аргентинаның егемендігін мойындады, бірақ Магеллан бұғазы мен батыс Тьерра-дель-Фуэгоны Чилидің бақылауында қалдырды. Сонымен қатар, Антофагаста және Тарапаканы жаулап алып, осы аумақтарды соғыстың қалған бөлігін қаржыландыру үшін жаңа кіріс көзі ретінде пайдаланды.

Кейінгі өмірі

Саясаттан зейнетке шыққаннан кейін, жеке кепілдік берген қарызы оны барлық мүлкін сатуға мәжбүр етті, соның салдарынан ол Вальпараисодағы Виктория алаңының жанындағы қарапайым үйге көшіп кетті. Оған сенаторлық лауазым немесе Еуропадағы түрлі елшіліктер ұсынылғанымен, ол теміржол компанияларында аудармашы болып жұмыс істеуді жөн көрді. Ол 1884 жылы Вальпараисода дүниеден өтті.