Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
NOTOC
NOTOC
3-ші жаяу әскер дивизиясы – Екінші дүниежүзілік соғыста күрескен неміс армиясының жаяу әскер дивизиясы. Дивизия 1934 жылы Рейхсвердің 3-ші дивизиясын кеңейту арқылы «Wehrgauleitung Frankfurt» деген жасырын атаумен құрылды. Көп ұзамай «Kommandant von Frankfurt» деп қайта аталды және 1935 жылдың қазан айында Вермахт құрылғанда нағыз атын алды. 1939 жылдың наурыз айында дивизия Чехословакияға басып кіруге және оны оккупациялауға қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде дивизия 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға басып кіруге қатысты, онда ол неміс 4-ші армиясының құрамында болды. Содан кейін 1940 жылдың мамырында Францияға басып кірді. Сол жылдың қазан айында Германияға оралды және толыққанды моторизацияланған дивизия деңгейіне көтерілді. (Соғыс кезінде неміс дивизияларының көпшілігі жаяу әскерді тасымалдауға көлік құралдарына ие болмады және артиллериясын тарту үшін жылқы пайдаланды; неміс өнеркәсібі басқа да әскери қажеттіліктерді қанағаттандыруға тырысқанда жеткілікті моторлы транспорт құралдарын шығара алмады.) «3-ші мотопехоталық дивизия» деп қайта аталды және 1941 жылдың маусымында «Барбаросса» операциясына қатысып, Солтүстік армиялар тобының құрамында Ленинградқа қарай жылды. Қазан айында дивизия «Тайфун» операциясы мен Мәскеу шайқасы және қысқы қорғаныс шайқастары үшін Армиялар тобының орталығына ауыстырылды. 1942 жылдың ортасында Оңтүстік армиялар тобына жазғы шабуыл «Көк жоспар» («Fall Blau») операциясына қатысу үшін ауыстырылды және ақырында Сталинград шайқасына тартылып, 1943 жылдың ақпанында неміс 6-шы армиясымен бірге қоршауға түсіп жойылды. Наурыз айында 386-шы мотодивизияны сіңіріп алып, «3-ші танк-гренадерлік дивизия» ретінде қайта құрылды. Содан кейін 1944 жылдың жазына дейін Италия майданында соғысты, одан кейін Батыс майданына ауыстырылды, Нормандия плацдармынан одақтас әскерлердің шығуынан кейін фронтты қайта орнатуға көмектесті. Кейінірек сол жылы «Бұлж» шайқасына қатысты, содан кейін Ремагендегі қорғаныс шайқастарына қатысты. Осы шайқас кезінде дивизияның бірнеше ондаған сарбазы Шенонь қырғынында қаза тапты. Дивизия 1945 жылдың сәуір айында Еуропадағы Жеңіс күніне дейін Рур қапшығында капитуляциялады.
The 3rd Infantry Division was an infantry division of the German Army that fought in World War II. The division was established under the cover name Wehrgauleitung Frankfurt in 1934 by expanding the 3rd Division of the Reichswehr. It was redesignated Kommandant von Frankfurt shortly afterward, and took on its bona fide name when the formation of the Wehrmacht was announced in October 1935. In March 1939 the division took part in the invasion and occupation of Czechoslovakia. During World War II the division took part in the invasion of Poland in September 1939 where it was part of the German 4th Army. It then took part in the invasion of France in May 1940. In October that year it returned to Germany and was upgraded to a fully motorized division. (Most German divisions during the war had no transport for the infantry and used horses to tow their artillery; German industry could not turn out sufficient motor transport while also trying to meet other military requirements.) Redesignated the 3rd Motorized Infantry Division it took part in Operation Barbarossa in June 1941, advancing on Leningrad under Army Group North. In October the division was transferred to Army Group Center for Operation Typhoon and the Battle of Moscow and the defensive battles of the winter. In mid 1942 it was transferred to Army Group South to take part in the summer offensive Fall Blau ("Case Blue"), and was ultimately caught up in the Battle of Stalingrad, where it was destroyed in the encirclement with the German 6th Army in February 1943. It was reconstituted as the 3rd Panzergrenadier Division in March, absorbing the 386th Motorized Division in the process. It then fought on the Italian Front until the summer of 1944, when it was transferred to the Western Front to help re establish the front line after the Allied breakout from the Normandy beachhead. Later in the year, it participated in the Battle of the Bulge and then in the defensive actions at Remagen. During this battle, several dozen soldiers of the division were killed in the Chenogne massacre. The division surrendered in the Ruhr Pocket in April 1945, shortly before Victory in Europe Day.
Соғыс қылмыстары
Дивизия 1943 жылдың қыркүйегі мен 1944 жылдың тамызы аралығында Италияда бірнеше соғыс қылмысына қатысқан. Осы кезеңде дивизия шамамен 200 итальян азаматын өлтірген деп есептеледі. Дивизия Францияға көшкеннен кейін де соғыс қылмыстарын жасауын жалғастырды, соның ішінде Кувонгесте 86 бейбіт тұрғынды қырғынға ұшыратты. Дивизияның екі мүшесі, лейтенант Вольфганг Лехнигк Эмден және сержант Курт Шустер, 1943 жылдың қазан айында Неаполь маңындағы Каяццода жиырма екі азаматты өлтірген Каяццо қырғынына қатысқандары үшін итальян соты тарапынан қамаудан өмір бойына айырылды, бірақ олар экстрадицияланбады. Лехнигк Эмденді одақтас күштері соғыс кезінде тұтқындады, ол қылмысын мойындады, бірақ кейін қателікпен босатылды. Германияның жоғарғы соты – Бундес-Герихтсхоф оны адам өлтіргені үшін кінәлі деп тапты, бірақ қылмысқа қатысты мерзімнің өтуіне байланысты босатылды. Бұл, осы қылмыстың ерекше қатыгездігіне байланысты Германия мен Италияда үлкен наразылық тудырды және әділетсіздік ретінде қарастырылды.
The division has been implicated in a number of war crimes in Italy between September 1943 and August 1944. It is estimated that the division massacre roughly 200 Italian civilians during this time period. After the division moved to France, it continued to commit war crimes, including the massacre of 86 civilians in Couvonges. Two members of the division, Lieutenant Wolfgang Lehnigk Emden and NCO Kurt Schuster were sentenced to life in prison in absentia by an Italian court for their role in the Caiazzo massacre, the murder of twenty two civilians at Caiazzo, near Naples, in October 1943 but not extradited. Lehnigk Emden was captured by Allied forces during the war, confessed the crime but then released by accident. He was found guilty of manslaughter by the Bundesgerichtshof , Germany's highest court but released because of the Statute of limitations had expired. This caused considerable outrage in both Germany and Italy because of the particularly brutal nature of the crime, and was seen as a Miscarriage of justice.