Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Лео бекінісі – Романья және Марке аймақтарының шекарасында орналасқан қамал. Бұл қамал граф Кальястроның қайтыс болған жері ретінде ең көп танылған. Бұл Федерико да Монтефельтро мен оның әйелі Баттиста Сфорцаға тиесілі сарайлардың бірі болған және нығайтылған, сарайлық демалыс орны қызметін атқарған. Қазір ол мұражай.
The Fortress of San Leo is a castle on the border of the Romagna and Marche; the castle is best known as the site where Count Cagliostro died. It was one of the palaces owned by Federico da Montefeltro and his wife Battista Sforza and was a fortified, palatial retreat. It is now a museum.
Тарих
Тау басындағы алғашқы бекініс римдіктер салған. Орта ғасырларда Византиялықтар, готтар, франктер және ломбардтар оны қызыл тісті таласты. 961 және 963 жылдар аралығында Италияның ломбард патшалығының соңғы патшасы Беренгар II Саксониялық Отто I-нің қоршауында қалды. Он бірінші ғасырдың ортасында Монтекопиоло графы Монтефелтроға келді, бұл Сан-Леоның ежелгі аты, және олар осы атты және титулды алды. 14 ғасырдың екінші жартысында Малатесталар бекіністі басып алды, бірақ 15 ғасырдың ортасына дейін Монтефелтролар оны жиі қайтарып алды. 1441 жылы жас Федерико да Монтефелтро бекініс қабырғаларына өрмеледі. Жаңа әскери қауіптерге байланысты, ол бекіністі қайта жаңартып, бұл жұмысты Сиеналық инженер Франческо ди Джорджио Мартиниге тапсырды. Жаңа құрылым қарсы шабуылды динамикалық түрде жүргізуге мүмкіндік берді, және оқ-дәрілердің қиылысуына жағдай жасады. Бекіністің қабырғалары артиллериямен жабдықталды, ал кіру жолдары әскери бекеттердің арқасында жаудың отына қол жеткізбеуге мүмкіндік берді. 1502 жылы Папа Александр VI-ның қолдауымен Чезаре Борджиа бекіністі басып алды. 1503 жылы Папа қайтыс болғаннан кейін Гвидобальдо да Монтефелтро өзінің иеліктеріне ие болды. 1516 жылы Флоренция әскерлері, бұл жолы Папа Лев X-тің қолдауымен және Антонио Рикасолидің басшылығымен қалаға еніп, бекіністі басып алды. 1527 жылдан бастап, 1631 жылы Урбино герцогтығынан Папа мемлекетіне өткенге дейін Сан-Лео Делла-Ровереге тиесілі болды. Жаңа иеленушілермен бірге бекініс түрме ретінде пайдаланылды. Түрмедегілердің арасында Феличе Орсини және масон Алессандро Кальястро болды. 1906 жылы бекініс түрме ретінде тоқтатылып, сегіз жыл бойы, 1914 жылға дейін "compagnia di disciplina" орналасты. Біріккен Италия кезеңінде Сан-Лео муниципалитеті Марке провинциясына (Пезаро және Урбино провинциясы) қарасты, 2009 жылдың 15 тамызына дейін Вальмареккияның тағы алты муниципалитетімен бірге, 2006 жылдың 17 және 18 желтоқсанында өткен референдум нәтижесінде бөлінді. Қазіргі уақытта бекіністе мұражай және қару-жарақ өнер галереясы орналасқан.
The first fortification on the top of the mountain was built by the Romans. In the Middle Ages it was bitterly fought over by the Byzantines, Goths, Franks and Lombards. Between 961 and 963 Berengar II, the last king of the Lombard Kingdom of Italy, was besieged by Otto I of Saxony. Around the middle of the eleventh century the Counts of Montecopiolo came to Montefeltro, the ancient name of San Leo, from which they took the name and title. In the second half of the 14th century the Malatesta were able to capture the fortress, but until the middle of the 15th century, the castle was often retaken by the Montefeltro. In 1441 the young Federico da Montefeltro scaled the walls of the fort. Faced with the new military dangers, he had the fortress rebuilt, entrusting the task to the Sienese engineer Francesco di Giorgio Martini. The new structure allowed for a dynamic counter offensive, providing for cross fire. The fortress sides were equipped with artillery and the access points were rendered unreachable by enemy fire thanks to military outposts. In 1502, Cesare Borgia, with the support of Pope Alexander VI, took possession of the fortress. At the death of the pope, in 1503, Guidobaldo da Montefeltro took possession of his dominions. In 1516 the Florentine troops, supported this time by Pope Leo X and guided by Antonio Ricasoli, penetrated the city and commandeered the fort. From 1527 until the devolution to the Papal State from the Duchy of Urbino in 1631, San Leo belonged to the Della Rovere. With the new ownership, the fortress was used as a prison. Among the inmates were Felice Orsini and Freemason Alessandro Cagliostro. In 1906 the fortress ceased to be a prison and for eight years, until 1914, it hosted a "compagnia di disciplina". In the period of Italia Unita, the municipality of San Leo belonged to the province of Marche (Province of Pesaro and Urbino), until 15 August 2009 when it was separated together with six other municipalities of the Valmarecchia, following the outcome of a referendum held on 17 and 18 December 2006. Currently the castle houses a museum and an art gallery in arms.
Сипаттама
Қалдақта екі ерекше бөлім бар: шаршы мұнаралары мен готикалық кіреберісі бар бекініс – бұл ескі бөлім және тұрғын жай; сондай-ақ, жақында салынған дөңгелек мұнаралар мен оларды байланыстыратын массивті консольді қабырға. Екі мұнара, қабырға және бекініс «Арма алаңы» деп аталатын алаңды қоршап тұр. Аймақ теңіз жартастарынан тік көтерілетін тау шыңдарымен толы. Осы шыңдардың әрқайсысындағы қамал немесе бекініс қирағандары өткеннің күрделі тарихын еске салады. Романья жазығынан жоғары көтерілетін саяхатшыға қалалық бекініс биік, тегіс тастан жасалған алып қалқандай көрінеді. Ол шығысқа қарай бағытталған кеме сияқты, мұнарасы – мачта, ал шашыраңқы үйлер – оның бөліктері. 1991 жылғы «Хадсон Хоук» фильмінде бұл бекініс Леонардо да Винчидің ойдан шығарылған қамалы ретінде маңызды рөл атқарды.
In the fortress there are two distinct parts: the keep, with its square turrets and the gothic entrance is the older part and residential wing; and the more recent round towers and massive corbeled wall that connects them. The two towers, the wall, and the keep surround the so called Place d'Armes. The area is dotted with rocky peaks that rise steeply from the sea cliffs. On each of these peaks, the ruins of a castle or fort recall a tumultuous past. To the visitor who walks up the Romagna plain, the City Fortress appears as a huge shield of high smooth rock. It appears like a ship with the bow to the East, the bell tower like a mast, and the handful of houses scattered around. It played a large part in the 1991 film Hudson Hawk as the fictional castle of Leonardo da Vinci.