Антон Мария Андерледи: Иезуит орденінің басшысы және өмірінің тарихы
Anton Anderledy
Антон Мария Андерледи (1819-1892) – швейцарлық иезуит, Иисустің қоғамының 23-ші басшысы. Биографиясы, білімі, Римдегі теологиялық зерттеулері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антон Мария Андерледи (3 маусым 1819 – 18 қаңтар 1892) – швейцариялық иезуит, Иса қоғамының жиырма үшінші басшысы болып сайланды.
Anton Maria Anderledy (3 June 1819 – 18 January 1892) was a Swiss Jesuit, elected the twenty third Superior General of the Society of Jesus.
Діни және академиялық білім беру
Пошта қызметінің директорының ұлы Андерледи 1838 жылы Бригте иезуиттер новиятына қабылданды. Новияттан кейін ол 2 жыл (1842–1844) Фрибург колледжінде классикалық пәндерді оқытты, онда латын тіліндегі білімімен көзге түсті. Философияны Римде (1844–1847) оқыды, сонымен қатар теологиялық зерттеулерді де бастады. Бірақ денсаулығына байланысты Фрибургке қайта оралды. Иезуиттер Швейцариядан (1847 жылдың қарашасы) қуылғанда, Андерледи Шамбериде (Савойя) қысқа мерзімге теологиялық оқуын жалғастырды, бірақ 1848 жылдың наурызындағы тағы бір қуу бұйрығы оны елу адаммен бірге АҚШ-қа жіберді. Теология студенті ретінде ол курсын Миссури штатының Сент-Луис қаласында аяқтады және соңында 1848 жылдың 29 қыркүйегінде архиепископ Питер Ричард Кенрик қолдарынан дін қызметкеріне бекітілді.
Son of a director of the postal services, Anderledy entered the Jesuit novitiate at Brig in 1838. After the novitiate, he taught for 2 years (1842–44) the classics at the college of Fribourg, where he excelled as a Latin scholar. Philosophy was done in Rome (1844–47) where he began also his theological studies. For reason of health, however he moved back to Fribourg. When the Jesuits were expelled from Switzerland (November 1847), Anderledy carried on his theological studies for a while in Chambéry (Savoy) from where another expulsion order (March 1848) drove him with fifty others to the United States. Still a student of Theology he completed the course in St. Louis, Missouri, and was finally ordained priest (29 September 1848) there, by Archbishop Peter Richard Kenrick.
Миссионер, ректор, провинциялық
Екі жыл бойы (1848-50) Андерледи Висконсин штатының Грин-Бей қаласында неміс көшпендерінің рухани қажеттіліктерін қамтамасыз етті, онда ол өз қойшылығына зор ынтамен берілді. 1850 жылы ол Еуропаға қайтарылды, ең алдымен Бельгияның Дронген қаласындағы соңғы оқу жылын (Терциандық оқу деп аталады) аяқтау үшін, ал көп ұзамай (1851) Германияда әке Петер Рох басқарған "миссионерлік топтың" мүшесі болды. Ол олармен бірге Германияның түрлі қалаларында 40-тан астам халықтық миссияларға қатысты. 1853 жылы ол Кельн қаласындағы иезуит студенттерінің ректоры болып тағайындалды. Ол оларды Падерборнға алып барды және 1859 жылға дейін олардың біліміне жауапкер болды, содан кейін Германия провинциясының провинциалы болып тағайындалды. Андерледидің алты жылдық қызметі барысында ол Бон қаласының жанындағы Мария Лаахтың сәнді ортағасырлық аббаттығын сатып алып, онда жоғары білім беру орталығын құрды. 1865 жылы ол Мария Лаахта моральдық теология профессоры болып тағайындалды. Ол сол жерден танымал теологиялық журнал «Stimmen aus Maria Laach» журналын жариялады. 1870 жылы Андерледи неміс тілді провинциялар үшін иезуиттердің бас басқарушысының көмекшісі ретінде Римге шақырылды.
For two years (1848–50) Anderledy took care of the pastoral needs of the German migrants at Green Bay, Wisconsin, where he devoted himself with great energy to his flock. He was recalled to Europe in 1850, first in order to make his final year of formation (called 'Tertianship') in Drongen, Belgium and soon after (1851), in Germany, to be a member of the 'missionary band' led by Father Peter Roh. With him he took part in more than 40 popular missions in different German towns. In 1853, he was chosen to be rector of Jesuit students in Cologne. He accompanied them to Paderborn and remained in charge of their studies until 1859, when he was appointed Provincial of the German Province. During Anderledy's term of office, which lasted six years, he purchased the splendid medieval abbey of Maria Laach, near Bonn, where he established the province house of higher studies. In 1865, he was himself sent to Maria Laach as professor of moral theology. From there he launched the well known Theological journal Stimmen aus Maria Laach. In 1870, Anderledy was called to Rome as Assistant to the Jesuit Superior General, for the German speaking provinces.
XXIII жалпы жиналыс
88 жастағы және денсаулығы нашар генерал-супериор Питер Беккс өзіне генерал-викарий (мұрагерлік құқығы бар) тағайындау үшін жалпы жиын шақырды. Италиядағы саяси жағдайдың үлкен белгісіздігіне байланысты XXIII жалпы жиын 1883 жылы Римде емес, Фиезоледе (Флоренция) өтті. Сайлаушылар Антон Андерледиді Питер Беккстің генерал-викарі (және оның ізбасары) ретінде бірауыздылықпен таңдады. Сол жиын "Шіркеудегі либерализмді" айыптаған және қоғамдағы теологиялық және ғылыми білім беруді күшейткен қаулы да қабылдады. Бұдан бөлек, Грегориан университетіне де зор қолдау көрсетілді.
Superior General Pieter Beckx, 88 years old and infirm, had called a General Congregation in order that a vicar general (with rights of succession) be given him. Due to the great uncertainty of the political situation in Italy, General Congregation XXIII did not meet in Rome but at Fiesole (Firenze) in 1883. The electors chose with near unanimity Anton Anderledy as vicar general (and successor to be) of Pieter Beckx. The same congregation passed also a decree that condemned 'Liberalism in the Church' and strengthened theological and scientific formation in the society. It did express also strong support for the Gregorian University.
Бас діни қызметкер, Бас
1884 жылдың қаңтар айында Андерледи Беккс Римде зейнетке шыққан соң, генерал-губернатордың барлық міндеттерін өз мойнына алды. Беккс 1887 жылы қайтыс болғаннан кейін Андерледи Иса қоғамының генерал-президенті атағын алды. Ол қоғамға жазған бірнеше айналым хаттарының көп бөлігі діни және рухани тақырыптарға арналған: Эдмунд Кампионды (және басқаларын) қасиетті деп жариялау, Қасиетті Жүрекке құлшынғандықты насихаттау, сондай-ақ Альфонсус Родригес, Джон Берчманс және Алойсиус Гонзаганы қасиетті ету туралы мәселелер. Ол папа Лео XIII-ге берік қолдау көрсетті, біріншіден, 1884 жылғы хатында папаның Humanum genus құжатындағы масондыққа қатысты айыптауын толық қолдады, ал кейін Францияда тараған папқа қарсы келеңсіз жазбаларды айыптады. Осы кезеңде иезуиттер Еуропаның көптеген елдерінде тыйым салынды, бұл тікелей болмаса да, шетелдегі миссионерлік жұмысты дамытуға ықпал етті. Канадалық миссия жақсартылып, Англиядан тәуелсіз болды. 1885 жылы Молдавияда, 1886 жылы Пунада (Үндістан), 1887 жылы Эль-Миняда (Мысыр) жаңа миссиялар ашылды. Сонымен қатар, бірнеше теологиялық оқу орындары мен университеттер құрылды: Энгиен (Бельгиядағы француз иезуиттері, 1887), Лос-Гатос (Калифорния), Курсеонг (Үндістан, 1888), Тананариве (Мадагаскар, 1888) және т.б. Ол "Reuter's Neo Confessarius" еңбегінің жаңа басылымын редакциялап, түсіндірмелермен жариялады.
In January 1884 Anderledy assumed all the duties of the Superior General as Beckx went into retirement in Rome. On Beckx's death in 1887, Anderledy became in title the Superior General of the Society of Jesus. The few circular letters he wrote to the Society are largely on religious and spiritual themes: the canonization of Edmund Campion (and others), promotion of the devotion to the Sacred Heart, and again canonizations of Alphonsus Rodriguez, John Berchmans and Aloysius Gonzaga. He expressed strong support to Pope Leo XIII, first by backing strongly (in a letter of 1884) the Pope's condemnation of freemasonry in Humanum genus, and later by condemning vicious anti papal writings that were circulating in France. During this time, the Jesuits were banned in many of the nations of Europe; indirectly this promoted apostolic work overseas. The Canadian mission was upgraded and made independent from England. New missions were started in Moldavia (1885), Pune (India, 1886), El Minya (Egypt, 1887). Several Theologates and Universities were founded too: Enghien (French Jesuits in exile in Belgium, 1887), Los Gatos (California), Kurseong (India, 1888), Tananarive (Malagasy, 1888), etc. He edited and published a new edition of Reuter's Neo Confessarius, which he annotated.
Алғыс айту
Андерледидің мерзімі қысқа болуымен ерекшеленеді, себебі ол тікелей ізашарларының ұзақ жылдар бойы қызмет еткенінен кейін келді. Ол Римнен шеттетілген кезде Қоғамды басқаруға дайын болды: оның бас кеңсесі ("Curia Generalizia") Фиезоледе (Флоренция) орналасқан. Бұл көптеген қолайсыздықтарға себеп болды. Ол иезуиттермен қарым-қатынасында өте қатал мінез-құлқымен танылды. Сонымен қатар, ол иезуит мектептеріндегі ғылыми зерттеулерге заманауи қызығушылық танытты. Өте қиын жағдайларға қарамастан [бір кезде Франция мен Италиядағы барлық иезуит мектептері тәркіленіп, олардың қызметкерлері жер аударылды], Қоғам мүшелерінің саны арта түсті: ол сайланған кездегі 11 481-ден 1892 жылы 13 275-ке жетті.
Anderledy's term is characterized by its brevity, coming as it does after his immediate predecessors' long terms of office. He also had to govern the Society while exiled from Rome: his headquarters ("Curia Generalizia") was at Fiesole (Firenze). This was a source of many inconveniences. In his handling of the Jesuits he was known for great firmness of character. He also showed a modern interest in scientific studies in Jesuit schools. In spite of very difficult circumstances [at one point all the Jesuit schools in France and Italy were confiscated and their staff sent into exile] the number of members of the Society continued to increase: from 11,481, when he was elected, to 13,275 in 1892.