Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумбиялық изумруд сатушы және кен орнының иесі Виктор Карранса Нино (8 қазан 1935 – 4 сәуір 2013), көбінесе Дон Виктор деп аталатын, колумбиялық изумруд сатушы және Бояка тауларындағы (Боготадан алыс емес орманды аймақта) изумруд кендерінің иесі, Колумбияның "изумруд патшасы" ретінде кеңінен танымал болды. Кендер маңындағы аймақтың экономикасы осы саудаға тәуелді.
Colombian Emerald dealer and mine owner
Víctor Carranza Niño (8 October 1935 – 4 April 2013), often referred to as Don Víctor was a Colombian emerald dealer and the owner of emerald mines in the Boyacá mountains (a forested area not far from Bogotá), widely known as Colombia's "emerald czar." The economy of the area around the mines is dependent on the trade.
Ерте өмір
Виктор Карранса Бояка облысының Гуатеке деген шағын қаласында өте кедей шаруалар мен шошқа өсірушілердің отбасында дүниеге келді. Ол мектепті 2-сыныпта тастап, 8 жасында зәрд іздеу үшін топырақ қазып, асыл тас іздеуге кірісті. Бірнеше жылдан кейін Чивордағы кенде жұмыс істеді. 1947 жылы Гачалаға көшіп келгеннен кейін ол ақша таба бастады, онда үш ірі кен орынын тапты. 1960 жылы ол өзінің алғашқы зәрд кенішін тапты, Пенас Бланкас, содан бері оның ықпалы мен күші артып, бизнесін кеңейтіп, басқалармен серіктестікке түсіп, Музо мен Квипамадағы жаңа кен орындарының үлестік құқықтарын сатып алып, Еуропаға зәрд сатуға көшті. Бұл, әсіресе, заңгер Хуан Битар Даунмен болған іскерлігінің арқасында мүмкін болды, ол Каррансаны көптеген елдерге алып барып, саяси ықпал есіктерін ашты және оған дипломатия өнерін үйретті, тіпті президенттермен жиі кездесуге мүмкіндік берді.
Víctor Carranza was born in the small town of Guateque, Boyacá, in a very poor family of farmers and pig growers. He had dropped school already at 2nd grade, and by age 8 he was already involved in emerald business, by scratching the soil for the gemstones, and then a few years later as a mine worker in Chivor. He started making money after moving to Gachalá, in 1947, where he found three large sources. He found his first emerald mine in 1960, Peñas Blancas, and from then on his influence and power kept increasing, expanding his business by associating with others, buying share rights from new mines in Muzo and Quípama, and selling emeralds in Europe, thanks particularly to his business with lawyer Juan Beetar Down, who took Carranza to many countries and opened to him the doors of political influence and taught him in the art of diplomacy, leading to even meet often with presidents.
Қатысушылары
Оның ең күшті серіктестерінің бірі сол кездегі "изумруд сардалы" Гилберто Молина Морено болды. Олар Мисаэль Пастрана мен Альфонсо Лопес үкіметтерінің изумруд кеніштеріне конкурс өткізу туралы өтініштерінің басты иегерлері болды, бұл кеніштеріне мемлекеттік бақылауды жойды және Карранса мен Молинаға байлықтарын заңдастыруға, аймақтардың қауіпсіздігін бақылауға мүмкіндік берді. 1980 жылдары жаңа жасыл соғыс басталды, оған Карранса мен Молинаның ескі серіктесі, қатыгез есірткі саудагері Гонсало Родригес Гача да қатысты. Карранса әрқашан Родригес Гачамен байланысты болды, бірақ Карранса осындай байланыстарды жоққа шығарды және өзінің аймағында есірткі картельдерінің пайда болуына қарсы екенін мәлімдеді. Родригес Гача аймақтағы билігін нығайтуды көздеді және алғашқы жартылай әскери күштерді даярлау үшін Молинадан қаржылық көмек алды. Есірткі саудагері оларды кеніште серіктес ретінде қатысуға шақырғанда, Молина мен Карранса бас тартты, бұл наркобаронның зорлықпен кек алуына әкелді. Ол Молинаны өлтірді, кейін Боготадағы Каррансаға тиесілі "Tecminas" кеңсесінде бомба жарылды, сондай-ақ оның жүрегіне жақын туысын өлтіруге бұйрық берді. Осы зорлық әрекеттері Каррансаны өзін қорғау үшін өз еркімен уақытша оқшаулануға мәжбүр етті. Хабарлауынша, Карранса Родригес Гача туралы маңызды ақпарат берген, нәтижесінде ол жойылды.
One of his most powerful associates was Gilberto Molina Moreno, the "emerald czar" of the time, and together they were the main beneficiaries of the requests for bids of the emerald mines by the governments of Misael Pastrana and Alfonso López, which essentially eliminated governmental control of the mines, and allowed Carranza and Molina to legalize their riches and to take control of the security of the regions. A new green war was unleashed in the 1980s, and this one also involved violent drug lord Gonzalo Rodríguez Gacha, who had been an old associate of both Carranza and Molina. Carranza was always linked to Rodríguez Gacha, but Carranza always denied such links and stated he always opposed the introduction of drug cartels in his region. Rodríguez Gacha had wanted to consolidate his power in the region, and also received financial support from Molina to train the first paramilitary troops. When the drug lord allegedly asked them to participate as a partner in the mines, Molina and Carranza refused which led to violent retaliation by the drug lord, who murdered Molina, and later detonated a bomb in the offices of Tecminas in Bogotá, which were property of Carranza, and whose nephew's murder he also ordered. These violent actions led Carranza to a self imposed internment to protect himself. Reportedly, Carranza was instrumental in providing intelligence reports about Rodríguez Gacha that led to his demise.
Смарагд патша
Родригес Гачаның және басқа да изумруд саудагерлерінің қазасы оның билігін одан әрі арттырды, ал 1990 жылы ол өзінің бәсекелестерімен, әсіресе Луис Мурсиямен (эль Пекинес) католик шіркеуінің аралыққа түсуімен бейбіт келісімге келді. Ол саясаткерлер мен әскерилермен байланысын да кеңейтті, осы кәсіпкерлік қабілеті оны жаңа изумруд патшасына айналдырды, ол темір қауырсынмен билік етті. Осының арқасында ол біраз уақыт тыныштықпен өмір сүрді, және ол «жасыл соғыстарға» толыққанды қатысып, олардың мыңдаған адамның өліміне себеп болғанына қарамастан, ешқашан осы үшін айыпталған жоқ. Ол сонымен қатар Шығыс жазығында көптеген жерлерді сатып алды, тіпті өркендеген шағында шамамен 10,000 акр жерге ие болды.
The death of Rodríguez Gacha and that of other emerald traders meant he obtained even more power, and in 1990 he signed a peace agreement with his rivals in the business, particularly Luis Murcia, (aka el Pequinés) mediated by the Catholic church. He also spread his connection to politicians, and military, which joined to his entrepreneurial proficiency led him to become the new emerald czar, one that ruled with an iron fist. As such he enjoyed some peace, and although he was completely involved in the green wars and the thousands of deaths they produced, he was never accused for that reason. He also bought many lands in the Llanos Orientales region, to such an extent that at his peak he managed to own about 10,000 acres,
Тұтқындалу
Алайда, ол Мета департаментінде 40 шаруаның қырғынына қатысқан деген айып тағылып, тұтқындалды, бірақ екі айдан кейін ақталды. Бірнеше жыл өткен соң ол тағы бір қақтығысқа қатысты, бұл жолы Родригес Гачаның бұрынғы қызметкері Леонидас Варгас оны өзінің қызының жоғалуына кінәлі деп айыптады. Convivir өзін-өзі қорғау тобын қолдауы, көптеген жарымәскери ұйымдардың пайда болуына себеп болды, осының салдарынан ол 1998 жылы қайтадан түрмеге қамалды.
He was accused, however, of participating in a massacre of 40 farmers in the Meta department and arrested, but he was absolved two months later. Some years later he would be part of a new conflict, this time involving Leonidas Vargas, an old worker of Rodríguez Gacha who accused him of the disappearance of his daughter. His support of the Convivir watch groups which were at the root of many paramilitary organizations led him to jail once again in 1998,
Жасыл соғыстар
Түрмеден шыққаннан кейін Леонидас Варгаспен соғысы жалғасты, бірақ 2009 жылы Испанияда жалдамал кісі өлтірушілер оны өлтірді. Ол сонымен қатар тағы бір соғыста өзін тапты, бұл жолы Есид Ниетоға қарсы. Нието, эмеральд саудагері, есірткі саудасынан байлық жинады және Карранзаның тағы бір бәсекелесі Педро Нель Ринкон (Педро Орехас) оны эмеральд саласына таныстырғаннан кейін сол салада танымал бола бастады. Нието өзін жаңа эмеральд патшасы деп жариялады және Карранзаға қарсы күресу үшін Фредди Рендонның (эль-Алеман) бағынышты жарымәскери күштерімен одақтасты. Нието 2007 жылы Гватемалада қаза тапты. Ринконмен келіссөздерге бірнеше әрекеттер жасалғандарына қарамастан, қақтығыс жалғасты, себебі Ринкон көптеген есірткі барондарымен және жарымәскери басшылармен, әсіресе Педро Оливейро Герреромен (Кучильо) және Даниэль Баррера Баррерамен байланысын күшейтті. Боготадағы Санта-Фе клиникасында бір апта жатқаннан кейін, ол 4 сәуірде 2013 жылы өкпе рагынан қайтыс болды.
Once out of jail his war to Leonidas Vargas continued, until the latter was killed by hitmen in Spain in 2009. He also found himself in another war, this time against Yesid Nieto, a young emerald trader who had made a fortune in drug trafficking and had started making a name in the emerald field after being introduced to it by another rival of Carranza, Pedro Nel Rincón, (aka Pedro Orejas). Nieto appointed himself as the new emerald czar and associated with the paramilitary forces at the service of Freddy Rendón (aka el Alemán) to fight Carranza. Nieto was killed in Guatemala in 2007. The conflict with Rincón continued, despite some attempts at negotiation, as Rincón involved himself with a number of drug lords and paramilitary leaders, particularly Pedro Oliveiro Guerrero (a. k. a. Cuchillo) and Daniel Barrera Barrera. After being hospitalized for a week in Fundación Santa Fe de Bogotá he finally died of lung cancer on April 4, 2013.