Кіріспе
Picolit (Piccolit және Piccolito деп те аталады) – Италияның солтүстік-шығысындағы Фриули Венеция Джулия аймағында өсірілетін ақ итальяндық шарап жүзімі. Бұл жүзім Фриулидің Colli Orientali аймағының Denominazione di origine controllata e garantita (DOCG) шараптарында қолдануға рұқсат етілген. Picolit көбінесе тәтті десерт шараптарымен байланысты, олар көбінесе пассито стилінде жасалады. Тарихи тұрғыдан алғанда, кедей және құнарсыз жүзімдіктерге отырғызылған бұл жүзім, өте кішкентай сабағынан атын алған, фриуль тілінде оны pecolèt немесе pecolùt деп атайды. 18-шы ғасырда Picolit Ұлыбританиядан Ресей империясына дейінгі патшалық сарайларда кең танымал болды. 1960 және 1970 жылдардағы культ шарап танымалдылығына қарамастан, Picolit-тің өте төмен өнімділігі оны экономикалық тұрғыдан өсіруді қиындатты және оның егілген ауданын шектеді. Бұрын Венгрияның Kéknyelű жүзім сортымен бірдей деп есептелген. Алайда, 2006 жылы жүргізілген изоферменттер және микросателлиттік талдаулар осы екі сорттың әртүрлі екенін растады.
Picolit (also known as Piccolit and Piccolito) is a white Italian wine grape grown in the Friuli Venezia Giulia region of northeast Italy. The grape is allowed in the Denominazione di origine controllata e garantita (DOCG) wines of Colli Orientali del Friuli. The grape is most commonly associated with sweet dessert wines often made in the passito style. Historically planted in poor and infertile vineyards, the grape gets its name from the very small stalk, which in friulian language is called pecolèt or pecolùt. The grape had a worldwide reputation in the 18th century when it was featured in royal courts from Great Britain to the Russian Empire. While experiencing cult wine popularity in the 1960s & 1970s, Picolit's extremely small yields have made it economically difficult to grow and has limited the number of plantings. It was assumed to be identical with the Hungarian grape variety Kéknyelű. But in 2006 isoenzymes and microsatellite analyses have confirmed that these two cultivars are different.
Тарих
Жүзімнің нақты шығу тегі белгісіз болса да, Пиколит 18 ғасырда граф Фабио Аскинидің сүйіктісі ретінде халықаралық деңгейде кеңінен танымал болды. Граф 100 мыңнан астам бөтелке өндірісін қадағалап, оларды Киелі Рим империясы, Ұлыбритания, Франция, Нидерланды, Ресей, Саксония, Тоскана және Ватикан корольдік сарайларына экспорттады. Аскини өсіру және шарап жасау әдістері туралы еңбек етіп жазған, алғашқы қадам жасаған адам болды, бірақ Пиколит жүзімінің өндірісі шектеулі болғандықтан, оны өсірудің қиындығы егістік көлемінің күрт азаюына себеп болды. Перузини отбасы 20-шы ғасырда жаңа клондарды жасауға көп күш жұмсады, оларды өсіру оңай болса да, жүзімнің қажетті қасиеттерін сақтап қалуға мүмкіндік берді. 1960-1970 жылдары Пиколит шарабының танымалдылығы шарықтап, оны культ шарап деңгейіне көтерді, ал Перузини отбасының еңбегі жүзімнің жоғалуына жол бермеді. Пиколит шарабының танымалдығы оны сапасы төмен Вердуццомен араластырудың заңсыз практикасына әкелді, бұл шарап көлемін ұзартуға бағытталған.
Шарап түрлері
Пиколит жүзімінің қышқылдық пен қанттың үйлесімділігі десерт шараптарын жасауға өте қолайлы. Кейінгі жиналым және пассито стильдері де дайындалады. Пассито шараптары үшін Пиколит жүзімдері әдетте қазан айының ортасында жиналады, содан кейін қысылғанға дейін сабан төсеніште кептіріледі. Кейінгі жиналым стиліндегі жүзімдер бірнеше аптадан кейін, жүзімдер қура бастағанда жиналады. Ашытудан кейін шарап көбінесе емен бөшкелерде сақталады. Бұл шарапты тамақтан кейін ғана емес, сонымен қатар, "медитация шарабы" (vino da meditazione) немесе аперитив ретінде де ішуге болады. Пиколит шараптары жұмсақ гүлдік хош иістермен және персик пен абрикос дәмдерімен ерекшеленеді.
Синонимдер
Пиколит Балафан, Балафант, Блаустенглер, Блаустингл Вайс, Кельнер, Пекколет Бьянко, Пиколет, Пиколетта, Пиколит, Пиколит Бьянко, Пиколетто, Пиколетто Бьянко, Пиколетто дель Фриули, Пиколитт, Пиколитто, Пиколитто Фриулано, Пиколетто Бьянко, Пикулит, Пиколит, Пиколит Вайс, Пирос Кекниелю, Ранфул Вайс, Сабо Истван, Шод Баджор, Ува дель Фриули, Вейсер Бластингл, Вейсер Ранфул және Вислертраубе Вайс синонимдерімен де белгілі, бірақ олардың ешқайсысы Фриули мен Италияда кездеспейді, тек "Пиколит" ғана ресми тіркелген және қорғалған атау.