Кіріспе

Американдық инженер және әскери қызметкер (1744 – 1807)

Полковник Лоамми Болдуин (10 қаңтар 1744 – 20 қазан 1807) – белгілі американдық инженер, саясаткер және Америка революциялық соғысындағы әскери қызметкер. Болдуин Америка құрылыс инженерінің әкесі деп есептеледі. Оның бес ұлы – Сайрус Болдуин (1773–1854), Бенджамин Франклин Болдуин (1777–1821), Лоамми Болдуин кіші (1780–1834), Джеймс Фаул Болдуин (1782–1862) және Джордж Рамфорд Болдуин (1798–1888) – де танымал инженерлер болды. Ол Миддлсекс каналын зерттеп, құрылысына жауапты болды, бірақ бүгінде ол, әдетте, өз шаруашылығында өсірген «Болдуин» алмасы үшін жақсырақ еске алынады, немесе оның мүмкіндігін танып, солтүстік-шығыс аймағында таратып жүрді. Алма 1750 жыл шамасында Массачусетс штатының Уилмингтон қаласында Джон Баллдың шаруашылығында табылған және кейінірек шаруашылықтың иесі оны «Вудпекер» деп атаған. Полковник Болдуиннің алманы насихаттауы 1784 жылдан кейін басталды. Ол сонымен қатар Мэн штатының Хартфорд қаласында жер өлшеуші және плантациялардың тең иесі болды, ол сол кезде «Шығыс Баттерфилд» деп аталған.

Білім

Болдуин Массачусетс штатының Вобурн қаласындағы грамматикалық мектепке қатысты. Кейін ол кішкентай досы және балалық шағынан танысы Бенджамин Томпсонмен бірге Солтүстік Вобурннан Кембриджге дейін жаяу жүріп, Гарвард колледжінде профессор Джон Уинтроптың лекцияларын тыңдайтын. Олар Томпсонмен бірге үйде тәжірибелер жасады. Болдуин 1785 жылы Гарвардтан өнер магистрі дәрежесін алды.

Әскери мансап

1774 жылы Болдуин полкке қатысып, Лексингтон мен Конкорд шайқасында майор ретінде Вобурн ополчениесіне басшылық етті. Ол 1775 жылғы 19 сәуірдегі оқиғаларды былайша сипаттады: "Біз мүмкіндігінше жылдам жиналдық. Қала тұрғындары ерекше белсенділік танытып, Лексингтонға қарай бет түзеді". Сол кезде майор ретінде ол былай деді: "Мен негізгі топтан аздап алшақ жүрдім, Жақып Ридтің (қазіргі Дюренвилл) жанынан өткенде үлкен оқ атылысын естідім; ілгері жылжыдым, көп ұзамай регулярлық әскерлер Лексингтон тұрғындарына оқ атып, көптерін өлтіргенін естідім. Біз мүмкіндігінше тезірек Лексингтонға жеттік, онда сегіз-он адам қаза тапқан және көптегені жараланған еді". Одан кейін, Вобурннан келгендер Линкольн жиналыс үйі арқылы Конкордқа жол тартты, бір төбеге көтеріліп, аздап демалып, күш алды. Содан кейін шайқасқа қатысқандардың іс-қимылдары мен оның жеке тәжірибесі туралы егжей-тегжейлі мәлімет берілген. Ол "бірнеше дұрыс атулар" жасады, алда жүріп, Лексингтондағы жиналыс үйі мен Бакманның тавернасы арасында, алдында тұтқынмен келе жатқанда, британдықтардың артиллериясы оқ атуды бастады, оқтар оның жанынан өтті. Қауіпсіздік үшін ол жиналыс үйінің артына шегінді, сол кезде бір оқ оның басына жақыннан өтті, және ол үйдің солтүстігіндегі жайлауға одан да шегінді, онда оқтардың ауада ұшып келіп, жерге түскенін көрді және естіді. Вобурн сол күні майданға жүз сексен адам жіберді. Соғыс басталғанда ол полковник Сэмюэл Герриштің басқаруындағы 26-шы континенталды полкке қатысты. Онда ол тез арада подполковник болып көтерілді, ал 1775 жылдың тамызында полковник Герриш зейнеткерлікке шыққаннан кейін, полкке басшылық етуге тағайындалды және жақын арада полковник атағын алды. 1775 жылдың соңына дейін Болдуин мен оның әскері Бостон маңында болды, бірақ 1776 жылдың сәуірінде оған Нью-Йорк қаласына өз тобымен бірге баруға бұйрық берілді. 1776 жылғы 18 қазанда Пеллс-Пойнт шайқасына қатысты. 25-26 желтоқсан түнде, қатты және суық қар мен бұршақ жауған кезде, генерал Вашингтон мен оның армиясы Делавэр өзенін Нью-Джерси жағына кешіп, 26 желтоқсан таңында Трентон шайқасына қатысты. Болдуин мен оның полкі кешуге де, шайқасқа да қатысты. 1777 жылы Болдуин денсаулығының нашарлауына байланысты әскерден кетті.

Саяси мансап

Балдуин 1780 және 1796 жылдар аралығында түрлі мемлекеттік лауазымдарға сайланды. Ол 1780 жылы Миддлсекс округінің жоғары шерифі болып тағайындалды және штат конституциясы қабылданғаннан кейін осы лауазымды алғашқы болып атқарушы болды. 1778 жылдан 1784 жылға дейін ол Массачусетс штатының Бас ассамблеясында Вобурн қаласын өкілдік етті. 1794 жылы ол АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті және Вобурнда бір дауыстан басқа барлық дауысты жинады.

Инженерлік мансап

Болдуин 1794 жылы үлкен ұлдарымен бірге Миддлсекс каналының құрылысын бастады, ал тоғыз жылдан кейін 1803 жылы канал пайдалануға берілді. Кейін ол Бостонның бекіністерін нығайту жұмыстарында болды. Оның ұлы Сайрус Миддлсекс каналында әкесінің бастаған жұмысын канал компаниясының өкілі ретінде жалғастырды. Оның ұлы Бенджамин 43 жасында ерте қайтыс болғанға дейін Бостон диірмен бөгетінің құрылысында жұмыс істеді.

Басқа

Болдуин 1782 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Шейс көтерілісіне қарсы болды. AAAS мүшесі ретінде жариялаған еңбектеріне электрмен алғашқы тәжірибелері кірді: "Электр сұйықтығының ерекше көрінісі туралы есеп" (Memoirs Am. Acad. Vol. 1, 1785, 257–259 бб.); және "Электр энергиясы туралы байқаулар және найзағайдан қорғайтын таяқшаларды жасаудың жақсартылған әдісі" (Memoirs, Vol. 2, pt. 2, 1804, 96–104 бб.). Алғашқы мақала 1783 жылы жазылған, ал сипатталған "ерекше көрініс" күн нөсері кезінде электрлі желкенді көтеру арқылы тудырылған. Алайда, тәжірибелер 1771 жылдың шілдесінде жасалған. Сол кезде автор үйінің жанында биік ағаштар мен дүкен тұрғанын айтады. Оның ата-анасы, отбасы және көршілері оның қол жеткізген "электр әсерін" куә болды. Екінші мақала 1797 жылдың 25 қаңтарында дайындалды. Оның 1660 жылы салынған және 1800 жылдары кеңейтілген Болдуин үйі Вобурнда әлі де тұр және қазір қытай мейрамханасы ретінде пайдаланылуда.

Отбасы

Болдуин 1772 жылдың 9 шілдесінде Джеймс Фаулдың кіші ұлы мен Мэри Ридтің қызы Мэри Фаулге (1786 жылы 39 жасында қайтыс болды) үйленді, олардың төрт ұлы болды. Кейіннен 1791 жылдың 26 мамырында Джозиа мен Марджери Картердің қызы Маргарет Фаулге (1747–1799) қайта үйленді, олардан бір ұл мен бір қызы дүниеге келді. Говард Мейнс «Джонни Апплсид: Адам, миф, американдық оқиға» кітабында Болдуиннің Джон Чепменнің (Джонни Апплсид) туысы екенін айтады.