Толбутамид: 1-ші буын сульфонилмочевина және қант диабетін емдеудегі орны
Tolbutamide
Толбутамид – 2-ші типті диабетті емдеуге қолданылатын сульфонилмочевина. Инсулин секрециясын күшейтеді, бірақ жағымсыз әсерлері бар. Егде саяпастарға қауіпсіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Химиялық қосылыс
Chemical compound
Толбутамид – бірінші буын калий арналарын блоктаушы, сульфонилмочевиналық пероральды гипогликемиялық препарат. Бұл препарат диетаның өзі жеткіліксіз болған жағдайда 2-типті қант диабетін емдеу үшін қолданылуы мүмкін. Толбутамид бүйрек безінде инсулин секрециясын күшейтеді. Glibenclamide сияқты жаңа, екінші буын сульфонилмочевина препараттарымен салыстырғанда, қолайсыз әсерлердің көбірек болуына байланысты, ол қалыпты жағдайда қолданылмайды. Оның метаболизмі жылдам болғандықтан әсер ету ұзақтығы қысқа, сондықтан қарт адамдарға қолдануға қауіпсіз. Ол 1956 жылы ашылған.
Tolbutamide is a first generation potassium channel blocker, sulfonylurea oral hypoglycemic medication. This drug may be used in the management of type 2 diabetes if diet alone is not effective. Tolbutamide stimulates the secretion of insulin by the pancreas. It is not routinely used due to a higher incidence of adverse effects compared to newer, second generation sulfonylureas, such as Glibenclamide. It generally has a short duration of action due to its rapid metabolism, so is safe for use in older people. It was discovered in 1956.
Тарих
Ориназ Upjohn Co. компаниясымен диабетті емдеудің басты жолы инсулин инъекциялары болған кезде әзірленді. Сол кезде Eli Lilly инсулин өндірісі нарығында жетекшілік етіп тұрды. Ориназдың практикалық қолданылуы, басқа емдеулер сияқты, клиникалық түрде байқалатын белгілер немесе пациент шағымдары емес, параклиникалық белгілер (мысалы, зертханалық тесттердің нәтижелері) арқылы анықталатын ауруларға қатысты, тесттердің жоғары сезімталдығы мен қолжетімділігінің арқасында кеңейді (осы жағдайда, зәрдегі глюкоза тесті және кейіннен саусақтан қан глюкозасын тексеру). Милтон Московиц (1961 жылы «Дәрі-дәрмек және косметика индустриясы» журналының редакторы) Ориназдың енгізілуі «бұрын емделмеген диабетпен ауыратын науқастарды медициналық көмекке тарту арқылы жалпы нарықты кеңейтті» деді. Бұл инсулинге қарағанда диабетке деген көзқарасты одан да көп өзгертті. Бұл созылмалы ауруды емдеу енді тек «жалқы есімдік деградацияны» баяулату ретінде емес, «бақылау және ерте анықтау моделі» арқылы қарастырылды. Қызықтысы, сол зерттеуде өмір салтын өзгертуге қатысқандардың арасында 58% азаю тіркелді.
Orinase was developed by Upjohn Co. at a time when the primary medical treatment for diabetes was insulin injections. Eli Lilly had a lock on the market for insulin production at the time. The practical applicability of Orinase, like that of other treatments for disease states detected by paraclinical signs (such as lab test results) rather than clinically observable signs or patient reported symptoms, benefited from increased sensitivity and availability of testing (in this instance, urinary glucose testing and later also fingerstick blood glucose testing). Milton Moskowitz (editor in 1961 of Drug and Cosmetic Industry) claimed that the introduction of Orinase, "expanded the total market by bringing under medical care diabetics who were formerly not treated." It did this by changing the mindset about diabetes even more than insulin had. Treatment of this chronic disease was no longer seen as a mere slowing of "inexorable degeneration", but instead viewed through "a model of surveillance and early detection." While impressive, the lifestyle modification arm of that same trial demonstrated a 58% reduction.