Пабло Эскобар: Кокаин Королі және Медельин Картелінің құрылтайшысы
Pablo Escobar
Пабло Эскобар: Колумбиялық есірткі бароны, Медельин картелінің негізін қалаушы. Кокаин саудасындағы қызметі, қылмыстық жолы мен байлығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумбиялық есірткі саудагері (1949–1993)
Colombian drug lord (1949–1993)
the Colombian drug lord
Колумбиялық есірткі саудагері Пабло Эмилио Эскобар Гавирия (Pablo Escobar Gaviria; 1 желтоқсан 1949 – 2 желтоқсан 1993) – колумбиялық есірткі саудагері, наркотеррорист және саясаткер, Медельин картелінің негізін қалаушы және жалғыз басшысы. "Кокаин патшасы" атанған Эскобар тарихтағы ең бай қылмыскерлердің бірі болды, өмірінің соңында 30 миллиард АҚШ долларына ие болған – 2022 жылғы көрсеткіш бойынша 70 миллиард долларға тең. Оның есірткі картелі 1980 және 1990 жылдардың басында АҚШ-қа кокаин саудасын монополиялаған. Рионегрода туып, Медельинде өскен Эскобар Медельиннің Латын Америка автономиялық университетінде қысқа ғана оқыды, бірақ бітірмей кетіп қалды. Оның орнына ол қылмыстық әрекеттерге қатыса бастады, заңсыз темекі және жалған лотерея билеттерін сатты, сондай-ақ автокөлік ұрлығына қатысты. 1970 жылдардың басында ол түрлі есірткі контрабандистеріне жұмыс істей бастады, көбінесе адамдарды ұрлап, құн төлеуді талап ететін. 1976 жылы Эскобар кокаин ұнтағын тарататын Медельин картелін құрды және Перу, Боливия және Эквадордан Колумбия арқылы, содан кейін АҚШ-қа дейін алғашқы контрабандалық жолдарды құрды. Эскобардың АҚШ-қа енуі кокаинге сұранысты экспоненциалды түрде арттырды және 1980 жылдары ол Колумбиядан елге ай сайын 70-80 тонна кокаин жеткізіп тұрды деп есептелді. Осының нәтижесінде ол әлемдегі ең бай адамдардың біріне айналды, бірақ отандық және шетелдік бәсекелес картельдермен үнемі күресті, бұл полиция қызметкерлерін, судьяларды, жергілікті тұрғындарды және танымал саясаткерлерді өлтіруге және қырғынға әкелді. 1982 жылғы Колумбия парламенті сайлауында Эскобар Либералдық партияның мүшесі ретінде Өкілдер палатасының орынбасар мүшесі болып сайланды. Осы арқылы ол үйлер мен футбол алаңдарын салу сияқты қоғамдық жобаларға жауапты болды, бұл оған жиі келетін қалалардың тұрғындары арасында танымалдылық әкелді. Алайда, Эскобардың саяси амбицияларын Колумбия және АҚШ үкіметтері бұзды, олар оны тұтқындауға үнемі күш салды, Эскобар Авианка рейсі 203 және DAS ғимаратына жасалған бомбалауды ұйымдастырды деп күдіктелді. 1991 жылы Эскобар билікке берілді және көптеген айыптар бойынша бес жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ Колумбия президенті Сезар Гавириямен экстрадицияланбау туралы келісім жасады, ол өзі салған Ла Катедраль түрмесінде тұруға мүмкіндік алды. 1992 жылы Эскобар қашып, жасырынған, билік оны стандартты түрмеге ауыстыруға тырысқан кезде, бүкіл ел бойынша адам іздеу басталды. Нәтижесінде Медельин картелі құлдырады және 1993 жылы Эскобар өзінің 44 жасқа толғаннан кейін бір күн өткенде өз туған қаласында Колумбия Ұлттық полициясымен өлтірілді. Эскобардың мұрасы әлі де даулы болып қала береді; көптеген адамдар оның қылмыстарының қорқынышты сипатын айыптайтын болса да, ол Колумбияда көптеген адамдар үшін "Робин Гуд сияқты" тұлға ретінде қарастырылды, өйткені ол кедейлерге көптеген мүмкіндіктер жасады. Оның өліміне аза тұтылып, жерлеу рәсіміне 25 000-нан астам адам қатысты. Сонымен қатар, оның жеке меншігі, Hacienda Nápoles, ойын-сауық паркіне айналдырылды. Оның өмірі фильмдерге, теледидарға және музыкаға шабыт берді немесе кеңінен бейнеленді.
Pablo Emilio Escobar Gaviria ('/ɛ//s//k//ə//b//ɑr/; ˈpaβlo eskoˈβaɾ; 1 December 19492 December 1993) was a Colombian drug lord, narcoterrorist, and politician, who was the founder and sole leader of the Medellín Cartel. Dubbed "the king of cocaine", Escobar was one of the wealthiest criminals in history, having amassed an estimated net worth of US$30 billion by the time of his death—equivalent to $70 billion as of 2022—while his drug cartel monopolized the cocaine trade into the United States in the 1980s and early 1990s. Born in Rionegro and raised in Medellín, Escobar studied briefly at Universidad Autónoma Latinoamericana of Medellín, but left without graduating; he instead began engaging in criminal activity, selling illegal cigarettes and fake lottery tickets, as well as participating in motor vehicle theft. In the early 1970s, he began to work for various drug smugglers, often kidnapping and holding people for ransom. In 1976, Escobar founded the Medellín Cartel, which distributed powder cocaine, and established the first smuggling routes from Peru, Bolivia and Ecuador, through Colombia and eventually into the United States. Escobar's infiltration into the U. S. created exponential demand for cocaine and by the 1980s it was estimated Escobar led monthly shipments of 70 to 80 tons of cocaine into the country from Colombia. As a result, he quickly became one of the richest people in the world, but constantly battled rival cartels domestically and abroad, leading to massacres and the murders of police officers, judges, locals, and prominent politicians. In the 1982 Colombian parliamentary election, Escobar was elected as an alternate member of the Chamber of Representatives as part of the Liberal Party. Through this, he was responsible for community projects such as the construction of houses and football fields, which gained him popularity among the locals of the towns that he frequented. However, Escobar's political ambitions were thwarted by the Colombian and U. S. governments, who routinely pushed for his arrest, with Escobar widely believed to have orchestrated the Avianca Flight 203 and DAS Building bombings in retaliation. In 1991, Escobar surrendered to authorities, and was sentenced to five years' imprisonment on a host of charges, but struck a deal of no extradition with Colombian President César Gaviria, with the ability of being housed in his own, self built prison, La Catedral. In 1992, Escobar escaped and went into hiding when authorities attempted to move him to a more standard holding facility, leading to a nationwide manhunt. As a result, the Medellín Cartel crumbled, and in 1993, Escobar was killed in his hometown by Colombian National Police, a day after his 44th birthday. Escobar's legacy remains controversial; while many denounce the heinous nature of his crimes, he was seen as a "Robin Hood like" figure for many in Colombia, as he provided many amenities to the poor. His killing was mourned and his funeral attended by over 25,000 people. Additionally, his private estate, Hacienda Nápoles, has been transformed into a theme park. His life has also served as inspiration for or has been dramatized widely in film, television, and in music.
Ерте өмір
Пабло Эмилио Эскобар Гавирия 1949 жылғы 1 желтоқсанда Антиокия облысының Рионегро қаласында дүниеге келді. Ол жеті баланың үшіншісі болды және көршілес Медельин қаласында кедейлікте өсті. Оның әкесі шағын шаруа, ал анасы мұғалім болған. Эскобар 1966 жылы 17 жасқа толуға аздай қалғанда орта мектепті тастап кетті, екі жылдан кейін кузені Густаво Гавириямен бірге қайта оралды. Осы кезде Медельиннің көшелеріндегі қиын өмір оларды мұғалімдердің көзінде қарақшыларға айналдырды. Екеуі бір жылдан астам уақыттан кейін мектепті тастады, бірақ Эскобар бас тартпады. Жоғары мектеп дипломын қолдан жасап, ол қылмыстық адвокат, саясаткер, тіпті президент болу мақсатымен қысқа мерзімге колледжде оқыды, алайда қаржы тапшылығынан оқуын тоқтатуға мәжбүр болды.
Pablo Emilio Escobar Gaviria was born on 1 December 1949 in Rionegro, Antioquia Department. He was the third of seven children and grew up in poverty, in the neighboring city of Medellín. His father was a small farmer and his mother was a teacher. Escobar left high school in 1966 just before his 17th birthday, before returning two years later with his cousin Gustavo Gaviria. At this time, the hard life on the streets of Medellín had polished them into gangster bullies in the eyes of teachers. The two dropped out of school after more than a year, but Escobar did not give up. Having forged a high school diploma, he studied briefly in college with the goal of becoming a criminal lawyer, a politician, and eventually the president, but had to give up because of lack of money.
Ерте кездері
Эскобар өзінің қылмыстық жолын бандасымен бірге қабір тастарын ұрлап, олардың жазуларын құммен тазалап, қайта сату арқылы бастады. Мектептен шығып қалғаннан кейін Эскобар көлік ұрлау үшін түрлі топтарға қосыла бастады. Көп ұзамай Эскобар зорлық-зомбылық қылмыстарына қатысты, оған қарызы бар адамдарды ұрлап, айып ақы талап ететін қылмыскерлерді жалдады, кейде Эскобар айып ақыны алғаннан кейін де талап қағаздарын жыртып тастайтын. Оның ең әйгілі құрбаны – 1971 жылғы жазда ұрланып, соңынан өлтірілген бизнесмен Диего Эчаваррия. Эскобар Эчаваррия отбасынан 50 000 доллар айып ақы алды; оның бандасы осы ұрлық үшін кеңінен танылды.
Escobar started his criminal career with his gang by stealing tombstones, sandblasting their inscriptions, and reselling them. After dropping out of school, Escobar began to join gangs to steal cars. Escobar soon became involved in violent crime, employing criminals to kidnap people who owed him money and demand ransoms, sometimes tearing up ransom notes even when Escobar had received the ransom. His most famous kidnapping victim was businessman Diego Echavarria, who was kidnapped and eventually killed in the summer of 1971, Escobar received a $50,000 ransom from the Echavarria family; his gang became well known for this kidnapping.
Медельин картелисі
Эскобар 1970 жылдардың ортасында Колумбияда кокаин саудасы тарала бастаған кезде он жылдан бері ұйымдасқан қылмысқа қатысып жүрген еді. Эскобардың шарықтап өсуі Колумбия қауіпсіздік қызметінің (DAS) назарына ілікті, олар оны 1976 жылдың мамыр айында Эквадордан есірткі тасымалынан оралғанда тұтқындады. DAS агенттері Эскобардың машинасының қосалқы дөңгелегінен 39 кг кокаин тапты. Эскобар сот ісіндегі бірінші судьяны ауыстырып, екінші судьяға пара берді, соның салдарынан ол басқа тұтқындармен бірге босатылды. Келесі жылы Эскобарды тұтқындаған агент қанымен құйылды. Эскобар Колумбияның құқық қорғау органдарын да осылай парамен және қорқыту арқылы ықпалына алды. Оның Колумбиядағы мемлекеттік қызметкерлерге және саяси кандидаттарға пара беру стратегиясы, сондай-ақ парасын қабылдамағандарды өлтіру үшін жалдамалы кісілерді жіберуі "күміс немесе оқ" деп аталды, яғни "ақша немесе өлім". Осылайша, Эскобар мен тағы да көптеген колумбиялық есірткі барондары Колумбия үкіметінің барлық деңгейінде құрылықты қозғайтын болды, себебі олар қаржылық қолдау көрсеткен көптеген саяси кандидаттар соңында сайланды.
Escobar had been involved in organized crime for a decade when the cocaine trade began to spread in Colombia in the mid 1970s. Escobar's meteoric rise caught the attention of the Colombian Security Service (DAS), who arrested him in May 1976 on his return from drug trafficking in Ecuador. DAS agents found 39 kg of cocaine in the spare tire of Escobar's car. Escobar managed to change the first judge in the lawsuit and bribed the second judge, so he was released along with other prisoners. The following year, the agent who arrested Escobar was assassinated. Escobar continued to bribe and intimidate Colombian law enforcement agencies, in the same fashion. His carrot and stick strategy of bribing public officials and political candidates in Colombia, in addition to sending hitmen to murder the ones who rejected his bribes, came to be known as "silver or lead", meaning "money or death". Hence, Escobar and many other Colombian drug lords were pulling strings in every level of the Colombian government, because many of the political candidates whom they backed financially were eventually elected.
Атақтылық
Көп ұзамай АҚШ-та кокаинге деген сұраныс күрт өсті, бұл Эскобарды Оңтүстік Флоридада, Калифорнияда, Пуэрто-Рикода және елдің басқа аймақтарында контрабандалық жүктерді тасымалдауды, бағыттарды және тарату желілерін ұйымдастыруға итермеледі. Ол және картельдің негізін қалаушы Карлос Лехдер бірлесіп Багам аралдарында, Флорида жағалауынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 220 миль (354 км) қашықтықта орналасқан Норманс Кей аралда жаңа транзиттік пункт құруды жоспарлады. Эскобар мен Роберт Веско аралдағы жердің көп бөлігін сатып алды, соның ішінде әуежай, порт, қонақ үй, үйлер, қайықтар мен ұшақтар болды, және кокаинді сақтау үшін тоңазытқыш қойма салды. Оның інісінің айтуынша, Эскобар Норманс Кейді сатып алмаған; бұл Лехдердің жеке кәсіпорны болды. 1978 жылдан 1982 жылға дейін бұл Медельин картелі үшін басты контрабандалық бағыт ретінде пайдаланылды. Осы бағыттан түскен үлкен табысқа ие болған Эскобар көп ұзамай Антиокияда 20 шаршы километр жерді бірнеше миллион долларға сатып алып, сонда Хасиенда Наполес салды. Ол салған салтанатты үйдің ішінде жануарлар бағы, көл, мүсіндер саябағы, жеке бұқа сауыны және оның отбасы мен картель үшін басқа да ыңғайлы жағдайлар болды.
Soon, the demand for cocaine greatly increased in the United States, which led to Escobar organizing more smuggling shipments, routes, and distribution networks in South Florida, California, Puerto Rico, and other parts of the country. He and cartel co founder Carlos Lehder worked together to develop a new trans shipment point in the Bahamas, an island called Norman's Cay about 220 mile (354 km) southeast of the Florida coast. Escobar and Robert Vesco purchased most of the land on the island, which included a airstrip, a harbor, a hotel, houses, boats, and aircraft, and they built a refrigerated warehouse to store the cocaine. According to his brother, Escobar did not purchase Norman's Cay; it was instead a sole venture of Lehder's. From 1978 to 1982, this was used as a central smuggling route for the Medellín Cartel. With the enormous profits generated by this route, Escobar was soon able to purchase 7.7 square miles (20 km2) of land in Antioquia for several million dollars, on which he built the Hacienda Nápoles. The luxury house he created contained a zoo, a lake, a sculpture garden, a private bullring, and other amenities for his family and the cartel.
Эскобар билігінің шыңына жеткен кезде
Эскобар Колумбияда қайырымдылықпен де айналысты және кокаин зертханасының қызметкерлеріне жомарт ақы төледі. Эскобар миллиондаған долларды Медельиннің ең кедей аудандарын дамытуға жұмсады. Ол тұрғын үй кешендерін, саябақтарды, футбол стадиондарын, ауруханаларды, мектептер мен шіркеулерді салды. Эскобар 1980-ші жылдары саясатқа қатысып, Колумбияның Либералдық партиясының құрылуына қолдау көрсетті. 1982 жылы ол Колумбия Конгресіне сәтті сайланды. Ол тек қосалқы депутат болғанымен, Колумбия заңына сәйкес парламенттік иммунитет пен дипломатиялық паспорт алу құқығына ие болды. Сонымен қатар, Эскобар бірте-бірте қоғамдық тұлғаға айналды және қайырымдылық жұмысының арқасында "Робин Гуд Паиса" деп танылды. Бір сұхбатында ол өзінің байлығы 16 жасында ашқан велосипед жалға беру компаниясынан түскенін айтты. Конгресте жаңа Әділет министрі Родриго Лара Бонилья Эскобардың қарсыласына айналып, Конгрестің алғашқы күнінен бастап оны қылмыстық әрекеттерде айыптады. Эскобардың 1976 жылы тұтқындалуын Лара Бонильяның жетекшілері тергеді. Бірнеше айдан кейін Либералдық партияның басшысы Луис Карлос Галан Эскобарды партиядан шығарды. Эскобар қарсылық көрсеткенімен, 1984 жылдың қаңтар айында саясаттан кететінін жариялады. Үш айдан кейін Лара Бонилья қаза тапты. 1980-жылдардың ортасында Колумбияның сот жүйесі Эскобардың назарында болды. Ол бірнеше судьяларды сатып алып, өлтіргеннен кейін, 1985 жылдың күзінде АҚШ-қа экстрадицияланбау шартымен Колумбия үкіметіне шартты түрде тапсыруға рұқсат сұрады. Бұл ұсынысқа бастапқыда бас тартылды, содан кейін Эскобар экстрадиция саясатына қарсы күресу мақсатында Los Extraditable ұйымын құрды және оны жасырын түрде қолдады. Кейіннен Los Extraditable ұйымы Колумбияның АҚШ-пен жасаған экстрадиция шартының конституциялықтығын Колумбия Жоғарғы сотының қарауына кедергі келтіруге тырысқаны үшін айыпталды. 1985 жылдың 6 қарашасында Колумбияның сот ғимаратына шабуыл жасап, Жоғарғы сот судьяларының жартысын өлтірген солшыл партизандық қозғалысты Эскобар қолдады. 1986 жылдың соңында Колумбия Жоғарғы соты бұрынғы экстрадиция шартын президенттік делегация қол қойғандықтан заңсыз деп жариялады. Эскобардың сот жүйесімен жеңісі ұзаққа соқпады, өйткені жаңа президент Виргилио Барко Варгас АҚШ-пен келісімді дереу жаңартты. Эскобар Луис Карлос Галанды саясаттан қуғандығы үшін оған ашулы болды, сондықтан Галан 1989 жылдың 18 тамызында Эскобардың бұйрығымен өлтірілді. Содан кейін Эскобар Галанның орнын басушы Сесар Гавирия Трухильоны өлтіру үшін Avianca рейсі 203-қа бомба орналастырды, бірақ ол ұшаққа үлкермеді және аман қалды. Жарылыста 107 адам қаза тапты. Шабуылда екі америкалық азамат қаза болғандықтан, АҚШ үкіметі тікелей араласуды бастады.
Escobar was also involved in philanthropy in Colombia and paid handsomely for the staff of his cocaine lab. Escobar spent millions developing some of Medellín's poorest neighborhoods. He built housing complexes, parks, football stadiums, hospitals, schools, and churches. Escobar also entered politics in the 1980s and participated in and supported the formation of the Liberal Party of Colombia. In 1982, he successfully entered the Colombian Congress. Although only an alternate, he was automatically granted parliamentary immunity and the right to a diplomatic passport under Colombian law. At the same time, Escobar was gradually becoming a public figure, and because of his charitable work, he was known as "Robin Hood Paisa." He alleged once in an interview that his fortune came from a bicycle rental company he founded when he was 16 years old. In Congress, the new Minister of Justice, Rodrigo Lara Bonilla, had become Escobar's opponent, accusing Escobar of criminal activity from the first day of Congress. Escobar's arrest in 1976 was investigated by Lara Bonilla's subordinates. A few months later, Liberal leader Luis Carlos Galán expelled Escobar from the party. Although Escobar fought back, he announced his retirement from politics in January 1984. Three months later, Lara Bonilla was murdered. The Colombian judiciary had been a target of Escobar throughout the mid 1980s. While bribing and murdering several judges, in the fall of 1985, the wanted Escobar requested the Colombian government to allow his conditional surrender without extradition to the United States. The proposal was initially answered in the negative, and Escobar subsequently founded and implicitly supported the Los Extraditable Organization, which aims to fight extradition policy. The Los Extraditable Organization was subsequently accused of participating in an effort to prevent the Colombian Supreme Court from studying the constitutionality of Colombia's extradition treaty with the United States. In support of the 6 November 1985, far left guerrilla movement that attacked the Colombian Judiciary Building and killed half of the justices of the Supreme Court. In late 1986, Colombia's Supreme Court declared the previous extradition treaty illegal due to being signed by a presidential delegation, not the president. Escobar's victory over the judiciary was short lived, with new president Virgilio Barco Vargas having quickly renewed his agreement with the United States. Escobar still held a grudge against Luis Carlos Galán for kicking him out of politics, so Galán was assassinated on 18 August 1989 at Escobar's orders. Escobar then planted a bomb on Avianca Flight 203 in an attempt to assassinate Galán's successor, César Gaviria Trujillo, who missed the plane and survived. All 107 people were killed in the blast. Because two Americans were also killed in the bombing, the U. S. government began to intervene directly.
Ла-Катедрал түрмесі
Луис Карлос Галанның қазасынан кейін, Сесар Гавирия басшылығындағы үкімет Эскобар мен есірткі картельдеріне қарсы күресті күшейтті. Көзілдіріс салдарынан, үкімет Эскобармен келіссөздер жүргізіп, оны жазасын жеңілдету және түрмеде ерекше жағдай жасау шартымен барлық қылмыстық әрекеттерін тоқтатып, өздігінен ұстауға көндірді. Билік пен қоғамдық пікірге қысым көрсету мақсатымен жасалған бұрынғы зорлық-зомбылық әрекеттеріне нүкте қойғанын жариялаған Эскобар 1991 жылы Колумбия билігіне берілді. Ол өзін ұстап бергенге дейін, жаңа бекітілген 1991 жылғы Колумбия Конституциясы Колумбия азаматтарын АҚШ-қа экстрадициялауға тыйым салды. Бұл шешім дау тудырды, себебі Эскобар мен басқа да есірткі барондары Конституциялық Ассамблея мүшелеріне ықпал етіп, заңның қабылдануына себеп болды деген күдік болды. Эскобар футбол алаңы, алып қуыршақ үйі, бар, джакузи және сарқырамасы бар, өзінің сәнді жеке түрмесі – Ла Катедральға қамалды. Эскобар түрмеде де қылмыстық әрекеттерін жалғастырып жатқаны туралы ақпараттар БАҚ-та тарады, бұл үкіметті 1992 жылдың 22 шілдесінде оны дәстүрлі түрмеге ауыстыруға итермеледі. Эскобардың ықпалы оған жоспарды алдын ала білуге және қашып кетуге мүмкіндік берді, содан кейін ол өмірінің соңына дейін полициядан қашып өтті.
After the assassination of Luis Carlos Galán, the administration of César Gaviria moved against Escobar and the drug cartels. Eventually, the government negotiated with Escobar and convinced him to surrender and cease all criminal activity in exchange for a reduced sentence and preferential treatment during his captivity. Declaring an end to a series of previous violent acts meant to pressure authorities and public opinion, Escobar surrendered to Colombian authorities in 1991. Before he gave himself up, the extradition of Colombian citizens to the United States had been prohibited by the newly approved Colombian Constitution of 1991. This act was controversial, as it was suspected that Escobar and other drug lords had influenced members of the Constituent Assembly in passing the law. Escobar was confined in what became his own luxurious private prison, La Catedral, which featured a football pitch, a giant dollhouse, a bar, a Jacuzzi, and a waterfall. Accounts of Escobar's continued criminal activities while in prison began to surface in the media, which prompted the government to attempt to move him to a more conventional jail on 22 July 1992. Escobar's influence allowed him to discover the plan in advance and make a successful escape, spending the remainder of his life evading the police.
Өлім
Эскобар Колумбия полициясы, АҚШ үкіметі және оның қарсыласы Кали картелінен қауіп-қатер көріп жүрді. 1993 жылдың 2 желтоқсанында Эскобарды Колумбияның арнайы күштері АҚШ ұсынған технологияны пайдалана отырып, Медельин қаласының орта таптың тұрғын ауданындағы үйден тапты. Полиция Эскобарды қамауға тырысты, бірақ жағдай жылдамдап атысқа ұласты. Эскобар шатырдан қашуға тырысқанда атылып өлтірілді. Оған кеудесі мен аяқтарына оқ тиді, ал басына тиген оқтан қаза тапты. Бұл оның өзін-өзі өлтіргені ме, әлде оны атып өлтіргені ме деген пікірталас тудырды.
Escobar faced threats from the Colombian police, the U. S. government and his rival, the Cali Cartel. On 2 December 1993, Escobar was found in a house in a middle class residential area of Medellín by Colombian special forces using technology provided by the United States. Police tried to arrest Escobar, but the situation quickly escalated to an exchange of gunfire. Escobar was shot and killed while trying to escape from the roof. He was hit by bullets in the torso and feet, and a bullet which struck him in the head, killing him. This sparked debate about whether he killed himself or whether he was shot and killed.
Вирджиния Валлехоның куәлігі
2006 жылдың 4 шілдесінде 1983 жылдан 1987 жылға дейін Эскобармен романтикалық қарым-қатынаста болған теледидар жүргізушісі Вирджиния Вальехо бұрынғы сенатор Альберто Сантофимиоға қарсы сотта куәлік берді. Ол Сантофимионың 1989 жылы президенттік үміткер Луис Карлос Галанды өлтіруге қатысқандығы туралы айыптауларын ұсынды. Бас прокурор Марио Игуаран Вальехоның 4 шілдеде оның кеңсесімен байланысқа түскенін, бірақ судья сот процесін 9 шілдеде, жоспарланған мерзімнен бірнеше апта бұрын жабу туралы шешім қабылдағанын мойындады. Бұл қадам тым кеш жасалған деп есептелді. 2006 жылдың 18 шілдесінде Вальехо жоғары сауатты қылмыстық істерде ынтымақтастық көрсеткені үшін, "қауіпсіздік пен қорғау" мақсатында АҚШ-қа Есірткі заттарға қарсы күрес басқармасының (DEA) арнайы рейсімен жеткізілді. 24 шілдеде Колумбияның RCN телеарнасы Вальехоның Сантофимионың Эскобарды президенттік үміткер Галанды жоюға итермелегенін айтқан видеосын көрсетті. Бұл видеоны 14 миллион адам тамашалады және Галанның өлтірілу ісін қайта қарауға ықпал етті. 2011 жылдың 31 тамызында Сантофимио осы қылмыстағы рөлі үшін 24 жылға бас бостандығынан айырылды.
On 4 July 2006, Virginia Vallejo, a television anchorwoman romantically involved with Escobar from 1983 to 1987, offered Attorney General Mario Iguarán her testimony in the trial against former Senator Alberto Santofimio, who was accused of conspiracy in the 1989 assassination of presidential candidate Luis Carlos Galán. Iguarán acknowledged that, although Vallejo had contacted his office on 4 July, the judge had decided to close the trial on 9 July, several weeks before the prospective closing date. The action was seen as too late. On 18 July 2006, Vallejo was taken to the United States on a special flight of the Drug Enforcement Administration (DEA), for "safety and security reasons" due to her cooperation in high profile criminal cases. On 24 July, a video in which Vallejo had accused Santofimio of instigating Escobar to eliminate presidential candidate Galán was aired by RCN Television of Colombia. The video was seen by 14 million people, and was instrumental for the reopened case of Galán's assassination. On 31 August 2011 Santofimio was sentenced to 24 years in prison for his role in the crime.
Сот сарайын қоршаудағы рөлі
Эскобардың өмірбаясын жазғандардың ішінде тек Вальехо ғана 1985 жылғы Әділет сарайының қоршауындағы оның рөлі туралы толыққанды түсіндірді. Журналист Эскобардың М-19 тобы жасаған операцияны қаржыландырғанын мәлімдеді, бірақ ол 11 Жоғарғы Сот судьясы, М-19 мүшелері және кафетерия қызметкерлері соның ішінде 100-ден астам адамның қазасына армияның кінәлі екенін айтты. Оның бұл мәлімдемелерінен кейін 2008 жылы іс қайта ашылды; Вальехо куәлік беруге шақырылды, ал ол кітабында және куәлігінде баяндаған көптеген оқиғалар Колумбияның Ақиқат комиссиясымен расталды. Бұл оқиғалар қоршауды одан әрі зерттеуге алып келді, нәтижесінде жоғары шенді бұрынғы полковник пен бұрынғы генерал сотталды, кейіннен олар қоршаудан кейін ұсталғандарды күштеп жоғалтқандары үшін тиісінше 30 және 35 жылға бас бостандығынан айырылды. Вальехо кейін Галланның өліміне қатысты куәлік берді. "Паблоны жақсы көру, Эскобарды жек көру" (Amando a Pablo, odiando a Escobar) атты кітабында ол бірнеше саясаткерді, соның ішінде Колумбия президенттері Альфонсо Лопес Микельсен, Эрнесто Сампер және Альваро Урибеді есірткі картельдерімен байланысы бар деп айыптады.
Among Escobar's biographers, only Vallejo has given a detailed explanation of his role in the 1985 Palace of Justice siege. The journalist stated that Escobar had financed the operation, which was committed by M 19; but she blamed the army for the killings of more than 100 people, including 11 Supreme Court magistrates, M 19 members, and employees of the cafeteria. Her statements prompted the reopening of the case in 2008; Vallejo was asked to testify, and many of the events she had described in her book and testimonial were confirmed by Colombia's Commission of Truth. These events led to further investigation into the siege that resulted with the conviction of a high ranking former colonel and a former general, later sentenced to 30 and 35 years in prison, respectively, for the forced disappearance of the detained after the siege. Vallejo would subsequently testify in Galán's assassination. In her book, Amando a Pablo, odiando a Escobar (Loving Pablo, Hating Escobar), she had accused several politicians, including Colombian presidents Alfonso López Michelsen, Ernesto Samper and Álvaro Uribe of having links to drug cartels.
Туыстары
Эскобардың жесірі (Мария Хенао, қазіргі Мария Изабел Сантос Кабальеро), ұлы (Хуан Пабло, қазіргі Себастьян Маррокин Сантос) және қызы (Мануэла) 1995 жылы оларға баспана беретін ел таба алмағандықтан Колумбиядан қашып кетті. Эскобардың көптеген және үнемі жасаған опасыздықтарына қарамастан, Мария күйеуін қолдады. Кали картелінің мүшелері тіпті оның Пабломен сөйлескен жазбаларын әйелдеріне, әйелдің қалай болу керектігін көрсету үшін қайта ойнатты. Осы көзқарас картельдің Паблоның өлімінен кейін оны және оның балаларын өлтірмеуіне себеп болды, бірақ бұл топ Эскобардың оларға қарсы соғысы үшін миллиондаған доллар өтемақы талап етті (және алды). Хенао тіпті ұлының өмірі үшін келіссөздер жүргізіп, ол картельге кек алмауға және есірткі саудасына қатыспауға жеке кепілдік берді. Алдымен Мозамбикке, содан кейін Бразилияға қашқаннан кейін отбасы Аргентинаға қоныстанды. Өзінің жалған атымен өмір сүрген Хенао, оның нақты кім екенін бизнес әріптестерінің бірі анықтағанға дейін сәтті жылжымайтын мүлік кәсіпкері болды, содан кейін Хенао өзінің табысымен қашып кетті. Жергілікті БАҚ-қа хабарласып, Эскобардың жесірі екені белгілі болғаннан кейін, Хенао қаржысы тексерілген кезде он сегіз айға қамауға алынды. Соңында, билік оның қаражатын заңсыз қызметпен байланыстыра алмады және ол босатылды. Ұлының айтуынша, Хенао Эскобарға "оның әдепсіз күлкісі [және] оған қараған көзі үшін ғашық болды. Ол мейірімді және жылы болды. Ұлы махаббатшы. Мен оның адамдарға көмектесуге деген құштарлығына және олардың қиындықтарына деген қайырымдылығына ғашық болдым. Біз кедейлерге арналған мектептер салу армандаған жерлерге саяхаттайтынбыз. Басынан бастап ол әдепті адам болды". Мария Виктория Хенао де Эскобар, жаңа атымен Мария Изабел Сантос Кабальеро, ұлы мен қызымен бірге Буэнос-Айресте тұрып жатыр. 2018 жылдың 5 маусымында Аргентинаның федералды судьясы Нестор Баррал оны және оның ұлы Себастьян Маррокин Сантосты екі колумбиялық есірткі сатушымен ақшаны жылыстаумен айыптады. Судья әрқайсысының 1 миллион долларға жуық мүлкін тәркілеуді бұйырды. Аргентиналық режиссер Николас Энтелдің "Менің әкемнің күнәлары" (2009) атты деректі фильмінде Маррокиннің 1984 жылы өлтірілген Колумбияның әділет министрі Родриго Лараның ұлдарынан, сондай-ақ 1989 жылы өлтірілген президенттікке үміткер Луис Карлос Галанның ұлдарынан кешірім сұрауға жасаған әрекеттері көрсетілген. Фильм 2010 жылы Санденс кинофестивалінде көрсетілді және АҚШ-та HBO телеарнасында 2010 жылдың қазан айында көрсетілді. 2014 жылы Маррокин өзінің туған атымен "Пабло Эскобар, менің әкем" кітабын жариялады. Кітапта оның әкесінің өміріне қатысты егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілген және оның өлімінің отбасыға тигізген әсері сипатталған. Маррокин кітапты жариялау арқылы 1990-шы жылдардағы әкесінің іс-әрекеттеріне қатысты қателіктерді жоюды мақсат етті. Эскобардың әпкесі Луз Мария Эскобар да есірткі баронының қылмыстарын өтеу үшін бірнеше әрекет жасады. Бұған баспасөз құралдарында жасаған мәлімдемелері, оның құрбандарының қабірлеріне қалдырған хаттары және оның өлімінің 20 жылдығында құрбандарына арналған қоғамдық ескерткішті ұйымдастыруы кірді. Эскобардың денесі 2006 жылдың 28 қазанында оның туыстарының өтініші бойынша, оның ата-анасының қасында 12 жыл бойы жерленген дене екенін растау үшін, сондай-ақ заңсыз баланың әкесі екенін анықтау үшін ДНК сынамасын алу мақсатымен эксгумацияланды. Бұл видеоны RCN телеарнасы көрсетті, бұл Маррокинды ашуландырды, ол өзінің ағасы Роберто Эскобарды және оның туысы Николас Эскобарды видеоны көрсетуге рұқсат бергені үшін "өлім саудагерлері" деп айыптады.
Escobar's widow (María Henao, now María Isabel Santos Caballero), son (Juan Pablo, now Sebastián Marroquín Santos) and daughter (Manuela) fled Colombia in 1995 after failing to find a country that would grant them asylum. Despite Escobar's numerous and continual infidelities, Maria remained supportive of her husband. Members of the Cali Cartel even replayed their recordings of her conversations with Pablo for their wives to demonstrate how a woman should behave. This attitude proved to be the reason the cartel did not kill her and her children after Pablo's death, although the group demanded (and received) millions of dollars in reparations for Escobar's war against them. Henao even successfully negotiated for her son's life by personally guaranteeing he would not seek revenge against the cartel or participate in the drug trade. After escaping first to Mozambique, then to Brazil, the family settled in Argentina. Living under her assumed name, Henao became a successful real estate entrepreneur until one of her business associates discovered her true identity, and Henao absconded with her earnings. Local media were alerted, and after being exposed as Escobar's widow, Henao was imprisoned for eighteen months while her finances were investigated. Ultimately, authorities were unable to link her funds to illegal activity, and she was released. According to her son, Henao fell in love with Escobar "because of his naughty smile [and] the way he looked at [her]. [He] was affectionate and sweet. A great lover. I fell in love with his desire to help people and his compassion for their hardship. We [would] drive to places where he dreamed of building schools for the poor. From [the] beginning, he was always a gentleman." María Victoria Henao de Escobar, with her new identity as María Isabel Santos Caballero, continues to live in Buenos Aires with her son and daughter. On 5 June 2018, the Argentine federal judge Nestor Barral accused her and her son, Sebastián Marroquín Santos, of money laundering with two Colombian drug traffickers. The judge ordered the seizing of assets for about $1m each. Argentinian filmmaker Nicolas Entel's documentary Sins of My Father (2009) chronicles Marroquín's efforts to seek forgiveness, on behalf of his father, from the sons of Rodrigo Lara, Colombia's justice minister who was assassinated in 1984, as well as from the sons of Luis Carlos Galán, the presidential candidate who was assassinated in 1989. The film was shown at the 2010 Sundance Film Festival and premiered in the US on HBO in October 2010. In 2014, Marroquín published Pablo Escobar, My Father under his birth name. The book provides a firsthand insight into details of his father's life and describes the fundamentally disintegrating effect of his death upon the family. Marroquín aimed to publish the book in hopes to resolve any inaccuracies regarding his father's excursions during the 1990s. Escobar's sister, Luz Maria Escobar, also made multiple gestures in attempts to make amends for the drug baron's crimes. These include making public statements in the press, leaving letters on the graves of his victims, and, on the 20th anniversary of his death, organizing a public memorial for his victims. Escobar's body was exhumed on 28 October 2006 at the request of some of his relatives in order to take a DNA sample to confirm the alleged paternity of an illegitimate child and remove all doubt about the identity of the body that had been buried next to his parents for 12 years. A video of the exhumation was broadcast by RCN, angering Marroquín, who accused his uncle, Roberto Escobar, and cousin, Nicolas Escobar, of being "merchants of death" by allowing the video to air.
Наполиандық шаруа қожалығы
Эскобар қайтыс болғаннан кейін, үкімет Hacienda Nápoles-тегі ранчо, зоопарк және цитадельді Extinción de Dominio (Мүліктің жойылуы) заңы бойынша төмен кірісті отбасыларға берді. Қазір бұл жерде зоопаркқа көрініс ашатын төрт салтанатты қонақ үймен қоршалған ойын-саябасы орналасқан.
After Escobar's death, the ranch, zoo and citadel at Hacienda Nápoles were given by the government to low income families under a law called Extinción de Dominio (Domain Extinction). The property has been converted into a theme park surrounded by four luxury hotels overlooking the zoo.
Жылқы
Эскобар Хасиенда-Наполесте жеке меншік қорада төрт бегемот ұстаған. Эскобардың өлімінен кейін оларды ұстап алу және көшіру қиын болғандықтан, олар күтімсіз қалған меншікте тасталып кетті. 2007 жылға қарай, олардың саны 16-ға жетіп, жақын орналасқан Магдалена өзені бойында тамақ іздеуге көшті. 2014 жылдың басына қарай Антиокия департаментінің Пуэрто-Триунфо аймағында Эскобарға тиесілі болған бастапқы төрт бегемоттан тараған 40 бегемот бар екені хабарланды. Егер басқару жүргізілмесе, олардың саны келесі он жылда екі еседен асуы мүмкін. National Geographic арнасы олар туралы «Кокаин бегемоттары» деген деректі фильм түсірді. Йель студенттерінің журналында жарияланған бір мақалада жергілікті экологиялық белсенділердің жануарларды қорғау үшін күш жұмсап жатқаны, бірақ олардың тағдырына қатысты нақты жоспар жоқ екені айтылды. 2018 жылы National Geographic бегемоттар туралы тағы бір мақала жариялады, онда экологиялық белсенділердің арасында олардың оң немесе теріс әсер ететіні туралы пікір таласы болды, бірақ табиғатты қорғаушылар мен жергілікті тұрғындар, әсіресе туризм саласындағылар, олардың қалуын қолдады. 2021 жылдың қазан айына қарай Колумбия үкіметі жануарларды химиялық түрде стерильдеу бағдарламасын бастады.
Escobar kept four hippos in a private menagerie at Hacienda Nápoles. They were deemed too difficult to seize and move after Escobar's death, and hence left on the untended estate. By 2007, the animals had multiplied to 16 and had taken to roaming the area for food in the nearby Magdalena River. As of early 2014, 40 hippos have been reported to exist in Puerto Triunfo, Antioquia Department, from the original four belonging to Escobar. Without management the population size is likely to more than double in the next decade. The National Geographic Channel produced a documentary about them titled Cocaine Hippos. A report published in a Yale student magazine noted that local environmentalists are campaigning to protect the animals, although there is no clear plan for what will happen to them. In 2018, National Geographic published another article on the hippos which found disagreement among environmentalists on whether they were having a positive or negative impact, but that conservationists and locals – particularly those in the tourism industry – were mostly in support of their continued presence. By October 2021, the Colombian government had started a program of chemically sterilizing the animals.
Пәтерлерді бұзу
2019 жылдың 22 ақпанында жергілікті уақыт бойынша сағат 11:53-те Медельин қаласының билігі Эль-Побладо ауданындағы алты қабатты Edificio Mónaco пәтерлер үйін бұзды. Зейнеткер генерал Россо Хосе Серраноның сөзіне қарағанда, осы жерде Эскобар өзінің ең дербес шабуылдарын жоспарлаған. Ғимарат бастапқыда Эскобардың әйелі үшін салынған, бірақ 1988 жылы Кали картелі салған бомбадан қирап, содан бері бос тұрып, Эскобардың физикалық мұрасын іздеген шетелдік туристерге таныс орынға айналды. Медельин қаласының әкімі Федерико Гутьеррес ғимаратты бұзып, оның орнына картельдердің мыңдаған құрбандарын, соның ішінде төрт президенттік үміткер және шамамен 500 полиция қызметкерін еске алуға арналған парк салуды ұсынған. Колумбия президенті Иван Дуке бұл қирату "тарихты қылмыскерлер емес, құрбандар арқылы жазуға болатынын" білдіреді деді. Ол бұл қирату арқылы қаланың үлкен өзгерістерге ұшырағанын және картельдер қалдырған мұрадан гөрі көп нәрсе ұсынатынын көрсетуге үміттенді.
On 22 February 2019, at 11:53 AM local time, Medellín authorities demolished the six story Edificio Mónaco apartment complex in the El Poblado neighborhood where, according to retired Colombian general Rosso José Serrano, Escobar planned some of his most brazen attacks. The building was initially built for Escobar's wife but was gutted by a Cali Cartel car bomb in 1988 and had remained unoccupied ever since, becoming an attraction to foreign tourists seeking out Escobar's physical legacy. Mayor Federico Gutierrez had been pushing to raze the building and erect in its place a park honoring the thousands of cartel victims, including four presidential candidates and some 500 police officers. Colombian President Ivan Duque said the demolition "means that history is not going to be written in terms of the perpetrators, but by recognizing the victims," hoping the demolition would showcase that the city had evolved significantly and had more to offer than the legacy left by the cartels.
Отбасы және қарым-қатынастар
1976 жылы наурыз айында 26 жасар Эскобар 15 жасар Мария Виктория Хенаоға үйленді. Хенао отбасы Эскобарды әлеуметтік тұрғыдан төмен санағандықтан, бұл қарым-қатынасқа қарсы болды; екеуі қашып кетті. Олардың Хуан Пабло (қазір Себастьян Маррокин) және Мануэла есімді екі баласы болды. 2007 жылы журналист Вирджиния Вальехо «Паблоны жақсы көру, Эскобарды жек көру» (Amando a Pablo, odiando a Escobar) атты естеліктерін жариялады, онда ол Эскобармен болған романтикалық қарым-қатынасын және оның сүйіктісінің бірнеше президенттермен, Кариб теңізі елдерінің диктаторларымен және белгілі саясаткерлермен байланысын сипаттайды. Оның кітабы «Ловинг Пабло» (2017) фильмінің түсірілуіне түрткі болды. Дәрі-дәрмек таратқысы Гризельда Бланконың да Эскобармен құпия, бірақ құштар қарым-қатынаста болғаны хабарланды; оның күнделігіндегі бірнеше жазбалар оны «Coque de Mi Rey» (Менің кокаин патшасым) және «Polla Blanca» (Ақ тауық) деген лақаптармен байланыстырады.
In March 1976, the 26 year old Escobar married María Victoria Henao, who was 15. The relationship was discouraged by the Henao family, who considered Escobar socially inferior; the pair eloped. They had two children: Juan Pablo (now Sebastián Marroquín) and Manuela. In 2007, the journalist Virginia Vallejo published her memoir Amando a Pablo, odiando a Escobar (Loving Pablo, Hating Escobar), in which she describes her romantic relationship with Escobar and the links of her lover with several presidents, Caribbean dictators, and high profile politicians. Her book inspired the movie Loving Pablo (2017). A drug distributor, Griselda Blanco, is also reported to have conducted a clandestine, but passionate, relationship with Escobar; several items in her diary link him with the nicknames "Coque de Mi Rey" (My Coke King) and "Polla Blanca" (White Cock).
Қасиеттері
Бай болғаннан кейін Эскобар көптеген резиденцияларды және қауіпсіз үйлерді құрды немесе сатып алды, соның ішінде Hacienda Nápoles едәуір танымал болды. Бұл сәнді үйде колониялық стильдегі үй, мүсіндер паркі және әртүрлі құрлықтардан әкелінген жануарлар бағы – пілдер, экзотикалық құстар, жирафтар мен бегемоттар болды. Эскобар сонымен қатар оның жанында грек стиліндегі қамал салуды жоспарлаған, бірақ қамал құрылысы басталғанымен, аяқталмады. Эскобар АҚШ-та өз атына үй сатып алған: Флорида штатының Майами-Бич қаласындағы 5860 North Bay Road мекенжайында орналасқан, 6500 шаршы фут (604 м²) ауданындағы, қызғылт түсті, су жағасындағы сарай. 1948 жылы Biscayne Bay шығанасында салынған төрт бөлмелі үй 1980 жылдары АҚШ федералдық үкіметі тәркіледі. Кейіннен, бұзылған үйді 2014 жылы «Chicken Kitchen» жедел тамақ желісінің иесі Кристиан де Бердуар сатып алды. Де Бердуар кейіннен деректі фильм түсірушілер тобын және кәсіби қазына іздеушілерді Эскобарға немесе оның картеліне қатысты іздерді табу үшін, үйді бұзу алдында және кейін іздеуге жалдады. Олар едендер мен қабырғалардағы ерекше тесіктерді, сондай-ақ мармар едендегі ойықтан ұрланған сейфті табады, оны тиісінше тексеруге үлкермейді. Эскобардың Кариб теңізінде де үлкен демалыс орны болды – Isla Grande аралы, ол Картахенадан шамамен 22 миль (35 км) қашықтықта орналасқан, Islas del Rosario арал тобындағы 27 коралл аралдың ең үлкені. Қазір жартылай қираған, өсімдіктер мен жабайы жануарлар басып алған бұл кешенде сарай, пәтерлер, аулалар, үлкен бассейн, тікұшақ қону алаңы, нығайтылған терезелер, плиткамен жабылған едендер және сарайдың жанындағы үлкен, бірақ аяқталмаған ғимарат бар еді.
After becoming wealthy, Escobar created or bought numerous residences and safe houses, with the Hacienda Nápoles gaining significant notoriety. The luxury house contained a colonial house, a sculpture park, and a complete zoo with animals from various continents, including elephants, exotic birds, giraffes, and hippopotamuses. Escobar had also planned to construct a Greek style citadel near it, and though construction of the citadel was started, it was never finished. Escobar also owned a home in the US under his own name: a 6,500 square foot (604 m2), pink, waterfront mansion situated at 5860 North Bay Road in Miami Beach, Florida. The four bedroom estate, built in 1948 on Biscayne Bay, was seized by the US federal government in the 1980s. Later, the dilapidated property was owned by Christian de Berdouare, proprietor of the Chicken Kitchen fast food chain, who had bought it in 2014. De Berdouare would later hire a documentary film crew and professional treasure hunters to search the edifice before and after demolition, for anything related to Escobar or his cartel. They would find unusual holes in floors and walls, as well as a safe that was stolen from its hole in the marble flooring before it could be properly examined. Escobar also owned a huge Caribbean getaway on Isla Grande, the largest of the cluster of the 27 coral cluster islands comprising Islas del Rosario, located about 22 mile (35 km) from Cartagena. The compound, now half demolished and overtaken by vegetation and wild animals, featured a mansion, apartments, courtyards, a large swimming pool, a helicopter landing pad, reinforced windows, tiled floors, and a large but unfinished building to the side of the mansion.
Фильмдер
2007 жылы Эскобар туралы екі ірі көркем фильм, «Эскобар» (2009) және «Паблоны өлтіру» (2011) жарияланды. Олар туралы толық мәліметтер, сондай-ақ Эскобар туралы басқа фильмдер төменде келтірілген. «Blow» (2001) – американдық тамырлық фильм, ол Медельин картелінің мүшесі Джордж Юнгтың өміріне негізделген. Эскобар рөлін Клифф Кертис ойнады. «Пабло Эскобар: Кокаин патшасы» (2007) – National Geographic телеарнасының деректі фильмі, онда мұрағаттық кадрлар мен қатысушылардың пікірлері бар. «Эскобар» (2009) продюсер Оливер Стоунның Джордж Бушқа арналған «W.» (2008) тамырлық фильміне қатысқандықтан кешіктірілді. 2008 жылы «Эскобар» фильмінің шығу күні нақтыланбады. Стоун фильм туралы: «Бұл жүйеге қарсы тұрған керемет адам туралы ұлы жоба. Мен «Скарфейс» пен тіпті Ари Голдқа да ризамын», – деді. «Паблоны өлтіру» (2011) бірнеше жыл дамытылды, режиссері – Джо Карнахан. Фильм Марк Боуденнің 2001 жылғы осы аттас кітабына негізделген, ал кітаптың өзі Филадельфия Инквайер газетінде жарық көрген 31 бөлімнен тұратын мақалалар сериясына негізделген. 2008 жылдың желтоқсанында «Паблоны өлтіру» фильмінің продюсері Боб Яри банкротқа ұшырады. «Эскобар: Жоғалған жұмақ» (2014) – романтикалық триллер, онда наив канадалық серфер Эскобардың қызы болып шығатын қызға ғашық болады. «Сүйген Пабло» (2017) – Вирджиния Вальехоның «Сүйген Пабло, Эскобарды жек көрдім» кітабы негізінде түсірілген испандық фильм, Эскобар рөлінде Хавьер Бардем, Вирджиния Вальехо рөлінде Пенелопа Крус ойнайды. «Америкалық жасалған» (2017) – Барри Силдің өміріне негізделген американдық тамырлық фильм, Эскобар рөлін Маурисио Мехиа ойнады. «Абсурд: Эл Янквичтің тарихы» (2022) – «Абсурд» Эл Янквичтің өміріне негізделген американдық тамырлық пародиалық фильм, онда Эскобар рөлін Артуро Кастро ойнайды, ол Эл Янквичтің әйелін, Мадоннаны, оның қырық жылдық мерейтойында өнер көрсетуге итермелеу үшін ұрлайды. Бірақ Эл Янквич оны өлтіреді.
Two major feature films on Escobar, Escobar (2009) and Killing Pablo (2011), were announced in 2007. Details about them, and additional films about Escobar, are listed below. Blow, a 2001 American biographical film based on George Jung, a member of the Medellín Cartel; Escobar was portrayed by Cliff Curtis. Pablo Escobar: The King of Coke (2007) is a TV movie documentary by National Geographic, featuring archival footage and commentary by stakeholders. Escobar (2009) was delayed because of producer Oliver Stone's involvement with the George W. Bush biopic W. (2008). As of 2008, the release date of Escobar remained unconfirmed. Regarding the film, Stone said: "This is a great project about a fascinating man who took on the system. I think I have to thank Scarface, and maybe even Ari Gold." Killing Pablo (2011) was supposedly in development for several years, directed by Joe Carnahan. It was to be based on Mark Bowden's 2001 book of the same title, which in turn was based on his 31 part Philadelphia Inquirer series of articles on the subject. In December 2008, Bob Yari, producer of Killing Pablo, filed for bankruptcy. Escobar: Paradise Lost (2014) a romantic thriller in which a naive Canadian surfer falls in love with a girl who turns out to be Escobar's niece. Loving Pablo (2017), Spanish film based on Virginia Vallejo's book Loving Pablo, Hating Escobar with Javier Bardem as Escobar, and Penélope Cruz as Virginia Vallejo. American Made (2017), American biographical film based on Barry Seal; Escobar was portrayed by Mauricio Mejía. Weird: The Al Yankovic Story (2022), American biopic parody loosely based on the life of "Weird Al" Yankovic; Arturo Castro portrays Escobar who is depicted as a Weird Al fan who kidnaps Weird Al's girlfriend, Madonna, to lure him to play at his fortieth birthday party. Weird Al instead murders him.
Теледидар
2005 жылы Court TV (қазір TruTV) қылмыстық деректік сериалы Mugshots Эскобар туралы "Пабло Эскобар – Дробаронды аңдау" атты эпизод шығарды. 2007 жылы HBO телехикаясы "Entourage" сериалында актер Винсент Чейз (Адриан Греньер сомдады) "Медельин" атты ойдан шығарылған фильмде Эскобар рөлін ойнайды. ESPN-нің 30 for 30 сериясының бірі, Джефф және Майкл Зимбалист режиссерлері түсірген "The Two Escobars" (2010) фильмінде 1994 жылғы Колумбияның әлем чемпионатына және спорт пен елдің қылмыстық топтары арасындағы қарым-қатынасқа, әсіресе Эскобар басқарған Медельин есірткі картеліне тоқталады. Фильмнің екінші Эскобар атауы 1994 жылғы ФИФА әлем чемпионатынан Колумбия құрамасын шығарып жіберген өз қақпасына гол соққаннан кейін бір айдан кейін атып өлтірілген, Пабломен туыс емес, Колумбияның бұрынғы қорғаушысы Андрес Эскобарды білдіреді. Caracol TV телеарнасы 2008 жылдың 4 маусымында "El cartel (Картель)" сериалын көрсетуді бастады, онда Эскобарды Cartel del Sur-дың мергендері атып түсірген кезде белгілі емес модель сомдайды. Сондай-ақ Caracol TV "Пабло Эскобар: Эль Патрон дель Мал (Пабло Эскобар, Зұлымдықтың басшысы)" телесериалын жасады, ол 2012 жылдың 28 мамырында көрсетіле бастады, онда Андрес Парра Пабло Эскобар рөлін ойнайды. Сериал Алонсо Салазардың "Паблоның теңдеуі" кітабына негізделген. Парра "Футбол армандары, құмарлық әлемі" және "El Señor de los Cielos" (1 маусым) телесериалдарындағы рөлін қайталайды. Парра өзін-өзі типтеуден сақтану үшін бұл кейіпкерді енді ойнамаймын деп мәлімдеді. RTI Producciones RCN Televisión үшін "Tres Caínes" телесериалын жасады, ол 2013 жылдың 4 наурызында көрсетілді, онда Эскобарды сериалдың бірінші кезеңінде колумбиялық актер Хуан Пабло Франко (Пабло Эскобар: Эль Патрон дель Малда генерал Мюриел Пераза рөлін сомдаған) бейнелейді. Франко "Ескобарды аман алып қалу: Алиас Дж.Ж." рөліне қайта оралады. 2013 жылы Fox Telecolombia RCN Televisión үшін "Alias El Mexicano" телесериалын жасады, ол 2013 жылдың 5 қарашасында көрсетілді, онда Эскобарды кішігірім рөлде белгілі емес актер сомдайды. 2015 жылдың 28 тамызында Netflix "Наркос" атты Эскобардың тарихын көрсететін түпнұсқалық телесериалын шығарды, онда басты рөлді бразилиялық актер Вагнер Мура Пабло рөлінде ойнайды. Екінші маусым 2016 жылдың 2 қыркүйегінде ағындық қызметте көрсетілді. 2016 жылы Teleset және Sony Pictures Television RCN Televisión үшін "En la boca del lobo" телесериалын жасады, ол 2016 жылдың 16 тамызында көрсетілді, онда Эскобарды Фабио Рестрепо (Пабло Эскобар: Эль Патрон дель Малда Хавьер Ортиз рөлін сомдаған) Флавио Эсколар кейіпкері ретінде бейнелейді. 2016 жылы National Geographic экранында Эскобардың қатысуымен эпизод болған "Facing" деректік сериясы көрсетілді. 2018 жылдың 24 қаңтарында Netflix Сантьяго Диас пен Пабло Мартин Фаринаның 68 минуттық "Өлімге санау: Пабло Эскобар" деректі фильмін шығарды. "Killing Escobar" деректі фильмі 2021 жылы Ұлыбританияда теледидарда көрсетілді. Ол 1989 жылы Питер МакАлиз басқарған Кали картелімен келісімшарт жасасқан жалдамалылардың Эскобарды өлтіруге жасаған сәтсіз әрекетіне қатысты. 2019 жылы Fox Telecolombia 24 мамырда эфирге шыққан "El General Naranjo" телесериалын жасады, онда Эскобарды колумбиялық актер Федерико Ривера сомдайды.
In 2005, Court TV (now TruTV) crime documentary series Mugshots released an episode on Escobar titled "Pablo Escobar – Hunting The Druglord". In the 2007 HBO television series, Entourage, actor Vincent Chase (played by Adrian Grenier) is cast as Escobar in a fictional film entitled Medellín. One of ESPN's 30 for 30 series films, The Two Escobars (2010), by directors Jeff and Michael Zimbalist, looks back at Colombia's World Cup run in 1994 and the relationship between sports and the country's criminal gangs — notably the Medellín narcotics cartel run by Escobar. The other Escobar in the film title refers to former Colombian defender Andrés Escobar (no relation to Pablo), who was shot and killed one month after conceding an own goal that contributed to the elimination of the Colombian national team from the 1994 FIFA World Cup. Caracol TV produced a television series, El cartel (The Cartel), which began airing on 4 June 2008 where Escobar is portrayed by an unknown model when he is shot down by Cartel del Sur's hitmen. Also Caracol TV produced a TV Series, Pablo Escobar: El Patrón del Mal (Pablo Escobar, The Boss Of Evil), which began airing on 28 May 2012, and stars Andrés Parra as Pablo Escobar. It is based on Alonso Salazar's book La parábola de Pablo. Parra reprises his role in TV Series Football Dreams, a world of passion and El Señor de los Cielos (season 1). Parra has declared not to play the character again so as not to typecast himself. RTI Producciones produced a TV Series for RCN Televisión, Tres Caínes, was released on 4 March 2013, which Escobar is portrayed by the Colombian actor Juan Pablo Franco (who portrayed general Muriel Peraza in Pablo Escobar: El Patrón del Mal) in the first phase of the series. Franco reprises his role in Surviving Escobar: Alias JJ. The same year 2013, Fox Telecolombia produced for RCN Televisión a TV Series, Alias El Mexicano, released on 5 November 2013, which Escobar is portrayed by an unknown actor in a minor role. A Netflix original television series depicting the story of Escobar, titled Narcos, was released on 28 August 2015, starring Brazilian actor Wagner Moura as Pablo. Season two premiered on the streaming service on 2 September 2016. In 2016, Teleset and Sony Pictures Television produced for RCN Televisión the TV Series En la boca del lobo, was released on 16 August 2016, which Escobar is portrayed by Fabio Restrepo (who portrayed Javier Ortiz in Pablo Escobar: El Patrón del Mal) as the character of Flavio Escolar. National Geographic in 2016 broadcast a biography series Facing that included an episode featuring Escobar. On 24 January 2018, Netflix released the 68 minute long documentary Countdown to Death: Pablo Escobar directed by Santiago Diaz and Pablo Martin Farina. Killing Escobar was a documentary televised in the UK in 2021. It concerned a failed attempt by mercenaries, contracted by the Cali Cartel and led by Peter McAleese, to assassinate Escobar in 1989. Fox Telecolombia produced in 2019 a TV Series, El General Naranjo, which aired on 24 May 2019, which Escobar is portrayed by the Colombian actor Federico Rivera.