Кіріспе

Джозеф Гарднер Свифт (31 желтоқсан 1783 – 22 шілде 1865) – американдық әскери қызметкер, 1802 жылы жаңадан ашылған Нью-Йорк штатындағы Вест-Пойнт АҚШ Әскери академиясының тұңғыш түлегі атанды. Кейіннен 1812 жылдан 1814 жылға дейін академияның үшінші суперинтенданты, ал 1812 жылдан 1818 жылға дейін АҚШ армиясының инженерлер бастығы қызметін атқарды. 1814 жылы Свифт Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.

Ерте өмір және білім

Свифт Нантакет аралында, Фостер Свифт пен оның әйелі Дебораның ұлы болып дүниеге келді. Алты жасында ол Бостон орталығында Джордж Вашингтонды көрді, бұл оған есімде қалған әсер қалдырды. 1792 жылы Свифттер Массачусетс штатының Таунтон қаласына көшіп барды, онда Джозеф пастор Симеон Доггеттің шәкірті болды, ол оны Гарвард колледжіне түсуге дайындады. Свифт әкесінің күнделігінен Америка революциясы туралы оқыды және отбасылық досы генерал-майор Дэвид Коббтан әңгімелер естіді. Коббтың кеңесі мен көмегімен Свифт президент Джон Адамс 1800 жылдың 12 мамырында артиллеристер мен инженерлердің кадеті ретінде тағайындалды. Бір айдан кейін ол Ньюпорт-Харборға қызметке келді. Кейін 1801 жылдың жазында әскери министр Генри Дирборн әскерге президент Томас Джефферсонның Вест-Пойнт қаласында әскери академия құру туралы бұйрығын жеткізді. Свифт 1801 жылдың 14 қазанында академияға кадет ретінде тіркелді. 1801 жылдың 15 желтоқсанында майор Джонатан Уильямс басшылыққа өтіп, бірнеше айдан кейін АҚШ Әскери академиясының бірінші суперинтенданты болды. Академия 1802 жылдың 16 наурызында заңмен құрылды. Свифт жақсы үлгеріп, Уильямс оны үздік курсант деп санады. Күрделі емтиханнан кейін Свифт 1802 жылдың 12 қазанында академияның алғашқы түлегі атанды. Симеон Магрудер Леви 1802 жылы бітірген жалғыз адам болды.

18021814 жыл

Свифт 1804 жылдың 30 сәуіріне дейін Вест-Пойнтта қызмет етті, ал сол жылдың маусым айында Солтүстік Каролинадағы Кейп-Фер өзенінің сағасының қорғанысын салуға жауапты бас инженер болды. 1805 жылдың қаңтарында ол Солтүстік Каролина штатындағы Форт Джонсонның командирі тағайындалды. 1807 жылы Свифт Вест-Пойнтқа оралып, Уильямс болмаған кезде академияны басқарды. Академия қысқы үзіліске кеткен 23 қарашаға дейін ол осы қызметте болды. 1808 жылдың ақпанында Свифт майор шеніне көтеріліп, Жаңа Англия жағалауын қамтитын Шығыс бөлімінің қорғанысын басқаруға тағайындалды. Ол Вест-Пойнтті бітірген Джозеф Гилберт Тоттен және Сильванус Тейермен бірге жұмыс істеді. Свифт тағы бір рет Кейп-Фер өзенінің сағасындағы бұрынғы лауазымына қайта оралды, онда 1812 жылға дейін оңтүстік жағалаудың қорғанысын қадағалау және тексерумен айналысты. 1812 жылдың шілдесінде Джонатан Уильямс армияның бас инженері қызметінен кетті, ал Свифт, сол кезде подполковник және армиядағы ең жоғары шенді инженер, оның орнына келді. 1812 жылдың желтоқсанында полковник және армияның бас инженері болып тағайындалуы бірауыздан бекітілді. Бекітілу күтілген кезде, Свифт Солтүстік Каролинаның қорғанысын қадағалау үшін қызметіне қайта оралды. Вашингтондан кетер алдында ол Вест-Пойнттегі аға инженер офицері капитан Алден Партриджге көктемде Әскери академияны (сол кезде дерлік тоқтатылған) қайта ашуды бұйырды. Свифт армияның бас инженері және АҚШ Әскери академиясының бастығы болған кезде 30 жасқа толып еді. 1813 жылдың наурыз айында Свифт Вашингтонға шақырылып, жағалау қорғанысын нығайту үшін үлкен қаржы жұмсау мәселесі бойынша Соғыс министрімен кеңесті. Содан кейін ол Нью-Йоркке барып, қорғаныс құрылысын қадағалады, АҚШ Әскери академиясының бас инженері және инспекторы ретінде өкілдік етті. Бастық ретінде Свифт Вест-Пойнтке жиі сапар шегіп, жаңа асхана, академиялық ғимарат және Оңтүстік казарма салу жоспарларын бастады, сондай-ақ этика, тарих және география пәнін оқыту үшін капелланды жұмысқа алуға рұқсат алды (алғашқысы – пастор Адам Эмпи). Ол академиялық құрамның функцияларын қайта қарастырып, капитан Партридждің өкілеттіктерін қадағалау үшін мекеменің инспекторының міндеттерін өз мойнына алды. Нью-Йорк портын жөндеу және британдық флотқа қарсы бекіністерді орнату аяқталғаннан кейін Свифт жауынгерлік тапсырмалар беруді сұрады. Ол генерал-майор Джеймс Уилкинсон басқаратын Солтүстік армияның бас инженері болды, бұл оны тағдырлы Сент-Лоуренс науқанына алып барды; мұнда Свифт Крайслер фермасы шайқасында көрсеткен батылдығы үшін марапатталды. 1814 жылдың 19 ақпанында бригада генералы шеніне көтерілді. Соғыс министрі Свифтке одан әрі жауынгерлік қызметке қатысуға рұқсат бермеді, өйткені жағалау қорғанысына көңіл бөлу қажет болды және оны қайта Нью-Йоркке жіберді, онда ол Қауіпсіздік комитетімен бірлесіп, Нью-Йорк пен Бруклиннің жағалау қорғанысына арналған жоспарларды жасады және жобада жұмыс істейтін мыңдаған еріктілерді бақылады. Осы еңбегі үшін Нью-Йорк қаласы оны қаланың игілігін тигізуші деп атады.

18141818

Нью-Йорк қорғанысын аяқтағаннан кейін, Свифт жаяу әскердің жаңа тактикасын жасауға, әскерді бейбіт кезеңдегі штатқа дейін қысқартуға және кейін полковник Джордж Бомфордпен бірге Вашингтондағы АҚШ Капитолийін қайта жаңартуға шақырылды, ол 1812 жылғы соғыста британдықтар тарапынан қиратылған еді. Соғыстан кейін Конгресс президентке француз армиясының бригадир генералы Симон Бернарды, Наполеонның қол астындағы көрнекті инженерді, Инженерлер корпусының көмекшісі ретінде тағайындауға рұқсат берді. Бернар инженерлер кеңесінің төрағасы болды, ал Свифт әскери академияның бақылаушысы ғана болды. Свифт американдық әскерге шетелдіктерді қабылдауға қарсы болды, олар соғыс кезінде жау болуы мүмкін еді. Дегенмен, Бернар 1831 жылға дейін инженерлер кеңесінде қызмет етті. Басшы ретінде Свифт француз және голландтық бекіністерін зерттеу және Вест-Пойнт кітапханасын құру үшін кітаптар сатып алу мақсатымен Еуропаға екі инженерлік офицерді жіберуді ұсынды. Сондай-ақ, олардың біреуі оның орнын басатыны күтілді. Свифт бай квакер саудагері Джейкоб Баркерден қарыз алды, себебі мемлекеттік қаржы қаражаты жеткіліксіз болды. Свифт 7 пайыздық сыйақымен 65 000 долларлық қарызды жеке ұйымдастырып, мекемені тарап кетуден сақтап қалды. Біраз уақыт бойы Свифт Вест-Пойнттағы жергілікті басқаруда болды және 1817 жылдың қаңтарында Вашингтонға президент Джеймс Мэдисонға шағымдарын білдіру үшін барды. Нәтижесінде Свифт Инженерлер корпусының басшысы лауазымын қайта иеленді және Бернарды әскери бақылаусыз қалдырды. Свифт жаңа сайланған президент Джеймс Монроның солтүстік штаттарды аралау сапарында бірге болды және жеті апталық саяхат барысында Америка революциясы мен 1812 жылғы соғыстың шайқас орындарын зерттеді, сондай-ақ арсеналдарды, теңіз кемежайларын және бекіністерді тексерді, елдің қорғану қабілетін бағалады. Ол сонымен қатар білім беру орындарын, әсіресе Монроның қызығушылығын тудырған Әскери академияны зерттеді. Вест-Пойнтке сапар барысында Партриджді майор Сильванус Тейер алмастыру туралы шешім қабылданды, ол 1817 жылы академияның басшысы болып тағайындалды және кейіннен "Вест-Пойнт әкесі" деп аталды. Президенттік сапар Мэн штатына жалғасты, ал Свифт және армия мен теңіз күштері офицерлерінің бірлескен комиссиясы Мэн штатының Пенобскот қаласынан Коннектикут штатына дейінгі бекіністерді тексерді. Ол сондай-ақ Чесапик шығанағы аймағына сапар шекті және Вирджиния штатының Норфолк қаласында теңіз кемежайы үшін орын таңдады. 1818 жылы әскерден кетпес бұрын Свифттың негізгі міндеттері Вирджиния штатында болды. Ол Чесапик өзенінің солтүстік салаларын зерттеді және 1818 жылдың қыркүйегінде Әскери академияны соңғы рет тексерді. Ол Гувернер Кембл және тағы төрт адаммен бірге Хадсон өзеніндегі Колд-Спринг қаласында Вест-Пойнт құю зауытын құрумен айналысты. Екі жылдан астам уақыт азаматтық өмірді ойлағаннан кейін, ол 1818 жылдың 12 қарашасында отставкаға кетті, соғыс жағдайында қызметке шақырылуы мүмкін армиядағы бригада генерал-майоры ретіндегі барлық құқықтарын сақтап қалды. Ол өмірінің соңына дейін осы мәртебеде болды. Әскерден кеткеннен кейін көп ұзамай, Свифт Инженерлер корпусынан оның құрметіне сурет салуды сұрады. Суретші Салли салған сурет академия кітапханасына ілінді және бүгінге дейін сонда тұр.

18181832 жыл

Кетуден кейінгі күні Свифт Нью-Йорк портының геодезист-инженерлік қызметін қабылдады. Азаматтық инженер ретінде ол көп ұзамай түрлі маңызды жобаларға қатыса бастады. 1819 жылы ол Ньюарк Флэтс жерін мелиорациялау мүмкіндігі туралы кеңес берді. 1820 жылы ол Нью-Джерси заң шығарушы органымен Моррис каналын жақсарту жоспарын бақылауға тағайындалды. 1822 жылы ол Нью-Йорк қаласының шығыс бөлігіндегі көшелер мен дренажды реттеуге жауапты үш комиссардың бірі болды. 1825 жылы ол Нью-Йорк қаласын таза сумен қамтамасыз ету үшін Бронкс және Кротон өзендерінің су өткізу қабілетін анықтау үшін комиссар болып тағайындалды. Айынышты жағдай, осы кезеңде Свифт Уолл-стритте бизнеспен айналысуға бел буды. 1825 жылы ол өмір мен мүліктік сақтандыру компаниясының вице-президенті болып сайланды. Компания банкротқа ұшырады, ал оның барлық мүшелері мемлекетті алдау үшін сөз байласты деп айыпталды. Свифт ақталды, бірақ барлық мүлкін жоғалтты. Отбасын асырауға күші жетпеген Свифт әйеліне тиесілі шағын шаруашылыққа көшіп, кішкентай үй салып, мақта өсіруге кірісті. Планетациясына құқығының дұрыс еместігін және балаларының ауа райынан зардап шегуін анықтағаннан кейін, Свифт Нью-Йоркке және азаматтық инженерлік мансабына оралды; келесі жылы Мэриленд штатындағы Балтимор және Сускеханна теміржолын басқарды. 1829 жылғы наурыз айында ол Онтарио көліндегі портты жақсарту жөніндегі бастық болып тағайындалды және бұл лауазымды он алты жыл бойы атқарды. 1829 жылғы қыста көлдегі жұмыстар тоқтатылған кезде, Свифт Нью-Орлеаннан Пончартрейн көліне дейінгі жаңа теміржол құрылысын бастады, ол бес мильге қалың батпақтық жерлер арқылы өтті, оны кептіруге немесе үйіруге болмағандықтан, өтпес деп есептеді. Бұл Оңтүстіктегі алғашқы теміржол болды және, мүмкін, Америкадағы алғашқы теміржол, онда темір жиекті рельстер қолданылды. 1832 жылы Свифт Бенджамин Райтты Нью-Йорк және Гарлем теміржолының бас инженері ретінде алмастырды, бірақ директорлар кеңесінің араласуы оның отставкаға кетуіне әкелді.

18321865 жыл

Свифт Нью-Йорк штатының Женева қаласына көшіп барды, ал Хобарт колледжі оны инженерлік және статистика саласының профессоры етіп сайлады. Ол бұл құрметтен бас тартса да, Францияның Париж қаласындағы Статистика қоғамының мүшелігіне қабылданды және статистикалық және білім беру мәселелеріне зор қызығушылық танытты. 1833 жылы Свифтке Вест-Пойнт тәртіп және оқыту жүйесін Нью-Йорк қаласында құрылатын университетке бейімдеуге болатындығы туралы пікірін білдіру сұралды. 1834 жылы ол губернатор Уильям Л. Марсиге нормалды мектептерге қатысты жоспар ұсынды және мектеп жүйесіне профессор Хорас Вебстерді Тегін академияның директоры қызметіне тартуды кеңес берді, ол кейіннен Нью-Йорк қаласының колледжіне айналды.

Неке және отбасы

Свифт 1805 жылдың 6 маусымында Солтүстік Каролина штатында Джеймс пен М. М. Уокердің қызы Луиза Маргарет Уокерге үйленді. Олардың кем дегенде алты баласы болған.