Кіріспе

Аньхуа – қытай керамикасында жасырын немесе бүркемеленген безендіруді білдіретін термин; суырып өткен жарық арқылы көрінетін суреттер, олар порцеланға глазурь жағу және күйдіру алдында ою арқылы немесе порцелан денесінде ақ сырмен нәзік сызықтар жүргізу арқылы жасалады. Оны "құпия" немесе "жасырын безендіру" деп те атайды. Глазурь астындағы кескінделген, қашалған немесе қалыппен басылған монохромды безендіру Сун әулеті кезінде ақ керамика түрлерінде, мысалы, Динг және Цинбай керамикаларында басым роль атқарды. Бірақ бұл термин негізінен Мин әулетінің (1368–1644) Йонгле императоры (1360–1424) тұсында кеңінен таралған, одан да құпия техниканың нұсқасын сипаттау үшін қолданылады, және кейіннен де жалғасты, әсіресе Цин әулетінің (1723–1735) Юнчжэн императорының тұсында. Көп жағдайда инеліктер ыдыстардың ішіне жасырылатын. XV ғасырдың ортасында (1450–1487 ж. шамасында?) Индонезия жағалауында 1999 ж. табылған Беланкан кемесінде сақталған ыдыстың ішінде аньхуа ыдыстары табылды. Виктория және Альберт мұражайындағы (галереяны қараңыз) шайданның бір жағы тастар мен өсімдіктердің бейнесімен өте нәзік ойылған, ал екінші жағында: "Жазғы түнінде бір сәт мың алтынға тең, ай сәулесінде орхидея құлпырады" деген поэзиялық шумақ жазылған. Бұл XI ғасырдың белгілі ақыны Су Шидің өлеңінің алғашқы екі жолы. Бұл оның білімді адам үшін жасалғанын көрсетеді. Гүлдік безендірумен жасалған ерте бұйымдарды дәстүрлі элитаның қарапайым монохромды фарфорға деген қалауы мен әшекейлеуге құштарлықтың артуы арасындағы келісім ретінде қарастыруға болады, бұл алғашқыда Цзычжоу керамикасы сияқты "халықтық тауарларда" ғана көрінетін, бірақ Юань әулеті кезінде элита қабылдаған құбылыс.