Кіріспе

Электрондық музыкалық аспап – модульді синтезаторлар.

Moog синтезаторы (/ˈmoʊɡ/ MOHG) – 1964 жылы американдық инженер Роберт Мог ойлап тапқан модульді синтезатор. Moog компаниясы, R. A. Moog Co. (кейіннен Moog Music деп аталды) 1965 жылдан 1981 жылға дейін және қайта 2014 жылдан бастап көптеген модельдер шығарды. Бұл – алғашқы коммерциялық синтезатор және аналогтық синтезатор тұжырымдамасын қалыптастырды. Алғашқы Moog синтезаторлары дыбыстарды жасауға және формалауға арналған жеке модульдерден тұрды, олар патч-кабельдер арқылы қосылды. Модульдерге кернеумен басқарылатын осцилляторлар, күшейткіштер, сүзгілер, конверт генераторлары, шу генераторлары, сақиналық модуляторлар, триггерлер және миксерлер кіреді. Синтезаторды клавиатура, джойстик, педаль және ленталық контроллерлер сияқты контроллерлер арқылы ойнатуға болады немесе секвенсерлермен басқаруға болады. Оның осцилляторлары толқын формаларын жасайды, оларды модульдеуге және дыбыстарын формалау үшін сүзгілеуге болады (субтрактивті синтез) немесе басқа модульдерді басқару үшін (төмен жиілікті тербеліс) пайдалануға болады. Роберт Мог синтезаторды практикалық және қолжетімді электрондық музыкалық жабдықтарға деген сұранысқа жауап ретінде жасады, Херб Дойч, Ричард Тейтельбаум, Владимир Усачевский және Венди Карлос сияқты композиторлардың ұсыныстары мен тілектеріне басшылық ете отырып. Moog-тың басты инновациясы – кернеуді басқару, ол питчті басқару үшін кернеуді пайдаланады. Ол сондай-ақ модульділік және конверт генераторлары сияқты синтезатордың негізгі тұжырымдамаларын енгізді. Moog синтезаторы Венди Карлос Moog синтезаторы үшін жазған Бахтың композицияларынан тұратын бестселлер альбомы – Switched On Bach (1968) арқылы кең танылды. Морт Гарсон Moog-ты теледидардағы Аполлон 11-дің Айға қонған сәттерінің саундтрегіне пайдаланды, синтезаторларды халықтың ойында ғарышпен байланыстырды. 1960 жылдардың соңында The Doors, Grateful Dead, Rolling Stones және The Beatles сияқты рок және поп-топтары оны қабылдады. Өзінің танымалдылығының шарықталу кезеңінде ол 1970 жылдардағы прогрессивті рок музыкасының маңызды бөлігі болды, оны Yes, Tangerine Dream және Emerson, Lake & Palmer сияқты топтар қолданды. Оның скрипка және горн сияқты аспаптарды имитациялау қабілеті сеанстық музыканттардың жұмысына қауіп төндірді және бір кездері коммерциялық жұмыста қолдануға тыйым салынды. 1970 жылы Moog Music портативті, автономды модельді – Minimoog-ты шығарды.

Даму

1960 жылдардың басында электрондық музыка технологиясы іс жүзінде қолданылмайтын еді және көбінесе эксперименталды композиторлар тарапынан кең танылмаған музыка жасау үшін пайдаланылды. 1963 жылы американдық инженер Роберт Муг, Корнелл университетінің докторанты, терминдерді жобалап, сатқан адам, Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында өткен Нью-Йорк штатының мектеп музыка қауымдастығының сауда жәрмеңкесінде композитор Херб Дойчпен кездесті. Дойч термен, таспа магнитофоны және бір жиілікті генераторды қолдана отырып электрондық музыка жасады, бұл таспаны тігіп біріктіруді қажет ететін, уақытты көп алатын процесс еді. Муг пен Дойч, одан да практикалық және жетілдірілген жабдықтардың қажеттілігін түсініп, «тасымалдамалы электрондық музыка студиясы» идеясын талқылады. Муг Нью-Йорк штатының шағын бизнес қауымдастығынан 16 000 долларлық грант алды және Корнелл кампусынан көп алшақтамай, Трумансбург қаласында жұмыс істей бастады. Муг музыканттарға ұнайтын, ықшамдау аспап жасауды жоспарлады. Өте қымбат гитара күшейткішін жасау тәжірибесінен сабақ алған ол, практикалықтық пен қолжетімділік ең маңызды факторлар екеніне сенді. Оның орнына Муг жақында қолжетімді кремнийлі транзисторларды пайдаланды, атап айтқанда, кіріс кернеуі мен шығыс тогы арасында экспоненциалды байланысы бар транзисторларды. Олардың көмегімен ол кернеумен басқарылатын генераторды (КБГ) жасады, ол кернеуді өзгерту арқылы жиілігін реттеуге болатын толқынды жасады. Муг синтезаторды бір вольтқа бір октава стандарты бойынша құрастырды. Сол сияқты, ол дыбыс күшін басқару үшін кернеумен басқарылатын күшейткіштерді (КБК) қолданды. Мысалы, Дойч Мугке ноталарды күшейту және әлсірету тәсілін табуды ұсынғаннан кейін, Муг прототип ретінде есік қоңырауының түймесін пайдаланып, конверт модулін ойлап тапты. Төмен өткізгіш сүзгі өте ерекше, «толық», «шырынды», «қалың» дыбысымен ерекшеленеді. Бұл бұрынғы синтезаторларға қарағанда әлдеқайда кішкентай және басқа синтезаторлардың алты таңбалық сомасына қарағанда 10 000 АҚШ долларына арзан болды. Сатылы сүзгі аппараттық синтезаторларда, цифрлық сигнал процессорларында, өріс бағдарламаланатын қақпалық тізбектерінде және бағдарламалық синтезаторларда көшірілді.

Бахты ерте қабылдағандар және Бахты ауыстырғандар

Moog синтезаторларының көпшілігі университеттерге немесе жазбалар компанияларына тиесілі болды және олар саундтректер немесе джинглдер жасау үшін пайдаланылды. 1970 жылы музыканттарға тек 28 синтезатор ғана тиесілі болды. Moog-ты алғаш рет тәжірибелі композиторлар, соның ішінде Ричард Тейтельбаум, Дик Хайман қолданды. Композитор Морт Гарсон Батыс жағалауында Moog синтезаторы қолданылған алғашқы альбомды жазды – The Zodiac: Cosmic Sounds (1967). Муг осы альбомның жазбалар сессиясына қатысты, бұл оны синтезатордың коммерциялық әлеуетіне көндірді. Гарсон Moog-ты джинглдер мен саундтректер жазу үшін де пайдаланды, бұл оның дыбыстарын кеңінен танымал етуге көмектесті. 1969 жылы Гарсон Moog-ты Аполлон-11 айға қонған сәттердің телеарнада көрсетілген кадрларына саундтрек жазу үшін қолданды, осы арқылы американдық халықтың санасында электрондық музыка мен ғарыш арасында байланыс орнатылды. Сол жылы The Monkees тобы Pisces, Aquarius, Capricorn & Jones Ltd. альбомында Moog-ты қолданды. Роберт Муг реттік бас партиясының «белгілі бір тоңсыздыққа» ие екенін және Саммердің дауысы «реттегішпен күресіп тұрғандай» естілетінін айтып, сынға алды. Кейінгі онжылдықтарда Beastie Boys және They Might Be Giants, Wilco сияқты хип-хоп топтары мен рок-топтары «алғашқы Moog синтезаторының дыбыстарын қайта жандандырды».