Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Альберт II, Мекленбург герцогы (шамамен 1318 – 18 ақпан 1379) – Балтық теңізі жағасындағы Солтүстік Германиядағы феодалдық билеуші. Ол Мекленбург әулетінің басшысы болды. Оның князьдық резиденциясы 1350 жылдары Шверинде орналасқан.
Albert II, Duke of Mecklenburg (c. 1318 – 18 February 1379) was a feudal lord in Northern Germany on the shores of the Baltic Sea. He reigned as the head of the House of Mecklenburg. His princely seat was located in Schwerin beginning in the 1350s.
Өмір
Альберт Шверинде Мекленбург лорды Генрих II-нің (шамамен 1266–1329), Старгард лорды, көне венд князьдік руы Оботриттер және оның екінші әйелі Саксония-Виттенберг ханшайымы Аннадан (1327 ж. қайтыс болды) екінші, бірақ тірі қалған ең үлкен ұлы болды. Альберт 1329 жылы әкесінен кейін Мекленбургтің билеуші князі (немесе лорды) болды. Ол сондай-ақ Скандинавияда ықпал етуге, мысалы, иеліктерге немесе кіріске қызығушылық танытты. 1347 жылдың 1 шілдесінде Рим императоры Зигмунд Мекленбургті герцогтық мәртебесіне көтерді, осылайша Альберт (інісі Иоганнмен бірге) Мекленбургтің алғашқы герцогы болды. 1336 жылдың 10 сәуірінде Альберт Скандинавияның, Швеция мен Норвегияның мұрагері Евфемияға үйленді. Оның әкесі Швецияның Эрик герцогы, Сёдерманланд және Халланд герцогы, анасы Норвегия королі Хакон V-нің мұрагері және жалғыз заңды қызы Норвегия ханшайымы Ингеборг болды. Осы неке арқылы Альберт әйелінің мұрагерлік иеліктері мен әулеттік байланыстары арқылы Швецияда беделге ие болды. Бұл оған Скандинавияның ішкі саясатына қатысуға мүмкіндік берді. Шведиялықтар Альбертке оның айлакерлігі мен ашкөздігін көрсететін «Мекленбург түлкісі» деген лақап ат қойды. Альберт болашақ Мекленбург герцогы Генрих III-ті Дания королі Вальдемар IV-нің үлкен қызы және мұрагері Ингеборгқа үйлендіруге ұйымдастырды. Генрих шамамен 1362 жылы оған үйленді, ал олардың нәсілді ұлы көп ұзамай Вальдемардың кіші қызы, Норвегия королевасы Маргаретпен, болашақ Кальмар одағының билеушісімен бәсекелесіп, Дания тағына мұрагерлікке сәтсіз ұсынылды. Альберттің қайнағасы Швеция королі Магнус IV 1350 жылдардан бастап ауыр қиындықтарға тап болды. Әсерлі ақсүйектер Швециядағы корольдік билікті шектеуге тырысты және Магнустың үлкен ұлы Эрикті қарсы король ретінде тағайындады. Жас Эрик қайтыс болғаннан кейін Альберттің екінші ұлы және осы атты мұрагері Альберт Швециядағы ақсүйектер партиясының келесі қуыршақ талапкері болды. Герцог Альберт ұлын Швеция королі етуге тырысты, бірақ өзінің тақтың артындағы нағыз күш ретінде қалуды көздеді. Кіші Альберт ағасы Магнус IV-ті швед тағынан құлатты және Швеция королі Альберт болды. Альберт пен Евфемияның өмірлерінде оның әулеттік тегі Скандинавия тағына болашақ талаптар үшін шешуші мәселе болары мойындалды. Бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Герцог Альберт екінші рет Гогенштейн графының қызы Адельхайдқа үйленді. Бұл некеде бала болмаған сияқты. Герцог Альберттің Евфемиямен некесінен Генрих, Альберт және Магнус ұлдары мен Ингеборг және Анна қыздары дүниеге келді.
Albert was born in Schwerin as the second (but eldest surviving) son of Lord Henry II of Mecklenburg (c. 1266–1329), Lord of Stargard (Stari Gard), of the old Vendic princely clan of the Obotrites, and his second wife Princess Anna of Saxe Wittenberg (d. 1327), of the princely Ascanian House. Duke Albert succeeded his father as reigning Prince (or Lord) of Mecklenburg in 1329. He was also keenly interested in obtaining influence in Scandinavia, e. g. fiefs or income. The Holy Roman Emperor Sigismund elevated Mecklenburg to the status of a Duchy on 1 July 1347, through which Albert (together with his younger brother John) became the first Duke of Mecklenburg. On 10 April 1336, Albert married a kinswoman, the Scandinavian heiress Euphemia of Sweden and Norway. Her father was Eric of Sweden, Duke of Södermanland and Halland, her mother was Princess Ingeborg of Norway, the heiress and the only legitimate daughter of King Haakon V of Norway. Through this marriage, Albert gained standing in Sweden by means of his wife's hereditary estates and ancestral connections. These enabled him to participate in the internal politics of Scandinavia. Albert acquired the nickname "The Fox of Mecklenburg" from the Swedes to evoke his scheming and avarice. Albert arranged for his eldest son, the future Henry III of Mecklenburg, to marry Ingeborg, the eldest daughter and potential heiress of King Valdemar IV of Denmark. Prince Henry married her some time around 1362, and their infant son was soon offered unsuccessfully as heir to the kingdom of Denmark in competition with Waldemar's youngest daughter, Queen Margaret of Norway, the future ruler of the Kalmar Union. Albert's brother in law King Magnus IV of Sweden faced grave difficulties beginning in the 1350s. Influential nobles attempted to curb the concentration of royal power in Sweden and set up Magnus' own elder son Eric as a rival king. After young Eric's death, Albert's second son and namesake Albert became the next puppet claimant of the noble party in Sweden. Duke Albert was deeply involved in trying to make his son king in Sweden, but with himself as the real power behind the throne. The younger Albert deposed his uncle Magnus IV from the Swedish throne and ascended as King Albert of Sweden. Already in Albert and Euphemia's lifetime it was recognized that her genealogical position would become a pivotal point for any future claims to the Scandinavian thrones. When his first wife died, Duke Albert married a second time to Countess Adelheid of Hohenstein, daughter of Count Ulrich of Hohenstein. That marriage apparently was childless. Duke Albert had five surviving children born from his marriage with Euphemia: sons Henry, Albert and Magnus and daughters Ingeborg and Anna.