Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отфрид Ниппольд (21 мамыр 1864 – 27 шілде 1938) – неміс-швейцариялық заңгер, пацифист және интернационалист. Ол сонымен қатар ғалым және жемісті еңбек еткен жазушы болды. Ниппольд Нассау герцогтығының Висбаден қаласында, Берн және Йена университеттерінің профессоры Фридрих Ниппольдтың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бургдорф және Берн гимназияларын бітірді, содан кейін Берн, Галле, Тюбинген және Йена университеттерінде заңды оқыды. 1886 жылы Йенада докторлық диссертациясын қорғады. 1889 жылы Ниппольдты Жапон үкіметі шетелдік кеңесші (Оятои Гайкокудзин) ретінде шақырды. Токио университетінің құқық факультетінде оқытты. Үш жылдық шарты аяқталғаннан кейін Еуропаға оралған соң, Тун және Берн қалаларында заңгер болып жұмыс істеді және 1905 жылы Швейцария азаматтығын алды. Сол жылы Берн университетінде халықаралық құқықтан абилитациядан өтті. Франкфуртта қысқа уақыт тұрғаннан кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Швейцарияға қайтып келді. Соғыстан кейін 1921 жылы Саар бассейні аумағының Жоғарғы сотының президенті болды, Саарлуиде қызмет етті. 1927 жылы Берн университетінің профессоры атанды және 1934 жылы Швейцарияға оралып, қызметін бастады. 1938 жылы Швейцарияда қайтыс болды.
Otfried Nippold (May 21, 1864 – July 27, 1938) was a German–Swiss jurist, pacifist and internationalist. He was also an academic and a prolific author. Nippold was born in Wiesbaden, Duchy of Nassau, as the son of Professor Friedrich Nippold of the University of Bern and the University of Jena. He attended gymnasium in Burgdorf and in Bern and studied law at the University of Bern, University of Halle, University of Tübingen and at the University of Jena. At the Jena, he earned his doctorate in 1886. In 1889, Nippold was invited by the Japanese government as a foreign advisor (O yatoi gaikokujin). He taught at the Law School of the University of Tokyo. On his return to Europe on the conclusion of his three year contract, he worked as a lawyer in Thun and Bern and acquired Swiss citizenship in 1905. The same year, he passed his habilitation in international law at the University of Bern. After a brief stay in Frankfurt he returned to Switzerland after the outbreak of the First World War. Following the war, he became President of the High Court of the Territory of the Saar Basin in Saarlouis in 1921. In 1927, he had become a professor of the University of Bern, and returned to Switzerland to assume his seat in 1934. He died in 1938 in Switzerland
Құқықтық теоретик
Ниппольд халықтар лигасының құрылуын ұсынған алғашқылардың бірі болды. Оның "Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін халықаралық құқықтың дамуы" атты кітабы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жазылған. Бұл мәтінде Ниппольд соғыс заңдарын түбегейлі қайта қарау қажеттігін тудырғанын айтты. Ол, қазіргі заманғы соғысқа заңды институттың мәртебесін беру мүмкін емес деп есептеді, себебі ол заңды жоққа шығарады; демек, соғыс өзі агрессордың "өз күшімен әрекет етуінің" көрінісі болып табылады. Ниппольд екіжақты одақтар немесе сауда келісімдерінен "нормативтік" сипаттағы құралдарға айналуына келісімдердің баяу өзгеруіне жетекшілік етті; ал 20 ғасырда, ресми шарттар мен "заң шығару" немесе "жартылай заңнамалық" конвенциялар арасындағы айырмашылық сезілді. 1894 жылы Ниппольд бір пікірді былай қорытындылады: "Халықаралық келісімдердің барлығы халықаралық құқықтың заң кітабына айналады".
Nippold was one of the first to propose a league of nations. His book, Development of International Law After the World War, was drafted during the First World War. In this text, Nippold argued that the conflict created a need for a radical reinterpretation of the law of war. He reasoned that modern war cannot be given the character of a legal institution
because it is really a negation of law; and therefore, war itself is an illustration of "self help" on the part of the aggressor. Nippold was a leader in the slow transformation of treaties from bilateral alliances or trade agreements to more "normative" instruments; and in the 20th century, there came to be a perceived distinction between regular treaties and "law making" or "quasi legislative" conventions. In 1894, Nippold summarized a point of view which would continue to evolve: "International treaties in their totality will be the Law book of international law."
Таңдалған шығармалар
1893 жылы – Жапониядағы саяхаттар. Хаттар мен күнделік жазбалары. Йена: Мауке. 1904 – Жапонияның соңғы елу жылдағы дамуы. Берн: Вис. 1905 – Еуропадан тәуелсіз Жапонияға бір көзқарас. Фрауенфельд: Хьюбер. 1908 – Хаагтың екінші бейбітшілік конференциясы. Лейпциг, Мюнхен: Duncker & Humblot. 1917 – Дүниежүзілік соғыстан кейін халықаралық құқықтың қалыптасуы. 1920 – Германия және халықаралық құқық: I том, неміс соғыс жүргізуінің қағидалары; Люксембург пен Бельгияның бейтараптығын бұзу.
1893 – Wanderungen durch Japan. Briefe und Tagebuchblätter (Hikes through Japan. Letters and diary pages). Jena: Mauke. 1904 – Die Entwicklung Japans in den letzten fünfzig Jahren (The development of Japan during the last fifty years). Bern: Wys. 1905 – Ein Blick in das europafreie Japan (A glimpse into the Europe free Japan). Frauenfeld: Huber. 1908 – Die zweite Haager Friedenskonferenz (The Second Hague Peace Conference). Leipzig, München: Duncker & Humblot. 1917 – Die Gestaltung des Völkerrechts nach dem Weltkriege, (The Development of International Law after the World War.) 1920 – Deutschland und das Völkerrecht: Vol. I, Die Grundsätze der deutschen Kriegführung; Die Verletzung der Neutralität Luxemburgs und Belgiens