Кіріспе

Росарио Виктория көпірі (испан тілінде Puente Rosario Victoria) – Аргентинаның Росарио (Санта-Фе провинциясы) және Виктория (Энтре-Риос провинциясы) қалалары арасындағы физикалық байланыстың ресми емес атауы. Бұл автомобиль жолы бірнеше көпірден, эстакадалардан және топырақпен толтырылған бөлімдерден тұрады. Ол Парана өзенінің негізгі арнасымен өтеді және жолында Парана дельтасының бірнеше аралдарына соқтығысады. Жоба жұмыстары 1998 жылы басталды, бірақ ұлттық және провинциялық мемлекеттерден тұрақты қаржыландырудың жетіспеуіне байланысты бірнеше рет тоқтатылды, әсіресе 2001 жылғы Аргентинаның экономикалық дағдарысының ең қиын кезеңінде. Көпірге қоғамдық көліктің кіруі 2003 жылдың 22 мамырында ашылды. Екі қала арасындағы байланыстың жалпы ұзындығы, әртүрлі көпірлер мен эстакадаларды қоса алғанда, құрайды. Негізгі көпірдің ұзындығы алматы, орталық кабельді бөлігі болса, шамамен 250 000 текше метр (326 987 куб. метр) бетон, 63 000 тонна ADN 420 маркалы болат және 17 618 тонна асфальт қолданылды. Батыс жағындағы негізгі көпірге кіру Росарионың солтүстік шекарасында, Гранадеро Байгоррия қаласымен шекте орналасқан. Негізгі көпірдің (кабельді) ресми атауы – Нуэстра Сеньора дель Росарио (Росарионың Әйел Анасы). Жобаны жеке компания (Puentes del Litoral S. A.) іске асырды, оған ұлттық мемлекет және Санта-Фе мен Энтре-Риос провинцияларының мемлекеттерінен барлығы шамамен 385 миллион доллар көлемінде субсидиялар берілді. Компания көпірді пайдалану және күтіп ұстау құқығын 25 жылға алды. Бұл көпір ашылғанға дейін екі провинция және Аргентинаның екі маңызды сауда аймағы арасындағы жалғыз автомобиль жолы – Санта-Фе және Парана қалаларын байланыстыратын Эрнандариас су асты туннелі болды. Оңтүстік Парананы тағы бір кабельді көпір – Zárate Brazo Largo көпірі кесіп өтеді, ол Энтре-Риос және Буэнос-Айрес провинцияларын байланыстырады.