Кіріспе
Футбол стадионы Бразилияның Минас-Жерайс штатында. "Минейрао" (minejˈɾɐ̃w), ресми атауы – "Estádio Governador Magalhães Pinto" (Губернатор Магалхаес Пинто стадионы, Минас-Жерайс штатының қайтыс болған губернаторының құрметіне аталған) – аталған штаттағы ең ірі футбол стадионы. Ол 1965 жылы салынды және Белу-Оризонте қаласында орналасқан. 2013 жылғы Конфедерациялар кубогы мен 2014 жылғы Әлем чемпионатының ойындарын қабылдады. Сондай-ақ, 2016 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарының футбол турнирінің бірнеше матчы осы стадионда өтті. Стадионның сыйымдылығы – 66 658 көрермен. 1956 жылы "Federação Mineira de Futebol" төрағасы Франсиско де Кастро Кортес BR-040 тас жолының жанында, қазіргі "BH Shopping" сауда орталығы орналасқан жерге муниципалды стадион салуды ұсынды. Ұсыныста "cadeiras cativas" (тұрақты орындықтар) сату арқылы қаржы жинау көзделді. Президент, Минас-Жерайс штатының бұрынғы губернаторы Жуселину Кубичек қолдауымен Кортес "Маракана" стадионының құрылысына қатысқан инженерлерді Белу-Оризонтеге шақырып, жобаны қарауды ұйымдастырды. Ол кезде Антониу Абрахау Карам Минас-Жерайстағы Өңірлік спорт кеңесінің (Conselho Regional de Desportos) президенті болып, болашақта "Минейрао" болып танылатын стадионды қолдаушылардың біріне айналды. Абрахау Карам Кортес ұсынған жобаның практикалық емес тұстарын көрсетті, нәтижесінде ол жоба тоқтатылып, қазіргі стадионның жаңа жобасы қолға алынды. Жаңа жоба Бенедикто Адами де Карвалхо басқаратын команда тарапынан дайындалды. Абрахау Карамның қаржылық келісімге қол жеткізудегі рөлі, орналасқан жерін таңдауы және "Минейрао" құрылысына жол ашатын заң жобасын әзірлеуге көмектескені үшін 1966 жылы оның есімі стадион орналасқан даңғылға, "Avenida Antônio Abrahão Caram" деп атауға ресми түрде бекітілді. Жоба іске асырыла бастаған кезде, штаттық депутат Хорхе Кароне Филью "Минейрао" жобасын іске асыруға көмектесетін штаттық жиналыстың заң жобасын әзірлеу міндетін алды. Мақсат – "Loteria Mineira" (Мемлекеттік лотерея) арқылы қаржы жинау, лотерея билеттерінен түскен табыстың 10% стадион құрылысына жұмсалатын еді. "Estádio Minas Gerais" 1959 жылғы 12 тамыздағы 1947 жылғы штаттық заң жобасы бойынша құрылды, оған губернатор Жозе Франсиску Биас Фортес қол қойды. Бұл заңда аяқталған стадионды басқаруға жауапты әкімшілік орган – AEMG құру туралы да ереже болды. Кейіннен AEMG ADEMG (Administração de Estádios do Estado de Minas Gerais) болып өзгерді. Университет стадионының бастапқы жобасын өзгерту архитекторлар Эдуардо Мендес Гимараес пен Гаспар Гарретоға тапсырылды, олардың мақсаты стадионды 30 000 көрерменге арналғандан 100 000 көрерменге дейін сыйымды "гигант" стадионға айналдыру болды. Таңдалған жер UFMG-ге тиесілі, Пампульха аймағында орналасқан, ал университеттің президенті Педру Паулу Пениду жобаға жақсы қарайтын, UFMG-нің жаңа кампусы орналасқан жерге "Минейрао" стадионының салынуы осы сирек қоныстанған аймаққа көптеген адамдарды тартады деп күткен. Президент Кубичектың Білім министрі Кловис Сальгадоның мақұлдауымен 1960 жылғы 25 ақпанда UFMG мен AEMG арасында келісімге қол қойылды, нәтижесінде Бразилияның федералды үкіметі мен Минас-Жерайс Федералды университеті Минас-Жерайс штатының Белу-Оризонте қаласының Пампульха ауданында стадион құрылысы үшін жер берді.
Mineirão (minejˈɾɐ̃w), officially Estádio Governador Magalhães Pinto (Governor Magalhães Pinto Stadium, named after the late state governor of Minas Gerais) is the largest football stadium in the respective state. It was established in 1965, and it is located in Belo Horizonte. It served as a venue in the 2013 FIFA Confederations Cup and the 2014 FIFA World Cup. It also hosted some matches of the football tournament of the 2016 Summer Olympics. The stadium has a seating capacity of 66,658 spectators. In 1956 the chairman of Federação Mineira de Futebol, Francisco de Castro Cortes proposed the construction of a Municipal Stadium on a location adjacent to the BR 040 highway, close to where BH Shopping mall stands today. The proposal asked for funds to be obtained through the sales of perpetual seating rights ('cadeiras cativas'). With the support of the President, former Minas Gerais Governor Juscelino Kubitschek, Cortes even arranged for engineers involved in the construction of Maracanã to come to Belo Horizonte and review the project. At the time, Antonio Abrahão Caram was President of the Regional Sports Council (Conselho Regional de Desportos) in Minas Gerais, and became one of the strongest supporters of what was destined to become Mineirão. Abrahão Caram demonstrated impractical aspects of the project supported by Cortes, which was eventually abandoned in favor of a new project for the current stadium. The new project was prepared under the auspices of a team led by Benedicto Adami de Carvalho. In recognition of Abrahão Caram's role in proposing a feasible financial arrangement, selecting the venue, and assistance in drafting a State Assembly bill paving the way for the construction of Mineirão, in 1966 his name was officially designated to the avenue where the stadium is located, Avenida Antônio Abrahão Caram. Once the design started to become a reality, then State Representative Jorge Carone Filho was assigned the mission of drafting the State Assembly bill that would help turn Mineirão a reality. The idea was to obtain funding through the State Lottery (Loteria Mineira) whose tickets would carry a 10% earmark toward a stadium building fund. "Estádio Minas Gerais" was then created under State Bill 1947 dated August 12, 1959, which was signed into Law by Governor José Francisco Bias Fortes. The law also provided for the creation of AEMG, an administrative tasked with managing the finished stadium. AEMG would later become ADEMG (Administração de Estádios do Estado de Minas Gerais). Modifications to the original University Stadium were left to architects Eduardo Mendes Guimarães and Gaspar Garreto, which the goal of upgrading it from a 30,000 visitors venue into a new "giant" stadium capable of accommodating up to 100,000 visitors. The chosen site was located in the Pampulha region, in land owned by UFMG, whose President Pedro Paulo Penido was favorable to the project while expecting construction of Mineirão at the site of UFMG's new campus would attract an influx of people into this sparsely populated area. With the approval of President Kubitschek's Education Minister Clóvis Salgado, an agreement between UFMG and AEMG was signed on February 25, 1960, when the Brazilian federal government and the Federal University of Minas Gerais gave Minas Gerais land in the neighborhood of Pampulha, Belo Horizonte, for the construction of the stadium.
Құрылыс
1959 жылы стадион құрылысы басталғанда инженерлер мен жұмысшылар оның аяқталуына көз жеткізе алмады. Құрылыс менеджері Сесар Гил қаржылық қиындықтарға тап болды, бірақ Минейраудың пайдасына саясатты қалай қолдану керегін білді. Қаржыны қатаң бақылауға қарамастан, жұмыстардың әр кезеңінде ресурстардың жетіспеушілігі байқалды. Бастапқы 100 миллион долларлық несие алғашқы іргетасын салу кезінде толықтай жұмсалды. Бір жарым жыл бойы келісімшарт өте баяу ілгеріледі, жабдықтар мен жұмыс күші шектеулі болды. Бір топ заңдарды өзгерту арқылы ресурстарды алуға мүмкіндік беру үшін саяси күш-жігер жұмсады, сондай-ақ губернатор Магалхаес Пинтоны құрылысты қаржыландыруға көндірді, ал AEMG қиын қаржылық жағдайға бейімделуге тырысты. Минейрауды Эдуардо Мендес Гимараес Жуниор мен Каспар Гаррето, екеуі де сәулетшілер жобалады. Құрылыс жобасын инженер Артур Эуженио Жерманн жүзеге асырды. Құрылыс жұмыстарын инженер Гил Сезар Морейра де Абреу басқарды. 1963 жылдан бастап 1965 жылдың 5 қыркүйегінде салтанатты түрде ашылғанға дейін құрылысқа шамамен бес мың адам қатысты. Жаңа стадион ұлттық инженерлік өнерінің символына айналды, құрылыстағы жаңарудың көптеген мысалдарын ұсынды. Минейрау инженерлері ең ұсақ бөлшектерге дейін назар аударды. Маракана стадионын мұқият зерделеп, Минейрауда қайталанбауы тиіс кемшіліктерді анықтады. 1964 жылы Гил Сезар Олимпиадаға арналған ареналар салынған Токиоға барып, осындай жұмыс туралы ақпарат жинады. Саудагерлер ерекшеліктері мен инженерлік жаңалықтарын атап өтті. Шөптің сапасы туралы алаңдады: таңбалар және басқа да ұсақ-түйектер. Инженерлер мен жұмысшылардың қабілетін сынаған басты мәселе – 275 метр үлкен және 217 метр ең кішкентай осі бар жалған эллипс түріндегі үлкен құрылысты салу болды, бұл үшін стандартты жабдықтар қолданылды. Күмәндіктерді жою және бағалау үшін "Минейраудың миниатюрасы" – тәжірибелік 15-сектор жобаланды, онда трибуналар мен шатырлар түрлі сынақтардан өтті. Бетон зауыттары, конвейерлер, градустар, тиегіштер және шаттлдар сынақтан өтті. Жұмыстың күрделілігіне байланысты темір арматуралар өнеркәсіп өндіре алмайтын ұзындықта қажет болды. Шешім құрылыс алаңында табылды, онда инженерлер мен жұмысшылар арматураларды ұзарту үшін дәнекерлеуді қолданды. Бар ресурстармен көбірек адамдарды жұмысқа алуға болар еді, бірақ AEMG білікті мамандардың жетіспеушілігіне тап болды. Жұмыс күшін тарту үшін ашық конкурс жарияланды, бірақ ол орындалмады, өйткені ұсынылған баға – 15 миллион Крузейро – жаңа стадионды басқару үшін тым жоғары болды. Кейіннен компаниялар сұраған сомаға 1,5 "Минейрау" салуға болатыны дәлелденді. Есеп беру бойынша "Pampulha Giant" (Гигант Пампула) жалпы сомасы 10 миллион доллар жұмсады. Білікті жұмыс күшінің жетіспеушілігіне байланысты AEMG тас қалаушылар, ағаш ұсталар, кеме иелері және басқа да мамандарды оқытуды ұйымдастырды. Бірнеше сыныптар ашылды, жүздеген жұмысшылар арнайы жұмыстарды орындауға біліктілік алды. Осы кезеңде әкімдік қажетті санды жинап, жұмысты қарқынды түрде жүргізуге қол жеткізді. 1964 жылдың тамызы мен 1965 жылдың шілдесі аралығында ғимарат бір сектордан (тәжірибелік) елдің ең заманауи стадионына айналды. Құрылысты жеделдету және бюджеттік қиындықтарды жеңілдету үшін Гил Сезар тәулік бойы, үш сменада үш мың жұмысшыны жұмысқа салды. Жұмыс бір минутқа да тоқтаған жоқ. Белу-Оризонте қаласының орталығындағы Акаиакадан болашақ Минейраудың қабырғаларынан шыққан жарқын жарықтарды көруге болады. Әкімдік командаларды өнімділік және шығармашылық үшін марапаттады, құрылыс саласының әртүрлі бөлімдері арасында бәсекелестікті ынталандырды. "Жергілікті шағын ойын" идеясы өте табысты болды, көптеген учаскелер мерзімінен бұрын аяқталды. Осы процестің арқасында стадион сегіз ай ішінде халыққа тапсырылды. Қарқынды жұмыс пен қысымға қарамастан, аренаның бүкіл құрылысы кезінде бір ғана жұмысшы қаза тапты. Стадионның ашылу салтанатында парашютпен секірушілер, музыка және футбол матчы ұйымдастырылды. Іс-шараға 73 201 адам қатысты. Минейрау стадионындағы алғашқы матчты Минас-Жерайс штатының командасы мен Аргентинаның "Ривер Плейт" командасы өткізді.
2014 жылғы ФИФА әлем чемпионаты
DateTime (UTC 03) Team #1ResultTeam #2RoundAttendance14 маусым 201413:00 3–0 Топ C57,17417 маусым 201413:00 2–1 Топ H56,80021 маусым 201413:00 1–0 Топ F57,69824 маусым 201413:00 0–0 Топ D57,82328 маусым 201413:00 1–1 (қосымша уақыт) (3–2 пенальтилер бойынша) 1/16 финал57,7148 шілде 201417:00 1–7 Жартылай финал58,141
2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындары Әйелдер футболы
Күн уақыты (UTC 03) #1 командасы. #2 командасыКезеңҚатысушылар саны3 тамыз 201619:00 2–0 Топ G10,0593 тамыз 201622:00 4–0 Топ G6,8476 тамыз 201617:00 1–0 Топ G11,7826 тамыз 201620:00 0–1 Топ G8,50512 тамыз 201622:00 0–0 (қосымша уақыт) (7–6 пен.) Ширек финал52,660