Кіріспе

Жоғарғы әскери шен
Жоғарғы офицер (JCO) – хавильдардан (кәсіби емес офицер) жоғары және лейтенанттан (кәсіби офицер) төмен тұратын әскери шендер тобы. Бұл термин тек Непал, Бангладеш, Үндістан және Пәкістан мемлекеттерінде қолданылады. Аға әскери қызметшілердің біліктілігі мен өмірлік тәжірибесіне сүйене отырып, бос орындар санымен шектеліп, JCO шеніне өрлеу мүмкіндігі бар. JCO-лар жеке класс ретінде қарастырылады және қосымша жеңілдіктерге ие болады. Алғашқыда бұл термин әскерлермен байланысты болған, бірақ 2000-шы жылдардан бастап Үндістан мен Пәкістанның теңіз және әуе күштері бұл терминді бас сержанттары мен уоррант-офицерлерін көрсету үшін пайдаланады. Үнді армиясы 19-шы ғасырдан бері Непалдан гуркха сарбаздарын қабылдап келеді және олар үшін жеке гуркха полктері құрылған. Гуркха сарбаздары басқа үнді сарбаздарымен бірдей шендерге ие болды. Қазіргі Непал армиясы 1960-шы жылдары бірнеше реорганизациялар арқылы өз сарбаздары үшін Үнді армиясының шен жүйесін ресми түрде қабылдады және содан бері JCO терминін қолданып келеді. 1971 жылы Шығыс Пәкістанның бөлінуінен кейін Бангладеш армиясы Пәкістан армиясынан JCO шендер жүйесін мұра етті, бірақ 2000-шы жылдардың басынан бері армия уоррант-офицер терминдерін қолданып келеді. Үндістандық наиб-субедар, субедар және субедар-майорының жалақы шкаласы тиісінше 6, 7 және 8-ші деңгейлерді құрайды.

Тарих

JCO 1885 жылы Британдық Радж кезінде Үнді армиясында құрылған вице-корольдің тағайындалған офицерлерінен (VCO) пайда болды. VCO-лар генерал-губернатордан комиссия алған, со-аталған жергілікті офицерлердің орнын басты. Британ қызметіндегі Гуркха полктерінің де өздерінің «жергілікті офицерлері» немесе VCO-лары болды, әлде Непал ешқашан британдық колония болмағанмен, олардың отаны – ВКО. Британдық билік кезінде анық колониялық контекст болды, VCO-лар үндінің жете алатын ең жоғары шені болды. 18-шы ғасырдан 20-шы ғасырдың басына дейін толыққанды тағайындалған офицерлер британдықтар болды. Алайда, үндістандықтандыру қағидаттары бойынша бұл жағдай бірте-бірте өзгерді. 1905 жылы Корольдік күштеріндегі Корольдің арнайы комиссиясы құрылды. Императорлық кадет корпусынан өткен үндістер тек үнді әскерлеріне билік ету құқығына ие комиссия алды. Оның иелері майор шенінен жоғары көтеріле алмады. 1917 жылдан бастап, Бірінші дүниежүзілік соғыстың кезеңінде «жақсы әулеттік тегі бар» үндістер Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде оқуға және Корольдің тағайындалған үнді офицері (KCIO) ретінде комиссия алуға құқылы болды. 1947 жылы тәуелсіздік алған кезде Сандхерст немесе Үндістан әскери академиясын бітірген көптеген үнді (және пакистандық) офицерлер болды.