Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аксеттура — Италияның оңтүстігіндегі Базиликата аймағындағы Матера провинциясында орналасқан қала және коммуна. Ол Кальчано, Кампомадьоре, Сирильяно, Оливето Лукано, Пьетрапертоза, Сан-Мауро-Форте және Стильяно коммуналарымен көршілес.
Accettura is a town and comune in the province of Matera, in the Southern Italian region of Basilicata. It is bounded by the comuni of Calciano, Campomaggiore, Cirigliano, Oliveto Lucano, Pietrapertosa, San Mauro Forte and Stigliano.
География
Аумақтың жартысы орман және жайылымдармен жабылған. Коммунаның төңірегінде Манш, Галлиполи, Монтепиано, Вальефредда және Темпакортагли таулары орналасқан. Аксеттура теңіз деңгейінен жоғарыда жатыр және солтүстікте Кампомадьоре және Кальчано коммуналарымен, шығыста Оливето Лукано және Сан-Мауро Фортемен, оңтүстікте Стиглиано және Сирильяномен, ал батыста Пиетрапертоса (PZ) коммунасымен шектеседі.
The territory is half covered by forests and pastures. Around the commune there are the Manche, Gallipoli, Montepiano, Vallefredda and Tempacortaglie mountains. Accettura is above sea level and is bordered to the north with the comunes of Campomaggiore and Calciano, to the east with Oliveto Lucano and San Mauro Forte, to the south with Stigliano and Cirigliano, and to the west with Pietrapertosa (PZ).
Этимология
Кейбір пікірлер бойынша, бұл термин латын тілінде "қабылдаушы" деген мағына беретін Accipiter сөзінен туындаған. Ал басқалар үшін, бұл елдің символы – кішкентай жер учаскесін қабылдау сияқты мәселелермен байланысты.
The term, according to some, is derived from the theme of the word "acceptor", which in Latin is Accipiter. For others, it stems from the symbol of the country, to accept a small plot of land, etc.
Тарих
Акчеттура алғаш рет 1060 жылы Папа Николай II-нің құжаттарында ресми түрде айтылған, ол Трикарико епископына "Ахиторем" деп аталатын хат жіберген. Апеннин Луканодағы Галлиполи Когнато паркінде орналасқан Акчеттура, жергілікті халық көршілес үш ауылды тастап кеткеннен кейін 10 ғасырда құрылған. Бүгінде тұрғындар негізінен ауыл шаруашылығымен, мал шаруашылығымен және туризммен айналысады. 10 ғасырда Монтескальйозоның феодалдық аумағы болған. 1272 жылы қала толығымен өртеніп қирады. Бірақ көп ұзамай Анжу әулетінен Карл I оны қайта жаңартуға бұйрық берді. Тарихы барысында Акчеттура Баццано, Делла Марра, Понсиако, Карафа және Спинелли сияқты бірнеше әулеттерге тиесілі болды, соңғысы 19 ғасырдың соңына дейін оны иеленді.
The first official mention of Accettura in documents was by Pope Nicholas II in 1060, who sent a document sent to the bishop of Tricarico, referring to it as "Achitorem". Situated in the Appennino Lucano in the Gallipoli Cognato Park, was founded in the 10th century after the local population had abandoned three neighbouring villages. Nowadays the population work mainly in agriculture, stock breeding and tourism. In the tenth century was a feudal territory of Montescaglioso. In 1272, the town was completely destroyed by fire. Shortly after, Charles I of Anjou ordered its reconstruction. Throughout its history, Accettura was owned by several families: Bazzano, Della Marra, the Ponsiaco, the Carafa, and the Spinelli who held it until the late nineteenth century.
Маджо ди Аккеттура фестивалі
Актетурадағы Сент-Юлиан фестивалі, жергілікті тұрғындарда "Маджио ди Актетура" немесе жай ғана "Маджио" ("май бағанасы") деп аталады. Бұл Елуінші күнге дейін аталып өтетін жергілікті фестиваль, ол ауыл тұрғындары мен қонақтарды қызықтырады. Фестивальге дайындықтар мен қосалқы шаралармен бастама беріледі, оның ішінде әулие Юлианның мүсіндері мен әулие Иоанн мен Пауылдың суреттерімен процессиялар ұйымдастырылады. Фестивальдің биік нүктесі – ауыл алаңында бұтақтарынан тазартылған үлкен емен ағашының көтерілуі, оған кішірек ағаш бекітіледі. Бұл шарада дәстүрлі билер, қойылымдар, салтанатты ұсыныстар мен отшашулар көрсетіледі.
The St. Julian festival in Accettura, known locally as "Maggio di Accettura" or simply "Maggio", ("maypole"), is a local festival celebrated around Pentecost, attracting both the village population and visitors. It begins with extensive preparations and side events, including processions featuring statues of the patron saint, Saint Julian, and paintings of saints John and Paul. The festival peaks as a large oak, stripped of branches, is raised in the village square, with a smaller wood attached. This event features traditional dances, performances, ceremonial offerings, and fireworks displays.
Діни ғимараттар
Жарнама шіркеуі – барокко стиліндегі, бұрынғы ғимараттың орнында қайта салынған. Ішінде XVI ғасырға жатқан Мәрия мен Исаның ағаштан жасалған мүсіні және сол дәуірге тән сурет сақталған. Сондай-ақ, шіркеудің XIV ғасырдан қалған терезесі де қызығушылық тудырады. Әулие Никола соборы – XV ғасырға дейін салынған, көптеген жөндеу жұмыстарынан өткен. Ерекше назарды 1611 жылы Гаспар ди Миссанеллоның құйған қоңырауы, ағаштан жасалған крест (XV ғасыр), Сан-Антонионың ағаш мүсіндері (XVI ғасыр), Сан-Жулиан, Санта-Филомена, Сан-Паскуале (XVIII ғасырдың ортасы) және Мария Магдалинаның картинасы (XVIII ғасырдың соңы) тартады. Әулие Антоний шіркеуі – бұрын францискан монастыры болған. Онда XVII ғасырға тән суреттер сақталған, бұл суреттерді Pietrafesa салған болуы мүмкін. Вальдиеннадағы Сен-Джованни-э-Паоло капелласы. Санта-Мария капелласы – Ермолиде XVIII ғасырға жатады. Галлиполидегі Киара шіркеуі – XVI ғасырға тән суреттерді сақтайды.
Church of the Annunciation a church in the Baroque style, was rebuilt on an existing building. Inside, is a wooden statue of the Madonna with Jesus from about the sixteenth century and a painting of that period, depicting the same subject. Also of interest is the window of the church, dating from the fourteenth century. Cathedral Church of St. Nicola Dated to before the fifteenth century, it has undergone numerous periods of renovation. Of particular interest is the bell cast in 1611 by Gaspare di Missanello, the wooden crucifix (15th century), the wooden statues of San Antonio (16th century), San Julian, Santa Filomena, San Pasquale (mid eighteenth century) and a canvas of Mary Magdalene (late 18th century). Church of St. Antonio Used to be a Franciscan friary. It has preserved paintings of the seventeenth century, probably of the Pietrafesa. Chapel of Saint Giovanni e Paolo, in Valdienna. Chapel of Santa Maria Dating back to the eighteenth century in Ermoli. Church of St. Chiara de Gallipoli It preserves paintings which date back to the sixteenth century.
Басқа ғимараттар
Амодио, Испания және Нота ақсүйек отбасыларының сарайлары. Masseria Spagna және Masseria De Luca – XVIII ғасырда салынған бекінілген шаруашылықтар.
Palaces of the noble families Amodio, Spagna and Nota. Masseria Spagna and Masseria De Luca fortified farms dated to the eighteenth century.
Табиғи жерлер
Монтепиано ормандары Италияның осы аймағындағы төрт коммунаның – Акцеттура, Сирильяно, Стиглиано және Пиетрапертозаның аумағын қамтиды. Оның ішінде көптеген бекіністердің қалдықтары табылды, олардың кейбіреулері б.з.б. үшінші-төртінші ғасырларға дейін жетеді. Галлиполи Когнато орман қорығы – бұл Монте-Крокча археологиялық аймағында орналасқан табиғи қорық, онда б.з.б. VI және VII ғасырларға жататын қабырғалардың қалдықтары сақталған. Сера Розада қамалдың қираған жерлері мен басқа да ортағасырлық ғимараттар бар. Акцеттурада орналасқан Museo dei culti arborei мұражайында суреттер, фотосуреттер мен видео жинақтары, сондай-ақ әр жыл сайын өткізілетін Акцеттура мамыр фестивалінің материалдары және аймаққа тән шаруашылық және орман шаруашылығы құралдары қойылған. Мұражайда осы аймақтың "әдемі ағаштарға табыну" дәстүрімен байланысты антропологиялық және әлеуметтік салт-дәстүрлер туралы мәтіндер мен ақпараттар ұсынылады.
Montepiano woods cover the territory of four communes in this region of Italy, Accettura, Cirigliano, Stigliano and Pietrapertosa. Inside were found numerous remains of fortifications, some of them as old as the third of fourth century BC. Gallipoli Cognato Forest Reserve a nature reserve which is located in the archaeological area of Monte Croccia, which has preserved remains of walls dating to the sixth and seventh centuries BC. Serra Rosa. There are ruins of a castle and other medieval buildings. The Museo dei culti arborei is located in Accettura and houses an exhibition of paintings, collections of photographs and video of the May festival in Accettura held every year, and tools typical of farming and forestry in the area. The museum offers texts and information on the anthropological and social rituals and the ancient traditions associated with the "cult of beautiful trees" of this area.
Экономика
Экономика негізінен мал шаруашылығы мен дәнді дақылдарға негізделген (өңделетін жердің 73% -ы осы егістерге арналған). Өнеркәсіптік сектор құрылыс және өндіріс компанияларынан тұрады, бұл сектор кірпіш және плитка өндірісімен ерекшеленеді, олар дәстүрлі ескі пеште жасалады. Сонымен қатар, тағамдық өнімдерді өндіретін компаниялар мен қызмет көрсету саласы да бар, олар негізінен жиһаз бен азық-түліктерді бөлшек сауда арқылы сатады. Қалада көптеген мейрамханалар мен қарапайым туризм дамыған.
The economy is mainly based on livestock and cereal crops (affecting 73% of cultivated land). The industrial sector is composed mainly of construction or manufacturing companies and is noted for its production of bricks and tiles, produced traditionally in an old furnace. There are also food companies and a service sector, which relies primarily on retail sales of furniture and food. The town has numerous restaurants and primitive tourism.