Кіріспе
1999 жылғы Португалиядағы заң шығарушы сайлау 10 қазанда өтті. Сайлау Республика Ассамблеясының барлық 230 мүшесін жаңартты. Социалистік партия премьер-министр Антониу Гутеррештің басшылығымен екінші мерзімге үміттенеді, себебі жақсы экономика және Португалияның беделінің артуы, 1998 жылғы Expo көрмесінен кейін және Шығыс Тимор мәселесіне қолдау көрсету ПС-тің позициясын нығайтты. Сайлауға дейінгі сауалнамалар ПС-тің ыңғайлы көпшілік үкіметін болжады. Сонымен қатар, негізгі оппозициялық Социал-демократиялық партия (PSD) 1999 жылдың наурыз айында бұрынғы жетекшісі Марсело Ребело де Соузаның CDS Халық партиясының жетекшісі Пауло Портаспен болашақ PSD/CDS альянсы туралы келіспеушіліктерге байланысты отставкаға кеткеннен кейін ішкі дағдарыстан шығып жатты. Партия 1999 жылдың мамырында өткен кезектен тыс съезде Жозе Мануэль Дурао Баррозуды жаңа жетекші етіп сайлады. Сауалнамалардың болжауына қарамастан, сайлау нәтижелері социалистер үшін көңілі тоймас деп танылды, өйткені партия бір депутаттың артық болуымен тарихи абсолютті көпшілікті жеңіп ала алмады және 1995 жылғы көрсеткішін небәрі 0,3%-ға ғана жақсартты. PS-тің көңілі тоймас нәтижесі Гутеррештің екінші үкіметінде тұрақсыздық тудырады. Социал-демократиялық партия Кавако Сильва басшылығымен өткен он жылдық цикл аяқталғаннан кейін Португалия халқының көп бөлігінің қолдауын әлі де ала алмады, нәтижесінде 1995 жылмен салыстырғанда 7 депутатты жоғалтты және дауыстардың 32%-ын жинады. Демократиялық біріккен коалиция 1990 жылдардың басында Социалистік блоктың тарауынан кейін оның қайта келмейтін құлдырауын болжағандарға қарсы, көрсеткіштерінде маңызды өсімге қол жеткізді. CDS Халық партиясы PSD-мен болған шиеленістен кейін 15 депутатын сақтап қалды. Бірінші рет, бірнеше ұсақ солшыл партиялардың бірігуінен құрылған Солшыл блок екі депутатты сайлап парламентте өкілдік алды. Бұл сайлауға қатысу өте төмен болды, тек 2009 жылдан кейінгі сайлауларда ғана қатысу 60%-дан төмен болды. Жалпы, сайлауға қатысушылардың саны 61%-ды құрады, бұл тіркелген ең төменгі көрсеткіштердің бірі.
The 1999 Portuguese legislative election took place on 10 October. The election renewed all 230 members of the Assembly of the Republic. The Socialist Party was aiming a second term under the lead of António Guterres, incumbent Prime Minister, as a good economy and Portugal's growing prestige, following the Expo 1998 and the support for the East Timor cause, were strengthening the PS position. Polls leading up to the election predicted a comfortable PS majority government. Adding to this, the main opposition party, the Social Democratic Party (PSD), was exiting an internal crisis after former leader Marcelo Rebelo de Sousa resigned in March 1999 amid disagreements with the CDS People's Party leader, Paulo Portas, regarding a future PSD/CDS alliance for these elections. The party elected, in a snap party congress in May 1999, José Manuel Durão Barroso as new leader. Despite opinion polls predictions, the election results were labeled as a disappointment for the Socialists as the party failed to win a historical absolute majority by just one MP and barely improved their 1995 score, just 0.3%. The disappointing PS score would create instability in Guterres second government in the years to follow. The Social Democratic Party was still away from the preferences of the majority of the Portuguese people, after the ten years cycle under the lead of Cavaco Silva that had terminated four years before, and lost 7 MPs, compared with 1995, and gathered 32% of the votes. The Democratic Unity Coalition achieved an important climb in the scorecard, against those who predicted its irreversible decline after the end of the Socialist Bloc in the early 1990s. The CDS People's Party was able to hold on to its 15 MPs after tensions with the PSD earlier that year. For the first time, the Left Bloc, formed after the merger of several minor left wing parties became represented in the parliament after electing two MPs. Turnout in this election was very low, only being surpassed by all elections after 2009 when turnout stands below 60%. Overall, voter turnout was only 61% of voters, one of the lowest ever recorded.
Үкімет құлдырауы
Алайда, маңызды заңдарды мақұлдау үшін күмәнсіз көпшілікке қарамастан, Гутерриш өзінің кабинетінде де үлкен тұрақсыздыққа тап болды, 2001 жылы төрт айдың ішінде екі рет қайта құрылым жасалды. Хинце-Рибейро көпірінің құлауы үкіметке қарсы халықтың наразылығын тудырды, бұл Гутеррештің беделін одан бетер төмендетті. 2001 жылға қарай экономика да тежелудің айқын белгілерін көрсетіп, Португалия евро аймағына кіруге дайындалып тұрғанда, қыркүйектегі терактілердің әлемдік салдарынан зардап шекті. Бұл барлық мәселелер 2001 жылғы желтоқсан айындағы жергілікті сайлауда өршіп, ПС үлкен жеңіліске ұшырады. Лиссабон және Порто сияқты ірі қалалық орталықтар оңшылдарға қарай күрт бұрылыс жасады, соған жауап ретінде Гутерриш премьер-министр қызметінен кетуін жариялады. Президент Хорхе Сампаио парламентті таратып, 2002 жылдың 17 наурызына сайлау тағайындады.