Эдуард Ганс: Неміс құқықшысы және философы

Эдуард Ганс – неміс құқықшысы, Гегель философиясының жақтасы. Өмірі, білімі, Берлин университетіндегі қызметі туралы ақпарат. Құқық тарихы.

Кіріспе

Неміс құқықтанушысы (1797-1839)

Эдуард Ганс (22 наурыз 1797 – 5 мамыр 1839) – неміс құқықтанушысы.

Өмірбаян

Ганс Берлинде бай еврей отбасында дүниеге келді. Ол алдымен Берлиндегі Фридрих Вильгельм университетінде, содан кейін Геттингенде, ал ақырында Гейдельбергте заң оқыды, онда Г. В. Ф. Гегельдің дәрістеріне қатысып, Гегель философиясының принциптерін толыққанды ұғынды. 1820 жылы докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Берлинге лекция оқуға оралды. 1825 жылы ол Пруссиядағы евангелистік шіркеуге өтті, ал келесі жылы Берлин университетінің заң факультетінде кезектен тыс, ал 1828 жылы тұрақты профессор болып тағайындалды. Дінгерге өтуге дейін ол Жоел Абрахам Лист, Исаак Маркус Жост және Леопольд Зунцпен бірге еврейлердің мәдениеті мен ғылымы қоғамының мүшесі болды. Осы кезеңде тарихи құқықтану мектебі дамып келе жатқанда, Ганстың гегельдік бейімділігі оны заңды тарихи тұрғыдан қарастыруға итермеледі, ол осы әдісті мұрагерлік құқығы сияқты бір салаға қолданды. Оның маңызды еңбегі – «Erbrecht in weltgeschichtlicher Entwicklung» (1824, 1825, 1829 және 1835) фактілерді кеңінен қарастыруымен ғана емес, сонымен қатар құқықтық принциптердің баяу дамуының жалпы теориясын тамаша түрде ұсынуымен де құндылығын жоғалтпайды. 1830 және 1835 жылдары Ганс Парижге сапар шегіп, ондағы әдебиет және сын мәдениетінің жетекші тұлғаларымен жақын танысты. Оның көзқарастарының либералдығы, әсіресе саяси мәселелерде, Пруссия үкіметінің наразылығын тудырды, ал соңғы елу жылдың тарихы бойынша оқыған лекциялары («Vorlesungen über die Geschichte der letzten fünfzig Jahre», Лейпциг, 1833–1834) тыйым салынды. Ол Берлинде қайтыс болды. Басқа еңбектерінің ішінде меншік құқығының негізгі заңдары туралы трактат («Über die Grundlage des Besitzes», Берлин, 1829), Рим азаматтық құқығының жүйелі жұмысының бір бөлігі («System des römischen Zivilrechts», 1827) және оның әртүрлі жазбаларының жинағы («Vermischte Schriften», 1832) бар. Ганс Гегельдің «Werke» еңбегіндегі «Philosophie der Geschichte» бөлімін редакциялады және оған кіріспе жазды. Ол сондай-ақ француз тіліне аударылған «Das Erbrecht in Weltgeschichtlicher Entwickelung» (4 томдық, 1834) еңбегін жазды.

Gans was born in Berlin to prosperous Jewish parents. He studied law first at the Friedrich Wilhelm University, Berlin, then at Göttingen, and finally at Heidelberg, where he attended G. W. F. Hegel's lectures, and became thoroughly imbued with the principles of Hegel's philosophy. In 1820, after taking his doctor's degree, he returned to Berlin as a lecturer. In 1825 he converted to the Evangelical Church in Prussia, and the following year was appointed extraordinary, and in 1828 ordinary, professor in the Berlin University faculty of law. Before converting, he was a member of the Society for the Culture and Science of the Jews, alongside Joel Abraham List, Isaac Marcus Jost and Leopold Zunz. At this period the historical school of jurisprudence was coming to the front, and Gans, his Hegelian tendencies predisposing him to treat law historically, applied the method to one special branch—the right of succession. His great work, Erbrecht in weltgeschichtlicher Entwicklung (1824, 1825, 1829 and 1835), is of enduring value, not only for its extensive survey of facts, but for the admirable manner in which the general theory of the slow evolution of legal principles is presented. In 1830, and again in 1835, Gans visited Paris, and formed an intimate acquaintance with the leaders of literary culture and criticism there. The liberality of his views, especially on political matters, drew upon Gans the displeasure of the Prussian government, and his course of lectures on the history of the last fifty years (published as Vorlesungen über die Geschichte der letzten fünfzig Jahre, Leipzig, 1833–1834) was prohibited. He died in Berlin. Other works are a treatise on the fundamental laws of property (Über die Grundlage des Besitzes, Berlin, 1829), a portion of a systematic work on the Roman civil law (System des römischen Zivilrechts, 1827), and a collection of his miscellaneous writings (Vermischte Schriften. 1832). Gans edited the Philosophie der Geschichte in Hegel's Werke, and contributed a preface. He also wrote Das Erbrecht in Weltgeschichtlicher Entwickelung (4 vols., 1834) which was translated into French.