Кіріспе

Дакота Хогбек – Роки тауларының шығыс жиегіндегі ұзын хогбек жотасы, Оңтүстік Вайомингтен солтүстікке қарай Колорадо арқылы АҚШ-тың Нью-Мексико штатының солтүстігіне дейін созылады. Бұл жота Ұлы жазықтың шетіндегі алғашқы төбелер қатары ретінде жақсы көрінеді. Оның батыс жағы көбінесе жарылыстармен бөлінген, биіктігі әртүрлі, және көптеген жерлерде өзендер таудан шығатын жерлерде олшақтар кездеседі. Жота өз атын Дакота формациясынан алған, ол жотаны жабатын берік құмтас қабаттарынан тұрады. Хогбек шамамен 50 миллион жыл бұрын, қазіргі Роки таулары қалыптасқан Ларамид оргенезі кезінде пайда болды. Батысқа қарай болған жалпы көтерілу Солтүстік Америка тақтасында ұзақ жарылыстарға әкеп соқты, нәтижесінде хогбек пайда болды. Хогбек Ларамид оргенезінде қалыптасқанмен, оны құрайтын геологиялық қабаттар одан да көне. Мысалы, динозавр іздері сияқты палеонтологиялық деректер, 150 миллион жыл бұрын Юра кезеңінде өмір сүрген динозаврлар қалдырған іздер ашылған қабаттарда табылды. Осы іздердің кейбіреулері Диплодокус динозаврына жатқызылды және 1980-ші жылдарға дейін Колорадо штатының Денвер қаласының батысындағы жотада көруге болады еді. Бұл жота биік жазық пен Роки тауларының етегі арасындағы тосқауыл болып табылады. Жотаны бірнеше суарналар кесіп өтеді, олар таулар мен жазықтар арасындағы байланысты қамтамасыз ету үшін қолданылған. I-25 тас жолы Вайоминг штатының Шайен қаласының солтүстігінен Колорадо арқылы Нью-Мексиконың солтүстігіне дейін жотамен қатар жүреді. Жота батысқа қарай орналасқан. Денвердің солтүстігіндегі негізгі өткелдері: Вайомингтің оңтүстігіндегі I-80, Лавлендтегі АҚШ 34 тас жолы және Рокки-Маунтин Ұлттық паркіне дейінгі АҚШ 36 тас жолы. I-70 тас жолы жотаның құрамын құрайтын көптеген қабаттарды ашып көрсететін кескіш арқылы өтеді. Денвердің оңтүстігіндегі негізгі өткелдер: Колорадо Спрингс қаласындағы АҚШ 24 тас жолы, Пуэблодағы АҚШ 50 тас жолы және Колорадодағы Уолсенбургтегі АҚШ 160 тас жолы.

Оргенез

Таулар пайда болғанға дейін бұл аймақ жақсы көрінетін теңіз болған. Судың түбіне шөгінділер жиналғанда, олар жұмсақ шөгінді тастарға ығысып, бірікті. Осылайша, устрица мен моллюск қабықтары, құм және лай бірте-бірте құмтас, тақта тас, әк және "балшық тас" қабаттарын құрады. Соңғы 67 миллион жыл ішінде Роки таулары көтерілгенде, олар теңіз деңгейінен шамамен 9 мың метрге дейін жетті. Нәтижесінде, жұмсақ шөгінді тастар тез арада ауа райының әсеріне ұшырап, биік таулардан шайылып кетті. Бірақ тауалды аймақтың шетінде, қабаттар аз ғана жоғары иілген жерде, олардың қалдығының батыс жағы әлі де 45 градус бұрышта – Дакота қырқасында сақталған. Жоғарғы қабаты – қатты құмтас, Дакота құмтасы, және осыдан қырқа өз атын алған. Ол төмендегі жұмсақ тақта тастар мен әкті ауа райының әсерінен және эрозиядан қорғайды.