Густав Гуго: Неміс құқықтанушысы және тарихи мектептің негізін қалаушысы
Gustav Hugo
Густав Гуго – неміс заңгері, 1764-1844. Гёттинген және Халле университеттерінде оқыды, құқық ғылымдарының профессоры болды. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гюстав Гюго (23 қараша 1764 – 15 қыркүйек 1844) – неміс құқықшысы.
German jurist
Gustav Hugo (23 November 1764 – 15 September 1844) was a German jurist.
Өмірбаян
Хьюго Бадендегі Лёррах қаласында дүниеге келген. 1782 жылы Карлсруэ гимназиясын бітіріп, Геттинген университетінде үш жыл заң оқыды. Ангальт-Дессау князінің тәрбиешісі болып тағайындалғаннан кейін, 1788 жылы Галле университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Сол жылы Геттингенге заң бойынша қосымша профессор ретінде қайта шақырылып, 1792 жылы толық профессор атанды. "Соңғы қырық жылдағы азаматтық құқық туралы еңбектерге" (1828–1829) кіріспесінде ол сол кездегі Геттингендегі азаматтық құқық оқытуының жағдайын сипаттайды. Қолданыстағы заңның римдік және неміс элементтері ешқандай сынсыз немесе ерекшеленбестен, практикалық қажеттіліктер үшін көзге көрінетін біртұтас жүйеге біріктірілді. Нәтижесінде, тарихи шындыққа немесе практикалық мақсаттарға көп зиян келді ме, анықтау қиын болды. Білімді ұрпақтан-ұрпаққа беріліп, жаңа қателер енгізілді, тіпті ең жақсы ұстаздар да дәстүрге айналған бұрыс әдістен құтыла алмады. Осы зұлымдықтармен Хьюго күреске кірісті, ол Савиньи жалғастырып, дамытқан неміс тарихи құқық мектебінің негізін қалады. Оның ең маңызды еңбектері – «Lehrbuch eines civilistischen Cursus» (7 том, 1792–1821), онда оның әдісі толыққанды әзірленген, және «Civilistisches Magazin» (6 том, 1790–1837). Карл Маркс «Рейнше Цайтунг» газетінде Хьюгоны «өз билігінің заңын» ақтағаны үшін, яғни оны тудыратын институттар бар болғандықтан әлеуметтік теңсіздік пен қанаушылықты қолдағаны үшін сынап, қынжырлады.
Hugo was born at Lörrach in Baden. From the gymnasium at Karlsruhe he passed in 1782 to the University of Göttingen, where he studied law for three years. Having received the appointment of tutor to the prince of Anhalt Dessau, he took his doctor's degree at the University of Halle in 1788. Recalled in the same year to Göttingen as extraordinary professor of law, he became a full professor in 1792. In the preface to his Beiträge zur civilistischen Bucherkenntniss der letzten vierzig Jahre (1828–1829) he gives a sketch of the condition of the civil law teaching at Göttingen at that time. The Roman and German elements of the existing law were, without criticism or differentiation, welded into an ostensible whole for practical needs, with the result that it was difficult to say whether historical truth or practical ends were most prejudiced. As it was passed from person to person, new errors crept in, and even the best of teachers could not escape from the false method which had become traditional. These were the evils which Hugo set himself to combat, and he became the founder of the German Historical School of jurisprudence which was continued and further developed by Savigny. His magna opera are the Lehrbuch eines civilistischen Cursus (7 vols., 1792–1821), in which his method is thoroughly worked out, and Civilistisches Magazin (6 vols., 1790–1837). Hugo was criticized, and ridiculed, by Karl Marx in the Rheinische Zeitung for justifying the "law of arbitrary power", that is, for endorsing societal injustice and exploitation simply because the institutions which generate them exist.