Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы испан миссиясы, Мексиканың Баха-Калифорния Сур штаты
17th century Spanish mission in Baja California Sur, Mexico
Миссия Сан-Франциско Хавьер де Вигге Бяундо – Баха-Калифорния түбегіндегі Сан-Хавьерде орналасқан испан миссиясы. Ол Жаңа Испания вице-корольдігінің отарлық дәуірінде салынған. Қазіргі кезде бұл орын Баха-Калифорния Сур штатының Лорето муниципалитетінде орналасқан. Миссия 1699 жылы Рим-католик шіркеуінің иезуиттерімен құрылып, 1817 жылы жабылды. Миссионерлердің мақсаты – жергілікті кочими тайпаларын христиан дініне өткізу болған. Миссиялық шіркеу бүгінгі күнге дейін сақталған және пайдаланылуда.
Misión San Francisco Javier de Viggé Biaundó was a Spanish mission in San Javier, Baja California Sur, on the Baja California peninsula. It was built during the colonial era of the Viceroyalty of New Spain. The site is in present day Loreto Municipality of Baja California Sur state. The mission was located at San Francisco Javier mission was founded by Jesuits of the Roman Catholic church in 1699 and closed in 1817. The missionary's objective was to convert the local Cochimí Native Americans (Indians) to Christianity. A mission church survives and is in use.
Этимология
Миссия Франциск Ксавьерге арналған, ол Наварралық католик миссионері және қасиетті кісі, сонымен қатар Иса қоғамын құрушылардың бірі болды.
The mission was dedicated to Francis Xavier, a Navarrese Catholic missionary and saint who was a co founder of the Society of Jesus.
Тарих
Иезуиттер 1697 жылы Лоретода Misión de Nuestra Señora de Loreto Conchó-ны құрды, бірақ Лорето аймағында ауыл шаруашылығы үшін жеткілікті су болмағаны және осылайша, өзін-өзі қамтамасыз ете алмайтыны тез анықталды. Лоретоға келген кочими тайпасының өкілдері иезуиттерге жақын орналасқан Сьерра-де-ла-Джиганта тауының ар жағында егін өсіруге жарамды жерлер бар екенін хабарлады. 1699 жылдың мамыр айында Франсиско Мария Пикколо онға жуық кочими тайпасының жетекшілерімен және он испан сарбазымен бірге атпен тауларды кешіп, үндістер Биаундо деп атаған аңғарға кірді, ол Калифорния шығанағынан ішкі аймаққа қарай орналасқан. (Миссия атының екінші бөлігі – Вигге – кочими тайпасының «тау» деген сөзінен шыққан.) Аңғардағы кочими тайпасының қоныс-жайының тұрғындары достыққа толы болды және Пикколо олардың 30 баласын дінге шомылдырды. 1699 жылдың қазан айында Пикколо испан сарбаздары мен үндістандық дінге өткендермен бірге оралып, миссия құрылысын бастады. Пикколо 1699 жылдың 3 желтоқсанында миссияны қадірледі, ал Сан-Франциско Хавьер (сондай-ақ Хавьер) Баха-Калифорнияда салынған екінші ең ұзақ сақталған миссияға айналды. Миссия 1701 жылы үндістердің көтерілісі қаупіне байланысты тастап кетілді, бірақ 1702 жылы Хуан де Угарте оны қайта жаңартып құрды. Дегенмен, суаруға жеткілікті су болмағандықтан егін өсіру әрекеттері сәтсіз аяқталды және 1710 жылы миссия бірнеше шақырым оңтүстікке, бұлақтан сумен қамтамасыз етілген қазіргі орнына көшірілді. Еңбекқор Угарте бөгеттер, су құбырлары және тас ғимараттар салды. 1744 жылдан 1758 жылға дейін Мигель дель Барко «Баха-Калифорния миссиялық шіркеулерінің гауһары» деп аталған ғимаратты салды.
The Jesuits established Misión de Nuestra Señora de Loreto Conchó in 1697 in Loreto, but it quickly became obvious that the Loreto site had too little water to be suitable for agriculture and, thus, could not become self sustaining. The Jesuits were told by Cochimi visitors to Loreto of potential agricultural land across the nearby Sierra de la Giganta. In May 1699 Francisco Maria Piccolo, along with a dozen Cochimí guides and ten Spanish soldiers, crossed the mountains on horseback and entered the valley the Indians called Biaundó, about inland from the Gulf of California. (The other part of the mission's name, Viggé, was the Cochimí word for "mountain.") The inhabitants of a Cochimí rancheria at the site were friendly and Piccolo baptized 30 of their children. In October 1699, Piccolo returned with a contingent of Spanish soldiers and Indian converts and began to construct the mission. Piccolo dedicated the mission on December 3, 1699, and San Francisco Javier (also Xavier) became the second most enduring mission established in Baja California. The mission was abandoned in 1701 because of a threatened Indian revolt, but reestablished by Juan de Ugarte in 1702. However, efforts to grow crops proved unsuccessful due to lack of water for irrigation and in 1710 the mission was moved a few kilometers south to its present location which had a dependable source of water from a spring. The energetic Ugarte constructed dams, aqueducts, and stone buildings. Between 1744 and 1758, Miguel del Barco was responsible for building what has been called "the jewel of the Baja California mission churches."
Жергілікті халық
Кохимилер Баха-Калифорния түбегінің орталық бөлігіндегі қатал шөлдер мен тауларда өмір сүрген көшпелі және жартылай көшпелі аңшы-жинақшылар болды. Иезуиттер Кохимилерді оңтүстік көршілері Гуаикура және Перикуестерге қарағанда соғысқа аз құмар және миссиялар мен миссионерлерді көбірек қабылдайтын халық деп санады. Иезуиттер таратып берген тағам бастапқыда Кохимилерді миссияға тартты, бірақ ұзақ мерзімде миссионерлер Кохимилерді отырықшы шаруалар мен үй жануарларын өсірушілерге айналдыруға тырысты. Дегенмен, халықтың миссияда шоғырлануы еуропалық аурулардың, мысалы, шешек пен қызылшаның таралуына жағдай жасады. Аурулардың салдарынан 18-шы ғасырда жергілікті халықтың саны тұрақты түрде азайды. 1768 жылы миссияда 482 адам болса, 1808 жылы олардың саны 83-ке дейін төмендеді. 19-шы ғасырда Кохимилер мәдениет ретінде және ерекше халық ретінде жоғалып кетті.
The Cochimí were nomadic and semi nomadic hunter gatherers who dwelt in the austere deserts and mountains of the central portion of the Baja California peninsula. The Cochimí were considered by the Jesuits to be less warlike and more accepting of missions and missionaries than their southern neighbors, the Guaycura and Pericues. Food given out by the Jesuits initially drew the Cochimí to the mission, but over the longer term, the missionaries attempted to make the Cochimí sedentary farmers and herders of domestic animals. However, the concentration of the population at the mission facilitated the spread of European diseases, such as smallpox and measles. The ravages of disease caused the native population to decline steadily in the 18th century. The mission had a population of 482 in 1768, but the numbers declined to 83 in 1808. In the 19th century, the Cochimí became extinct as a culture and identifiable people.
Тастауы
1817 жылға қарай миссия тасталып қалған болатын. Шіркеу қайта қалпына келтіріліп, қазір Мексиканың Ұлттық антропология және тарих институтының күтімінде. 2010 жылы бұрынғы миссия орнындағы Сан-Хавьер ауылында 131 адам тұрды. Миссияда бірнеше әкелінген өсімдік түрлері әлі де өседі немесе өсіріледі: құрма, жүзім, цитрус жемістері және, ерекше айта келерлік жайт, ежелгі зәйтүн ағаштары.
By 1817, the mission was deserted. The church has been restored and is now maintained by Mexico's National Institute of Anthropology and History. The village of San Javier at the site of the former mission had a population of 131 in 2010. Several introduced plant species continue to exist or to be grown at the mission: date palms, grapes, citrus, and, notably, ancient olive trees.