Пемброк: Мальтаның жаңа қаласы және тарихы

Кіріспе

Пемброк – Мальтаның Солтүстік аймағындағы қала, және ол елдің ең жаңа жері саналады. Шығысында Пасевилл орналасқан, ол Мальтаның түнгі өмірге толы ауданы. Жағалаудағы қала және туристік орталық Сент-Джулианс оңтүстік-шығыста, ал Свиэки тұрғын ауданы оңтүстікте жатыр. Батысында Мадлиена ауылы, ал солтүстік-батысында Бахр-ич-Чағак орналасқан. Пемброк жағалау аймағын қамтиды, онда тасты жағажай бар. Ең биік нүктесі теңіз деңгейінен 64 метр (210 фут) биіктікте (Саффолк жолы, Сент-Эндрюс жолына шығу орны). Пемброк 1850 жылдан 1979 жылға дейін британдық әскери база болып келген. Пемброк аты Роберт Генри Гербертке, 12-ші Пемброк графына арналған, ал 1859 жылы Сидни Герберт, Роберттің кіші жарты ағасы және Соғыс хатшысы, оны атауға рұқсат берген. Пемброк бұрын Сент-Джулианс қаласының бір бөлігі болған. Пемброк 1993 жылғы Жергілікті Кеңестер Заңы бойынша ресми түрде қала мәртебесін алды. Бұл заң Пемброкты Мальтадағы 68 елді мекеннің бірі деп таныды, сонымен қатар оның өз жергілікті кеңесі бар екенін бекітті.

Тарих

Қала аумағындағы алғашқы белгілі ғимараттар Сент-Джон ордені кезінде салынған. Қазіргі Пемброк жағалауының екі шетінде екі күзет мұнарасы тұрды. Олардың біріншісі – 1638 жылы Ұлы магистр Джованни Паоло Ласкарис қаржыландырған жағалау күзет мұнараларының бір бөлігі ретінде салынған Сент-Джордж мұнарасы. Екінші мұнара, Мадлиена мұнарасы, 1658 және 1659 жылдар аралығында Ұлы магистр Мартин де Редин билігінде салынған 13 жағалау күзет мұнарасының желісіне кіретін, De Redin мұнаралары деп аталатын жүйеге кірді. Бұл 13 мұнара Пемброк қаласының әскери тарихын көрсететін қаланың ресми елтаңбасы мен туында бейнеленген. Алайда, Пемброктың дамуы мен нығайтылуына британдықтар зор үлес қосты, аурухана, зират, мектеп, парад алаңдары, жаттығу алаңдары және оқ ату полигондары бар әскери база салды. Сол кезде Пемброк Гаргурдың бір бөлігі болды. Әскерилер бастапқыда шатырларда орналастырылып, бұл аймақ Пемброк казармасы деп аталды. Алғашқы казармалар 1859-1862 жылдары Сент-Джордж шығанағына қарап салынды және Англияның қасиетті покровительі Сент-Джорджтың есімімен аталып, құрметтелді. Кейіннен басқа да казармалар салынды және олар Ирландия мен Шотландияның қасиетті покровительдері – Сент-Патрик және Сент-Эндрюдің есімдерімен аталып, құрметтелді. Пемброк форты 1875-1878 жылдар аралығында, шамамен 6 км шығысқа қарай орналасқан Гранд-Харборға теңізден жасалатын шабуылдардан қорғау және Виктория сызықтарының оң жақ қанатын қорғау мақсатымен салынды. Оның негізгі қарулары үш 11 дюймдік Р.М.Л. және бір 64pr Р.М.Л. Монкрифф орнатуындағы зеңбіректерден тұрды. Фортты арық және мұздық қоршап тұрды, ішінде жер асты қоймалары мен гарнизонға арналған казармалар орналасқан. Қазіргі уақытта бұл жерде Вердала халықаралық мектебі орналасқан. 1897-1899 жылдар аралығында Пемброк батареясы сол мақсаттармен жақын жерде салынды, бірақ нығайтылған бетонды орнатулармен қорғалған, ұзын қашықтықтағы жаңа зеңбіректер орналастырылды. Пемброк батареясы екі 9,2 дюймдік МК-Х зеңбірегімен қаруланды. Бүгінгі күні Бурма жолы мен Дун Луиджи Ригорд көшесі арасында орналасқан бір ғана зеңбірек орны сақталған. Пемброк армия гарнизонының әскери тарихы британдық кезеңнен қалған бірнеше ғимараттардың сақталуында көрінеді, олар мұралық құрылымдар ретінде сақталған. Пемброк әскери зиратында 593 адам, оның ішінде 315 екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқандар жерленген. Зиратта сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыстағы 52 әскери қызметкердің есімін сақтаған Пемброк мемориалы да орналасқан. Олардың есімдері Құрбандық айқышының негізіне орнатылған мәрмәр тақташаларда жазылған. Зират дүйсенбіден жұмаға дейін ашық. 1915 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Мальта Жерорта теңізіндегі британдық және одақтас әскерлер үшін маңызды аурухана базасы болған кезде, әскер сол кезде Сент-Эндрю шіркеуінің бөлмесі деп аталған ғимаратты салды. 1932 жылы шіркеу бөлмесін кеңейту жоспарлары жасалды және азаматтық тұрғындардан қаражат жиналды, сондай-ақ Пемброк казармасында орналасқан екі батальонның сарбаздарының жомарт үлесімен толықтырылды. Шіркеу "Христос Гарнизон шіркеуі" деп аталды. Құрметке бағыштау рәсімі 1933 жылдың 12 қарашасында өтті. Кеңейтілген ғимаратқа екі жүзден астам адам ыңғайлы түрде орналаса алды. Қазіргі уақытта бұл ғимаратта Бурма жолындағы Athleta Sports Club орналасқан. 1915 жылы Британдық Қызыл Крест қоғамының Австралия филиалы Австралия залын, демалыс орталығы мен театрын салу үшін қаражат жинады, ол Мальтада емделген жарақаттанған АНЗАК әскерлеріне ескерткіш ретінде тұруы керек еді. Өкінішке орай, 1998 жылдың желтоқсан айында төбесі өртеніп, қирады, бірақ оның төрт қабырғасы әлі де тұр және қалпына келтіру жұмыстарын күтуде. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Мальта қоршауы кезінде Пемброк зардап шекпеді және бомбалаудан қалған іздерді алып келді. 1940 жылдың маусым айынан бастап Сент-Джордж казармалары теңізшілердің отбасыларын орналастыру үшін пайдаланылды, өйткені бұл жер RN кемежайларынан бомбалаудан қауіпсіз болу үшін жеткілікті қашықтықта болды. Соғыстың соңғы кезеңінде неміс тұтқындары Пемброк лагерінде ұсталды. 1945 жылы олардың саны 2500 тұтқынға жетті, олардың көпшілігі Рим католиктері болды. Олар католик тұтқындарының діни қажеттіліктерін қанағаттандыратын шағын шіркеу салды. Шіркеу 1946 жылдың мамыр айында Мальта архиепископы Микиел Гонзидің батасын алды. 1947 жылы бірнеше тұтқындар Германияға қайтарылды және 1948 жылдың 9 ақпанында соңғы 787 неміс Мальтадан Германияға қайтып кетті. 1948 жылдың 17 ақпанында №1 (Мальта) тұтқын лагері ресми түрде таратылды. 1960 жылдың сәуір айында итальяндық теңіз құтқару және құтқару кемесі Proteo Мальтаға келіп, Пемброк әскери зиратына жерленген 121 неміс және 79 итальяндық қаза тапқандардың қалдықтарын жинады. Кеме Сардинияға бет бұрды, онда табыттар Кальяри қаласының жанындағы Сан-Микеле коммуналдық зиратына қайта жерленді. Соғыстан кейін Пемброк Мальта гарнизонының негізін құраған түрлі полктерді қабылдады, ал басқа полктер оқу лагерлері үшін мұнда жіберілді. Кейбір казармаларда солдаздардың отбасылары да ұзақ мерзімге орналасты. Пемброктағы британдық әскери база 1977 жылы құлдырады және соңғы британдық әскерлер 1979 жылы Пемброкты тастап кетті. 1977 жылдың 16 наурызында Бурма графы, флот адмиралы лорд Маунтбаттен Сент-Эндрю казармасының жанындағы парад алаңында 41-ші Royal Marines командасының полк туын көтеріп тұрды. Бұл рәсім Мальтадан британдық күштерін шығарудың басталуын білдірді. Осыдан бері британдықтар Мальтадағы кезеңдерінде сатып алған барлық жер Мальта үкіметіне қайтарылды.

The first known buildings in the area of the town date back to the time of the Order of Saint John. The Knights built two watch towers on the extreme ends of the current Pembroke coast. The first of these is Saint George's Tower, which was built in 1638 as part of a series of coastal watch towers financed by Grandmaster Giovanni Paolo Lascaris. The second tower, Madliena Tower, forms part of a network of 13 coastal watch towers, collectively known as the De Redin towers, which were built between 1658 and 1659 during the reign of Grandmaster Martin de Redin to protect the then uninhabited northern coast of Malta. These 13 towers adorn the official coat of arms and flag of Pembroke, reflecting the town's military heritage. However, it was the British who were instrumental in the development and fortification of Pembroke by building a military base complete with a hospital, cemetery, school, parade grounds, training grounds and shooting ranges. At this time, Pembroke formed part of Għargħur. Initially, troops were billeted in tents and the area was known as the Pembroke Cantonment. The first barracks were constructed between 1859 and 1862 overlooking St. George's Bay and were named after England's patron saint, St. George. Later, other barracks were built and were named after the patron saints of Ireland and Scotland, St. Patrick and St. Andrew. Fort Pembroke was built between 1875 and 1878 to safeguard the seaward approach towards the Grand Harbour situated approximately 6 km to the east, as well as to defend the right flank of the Victoria Lines. Its main armament comprised three 11 inch R. M. L. guns and one 64pr R. M. L. gun on a Moncrieff Mounting. The fort is surrounded by a ditch and glacis and contains underground magazines and casemated quarters for the garrison. The site now houses the Verdala International School. Between 1897 and 1899, Pembroke Battery was built nearby to serve the same purposes but housing newer guns with a longer range, protected by reinforced concrete emplacements. Pembroke Battery was armed with two 9.2 inch breech loading MK X guns. Only one gun emplacement survives today, located between Burma Road and Dun Luigi Rigord Street. The military heritage of Pembroke Army Garrison is still evident as several buildings from the British era survive to this day preserved as heritage structures. The Pembroke Military Cemetery marks the repose of 593 casualties, including 315 from World War II. The cemetery also houses the Pembroke Memorial which commemorates 52 servicemen of the Second World War whose graves are in other parts of Malta not falling under the care of the Commonwealth War Graves. Their names appear on marble plaques let into the plinth of the Cross of Sacrifice. The cemetery is open between Monday to Friday. In 1915, during World War I, when Malta was an important hospital base for the British and Commonwealth troops in the Mediterranean Sea, the army built what was then called St. Andrew's Church Room. In 1932, plans for an extension to the Church Room were drawn up and funds were raised from civilians and supplemented by generous contributions from soldiers of both battalions quartered in Pembroke barracks. The church was known as the Christ Church Garrison Church. The service of dedication took place on 12 November 1933. The extension permitted over two hundred people to be seated comfortably. The building today houses the Athleta Sports Club at Burma Road. In 1915, the Australian Branch of the British Red Cross Society collected funds for the building of Australia Hall, a recreation centre and theatre, to stand as a monument to the wounded ANZAC troops that were nursed in Malta. Unfortunately, the ceiling of trusses and sheeting was gutted by fire in December 1998 but its sturdy four walls still remain standing and are pending a restoration project. During the Siege of Malta, in World War II, Pembroke did not escape unscathed and has borne the scars from its share of the bombardment. From June 1940, St. George's Barracks was used to house the families of naval staff in the hope that it was far enough away from the RN Dockyards to avoid bombing. In the later stages of the war, German prisoners of war were held in Pembroke's POW camp. By 1945 they reached 2500 prisoners and several of them were of Roman Catholic denomination. They built a small chapel which served the religious needs of the Catholic POWs. The chapel was formally blessed by the Archbishop of Malta Mikiel Gonzi in May 1946. During 1947, several prisoners were repatriated to Germany and on 9 February 1948, the last contingent of 787 Germans were embarked from Malta heading home to Germany. On 17 February 1948, No.1 (Malta) Prisoner of War Camp was officially disbanded. In April 1960, the Italian Navy Rescue and Salvage ship Proteo came to Malta and collected the remains of 121 German and 79 Italian dead who had been buried in the Pembroke Military Cemetery. The ship sailed for Sardinia where the coffins were re interred in the St. Michele Communal Cemetery, situated just outside the main town of Cagliari. After the war, Pembroke hosted various regiments that formed the backbone of the Malta garrison and other regiments were posted here for training camps. Some of the barracks also hosted the families of those soldiers on longer postings. The British military base at Pembroke was run down in 1977 and the last British soldiers left Pembroke in 1979. On 16 March 1977, Earl Mountbatten of Burma, Admiral of the Fleet, took the salute as 41 Commando Royal Marines trooped the Regimental Colour at the parade ground by St Andrew's Barracks. This ceremony marked the beginning of the withdrawal of British Forces from Malta. Since then, all the land which had been acquired by the British during their period in Malta has been relinquished to the Maltese Government.

Соңғы кездері

Пемброк 1979 жылдан 1984 жылға дейін назарсыздан қалды. 1980-жылдардың ортасына қарай, бұрынғы казармалардың бір бөлігі тұрғын үй жобаларына айналдырылды. Сонымен қатар, Медисл ауыл кешені (Раффлс дискотекасы мен Виктория пабын қамтитын) сияқты, бірнеше жыл ғана өмір сүрген үлкен демалыс кешені де болды. 1983 жылдың 4 шілдесінде Мальта Парламенті тұрғын үйлер салу мақсатында жер участақтарын сату/жалдауды бастау туралы резолюцияны бекітті. Алғашқы тұрғындар 1986 жылы қоныстанды. 1993 жылы Пемброк Сент-Джулианнан бөлініп, ресми түрде жаңа қалаға айналды. Содан бері Пемброк Мальта стандарттары бойынша жағымды тұрғын үй қалашығы және жасыл қалашыққа айналды. Ол, әсіресе жаз айларында, тіл үйренуге келген студенттердің арасында танымал. Мальта архиепископы 2004 жылдың 8 желтоқсанында Пемброкты приход ретінде жариялады. Бұрын Пемброк Сент-Джулиан приходіне, кейін Ибрагтың дербес аймағына қарасты. Приход Христианның қайта тірілуіне арналған. Мальтадағы көптеген қалалар мен ауылдардан айырмашылығы, Пемброкта ауылдық мереке өткізілмейді. Жаңа шіркеу 1945 жылы неміс соғыс тұтқындары салған шағын капелланың орнында салынды. Қала көптеген мектептер мен білім беру мекемелерімен танымал. Басты мектептер: Сент-Клэр бастауыш және орта мемлекеттік мектептері; Сент-Клэр колледжінің қыздар кіші лицейі (бұрынғы сэр Адриан Дингли кіші лицейі); Сент-Патрик қолөнер орталығы; Вердала халықаралық мектебі; Фрамингем мемлекеттік колледжі; Sprachcaffe Languages Plus; Сент-Кэтрин орта мектебі; Туризмді зерттеу институты; Сент-Михаил қоры; STC оқу орталығы; Сан-Мигель мектебі және Мидлсек университетінің (Мальта кампусы). Пемброк спортпен де байланысты. Pembroke Athleta футбол клубы ұлттық лигада қаланың намысын қорғайды. Пемброкта құрылған басқа да клубтар: Pembroke Athleta Sports Club; Luxol Sports Club; Melita F. C.; Pembroke Rackets Tennis Club; Assoċjazzjoni tal BMX; Дзюдо федерациясы; Spinach Fitness Club және Malta Archery Club.

Pembroke remained neglected between 1979 and 1984. By the mid 1980s some of the former barracks were converted into housing projects. There was also a short lived, large holiday complex which only lasted a few years (Medisle Village complex, including the Raffles discothèque and the Victoria Pub). On 4 July 1983, the Maltese Parliament approved a motion to commence issuing plots of land for sale/lease for the purpose of building residential houses. The first residents settled in 1986. In 1993, Pembroke was separated from St. Julian's and formally became a new town. Pembroke has since developed into a pleasant residential town and a rather green town by Maltese standards. It is popular with visiting language students particularly during the summer months. The Archbishop of Malta declared Pembroke as a parish on 8 December 2004. Formerly, Pembroke fell within the parish of St. Julian's and later as an autonomous zone under Ibraġ. The parish is dedicated to the Resurrection of Christ. Unlike most towns and villages in Malta, Pembroke does not hold a village festa. The new church is built on the same site of the former small chapel erected in 1945 by German POWs. The town is well known for hosting a high concentration of schools and educational institutions. The main schools are the following: St. Clare Primary and Secondary State Schools; St. Clare College Girls' Junior Lyceum (formerly Sir Adrian Dingli Junior Lyceum); St Patrick's Craft Centre; Verdala International School; Framingham State College; Sprachcaffe Languages Plus; St. Catherine's High School; Institute of Tourism Studies; St. Michael's Foundation; STC Training; San Miguel School and Middlesex University (Malta Campus). Pembroke is also associated with sports. The Pembroke Athleta Football Club represents the town in the national league. Other clubs established in Pembroke include Pembroke Athleta Sports Club; Luxol Sports Club; Melita F. C.; Pembroke Rackets Tennis Club; Assoċjazzjoni tal BMX; Judo Federation; Spinach Fitness Club and the Malta Archery Club.

Геология

Пемброк Мальтада қалған соңғы үлкен карст аймағын қамтиды, оның ауданы 60 гектардан астам гариге жерін құрайды. Аймақта әлі де сирек кездесетін өсімдіктер өседі, олардың ең маңыздысы – тікенді салат туршасы. Алеппо қарағайлары орманды аймақтардың басым бөлігін құрайды. Жағалау аймағы ерекше сақтау аймағы (ЖСА) ретінде белгіленген. Пемброк оқ ату полигондарының айналасындағы тасты жағалау, су арналары және карст аймақтары жергілікті түрде «Экологиялық маңызы бар аймақтар» және «Ғылыми маңызы бар орындар» деп жарияланды, ал оқ ату полигондары тарихи ескерткіштер ретінде қорғалады. Бұл гариге аймағы жағалау бойымен созылып, Мальтадағы ең ірі кері осмос станциясымен бөлінеді. Станица Пемброк жағалауына қасақана орналастырылды, себебі бұл аймақтағы теңіз суының тазалығы ерекше, ол қандай да бір ағынды сулар мен ауыл шаруашылық қалдықтарынан мүлдем таза. Мальта архипелагындағы бірегей геологиялық ерекшелік – Пемброк пен Сент-Джулианды бөлетін Ħarq Ħammiem аңғарындағы үлкен табиғи үңгір. Үңгірдің үстінде 300 шаршы метр ауданы бар жабық көл орналасқан және ол өте терең. 2001 жылы Мальта үкіметі тапсырысымен жүргізілген су асты зерттеулері көлдің тереңдігі бұрынғы болжамдардан да терең екенін көрсетті. Су асты құрылымы екі үлкен камерадан тұрады, олар дәліз арқылы байланысқан. Төменгі камера толығымен су астында жатыр. Бұл ерекшелік көпшілікке кеңінен танымал емес, себебі үңгірге кіруді жеке кәсіпорын шектеуде, ал билік органдары бұл таласқа наразылық білдіргендей көрінбейді. Мальта қоршаған ортаны қорғау және жоспарлау агенттігі (MEPA) Ħarq Ħammiem үңгірін және қалған аңғар жүйесінің барлық ауданын Экологиялық маңызы бар аймақ және ғылыми маңызы бар орын деп жариялады, бұл туралы 2008 жылғы 23 сәуірде жарияланған 370/08 нөміріндегі Мемлекеттік газетте жарияланды.