Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гүлді өсімдіктер туысы – мимулус. Мимулус /ˈmɪmjuːləs/ – сондай-ақ «маймыл гүлдері» деп белгілі, Phrymaceae тұқымдасына жататын өсімдіктер туысы. Бұрын дәстүрлі түрде Scrophulariaceae тұқымдасына жатқызылған. Қазіргі кезде бұл туыста тек жеті түр қалды, олардың екеуі Солтүстік Американың шығысында, ал қалған бесеуі Азия, Австралия, Африка немесе Мадагаскарда өседі. Бұрын осы туысқа шамамен 150 түр жатқызылған, олардың көпшілігі басқа туыстарға, көбінесе Erythranthe туысына қосылды. Мимулус түрлері ылғалды немесе сулы жерлерді ұнатады және құрғақшылыққа төзімді емес. Олардың бірнешесі әсемдік үшін бақшада өсіріледі. «Highland Red» сорты Корольдік бау-бақша қоғамының «Бау-бақшалық еңбек сіңіргендер» сыйлығына ие болды.
Genus of flowering plants
the crab genus Mimulus
Mimulus /ˈ //m //ɪ //m //juː //l //ə //s/, also known as monkeyflowers, is a plant genus in the family Phrymaceae, which was traditionally placed in family Scrophulariaceae. The genus now contains only seven species, two native to eastern North America and the other five native to Asia, Australia, Africa, or Madagascar. In the past, about 150 species were placed in this genus, most of which have since been assigned to other genera, the majority to genus Erythranthe. Mimulus species prefer wet or moist areas and are not drought resistant. Several are cultivated as ornamental garden plants. The cultivar 'Highland Red' has received the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
Атауы
Мимулус латын тіліндегі "мимус" сөзінен ("мим", әсіресе актерлік шеберлік контекстінде) туындаған. Бұл гүлдердің маймылдың күлімсіреген бетіне ұқсайтын көрінуімен байланысты болуы мүмкін.
Mimulus is based on the Latin word mimus ('mimic', especially in the context of acting). This may have to do with the flowers seeming to have grinning faces resembling those of monkeys.
Генетика
Мимул гүлдерінің түс схемалары YELLOW UPPER (YUP) генетикалық локустағы кері қайталану арқылы анықталады. YUP түсті каротиноидтарды реттейтін фазалық үлгідегі кіші РНК-лардың (siRNA) өндірілуіне себеп болады. YUP өзі гүлдің түсіне қатысы жоқ цитохром ақуызының фрагментінен пайда болған.
The color patterns of Mimulus flowers are determined by an inverted repeat in the YELLOW UPPER (YUP) genetic locus. YUP causes production of phase patterned siRNAs that regulate color carotenoids. YUP itself evolved from a fragment of a cytochrome protein unrelated to flower coloration.
Таксономия
2012 жылғы қайта құруға дейін, дәстүрлі түрде анықталған Мимулус туысында екі ірі түрлер тобы ұзақ уақыттан бері мойындалған болатын. Олардың ішіндегі ең ірісі Солтүстік Американың батысында, ал екіншісі Австралиядағы түрлердің көптігімен ерекшеленді. 2012 жылы Баркер және авторлар тобы ДНК деректеріне негізделіп Мимулустың құрылымын қайта құрғанда, Мимулус туысында жеті түр қалдырылды, 111 түр Эритрантеге (осьтік плацентациясы және ұзын гүл сабақтары бар түрлер), 46 түр Диплакусқа (қабырғалық плацентациясы және гүл сабағы жоқ гүлдері бар түрлер), екеуі Уведалияға, ал біреуі Элахолома, Миметанте және Тиридия туыстарына жатқызылды. Мимулустың Scrophulariaceae тұқымдастығынан бөлінуі 1990 жылдардың ортасында алғаш жарияланған хлоропласт ДНК зерттеулерімен расталды. Хлоропласт ДНК және ядролық рДНК-ның екі аймағын зерттеу нәтижесінде Фрима, Беренделла, Хемихена, Леукокарпус, Микрокарпеа, Пеплидиум, Глоссостигма және Элахолома туыстарының барлығы Мимулустан пайда болған және оларды қайта жіктеу қажет деген қорытынды жасалды.
Before the 2012 restructuring, two large groups of species had long been recognized in the genus Mimulus as it was traditionally defined, with the largest group of species in western North America, and a second group with center of diversity in Australia. In the 2012 restructuring of Mimulus by Barker, et al., based largely upon DNA evidence, seven species were left in Mimulus, 111 placed into Erythranthe (species with axile placentation and long pedicels), 46 placed into Diplacus (species with parietal placentation and sessile flowers), two placed in Uvedalia, and one each placed in Elacholoma, Mimetanthe, and Thyridia. Removal of Mimulus from family Scrophulariaceae has been supported by studies of chloroplast DNA first published in the mid 1990s. Multiple studies of chloroplast DNA and two regions of nuclear rDNA suggest that the genera Phryma, Berendtiella, Hemichaena, Leucocarpus, Microcarpeae, Peplidium, Glossostigma, and Elacholoma are all derived from within Mimulus and would need to be rearranged.