Альбион Хоу: Американ азамат соғысындағы генерал, өмірі мен қызметі. АҚШ Әскери академиясының түлегі, математика оқытушысы. Биографиясы мен мансабы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық генерал Альбион Паррис Хоу (13 наурыз 1818 - 25 қаңтар 1897) – Америка Азамат соғысында Одақ генералы ретінде қызмет еткен американдық офицер. Хоудың Потомак армиясындағы жоғары шенді офицерлермен болған шиеленісті қарым-қатынасы оның дивизия басшылығынан айырылуына соқтырды.
American general
Albion Parris Howe (March 13, 1818 – January 25, 1897) was an American officer who served as a Union general in the American Civil War. Howe's contentious relationships with superior officers in the Army of the Potomac eventually led to his being deprived of division command.
Ерте өмір және мансап
Хау Мэн штатының Стендиш қаласында дүниеге келген. Ол 1841 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірген. Екі жыл бойы АҚШ-тың 4-ші артиллерия бөлімінде қызмет еткеннен кейін, үш жыл бойы АҚШ Әскери академиясында математика пәнін оқытқан. Хау Мексика соғысына қатысты және 1847 жылы Винфилд Скотттың Мексика қаласына шабуылы кезінде, әсіресе Контрерас және Чурубуско шайқастарындағы ерлігі үшін капитан шеніне лайық деп танылды. 1855 жылдың 2 наурызында капитандық шеніне көтерілді. Хау Харперс-Ферриде Джон Браун көтерілісін басу кезінде Роберт Лидің басшылығымен қызмет етті.
Howe was born in Standish, Maine. He graduated from the United States Military Academy in 1841. After serving in the 4th U. S. Artillery for two years, he taught mathematics at the U. S. Military Academy for three years. Howe served in the Mexican War and was awarded a brevet promotion in 1847 to the rank of captain for gallantry during Winfield Scott's advance upon Mexico City, especially for his actions at the Battle of Contreras and the Battle of Churubusco. He was promoted to the rank of captain on March 2, 1855. Howe served under Robert E. Lee during the suppression of John Brown at Harpers Ferry.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысының басында Хоу батыс Вирджинияда генерал-майор Джордж Б. Макклелланның қол астында қызмет етті. Ол Джон Дж. Пектің 3-бригадасының (55-ші Нью-Йорк, 62-ші Нью-Йорк және 93-ші, 98-ші және 102-ші Пенсильвания полктері) Коучтің 1-ші дивизиясының, Киестің IV корпусының командалығын Жеті күндік шайқас кезінде Пек Силас Кейсидің сол корпустың дивизиясының командалығына көтерілгеннен кейін алды. Хоу Мальверн төбесі шайқасындағы рөлі үшін тұрақты әскерде майордың Brevet дәрежесін алды. Ол ерікті қызметте 1862 жылдың 11 маусымында бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. Потомак армиясының кейінгі науқандарында Хоу Оңтүстік тау шайқасында және Антиэтам шайқасында болды. Ол 2-ші дивизияның VI корпусына көтеріліп, Фредериксбург шайқасында басшылық етті. Оның дивизиясы Фредериксбург пен Салем шіркеуінде Канцельорсвилл науқаны кезінде қатты қақтығысты. Хоу дивизиясы 1863 жылы 3 маусымда Фредериксбург маңында барлау жүргізді, өйткені Одақтың жоғары қолбасшылығы Солтүстік Вирджиния армиясы шабуыл жасау үшін өз позициясынан шығып жатқандығын анықтауға тырысты. Ол Геттисбург шайқасында аяқталған науқанға аз ғана қатысқан. Оның дивизиясы майданға соңғы болып жетті және оның екі бригадасы одақ шебінің қарама-қарсы шеттеріне тағайындалды, оны командасыз қалдырды. Лидің артқа шегінген әскерін қуып жүргенде, Хоу дивизиясының 1-ші Вермонт бригадасы 1863 жылы 10 шілдеде Мэриленд штатының Фанкстаун қаласының маңында Конфедерацияның артқы күзетшісімен шайқасты. Хоу Бристоу кампаниясы мен Майн Рун кампаниясы кезінде дивизияның командалық құрамында болды. Көп ұзамай Хоуды генерал-майор Джордж Г. Мид командалықтан алып тастады. Хоудың корпус командирі генерал-майор Джон Седжвикпен қарым-қатынасы нашар болды, соның ішінде генерал-майор Джозеф Хукердің Канслерсвиллдегі одақтың жеңілісінен туындаған дауларға қолдау көрсетуі, осы жоюға ықпал етті. Мид, егер Хауды шеттетуді бастамаса, кем дегенде оған қарсы болмады. Хоу Мид пен Седжвикке қарсы соғысты жүргізу жөніндегі бірлескен комитетте куәлік берді, Седжвик онымен Мэриленд штатындағы Вестминстерге шегіну туралы сөйлескенін мәлімдеді. Седжвиктің комиссия алдындағы куәлігі Хоудың атын атамай-ақ, оған қайшы келді. Комитет бұл қарама-қайшылықты қарастырмады. Анық болғаны – Седжвик Бриг. Генерал Джордж В. Гетти Хоудың орнына 2-дивизияға басшылық етуі үшін қызметін іздегені. Потомак армиясынан кеткеннен кейін Хоу Вашингтондағы артиллерия қоймасына қолбасшылық етті. Ол қысқа уақытқа Харперс-Ферриде конфедерациялық генерал-лейтенант Джубал Эрлидің Вашингтонға шабуылға қарсылық көрсетті.
At the beginning of the Civil War, Howe served under Maj. Gen. George B. McClellan in western Virginia. He took command of John J. Peck's 3rd Brigade, (55th New York, 62nd New York, and the 93rd, 98th, and 102nd Pennsylvania regiments) Couch's 1st Division, Keyes's IV Corps during the Seven Days Battles, after Peck was promoted to command of Silas Casey's Division of the same corps. Howe received the brevet rank of major in the regular army for his role at the Battle of Malvern Hill. He was promoted to the rank of brigadier general in the volunteer service on June 11, 1862. In the subsequent campaigns of the Army of the Potomac, Howe fought in the Battle of South Mountain and was present at the Battle of Antietam. He was promoted to command 2nd Division, VI Corps, leading it at the Battle of Fredericksburg. His division was heavily engaged at Fredericksburg and Salem Church during the Chancellorsville Campaign. Howe's division led a reconnaissance in the vicinity of Fredericksburg on June 3, 1863, as the Union high command tried to determine whether the Army of Northern Virginia was moving out of its positions to undertake an offensive. It was only minimally engaged in the campaign culminating in the Battle of Gettysburg. His division was the last to reach the battlefield and his two brigades were assigned to opposite ends of the Union line, leaving him effectively without a command. During the pursuit of Lee's retreating army, the 1st Vermont Brigade of Howe's division fought the Confederate rear guard near Funkstown, Maryland, on July 10, 1863. Howe continued in division command during the Bristoe Campaign and the Mine Run Campaign. Howe was removed from command by Maj. Gen. George G. Meade shortly thereafter. Howe's bad relationship with his corps commander, Maj. Gen. John Sedgwick, including support of Maj. Gen. Joseph Hooker in the controversies that were spawned by the Union defeat at Chancellorsville, probably contributed to this removal. Meade, if he did not initiate Howe's removal, at least did not oppose it. Howe testified against Meade and Sedgwick before the Joint Committee on the Conduct of the War, claiming Sedgwick spoke to him about retreating to Westminster, Maryland. Sedgwick's testimony before the committee contradicted Howe's without naming him. The committee did not pursue this contradiction. What is clear is that Sedgwick sought the services of Brig. Gen. George W. Getty to replace Howe in command of the 2nd Division. After leaving the Army of the Potomac, Howe commanded the artillery depot in Washington, D. C. He was in the field briefly at Harpers Ferry, opposing the raid on Washington by Confederate Lieutenant General Jubal Early.
Соғыстан кейінгі қызмет
Соғыс аяқталғаннан кейін Хоу Абрахам Линкольннің денесіне қарауыл тұрған құрметті сақшылар құрамында қызмет етті, жақын арада Линкольннің құйрықшыларын соттаған әскери комиссия мүшесі болып тағайындалды. Хоу Мэри Э. Сурратты айыптау және оның асылуы туралы ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ, бірақ президент Эндрю Джонсонға оның жазасын өмір бойына түрмеге отыруға өзгертуге өтініш білдірген бес офицердің қатарында болмады. Екі тапсырма да Конгресстегі Радикалдық Республикалықтар фракциясының оны пайдалы және көңілді деп санағанын көрсетеді. Ол 1865 жылы Азат етілгендер бюросында да қызмет етті. Хоу 1866 жылдың 15 шілдесінде еріктілер қатарынан шығарылды. Хоу 1882 жылдың 30 маусымында полковник шенімен әскерден зейнетке шықты. Ол АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Массачусетс бөлімінің қадірлі серігі болды. Ол Массачусетс штатының Кембридж қаласында қайтыс болды және ондағы Маунт-Оберн зиратына жерленді. Хоу Пенсильвания темір жолының басқарушысы Эндрю Махаффи мен Элизабет Макферсонның қызы Элизабетке үйленді. Олардың алты баласы болды.
At the close of the war, Howe served in the honor guard that stood watch over the corpse of Abraham Lincoln, and soon afterward was appointed as a member of the military commission that tried the Lincoln conspirators. Howe did not make any public comments on the conviction or hanging of Mary E. Surratt, but was not among the five officers who petitioned President Andrew Johnson to commute her sentence to life in prison. Both assignments may indicate that the Radical Republican faction in the Congress found him useful and sympathetic. He also served in the Freedmen's Bureau in 1865. Howe was mustered out of the volunteer service on July 15, 1866. Howe retired from the Army on June 30, 1882, at the rank of colonel. He was a veteran companion of the Massachusetts Commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. He died in Cambridge, Massachusetts, and is buried there in Mount Auburn Cemetery. Howe was married to Elizabeth, daughter of Andrew Mahaffey, a superintendent of the Pennsylvania Railroad, and Elizabeth McPherson. They had six children.