Кіріспе

1970 жылғы Ван дер Граф генераторының студиялық альбомы.

Хаммилл "The Emperor in His War Room" әнін адамдарды ешқандай айырма жасамай азаптайтын, бірақ соңында өзі азаптағандардың көрінісімен мазаланған зұлым билеуші туралы жазды. Музыка екі бөлікті біріктірді: солкынды басталу және аяқталу, ортасында бас-гитарамен қуатталған рок бөлімі. "Lost" әні, топ үшін ерекше жағдай, жоғалған махаббат туралы тікелей ән болды және топ негізгі құрылымға бірнеше түрлі аспаптық бөлімдер қосты. "Pioneers Over c" әнін Хаммилл мен саксофонист Дэвид Джексон бірлесіп жазды. Ән мықты ғылыми фантастикалық сюжетке негізделген және жарық жылдамдығынан асып өтетін (сондықтан атаудағы "c" әрпі) ғарышкерлер тобының, физикалық ғаламнан тысқары бір бағытты сапарға шығуы туралы. Әннің мәтіні – ғарышкердің көзқарасынан жазылған, осы сапар туралы бірінші тұлғадағы баяндама. Топтың барлық мүшелері аранжировкаға көмектесті, оқшаулану мен ыдырау туралы лирикалық тақырыптарға сәйкес музыкалық мотивтер ойлап тапты. Альбомға соңғы жазылған ән – "House with No Door" болды. Хаммилл достық қарым-қатынас орнатуда қиындық көріп, басқа адамдармен мағыналы байланыс құра алмайтын адам туралы әнді пианинода орындады. Бұл ән Хаммиллдің үйді метафора ретінде қолданған көптеген әндерінің бірі, ол кейінгі жеке туындыларында қайта қаралатын болады.

Жазу

Ван дер Граф генераторларының бұрынғы альбомдарындағыдай, топ Trident Studios студиясында продюсер Джон Энтонимен ынтымақтасты, ол топпен жақсы жұмыс қарым-қатынасын орнатқан еді. Дегенмен, H to He альбомын жазу эпизодтық сипатта болды және 1970 жыл бойы концерттер арасында үзіліс-үзіліспен жүрді. Хаммилл "The Emperor In His War Room" әніне King Crimson тобының гитарисі және жетекшісі Роберт Фриппті шақыруды қалады. Фрипп бұл кезде сессиялық музыкант ретінде ешқашан жұмыс істемеген, бірақ "The Least We Can Do" әнін ұнатып тыңдаған және Энтони оны қатысуға көндірді. Джексон Фрипптің "барлық құралдарын жинап, құлаққаптарын киіп, күйдіре бастағанын" еске алды. Фрипп гитара бөлімін ешқашан естімеген күйінде екі рет орындады, ал соңғы жазбада екі нұсқаның қосындысы пайда болды. Кейіннен Фрипп Энтониді "маған алғашқы сессияны өткізген адам" деп таныстырды. Фрипп Van der Graaf Generator тобымен келесі жылы шыққан Pawn Hearts альбомында қайта жұмыс істеді. Топ 1970 жылдың жазында бірнеше фестивальдерде өнер көрсету үшін жазудан үзіліс жасады. Шілдеде олар Мюнхен және Ахен фестивальдерінде Deep Purple, Pink Floyd, Black Sabbath және Fairport Convention топтарымен бірге өнер көрсетті. Тамыз айында топ BBC Radio 1 "Концертте" сериясының аясында "Killer" әнін орындады және 9 тамызда Пламптон қаласында өткен 10-шы Ұлттық джаз және блюз фестивалінде өнер көрсетті. Шоудан кейін бассист Ник Поттер альбом аяқталғанға дейін топтан кетіп қалды (ол бұрын жазылған "Killer", "The Emperor in His War Room" және "Lost" тректерінде ойнаған). Топ Brinsley Schwarz тобының роудиі Дейв Андерсонды тез арада сынақтан өткізді, ол Van der Graaf Generator тобымен жақсы таныс еді, бірақ топ репетициялар кезінде үйлесімді дыбыс құру үшін күресті. Сонымен қатар, классикалық және шіркеу органдарының білімі бар Бэнтон бас бөліктерін бас педальдарда ойнауға болатынын ұсынды, соның нәтижесінде бар Фарфисасын толықтыру үшін Хаммонд органын сатып алды. Андерсон роуди ретінде қалды. Дыбысты одан әрі кеңейту үшін Джексон электрлік саксофондармен жұмыс істей бастады, оларды вах-вах эффектын қосатын эффект педальдары арқылы ойнады. Бэнтон қалған студиялық сессияларда органмен қатар бас гитара да ойнауға шешім қабылдады, себебі ол бұл аспапты жақсы білді. "Pioneers Over c" әні студияда бөліктер бойынша жазылып, содан кейін біріктірілді, сондықтан оны тікелей концертте орындау мүмкін емес еді. Бэнтон осы әннің лирикалық тақырыбын толықтыру үшін осцилляторды музыкалық құрал ретінде пайдаланды. Керісінше, "House with No Door" әні көбінесе тікелей жазылды. Топ сессияларды ұнатулы деп тапты, әлдебір көңілсіз тақырыптарға қарамастан, және олар жасаған эзотерикалық дыбыстардан ләззат алды. Альбомды насихаттау үшін топ Charisma-ның "Six Bob Tour" турнесіне Genesis және Lindisfarne топтарымен бірге шықты. Van der Graaf Generator тобы Charisma лейблымен ең ұзақ уақыт бірге болғандықтан, олар басты орында болды.

Көркем шығарма

Мұқабасын Пол Уайтхед салған, және ол "Pioneers Over c" есімді туындыдан шабыттанды. Альбомның алдыңғы мұқабасы – ол бұрын аяқтаған "Туған күн" деген картина болды, онда Лондонға шоғырланған жарық сәулесі бейнеленген, бұл Уайтхедтің дүниеге келгенін көрсетеді. Ішкі қақпаның суреті "Шахмат" деп аталды. "H to He" аталымы сутек ядроларының бірігіп гелий ядроларын құрауына сілтеме жасайды, бұл Күн мен басқа жұлдыздарда жүретін негізгі жылу шығаратын реакция. Альбомның АҚШ-тағы алғашқы нұсқасы ABC Records-тың Dunhill Records бөлімшесінде жарық көрді. Онда қызғылт түс орнына ақ фонмен жаңартылған мұқаба болды. 1980-ші жылдардың басындағы орташа бағалы "Charisma Classics" қайта шығарылымы көк түсті мұқабамен шықты. Альбомның жаңадан өңделген нұсқасына бонус тректер қосылып, 2005 жылы жарық көрді. Қосылғандардың бірі – "Squid / Octopus" әнінің студиялық нұсқасы, бұл ән Van der Graaf Generator тобының алғашқы концерттерінде жиі орындалған. Уайтхед осы топ үшін, сондай-ақ Genesis сияқты басқа Charisma артистері үшін бірнеше мұқабалар салған. Ол 1970-ші жылдардың басында лейблдің "штат суретшісіне" айналды.

Қабылдау

Альбом 1970 жылдың желтоқсан айында жарық көрді, бірақ «The Least We Can Do» сияқты жақсы сатылмады және Ұлыбританияның альбомдық тізімдеріне ілесе алмады. «Charisma» тобының осы жылдың басында шыққан «Refugees» сияқты тағы бір сингл шығара алатынына үміттенді. «Killer» әнін сингл ретінде шығаруға қызығушылық болды, бірақ топ одан бас тартты, себебі олардың өзін хард-рок тобы ретінде таңбалауы мүмкін еді. Топ Тони Стреттон Смит менеджерлік қызметті де, жазба компаниясының иесін де бірге атқаруында мүдделердің қақтығысы бар деп санады. Альбом туралы заманауи сын-пікірлер көбінесе оң және аралас болды. «Melody Maker» журналы «әндердің кереметтігін» мақтады, «Sounds» Джексонның саксофонда ойнауын ұнатып, ал «Record Mirror» тобының «1971 жылы сәттілікке жететін топтардың бірі» болатынын айтты. «Disc & Music Echo» тобының дыбысы «ерекше, бірақ қандай да бір жағынан көңілсіз» деп шағымданып, оған жағымды баға бермеді. Кейінгі сын-пікірлер оң болды. 2000 жылы «Q Magazine» журналы осы альбомды барлық уақыттардағы ең жақсы прогрессивті рок альбомдарының бірі деп атап, «текстуралық тұрғыдан олар ерекше болды. Гитаралар жоқ, тек қалың қара орган мен саксофонның қабаттары» деді. «AllMusic»-тің Майк ДеГане альбомды 5 балдық шкала бойынша 4 баллға бағалап, «Питер Хаммиллдің ерекше және тым алаңдатарлық дауысымен қатар синтезатор мен осциллятордың ойлы үндіктері оны осы британдық топтың ең жақсы туындыларының біріне айналдырады» деп атап өтті. «Iron Maiden» тобының Брюс Дикинсон мен «Blur» тобының Грэм Коксон осы альбом туралы жақсы пікір білдірді.