Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вильо Росвалл және Янне Вутилайнен – Канаданың Онтарио штатының Тундэр-Бэй қаласынан шыққан фин-канадтық кәсіподақ жетекшілері, Канаданың Ағаш өңдеушілер Өнеркәсіптік Одағының мүшелері. Олар 1929 жылғы 18 қарашада жағдайы түсініксізденіп жоғалып, кейін денелері табылған. Екеуі де Сарымсақ көліне жақын орналасқан ормандық лагерге, Тундэр-Бэйдің батысындағы Шабаква және Шебандуанда күшіне жете бастаған үлкен ереуілге қолдау көрсетуге ниетті орман жұмысшыларын ұйымдастыру үшін бара жатқан.
Viljo Rosvall and Janne Voutilainen were two Finnish Canadian unionists from Thunder Bay, Ontario and members of the Lumber Workers Industrial Union of Canada who mysteriously disappeared on November 18, 1929, and were later found dead. The two were on their way to a bushcamp near Onion Lake to recruit sympathetic bushworkers for a large strike which was gaining momentum west of Thunder Bay in Shabaqua and Shebandowan.
Мәйіттерді табу және жерлеу
Росвалл мен Вутилайненнің денелерін келесі көктемде Ате Питканенді қоса алғандағы кәсіби одақтың іздеу тобы Пияз көлінен тапты. 1930 жылғы 28 сәуірде өткен ер адамдардың жерлеу рәсімі Тундер-Бэй тарихындағы ең ірі шара болды. Оқиғаның аңызға айналуына орай, жерлеу процессиясы Риверсайд зиратына қарай бет алғанда күн тұтылуы аспанды қараңғытты. Жерлеу шаралары жергілікті тұрғындар үшін Ұлы депрессияның символдық бастауы деп есептелді.
The bodies of Rosvall and Voutilainen were found by a union search party, which included Aate Pitkanen, at Onion Lake the following spring. The men's funeral on April 28, 1930 was the largest ever held in Thunder Bay. Adding to the legendary status of the event, a solar eclipse darkened the sky as the funeral procession marched to Riverside Cemetery. The funeral events were regarded as the symbolic beginning of the Great Depression for local residents.
Өлім себебі
Өлімнің ресми себебі жазатайым суға бату деп танылды; алайда, Тундер-Бэйдегі фин қауымы екеуін буш-лагерь бастығының жалдаған қарақшылары өлтірді деген күдікке келді. Екеуінің өлімге жеткенге дейін күрескендігінің белгілері, сондай-ақ екі тәжірибелі буш жұмысшысының шалшық суда суға батқандығы туралы күмәнді мәселе, оқиғада кінәлі амалдар болды деген сезімді күшейтті. Бұған қоса, қауымның кейбір мүшелері жалдамалы қарақшылардың Финляндияда екенін, олардың өлтіруден кейін сол жаққа жіберілгенін білгендерін айтты.
The official cause of death was ruled to be accidental drownings; however, the Finnish community in Thunder Bay suspected that the two were murdered by thugs employed by the bushcamp boss. Evidence that the two men had struggled before their deaths as well as the questionable matter that two experienced bushworkers had drowned in shallow water added to the feeling that foul play was involved. Furthermore, some community members claimed that they had gained knowledge that the hired thugs were in Finland, where they had been shipped after the murder.
Мұра
Росвалл мен Вуттилайненнің ісі әлі де даулы мәселе болып қалып отыр. Онтарио провинциясы Росвалл мен Вуттилайненнің Онтарио мұрасындағы рөлін еске алу үшін тарихи тақта орнатты. Еске алу тақтасы екі адамның құрметіне Centennial Park-та орнатылды, онда шағын орман шаруашылығы мұражайы бар және денелері табынған Пияз көлінен ағып шығатын Current өзенінің бойында, шамамен 20 шақырым төменде орналасқан. Тақтада мына жазу бар:
The case of Rosvall and Voutilainen continues to be controversial. An Ontario Historical Plaque was erected by the province to commemorate Rosvall and Voutilainen's role in Ontario's heritage. The plaque was erected in the memory of the two men in Centennial Park which has a small logging museum and is located approximately 20 kilometres downstream on Current River which flows out of Onion Lake where the bodies were found. The plaque reads
1929 жылдың 18 қарашасында фин-канадтықтар Вильо Росвалл мен Янне Вуттилайнен Порт-Артур аймағынан бұл жерден 20 шақырым жоғарыдағы Пияз көліне ереуілге қатысу үшін жұмысшыларды жинауға кетті. Олардың денелері келесі көктемде Пияз көлінен табылды. Жергілікті кәсіподақ өкілдері мен көптеген фин-канадтықтар қылмыс болуі мүмкін деген күдікке іштенді, бірақ сот сарапшылары өлімді жазатайым оқиға деп шешті. 1930 жылдың 28 сәуірінде өткен екі адамның қосылуы Порт-Артурдағы ең ірі қосылу ретінде есте қалады. Мыңдаған аза тұрушылар Риверсайд зиратына қарай шеру жасағанда, күннің тұтылуы аспанды қараңғытты. Росвалл мен Вуттилайненнің өліміне байланысты құпия әлі де сақталып келеді, оларды ұйымдасқан еңбек қозғалысының шейіттері ретінде есте сақтайды. Бұл оқиға канадалықтардың санасына терең сіңгендіктен, Росвалл мен Вуттилайненнің ісі ғалымдардың, кәсіподақ өкілдерінің және жазушылардың қызығушылығын оятып, олардың зерттеулеріне түрткіс берді. Мысалы, Майкл Ондаатьедің 1987 жылғы «Арыстанның терісі» романы Росвалл мен Вуттилайненнің қанына батқан өлтірілуінің көркемдік бейнесін береді.
On November 18, 1929, Finnish Canadians Viljo Rosvall and Janne Voutilainen left the Port Arthur area for Onion Lake, 20 kilometres upstream from here to recruit bushworkers for a strike. Their bodies were found at Onion Lake the following spring. Local unionists and many Finnish Canadians suspected foul play, but coroner's juries ruled the deaths accidental drownings. The two men's funeral on April 28, 1930, is remembered as the largest ever held in Port Arthur. As thousands of mourners marched to Riverside Cemetery, an eclipse of the sun darkened the sky. The mystery surrounding the deaths of Rosvall and Voutilainen endures, sustaining them in public memory as martyrs to the cause of organized labour. As an event that has seeped into more mainstream Canadian consciousness, the case of Rosvall and Voutilainen has aroused interest from academics, unionists, and authors. For instance, Michael Ondaatje's 1987 novel In the Skin of a Lion gives a fictionalized account of the murder of Rosvall and Voutilainen.